Je hebt er ooit een topic over geopend, "gedenk het woordgeslacht' of zoiets dergelijks, dus vandaar mijn opmerking. En als je naamvallen goed weet te gebruiken is er niks mis mee, integendeel.quote:Op donderdag 14 februari 2008 23:05 schreef Iblis het volgende:
[..]
Het gebruik der naamvallen ben ik weliswaar machtig, maar behalve versteende uitdrukkingen leidt het gebruik dier constructies meesttijds eerder tot verwarring dan tot verduidelijking. Af en toe kan een woordje als ‘der’ nog wel, maar tegenwoordig zie ik mensen willkeurig 'des' en 'der' gebruiken, zoals ‘dat is niet des vrouw’s, of "engel der licht". Volkomen potsierlijk, en je associeert jezelf snel met zulke luiden als je in dier voege schrijft.
Als ik behoefte heb aan naamvallen sla ik wel een stukje Duitse literatuur open.
Ik denk dat als ik beroemd ben geworden met schrijven en ook erg rijk, er bijzonder veel (jonge en knappe) vrouwen zullen zijn die met me willen copuleren.quote:Op donderdag 14 februari 2008 23:11 schreef floris.exe het volgende:
Waar ik eigenlijk wel benieuwd naar ben is de motivatie die de schrijvers hier drijft om te gaan schrijven? Is men op zoek naar erkenning? Probeert men middels het schrijven de eigen gedachten te ordenen en mogelijk te geven aan de wereld? Of is het misschien een poging om te ontsnappen aan de werkelijkheid van dit universum? Om als het ware een wereld dan wel een leven te scheppen waarnaar men verlangt? Voor mij gaat, als ik diep bij mijzelf over deze zaak nadenk, vooral dat laatste op.
Ik denk een combinatie van redenen. Aan de ene kant ordenen van gedachten, aan de andere kant gewoon een eigen werkelijkheid scheppen... maar vooral omdat ik het gewoon leuk vind om de verhalen die in mijn hoofd zitten aan het papier toe te vertrouwen en met anderen te delenquote:Op donderdag 14 februari 2008 23:11 schreef floris.exe het volgende:
Waar ik eigenlijk wel benieuwd naar ben is de motivatie die de schrijvers hier drijft om te gaan schrijven? Is men op zoek naar erkenning? Probeert men middels het schrijven de eigen gedachten te ordenen en mogelijk te geven aan de wereld? Of is het misschien een poging om te ontsnappen aan de werkelijkheid van dit universum? Om als het ware een wereld dan wel een leven te scheppen waarnaar men verlangt? Voor mij gaat, als ik diep bij mijzelf over deze zaak nadenk, vooral dat laatste op.
Als je erg rijk bent zal dat copuleren sowieso niet zeer problematisch zijn. Als schrijver trek je natuurlijk wel een bepaald slag vrouwen aan, de vraag is dan, waarom deze beroepskeuze? Om deugdelijk te kunnen copuleren is een gedegen kennis van de Nederlandse literatuur natuurlijk geen conditio sine qua non. M.a.w. waarom niet de breezer-sletjes?quote:Op donderdag 14 februari 2008 23:13 schreef LXIV het volgende:
[..]
Ik denk dat als ik beroemd ben geworden met schrijven en ook erg rijk, er bijzonder veel (jonge en knappe) vrouwen zullen zijn die met me willen copuleren.
Ik weet niet wat jou drijft en je literaire ondernemingen, daarom vraag ik het jequote:Op donderdag 14 februari 2008 23:12 schreef CherryLips het volgende:
Ontsnapping. Of expressie, weet ik het.
Het is gewoon heel herkenbaar voor veel vrouwen met overgewicht die The One nog niet hebben gevonden als Mr Darcy zegt: 'I like you just the way you are' glijdt de halve bioszaal van de stoel. Dat is gewoon ongeveer het beste wat een lekkere man tegen je kan zeggen, al helemaal als je zo onzeker bent als Bridget.quote:Op donderdag 14 februari 2008 23:08 schreef LXIV het volgende:
[..]
Het boek heb ik nooit gelezen en de film heb ik vorig jaar voor het eerst gezien. En ondanks mijn algemene afkeer van wat chicklit heet, vond ik het een mooie en oprechte film.
Dat shopaholic ken ik niet. Ik heb een ontzettende hekel aan winkelen en geld uitgeven in het algemeen. Jij niet, dnek ik.
Een goede vraag. Misschien is een stoere brommer kopen wel veel gemakkelijker en effectiever dan de nobelprijs voor literatuur winnen, om te kunnen copuleren. Hmmm. Zo had ik het nog niet bekeken.quote:Op donderdag 14 februari 2008 23:18 schreef Iblis het volgende:
[..]
Als je erg rijk bent zal dat copuleren sowieso niet zeer problematisch zijn. Als schrijver trek je natuurlijk wel een bepaald slag vrouwen aan, de vraag is dan, waarom deze beroepskeuze? Om deugdelijk te kunnen copuleren is een gedegen kennis van de Nederlandse literatuur natuurlijk geen conditio sine qua non. M.a.w. waarom niet de breezer-sletjes?
Tsja, tsja,- daar hoef ik het niet voor te doen.quote:Op donderdag 14 februari 2008 23:13 schreef LXIV het volgende:
[..]
Ik denk dat als ik beroemd ben geworden met schrijven en ook erg rijk, er bijzonder veel (jonge en knappe) vrouwen zullen zijn die met me willen copuleren.
Ik vond die Bridget helemaal niet dik in die film. Goed, ze was niet mager, maar ook helemaal niet dik. Juist precies lekker. Ik heb nooit precies gesnapt waarom dat zogenaamde dik zijn van haar nu een thema was in de film.quote:Op donderdag 14 februari 2008 23:19 schreef CherryLips het volgende:
[..]
Het is gewoon heel herkenbaar voor veel vrouwen met overgewicht die The One nog niet hebben gevonden als Mr Darcy zegt: 'I like you just the way you are' glijdt de halve bioszaal van de stoel. Dat is gewoon ongeveer het beste wat een lekkere man tegen je kan zeggen, al helemaal als je zo onzeker bent als Bridget.
Ook als Bridget erachter komt dat Cleaver vreemdgaat en dan dunne wijf in de badkamer vindt die dan zegt: 'I thought you said she was thin?' is wel apart. Aan de ene kant vindt die dunne heks Bridget dus dik, aan de andere kant vindt Cleaver haar niet dik, anders had hij niet tegen die heks gezegd dat ze dun was. Ja, goede chicklit kent meerdere lagen.
Ja, zoiets. Maar dan fictief. En er moet een onverwachte wending aan het eind zitten.quote:Op donderdag 14 februari 2008 23:10 schreef Iblis het volgende:
[..]
zo'n gedachtewoordenstroom voortvloeiende uit je hand zonder erbij na te denken alsof je droomt te schrijven en te verdoezelemanen dat je eigenlijk voornamelijk geen interpunctie kunt gebruiken?
Je kunt hetzelfde vragen aan iedereen die iets wil creëren. Schilders, tekenaars, dichters, muzikanten. Doen ze dat alleen om er geld aan te verdienen? Of zit er een soort drijfveer in je, waardoor je handen jeuken en 's nachts de plottwists door je hoofd schieten?quote:Op donderdag 14 februari 2008 23:19 schreef floris.exe het volgende:
[..]
Ik weet niet wat jou drijft en je literaire ondernemingen, daarom vraag ik het je. Waar het mij om gaat is dat ik voor mijzelf de drang om iets op papier te zetten voornamelijk voel worden gesterkt door de drang om te ontsnappen. Daar heb ik een negatief gevoel bij. Ik denk dan bij mij zelf, dat dat eigenlijk helemaal niet gezond is. Dat ik een psychisch probleem heb als het ware. Maar wanneer ik zou weten, dat voor velen de ontsnappingsdrang ten grondslag ligt aan de drang om te schrijven, dan zou dat het negatieve voel enigszins verzachten.
Gelezen worden, denk ik. Weten dat er iemand is die met plezier je boek heeft gelezen, een paar uur in een andere wereld vertoefde, zich met de hoofdpersonen kon identificeren. Misschien zelfs ergens anders over gaat denken.quote:Op donderdag 14 februari 2008 23:11 schreef floris.exe het volgende:
Waar ik eigenlijk wel benieuwd naar ben is de motivatie die de schrijvers hier drijft om te gaan schrijven? Is men op zoek naar erkenning? Probeert men middels het schrijven de eigen gedachten te ordenen en mogelijk te geven aan de wereld? Of is het misschien een poging om te ontsnappen aan de werkelijkheid van dit universum? Om als het ware een wereld dan wel een leven te scheppen waarnaar men verlangt? Voor mij gaat, als ik diep bij mijzelf over deze zaak nadenk, vooral dat laatste op.
Omdat veel vrouwen vaak het idee hebben dat ze eruit moeten zien als Kate Moss om mooi gevonden te worden door mannen of om lekker in hun vel te zitten. Ik geef het toe, ik heb dat ook, net als miljoenen andere vrouwen. En het proberen af te vallen, het stoppen met roken, het proberen te sporten, kutopmerkingen van mannen en vrouwen die wel dun zijn, etc.quote:Op donderdag 14 februari 2008 23:22 schreef LXIV het volgende:
[..]
Ik vond die Bridget helemaal niet dik in die film. Goed, ze was niet mager, maar ook helemaal niet dik. Juist precies lekker. Ik heb nooit precies gesnapt waarom dat zogenaamde dik zijn van haar nu een thema was in de film.
Wie Klever is enzo dat weet ik niet. Is dat die tweede man, waarmee Darcy op een gegeven moment aan het vechten is. Of was dat deel II?
Eventjes willen ontsnappen aan de werkelijkheid is inderdaad heel normaal. Ik denk dat iedereen dat wel eens doet en een ieder op zijn eigen manier. De liefde bedrijven met een opblaaspop kan ook een poging zijn om de mogelijke werkelijkheid te ontlopen dat je hetzelfde nooit met een vrouw van vlees en bloed zou kunnen praktiseren. Waar het om gaat is dat er ook een permanente drang kan zijn om de werkelijkheid te willen ontvluchten. Simpelweg omdat je het niet eens bent met de manier waarop dit universum in elkaar zit. De manier waarop mensen in elkaar zitten en met elkaar omgaan.quote:Op donderdag 14 februari 2008 23:25 schreef CherryLips het volgende:
[..]
Je kunt hetzelfde vragen aan iedereen die iets wil creëren. Schilders, tekenaars, dichters, muzikanten. Doen ze dat alleen om er geld aan te verdienen? Of zit er een soort drijfveer in je, waardoor je handen jeuken en 's nachts de plottwists door je hoofd schieten?
Ik weet het ook niet precies, het is een manier van uitdrukken en tot op zekre hoogte ontsnappen, zoals je eventjes aan alles ontsnapt als je naar een goede film kijkt of een goed boek leest, zo kun je ook even ontsnappen aan je gedachten door ze op papier te zetten.
Nee. Dat klopt.quote:Op donderdag 14 februari 2008 23:29 schreef CherryLips het volgende:
[..]
Omdat veel vrouwen vaak het idee hebben dat ze eruit moeten zien als Kate Moss om mooi gevonden te worden door mannen of om lekker in hun vel te zitten. Ik geef het toe, ik heb dat ook, net als miljoenen andere vrouwen. En het proberen af te vallen, het stoppen met roken, het proberen te sporten, kutopmerkingen van mannen en vrouwen die wel dun zijn, etc.
Cleaver was idd één van de twee die aan het matten was aan het eind, ja.
Maar het heeft nu weinig meer met de schrijfclub te maken eigenlijk.
En de Engelse vertaling, omdat ik weet dat het Duits vast niet begrepen wordt en ik te lui ben om het zelf in het Nederlands om te zetten:quote:Sie fragen, ob Ihre Verse gut sind. Sie fragen mich. Sie haben vorher andere gefragt. Sie senden sie an Zeitschriften. Sie vergleichen sie mit anderen Gedichten, und Sie beunruhigen sich, wenn gewisse Redaktionen Ihre Versuche ablehnen. Nun (da Sie mir gestattet haben, Ihnen zu raten) bitte ich Sie, das alles aufzugeben. Sie sehen nach außen, und das vor allem dürften Sie jetzt nicht tun. Niemand kann Ihnen raten und helfen, niemand. Es gibt nur ein einziges Mittel. Gehen Sie in sich. Erforschen Sie den Grund, der Sie schreiben heißt; prüfen Sie, ob er in der tiefsten Stelle Ihres Herzens seine Wurzeln ausstreckt, gestehen Sie sich ein, ob Sie sterben müßten, wenn es Ihnen versagt würde zu schreiben.
Dieses vor allem: fragen Sie sich in der stillsten Stunde Ihrer Nacht: muß ich schreiben? Graben Sie in sich nach einer tiefen Antwort. Und wenn diese zustimmend lauten sollte, wenn Sie mit einem starken und einfachen ich muß dieser ernsten Frage begegnen dürfen, dann bauen Sie Ihr Leben nach dieser Notwendigkeit; Ihr Leben bis hinein in seine gleichgültigste und geringste Stunde muß ein Zeichen und Zeugnis werden diesem Drange. Dann nähern Sie sich der Natur. Dann versuchen Sie, wie ein erster Mensch, zu sagen, was Sie sehen und erleben und lieben und verlieren.
quote:You ask whether your verses are any good. You ask me. You have asked others before this. You send them to magazines. You compare them with other poems, and you are upset when certain editors reject your work. Now (since you have said you want my advice) I beg you to stop doing that sort of thing. You are looking outside, and that is what you should most avoid right now. No one can advise or help you - no one. There is only one thing you should do. Go into yourself. Find out the reason that commands you to write; see whether it has spread its roots into the very depths of your heart; confess to yourself whether you would have to die if you were forbidden to write. This most of all: ask yourself in the most silent hour of your night: must I write? Dig into yourself for a deep answer. And if this answer rings out in assent, if you meet this solemn question with a strong, simple "I must," then build your life in accordance with this necessity; your while life, even into its humblest and most indifferent hour, must become a sign and witness to this impulse. Then come close to Nature. Then, as if no one had ever tried before, try to say what you see and feel and love and lose.
Kun je dan niet beter gewoon een boek lezen?quote:Op donderdag 14 februari 2008 23:32 schreef floris.exe het volgende:
[..]
Eventjes willen ontsnappen aan de werkelijkheid is inderdaad heel normaal. Ik denk dat iedereen dat wel eens doet en een ieder op zijn eigen manier. De liefde bedrijven met een opblaaspop kan ook een poging zijn om de mogelijke werkelijkheid te ontlopen dat je hetzelfde nooit met een vrouw van vlees en bloed zou kunnen praktiseren. Waar het om gaat is dat er ook een permanente drang kan zijn om de werkelijkheid te willen ontvluchten. Simpelweg omdat je het niet eens bent met de manier waarop dit universum in elkaar zit. De manier waarop mensen in elkaar zitten en met elkaar omgaan.
Nee, dan lees je de creatie van een ander, wat op zichzelf ook heel leuk kan zijn. Maar waar het mij om gaat is om een wereld te scheppen die precies is, zoals ik het graag zie.quote:Op donderdag 14 februari 2008 23:44 schreef wonderer het volgende:
[..]
Kun je dan niet beter gewoon een boek lezen?
Hm.quote:Op donderdag 14 februari 2008 23:52 schreef floris.exe het volgende:
[..]
Nee, dan lees je de creatie van een ander, wat op zichzelf ook heel leuk kan zijn. Maar waar het mij om gaat is om een wereld te scheppen die precies is, zoals ik het graag zie.
Ik denk dat ik er niet aan ontkom, om mij te beroepen op het fantasygenre. Het zou niet realistisch overkomen om een verhaal te schrijven waarin gebeurtenissen plaatsvinden die voldoen aan mijn gevoel van rechtvaardigheid, loyaliteit en solidariteit in een setting van onze dagelijkse werkelijkheid. Een fantasyverhaal is daarvoor dan denk ik het meest geschikt, maar dan zou ik het wel willen projecteren op onze dagelijkse werkelijkheid (middels moraliserende ingredienten), zodat ik er mogelijk aan bijdraag dat deze een klein beetje beter wordt voor alle levende wezens.quote:Op donderdag 14 februari 2008 23:59 schreef wonderer het volgende:
[..]
Hm.
Ja, op zich begrijp ik je wel. Ik schrijf wel deels de boeken die ik zelf graag zou willen lezen.
Wil je dan voornamelijk fantasy schrijven of valt "wereld" ook anders op te vatten?
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |