yeah whatever, je snapt mijn standpunt niet. Er wordt hier constant gesuggereed dat er met borderliners niet te leven valt, dat ze je psychisch mishandelen, dat ze nie sporen etc agressief. Daar stapte ik even tegen op, omdat ik die "negateive" verhalen nogal destructief overkwamen en dat ik daar genoeg van had. Over het algemeen zie ik ze als prima mensen, vaak veel spontaner als de gemiddelde mens, maar ze hebben inderdaad vervelende kanten. Nou zal ik wel 1 tegengekomen zijn waar het redelijk mild was, dus daar ga ik verder ook niet over oordelen maar vind het gewoon beetje kansloos.quote:Op zondag 14 maart 2010 13:36 schreef jodelahietie het volgende:
[..]
[..]
aggessief typje of niet?
ech wtf is jullie probleem?
Ik heb gelukkig geen probleem meer.
Je ooit ingelezen?
o zeker, en niet te weinig ook, en ben nog ervaringsdeskundig ook.
Je ooit laten raad geven door een psycholoog? Ooit bij een geweest?
Ja, ook ik ben bij een psych geweest (het RIAGG), heb me laten voorlichten omdat ik wilde weten waar ik mee samenwoonde. Daarnaast kreeg ik tips van hen om met mijn partner om te gaan (die niet echt hielpen, maar dat terzijde)
Doe niet zo belachelijk, dat verhaal over die door de politie opgehaald moest worden........... kénker zeg dat is echt borderline meer hoor, way beyond that, die lijd ergens anders aan.
Als JIJ je goed ingelezen had, had je gelezen dat Borderline bestaat uit een combinatie van symptomen, voldoe je aan de meerderheid, dan wordt borderline geconstateerd. Bij mijn ex hielden die symptomen onder andere aggressivieit en verslavingsdrang in. (plus nog een berg andere waar je niet vrolijk van wordt) En dat 'kénker' is niet echt nodig hé?
MIjn ex had het ook, en inderdaad was redelijk egoisitsch, lieten niet zien dat ze zich in jou inleefden, waren er "bijna nooit", maar tegelijkertijd was het ook de liefstede, aardigste meest spontane meid die ik gekend heb.
Dan had jouw ex last van een andere combinatie van symptomen, fijn voor jou en je ex.
Borderline is een redelijk specifieke stoornis, en niet te diagnosticeren voor de leeftijd van een jaar of 20, daarvoor kan het net zó goed een identiteitscrisis zijn.(puberteit) doe echt normaal, voor iedereen die in dit topic op alles wat maar hier op lijkt als "borderline" te willen diagnosticeren.
Borderline is al heel vroeg te diagnosticeren, tot het 18e jaar heet het echter 'Borderline in Ontwikkeling' Dat heeft inderdaad ook met puberteit te maken, maar die is op je 18e meestal grootdeels over. De gast waar ik mee samenwoonde was 22 toen hij de diagnose kreeg.
Weet je wat dat met iemand doet? Zo'n stempel? Misschien zit je wel fout?? "meid, volgens mij heb je borderline" zij helemaal stuk, blijkt ze een verlate puberteit te hebben................ lekker bezig als amateur pscyhloogje;) voordat al jullie fokkers voor psycholoog gaan spelen lees je in, of liever doe het gewoon niet.
Laat jij het dan ook maar niet doen hé? En de diagnose aan een pscholoog over laten. IK heb hier niemand 'beticht' van Borderline die ik niet ken. Jij zit hier te vertellen dat mijn ex waarschijnlijk iets anders had...
[..]
Ik heb alleen ervaringen gedeeld uit mijn verleden. Het verhaal van Dr. Campbell roept zeer zeker herkenbare herinneringen op aan een tijd die ik niemand gun. Vanuit dat oogpunt probeer ik te helpen en raad te geven, geput uit mijn eigen ervaringen met de Borderliner waar ik mee heb samengewoond.
Dat jij alles gaat bagatelliseren is niet realistisch. Zoals gezegd, er zijn vele zoorten Borderliners, de een erger als de ander. Sommigen kunnen prima functioneren in de samenleving, sommigen zullen het zonder hulp NOOIT redden. Net als met Marokkanen, er zitten gewoon een paar kuttekoppen tussen, met de rest is prima om te gaan.
Have a nice life.
klopt grotendeels idd. Je moet zelf heel sterk in je schoenen staan, en er boven blijven staan. je eigen grenzen kennen idd (wil niet zeggen dat een relatie met borderline nou zo makkelijk is ma dat terzijdequote:Op dinsdag 16 maart 2010 10:11 schreef boompje25 het volgende:
[..]
Hier moet ik toch even inhaken. Ik ben namelijk van mening dat je dat juist niet moet doen. Ik lees hier vaak dat mensen in een relatie met een borderliner denken maar alles te moeten doen wat diegene van hem of haar vraagt, zich geestelijk te moeten laten mishandelen in veel gevallen en compleet veranderen voor de persoon in kwestie.
Mijn ervaring is juist dat je je eigen leven moet hebben naast je borderlinepartner en duidelijke grenzen moet hebben voor jezelf en je partner. Dat veel mensen geestelijk niet sterk genoeg in hun schoenen staan en hun eigen grenzen niet kennen om een relatie met een borderliner aan te gaan zegt meer over hen dan over de 'patienten', dan moet je er namelijk gewoon niet aan beginnen en keihard wegrennen ;-)
quote:Op dinsdag 16 maart 2010 11:12 schreef Pvt het volgende:
[..]
yeah whatever, je snapt mijn standpunt niet.
Ja, dus? Ergens aan lijden of niet, my ass! Heti s geen excuus om zomaar iemand in elkaar te mogen timmeren, of om te doen wat je doet. Niet alleen hij, ook andere borderliners die ik ken gebruiken het (hun ziekte) maar al te makkelijk. Blablabla, maakt niet uit wat ze van me denken/wat ik doe/hoe ik iemand behandel: mij valt niks aan te rekenen, want ik heb toch borderline.quote:Jullie doen constant alsof het de persoon zelf is die zo is?? Ze lijden ergens aan, hallo!!
Als er iemand sterk is qua persoonlijkheid ben ik het wel. Anders was ik nu, met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid, dood. Je zult het wel weer gelul vinden, maar ik weet wel beter.quote:meestal zijn de mensen die een relatie aangaan gewoon zelf niet sterk genoeg om dat aan te kunnen
quote:Op dinsdag 16 maart 2010 10:11 schreef boompje25 het volgende:
[..]
Hier moet ik toch even inhaken. Ik ben namelijk van mening dat je dat juist niet moet doen. Ik lees hier vaak dat mensen in een relatie met een borderliner denken maar alles te moeten doen wat diegene van hem of haar vraagt, zich geestelijk te moeten laten mishandelen in veel gevallen en compleet veranderen voor de persoon in kwestie.
Mijn ervaring is juist dat je je eigen leven moet hebben naast je borderlinepartner en duidelijke grenzen moet hebben voor jezelf en je partner. Dat veel mensen geestelijk niet sterk genoeg in hun schoenen staan en hun eigen grenzen niet kennen om een relatie met een borderliner aan te gaan zegt meer over hen dan over de 'patienten', dan moet je er namelijk gewoon niet aan beginnen en keihard wegrennen ;-)
Dan ben jij er gelukkig nog goed uitgekomen uiteindelijk!quote:Op dinsdag 16 maart 2010 14:43 schreef jodelahietie het volgende:
[..]
Mee eens. Totaal.
Ik heb het dus wel gedaan. Maar wel allebei. Ik ben qua persoonlijkheid voor hém veranderd, maar daarnaast heb ik wel mijn eigen leven gehouden. Hij zat in de ziektewet (hoefde hij lekker niks te doen, borderline is ook een ziekte) en wilde mij op een gegeven moment ook thuis krijgen zodat hij nóg meer controle over me uit kon oefenen. Ook blowde en dronk hij. Gelukkig heb ik me nooit over laten halen te stoppen met werken, en ben ik nooit meegegaan in het blow- en bierverhaal. Op die manier kon ik in ieder geval nog een beetje persoonlijkheid en contact met de buitenwereld behouden. Ik denk dat dat achteraf mijn redding is geweest.
Voor hem gaan veranderen was het begin van het einde. Ik liet me geestelijk en lichamelijk mishandelen door hem. Het ging gewoon steeds een stapje verder en iedere keer verlegde ook ik mijn grenzen.
Uiteindelijk heb ik hulp gekregen en gedaan wat ik veel eerder had moeten doen, ondanks alle bedreigingen: heel hard wegrennen.
Thanks Eleentjequote:Op maandag 15 maart 2010 15:11 schreef Eleentje86 het volgende:
[..]
Mooi gesproken.Ben het helemaal met jou eens.
Daar kun je die borderliner nou wel de schuld van geven, maar zo te lezen is het ook een beetje je eigen schuld geweest.quote:Op dinsdag 16 maart 2010 14:43 schreef jodelahietie het volgende:
[..]
Mee eens. Totaal.
Ik heb het dus wel gedaan. Maar wel allebei. Ik ben qua persoonlijkheid voor hém veranderd, maar daarnaast heb ik wel mijn eigen leven gehouden. Hij zat in de ziektewet (hoefde hij lekker niks te doen, borderline is ook een ziekte) en wilde mij op een gegeven moment ook thuis krijgen zodat hij nóg meer controle over me uit kon oefenen. Ook blowde en dronk hij. Gelukkig heb ik me nooit over laten halen te stoppen met werken, en ben ik nooit meegegaan in het blow- en bierverhaal. Op die manier kon ik in ieder geval nog een beetje persoonlijkheid en contact met de buitenwereld behouden. Ik denk dat dat achteraf mijn redding is geweest.
Voor hem gaan veranderen was het begin van het einde. Ik liet me geestelijk en lichamelijk mishandelen door hem. Het ging gewoon steeds een stapje verder en iedere keer verlegde ook ik mijn grenzen.
Uiteindelijk heb ik hulp gekregen en gedaan wat ik veel eerder had moeten doen, ondanks alle bedreigingen: heel hard wegrennen.
quote:Op dinsdag 16 maart 2010 05:58 schreef richje30 het volgende:
haha ik heb zelf bl en wat een zielig gebrabbel over de zogenaamde kenners hier die waarschijnlijk niks beters te doen hebben dan enkel te zeiken op dit forum;te lelijk om een normaal ogend persoon aan de haak te zijn.
Tuur zitten er extremen tussen en voornamelijk vrouwen kunnen erg bezittelijk zijn, wat vervelend kan zijn.Maar ze zijn wel eerlijk;wat een ander enkel denkt zeggen zij.Is dat goed of slecht.
En de mannen hebben vaak een hoog iq, itt de vrouwen.. Hoe dat kan is mij ook een raadsel. Veel zijn er hoogbegaafd, maar voornamelijk mannen... Alleem proberem jullie hier een prototype blér te creëren. Geloof me, die bestaat niet. En als ik hier donderdagnacht de o zo 20 jarige bezopen studentjes bemedem de boel hoor slopen, zijn zij weer normaal...dat hoort bij het studenten leven...de boel slopen. Generaliseren is makkelijk, alleen praten jullie veel enwordt er weinig gezegd. Net als die man in zijn r8 ,dat die stoned zou zijn. Zeggen jullie mij maar welke coffeeshop een pure indica verkoopt. En nee dat is geen bubblegum whitewiddow e.d.... Blow zelf niet hoor, maar een ms vriendin vindthet net als ik leuk om zelf te kweken, tegen der spasmen,waar je dus stoned van wordt,en de grootste spierontspanning van krijgt. Werd ook weer zoveel onzin gepraat in dat toppicje... Het lijkt wel of het een forum voor 16-jarigen is geworden.
Veel succes met eerst voorbereiden, voordat je iets zegt jongens.
gr.rich
Ben het totaal NIET met je eens.quote:Op dinsdag 16 maart 2010 05:01 schreef Mint_Clansell het volgende:
Als je bereid bent om je aan te passen naar de wil van de borderliner dan kun je idd een goeie relatie hebben. Ben je dat niet en wil je je vrijheid behouden dan kun je maar beter wegwezen. En dat is helemaal niet onredelijk. Nee, niet alle borderliners zijn hetzelfde, maar een relatie met een borderliner vereist wel enig uithoudingsvermogen en wilskracht. Het is maar net hoe buigzaam je bent en medelevend je bent. Maar zelfs in de meest extreme verhalen in dit topic zit een kern van waarheid. Ik kan me best voorstellen dat wanneer je jarenlang bent gemanipuleerd je niet anders kan denken dan dat alle borderliners krankjorum zijn en zielige aandachttrekkers.
Super gezegtquote:Op dinsdag 16 maart 2010 10:11 schreef boompje25 het volgende:
Mijn ervaring is juist dat je je eigen leven moet hebben naast je borderlinepartner en duidelijke grenzen moet hebben voor jezelf en je partner. Dat veel mensen geestelijk niet sterk genoeg in hun schoenen staan en hun eigen grenzen niet kennen om een relatie met een borderliner aan te gaan zegt meer over hen dan over de 'patienten', dan moet je er namelijk gewoon niet aan beginnen en keihard wegrennen ;-)
Een goeie relatie zit er niet in wanneer je je niet buigzaam opstelt en zijn/haar opmerkelijke gedrag kunt relativeren. Een relatie met zo iemand gaat meestal goed totdat je dingen gaat verlangen van hem/haar. Een borderliner trekt zich eerst naar je toe met spontaniteit en openheid en als ze/hij je binnen heeft gehaald dan is hij/zij er als de dood voor dat je je bedenkt en proberen ze je op alle mogelijke manieren mentaal te chanteren, meestal door zielige verhalen uit hun verleden en zelfdestructieve neigingen. En vaak werkt dat ook.quote:Op dinsdag 16 maart 2010 20:58 schreef JustSomebody het volgende:
[..]
Ben het totaal NIET met je eens.
Heb je ooit wel eens een relatie gehad met een borderliner?????
en in alle relaties moet het van beide kanten komen en dat is ook met een borderliner zo.
En tja helaas als iemand een slechte ervaring heeft gehad met een borderliner dan denken ze inderdaad dat alle borderliners krankjormum zijn.........maar zijn zeer zeker geen zielige aandachtrekkers.
Maar ja heeft dan denk ik toch ook te maken met de kleingeestigheid van die gene zelf om niet verder te kijken dan zijn neus lang is en dan maar iedereen over een kam scheert![]()
Als je met een normale vrouw een slechte ervaring hebt dan ga je toch ook niet gelijk de hele vrouwelijk bevolking over één kam scheren????
Of zie ik dat nu weer verkeerd....
Ben het weer niet met je eensquote:Op dinsdag 16 maart 2010 22:02 schreef Mint_Clansell het volgende:
[..]
Een goeie relatie zit er niet in wanneer je je niet buigzaam opstelt en zijn/haar opmerkelijke gedrag kunt relativeren. Een relatie met zo iemand gaat meestal goed totdat je dingen gaat verlangen van hem/haar. Een borderliner trekt zich eerst naar je toe met spontaniteit en openheid en als ze/hij je binnen heeft gehaald dan is hij/zij er als de dood voor dat je je bedenkt en proberen ze je op alle mogelijke manieren mentaal te chanteren, meestal door zielige verhalen uit hun verleden en zelfdestructieve neigingen. En vaak werkt dat ook.
En vrouwen zijn natuurlijk stiekem allemaal borderliners.
Graag gedaan hoor hahaquote:Op dinsdag 2 maart 2010 14:45 schreef Dr.Campbell het volgende:
[..]
Bedankt hoor haha, maar er is 1 dubbele ''gratis'' tip bij...
En eerlijk gezegd tip 3 is voor mij juist de reden om me er wel in te mengen daar ik nogal begaan ben met het slachtoffer.
Bedankt voor je tips in ieder geval en succes met tuinieren!
Ik moet helemaal niks! En ik heb deze situatie in eerdere posts al helemaal uitgelegd, dus MOET je maar ff goed teruglezen en niet meteen beginnen te piepen!quote:Op donderdag 18 maart 2010 01:10 schreef jpg97 het volgende:
[..]
Graag gedaan hoor haha![]()
Wat ik bedoel te zeggen: borderline of niet zij heeft een relatie .
Natuurlijk is voor haar het gras elders groener zeker als jij inspeelt op haar probleemsituatie. Jij maakt daar op jouw beurt dan ff lekker misbruik van en het komt je wel lekker uit dat er borderline in het spel is he?
Je moet je gewoon afzijdig houden zolang zij een relatie heeft. Als ze haar vriend wilt verlaten dan doet ze dat toch.
je hebt helemaal gelijk hierinquote:Op donderdag 18 maart 2010 01:10 schreef jpg97 het volgende:
[..]
Graag gedaan hoor haha![]()
Wat ik bedoel te zeggen: borderline of niet zij heeft een relatie .
Natuurlijk is voor haar het gras elders groener zeker als jij inspeelt op haar probleemsituatie. Jij maakt daar op jouw beurt dan ff lekker misbruik van en het komt je wel lekker uit dat er borderline in het spel is he?
Je moet je gewoon afzijdig houden zolang zij een relatie heeft. Als ze haar vriend wilt verlaten dan doet ze dat toch.
Mja, alleen heeft in dit geval de partner borderline, en niet dat meisje zelf.quote:Op donderdag 18 maart 2010 12:05 schreef JustSomebody het volgende:
[..]
je hebt helemaal gelijk hierin![]()
als haar huidige relatie niet helemaal goed is of zij daar niet gelukkig in is dan kan het inderdaad zo zijn dat een Borderliner gevoelig is voor een andermans aandacht.
En dan vind ik net als jij dat Dr.Campbell zich afzijdig moet houden want zo breng je haar in een verwarrende positie en dat maakt het voor haar het er niet gemakkelijker op.
En daarbij is de kans ontzettend groot dat zij de verkeerde beslissing neemt.
ik zelf zou ook zeggen "Laat haar eerst zelf maar eens uitzoeken wat ze precies wilt"
quote:Op donderdag 18 maart 2010 12:10 schreef JustSomebody het volgende:
Dr.Campbell zegt het volgende:..]
En eerlijk gezegd tip 3 is voor mij juist de reden om me er wel in te mengen daar ik nogal begaan ben met het slachtoffer.
persoonlijk vind dit een hele verkeerde benaming "slachtoffer"
Een Borderliner is geen slachtoffer
je leest ook echt niet hé?quote:Op donderdag 18 maart 2010 12:10 schreef JustSomebody het volgende:
Dr.Campbell zegt het volgende:..]
En eerlijk gezegd tip 3 is voor mij juist de reden om me er wel in te mengen daar ik nogal begaan ben met het slachtoffer.
persoonlijk vind dit een hele verkeerde benaming "slachtoffer"
Een Borderliner is geen slachtoffer
Jij mag wel eens leren om op een normale manier te reagerenquote:
Whahahahaha wie is hier nu de borderlinerquote:Op donderdag 18 maart 2010 12:36 schreef jodelahietie het volgende:
en aan Dr. Campbell:
PM me maar als je wilt, ik heb geen zin meer om hier in dit topic meer mezelf en mijn ervaringen te moeten verdedigen, dan dat ik iemand van eventuele raad kan dienen.
Het enige wat ik in dit topic terugvind zijn pubers/borderliners die de essentie van het verhaal missen , omdat ze zich liever aangevallen willen voelen als dat ze moeite doen te lezen waar het nu eigenlijk over begon:
1 bepaalde specifieke situatie (zoals je uitlegde in je eerste post).
Niet het gedrag van allerlei gemiddelde borderliners in het algemeen. Maar aangezien ze zich allemaal op hun Borderline-teentjes getrapt voelen doen ze precies wat alle Borderliners doen (lekker over één kam scheren): alle aandacht naar zich toe trekken. Da's gelukt. Ik geef het op, ik ga hier niet meer reageren, ze lezen toch alleen maar wat ze lekker zelf willen lezen.
![]()
Barst maar los jongens. Maak me maar met de grond gelijk. I don't care, ik weet wel beter, ik sta er boven.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |