De kunst van het loslaten van je ex. (#53)

quote:

Op zaterdag 7 juli 2007 12:34 schreef sandertjuh het volgende:
ik was ook niet van plan om er nog energie in te gaan steken.
alleen dan denk je na ruim 1,5jaar een persoon te kennen maar het blijkt dan toch van niet, en dat is zo frustrerend en maakt me zó boos.

Wat maakt je dan het meeste boos? Dat ze een ander laat slapen? Of dat ze niet meer naar jou informeert? Of..?

@7thH: sterkte

Nou het is weer een week verder...
Gaat nog steeds erg kut, ben naar de dokter geweest voor medicijnen en ik heb oxecepam meegekregen, 1 pil per dag.

Verder heb ik contact opgenomen met me oude vriendengroep en ik ben daar goed ontvangen.
Dan zou je denken; Fantastisch nieuws!
Maar ik weet het niet goed, het zijn hele toffe en aardige jongens en er is niks op aan te merken maar toch weet ik t niet zo goed.
Dubbele gevoelens denk ik, misschien moet het vertrouwen terugkomen...

Verder nog veel paniek..voel me snel eenzaam.
Op het werk gaat het wel, maar zodra ik dan thuis alleen zit voel ik me kut en paniekerig.
Weet echt niet hoe ik in vredesnaam die tijd door moet komen tot het weer wat beter met me gaat.

Verdomme...

quote:

Op zaterdag 7 juli 2007 13:39 schreef Richard_Zutphen het volgende:
Nou het is weer een week verder...
Gaat nog steeds erg kut, ben naar de dokter geweest voor medicijnen en ik heb oxecepam meegekregen, 1 pil per dag.

Verder heb ik contact opgenomen met me oude vriendengroep en ik ben daar goed ontvangen.
Dan zou je denken; Fantastisch nieuws!
Maar ik weet het niet goed, het zijn hele toffe en aardige jongens en er is niks op aan te merken maar toch weet ik t niet zo goed.
Dubbele gevoelens denk ik, misschien moet het vertrouwen terugkomen...

Verder nog veel paniek..voel me snel eenzaam.
Op het werk gaat het wel, maar zodra ik dan thuis alleen zit voel ik me kut en paniekerig.
Weet echt niet hoe ik in vredesnaam die tijd door moet komen tot het weer wat beter met me gaat.

Verdomme...

1 Pil per dag? Ben verbaasd dat je huisarts direct zo'n grote dosis heeft voorgeschreven zeg.. Ik heb ook oxezepam gekregen. 5 Pillen maar, want als ze ze langer dan 2 weken slikt, dan werken ze verslavend.

Was ook echt in paniek op een gegeven moment.. Ik heb er ooit 1tje geslikt voor het slapen gaan, mijn emoties namen zo de overhand. Mijn paniek kwam trouwens ook door de eenzaamheid. Alsof de hele wereld om me heen neerstortte en er niemand meer was. En daar zat ik dan met mijn verdriet waarvan ik niet wist wat ik ermee aan moest. En die eenzaamheid.... vooral 's nachts/'s avonds was het een hel.

Weet je trouwens waar je angst voor eenzaamheid/alleen zijn vandaan komt?

quote:

Op zaterdag 7 juli 2007 13:55 schreef MNR het volgende:

[..]

1 Pil per dag? Ben verbaasd dat je huisarts direct zo'n grote dosis heeft voorgeschreven zeg.. Ik heb ook oxezepam gekregen. 5 Pillen maar, want als ze ze langer dan 2 weken slikt, dan werken ze verslavend.

Was ook echt in paniek op een gegeven moment.. Ik heb er ooit 1tje geslikt voor het slapen gaan, mijn emoties namen zo de overhand. Mijn paniek kwam trouwens ook door de eenzaamheid. Alsof de hele wereld om me heen neerstortte en er niemand meer was. En daar zat ik dan met mijn verdriet waarvan ik niet wist wat ik ermee aan moest. En die eenzaamheid.... vooral 's nachts/'s avonds was het een hel.

Weet je trouwens waar je angst voor eenzaamheid/alleen zijn vandaan komt?

Tja die eenzaamheid heb ik ook en geen flauw idee hoe het komt.
De komende weekenden zitten al vol gepland en de rest van de dagen moet ik gewoon werken. En toch die eenzaamheid....

[ Bericht 0% gewijzigd door MaVaEe op 07-07-2007 17:01:01 ]

quote:

Op zaterdag 7 juli 2007 15:00 schreef MaVaEe het volgende:
Tja die eenzaamheid heb ik ook en geen flauw idee hoe het komt.
De komende weekenden zitten al vol gepland en de rest van de dagen moet ik gewoon werken. En tog die eenzaamheid....

Op een gegeven moment stabiliseert dat weer. In het begin voelde ik me ook eenzaam als ik alleen was, ik voelde me *zo* in de steek gelaten. Was heftig gevoel...pffff.
Het was voor mij echt belangrijk dat mijn ex me nog zag staan, nu is het prima dat hij me niet meer ziet staan. Sinds ik dat gevoel heb, voel ik me ook niet meer eenzaam

Ze zeggen allemaal wel dat je goed in je vel moet zitten en dat je pas blij met jezelf (en een relatie) kunt zijn als je ook in je eentje gelukkig bent. Maar ik zie het toch net iets anders.

Kijk, ik heb me altijd al alleen gevoeld omdat ik geen moeder of vader had om op terug te vallen, dus ik neem mezelf (zo veel mogelijk) niet kwalijk dat ik er meer moeite mee heb en me vaker eenzaam voel als een gemiddeld persoon. That's just the way I am. En over 3 jaar is dat verdriet veeeeeeeel minder, zoniet zelfs verdwenen.

quote:

Op zaterdag 7 juli 2007 15:53 schreef MNR het volgende:

[..]

Op een gegeven moment stabiliseert dat weer. In het begin voelde ik me ook eenzaam als ik alleen was, ik voelde me *zo* in de steek gelaten. Was heftig gevoel...pffff.
Het was voor mij echt belangrijk dat mijn ex me nog zag staan, nu is het prima dat hij me niet meer ziet staan. Sinds ik dat gevoel heb, voel ik me ook niet meer eenzaam

Ze zeggen allemaal wel dat je goed in je vel moet zitten en dat je pas blij met jezelf (en een relatie) kunt zijn als je ook in je eentje gelukkig bent. Maar ik zie het toch net iets anders.

Kijk, ik heb me altijd al alleen gevoeld omdat ik geen moeder of vader had om op terug te vallen, dus ik neem mezelf (zo veel mogelijk) niet kwalijk dat ik er meer moeite mee heb en me vaker eenzaam voel als een gemiddeld persoon. That's just the way I am. En over 3 jaar is dat verdriet veeeeeeeel minder, zoniet zelfs verdwenen.

Tja ik ben me er wel van bewust dat dat gebeurd maja de gevoelens gaan wel door he!

quote:

Op zaterdag 7 juli 2007 17:00 schreef MaVaEe het volgende:
Tja ik ben me er wel van bewust dat dat gebeurd maja de gevoelens gaan wel door he!

De gevoelens van eenzaamheid, bedoel je? Zo ja, sinds voel je je zo?

quote:

Op zaterdag 7 juli 2007 12:38 schreef MNR het volgende:

[..]

Wat maakt je dan het meeste boos? Dat ze een ander laat slapen? Of dat ze niet meer naar jou informeert? Of..?

@7thH: sterkte

dat ik dit nooit van haar had verwacht en ik dacht haar toch echt goed te kennen maarja het blijkt dus maar van niet en dat vind ik best wel jammer

quote:

Op zaterdag 7 juli 2007 20:21 schreef sandertjuh het volgende:
dat ik dit nooit van haar had verwacht en ik dacht haar toch echt goed te kennen maarja het blijkt dus maar van niet en dat vind ik best wel jammer

Dus omdat ze nu heel snel met een ander is, vul jij in dat hoe ze was met jou, niet echt was? Dat is natuurlijk je reinste onzin.

Ik schrijf ook maar eens een berichtje:

Mijn relatie is ook zo goed als uit (2 jaar en 7 maand). Het begon voor mijn vriendin (ik kan haar nu nog zo noemen) al een paar weken terug, dat ze aan zich aan mij begon te iriteren in dingen die ik doe. Dat ze er niet tegenkon dat zij 's avonds druk voor haar HBO opleiding bezig was en ik lekker op de bank zat (ik werk 40 uur per week). Ze heeft daarnaast nog last van bloedarmoede en was vaak moe en sjaggie.

Toen wij een relatie kregen was het allemaal perfect, ik was altijd de persoon die bang was dat ze zou vreemdgaan (gezien haar verleden, veel met jongens zoenen enzo). De laatste 1,5 jaar was dat eigenlijk voorbij, ik kon haar vertrouwen en wist gewoon dat ze niks zou doen.
Elk half jaar (soms iets langer) had ze opeens een periode van "wat moet ik met jou", ik praatte nooit over mijn gevoelens enzo, en als er eens wat gebeurd was wat ze niet leuk vond (dat ik een keer dronken was of iets deed wat zij niet leuk vond), dan zei ik altijd van "ach het is gebeurd, niet meer aan denken". Dat schoot haar altijd in het verkeerde keelgat. Ze wilde er dan over praten tot er een oplossing kwam. Dat ik nooit praatte enzo vond ze erg en dat ik haar vriendinnen af en toe belacheljk maakte was ook verkeerd. Maar goed na een week was het weer koek en ei en gingen we weer verder.
Maar als het dan weer terugkwam was het altijd van ik trek dit niet meer en het is beter als het uit is, dat lukte me nog wel uit haar hoofd te praten en ze zei dan van ik geef je nog een kans (alsof het mijn schuld is).

Ik ben een persoon die kan veranderen, al gelooft zij daar niet in. Ze vind dat dat niet kan.

Begin dit jaar had ik veel contact met een vriendin van me wat gewoon gezellig was enzo. Op een gegeven moment besef je dat je relatie wat mist. Ik heb erg getwijfeld maar uitiendelijk gewoon voor haar gegaan.
Mijn vriendin kropt altijd alles op en als het dan niet meer gaat (drukte met werk, school, vriendinnen zelf beetje in de knoop) dan werd alles op mij en haar fam. afgereageert. Nu ze op zichzelf woont ben ik degene waar ze dan alles op afreageert. Zij vind dat ik dat niet moet gebruiken als excuus dat ze mij niet niks meer vind, dat haar gevoel voor mij weg was. Ze vind dat ze door die dingen zelf nog wel helder kan denken over haar gevoelens voor mij.

Het komt natuurlijk altijd keihard aan dit soort dingen. We hebben afgelopen weekend veel gepraat aan de telefoon. Woensdag heb ik lekker voor haar gekookt en was gezellig avond, helaas wist ik mezelf niet in te houden en wilde ik de hele tijd met haar zoenen. Ik had beter haar met rust kon laten en gewoon naast haar gaan liggen.
Ik had wel een goed gevoel over ons, dat we er wel uit zouden komen, maar dat we beide aan onze relatie moesten werken. Ik heb nu 2 weken vakantie, zij 3 weken. We zouden samen op vakantie gaan maar door omstandigheden met haar auto ging dat niet door. Paar weken terug wilde ze nog wel een reis boeken maar dat is nu dus helemaal veranderd. Ik vind zelf (mijn ma ook) dat je juist dan weg moet gaan met z'n tweeen en lekker moet ontspannen. Zij is bang dat het haar vakantie verpest als we gedoe krijgen. Een weekendje weg wil ze ook niet. Kotom ik heb 2 weken vrij, mijn maten moeten werken, dus dat wordt vervelen. Zelf zegt ze dat dat ook bij haar gaat gebeuren. De derde week dat ze vrij was wilde ze nog met een vriendin op vakantie, maar die vriendin kon niet vrij krijgen dus dat ging niet door.

Ik had dus een goed gevoel, tot vandaag ze wilde niet afspreken en voor haar is het nu duidelijk dat ze er mee wil stoppen. Dat doet zeer omdat ik nog van haar hou. Morgen gaan we naar een vriendin van haar (en haar vriend) om te gaan bbq'en en omdat ik naar hun pc moet kijken. Verder niks op tegen, maar ik ben benieuwd hoe dat gaat. Daarna wilde ze bespreken of het nu definitief uit is of omdat we een "Break" nemen....

[ Bericht 0% gewijzigd door Binnetie op 07-07-2007 21:34:00 ]

quote:

Op zaterdag 7 juli 2007 20:50 schreef Binnetie het volgende:
Ik schrijf ook maar eens een berichtje:

Mijn relatie is ook zo goed als uit (2 jaar en 7 maand). Het begon voor mijn vriendin (ik kan haar nu nog zo noemen) al een paar weken terug, dat ze aan zich aan mij begon te iriteren in dingen die ik doe. Dat ze er niet tegenkon dat zij 's avonds druk voor haar HBO opleiding bezig was en ik lekker op de bank zat (ik werk 40 uur per week). Ze heeft daarnaast nog last van bloedarmoede en was vaak moe en sjaggie.

Toen wij een relatie kregen was het allemaal perfect, ik was altijd de persoon die bang was dat ze zou vreemdgaan (gezien haar verleden, veel met jongens zoenen enzo). De laatste 1,5 jaar was dat eigenlijk voorbij, ik kon haar vertrouwen en wist gewoon dat ze niks zou doen.
Elk half jaar (soms iets langer) had ze opeens een periode van "wat moet ik met jou", ik praatte nooit over mijn gevoelens enzo, en als er eens wat gebeurd was wat ze niet leuk vond (dat ik een keer dronken was of iets deed wat zij niet leuk vond), dan zei ik altijd van "ach het is gebeurd, niet meer aan denken". Dat schoot haar altijd in het verkeerde keelgat. Ze wilde er dan over praten tot er een oplossing kwam. Dat ik nooit praatte enzo vond ze erg en dat ik haar vriendinnen af en toe belacheljk maakte was ook verkeerd. Maar goed na een week was het weer koek en ei en gingen we weer verder.
Maar als het dan weer terugkwam was het altijd van ik trek dit niet meer en het is beter als het uit is, dat lukte me nog wel uit haar hoofd te praten en ze zei dan van ik geef je nog een kans (alsof het mijn schuld is).

Ik ben een persoon die kan veranderen, al gelooft zij daar niet in. Ze vind dat dat niet kan.

Begin dit jaar had ik veel contact met een vriendin van me wat gewoon gezellig was enzo. Op een gegeven moment besef je dat je relatie wat mist. Ik heb erg getwijfeld maar uitiendelijk gewoon voor haar gegaan.
Mijn vriendin kropt altijd alles op en als het dan niet meer gaat (drukte met werk, school, vriendinnen zelf beetje in de knoop) dan werd alles op mij en haar fam. afgereageert. Nu ze op zichzelf woont ben ik degene waar ze dan alles op afreageert. Zij vind dat ik dat niet moet gebruiken als excuus dat ze mij niet niks meer vind, dat haar gevoel voor mij weg was. Ze vind dat ze door die dingen zelf nog wel helder kan denken over haar gevoelens voor mij.

Het komt natuurlijk altijd keihard aan dit soort dingen. We hebben afgelopen weekend veel gepraat aan de telefoon. Woensdag heb ik lekker voor haar gekookt en was gezellig avond, helaas wist ik mezelf niet in te houden en wilde ik de hele tijd met haar zoenen. Ik had beter haar met rust kon laten en gewoon naast haar gaan liggen.
Ik had wel een goed gevoel over ons, dat we er wel uit zouden komen, maar dat we beide aan onze relatie moesten werken. Ik heb nu 2 weken vakantie, zij 3 weken. We zouden samen op vakantie gaan maar door omstandigheden met haar auto ging dat niet door. Paar weken terug wilde ze nog wel een reis boeken maar dat is nu dus helemaal veranderd. Ik vind zelf (mijn ma ook) dat je juist dan weg moet gaan met z'n tweeen en lekker moet ontspannen. Zij is bang dat het haar vakantie verpest als we gedoe krijgen. Een weekendje weg wil ze ook niet. Kotom ik heb 2 weken vrij, mijn maten moeten werken, dus dat wordt vervelen. Zelf zegt ze dat dat ook bij haar gaat gebeuren. De derde week dat ze vrij was wilde ze nog met een vriendin op vakantie, maar die vriendin kon niet vrij krijgen dus dat ging niet door.

Ik had dus een goed gevoel, tot vandaag ze wilde niet afspreken en voor het is het nu duidelijk dat ze er mee wil stoppen. Dat doet zeer omdat ik nog van haar hou. Morgen gaan we naar een vriendin van haar (en haar vriend) om te gaan bbq'en en omdat ik naar hun pc moet kijken. Verder niks op tegen, maar ik ben benieuwd hoe dat gaat. Daarna wilde ze bespreken of het nu definitief uit is of omdat we een "Break" nemen....

je vriendin lijkt me een heel naar persoon als ik dit allemaal lees

Nee dat is ze niet, ik hoop tenminste niet dat ik haar in zo'n daglicht plaats. Ze is heel betrouwbaar en een meid die echt geen gekke dingen doet. Alles wat ze doet denkt ze bij na. Maar ze neemt gewoon af en toe veel te veel hooi op haar vork en dat moet er allemaal af en toe uit. Ipv dat we af en toe een ruzie hebben ofzo spaart ze het op.

Als ze bij me is (ik woon nog thuis) is het altijd leuk met mn ouders en mijn broertje en zusje. Ze is echt opgenomen in de fam. en ik bij haar fam. En dat is heel erg belangrijk voor mij, dat de schoonfam een beetje oke is.

Het is nu alweer een tijdje geleden dat het uit ging tussen mij en mijn vriendin.

Zoals een aantal hier zich misschien nog kunnen herinneren ging het uit doordat ik een beetje jaloers op haar vrienden was omdat ze daar meer om gaf dan om mij. En dat liet ze ook goed merken.

Afijn. Ik ben gister wezen shoppen in Utrecht. De stad waar onze liefde begon. Ik moest stiekem mijn tranen inhouden toen ik langs al die plekken liep waar we toen ook waren. Eenmaal weer thuis heb ik eens flink zitten janken en besloot ik voor mezelf dat ik haar nog steeds heel erg mis, na iets meer dan een maand. Er gaat geen dag en nacht voorbij waarin ik niet aan haar denk en ik zou er een moord voor doen om haar weer in mijn armen te sluiten. Ze heeft nare dingen gedaan, maar nu wil ik gewoon weer dat fijne geborgen gevoel bij iemand hebben. Het gevoel dat ik voor iemand zorg en diegene mij ook echt nodig heeft. Dat is fijn.

Maar gister was een nog duisterder dag dan hierboven geschreven staat. Uit (on?)betrouwbare bron hoorde ik dat mijn ex-vriendin een ander heeft. De jongen waar ze nu mee schijnt te hebben ken ik, ik heb hem ook op msn. Twee weken geleden vertelde hij mij nog dat er niks aan de hand was tussen hun en dat ik meer wist dan hij. En nu heeft hij dus gelogen tegen me. Ook is mijn ex wel erg snel met het vinden van een ander. Net of ik nooit wat betekende voor haar..

Ik zit al de hele tijd, heel oneerlijk, te wensen dat het zsm weer uit gaat en dat die gast haar ook niet gelukkig maakt. Brrrrr..

Nog één ding : Ik bind me teveel aan mensen geloof ik. Zo'n 4 jaar terug vond ik voor het eerst in mijn leven een meisje leuk. We zouden elkaar gaan ontmoeten maar dat blies ik op het laatste moment af omdat ik me nog niet wilde binden. Meisje boos, sprak haar een hele tijd niet meer. Maar ik mis haar, na 4 die jaar, nog steeds en ik wil mijn fouten rechtzetten. Misschien dat het nu wel lukt tussen ons. Who knows. Daarom praten we nu weer tegen elkaar en we gaan elkaar in de zomervakantie dus eindelijk ontmoeten (hoop ik).

quote:

Op zondag 8 juli 2007 07:59 schreef Lunar het volgende:
Het is nu alweer een tijdje geleden dat het uit ging tussen mij en mijn vriendin.

Maar gister was een nog duisterder dag dan hierboven geschreven staat. Uit (on?)betrouwbare bron hoorde ik dat mijn ex-vriendin een ander heeft. De jongen waar ze nu mee schijnt te hebben ken ik, ik heb hem ook op msn. Twee weken geleden vertelde hij mij nog dat er niks aan de hand was tussen hun en dat ik meer wist dan hij. En nu heeft hij dus gelogen tegen me. Ook is mijn ex wel erg snel met het vinden van een ander. Net of ik nooit wat betekende voor haar..

Ik zit al de hele tijd, heel oneerlijk, te wensen dat het zsm weer uit gaat en dat die gast haar ook niet gelukkig maakt. Brrrrr..

Nog één ding : Ik bind me teveel aan mensen geloof ik. Zo'n 4 jaar terug vond ik voor het eerst in mijn leven een meisje leuk. We zouden elkaar gaan ontmoeten maar dat blies ik op het laatste moment af omdat ik me nog niet wilde binden. Meisje boos, sprak haar een hele tijd niet meer. Maar ik mis haar, na 4 die jaar, nog steeds en ik wil mijn fouten rechtzetten. Misschien dat het nu wel lukt tussen ons. Who knows. Daarom praten we nu weer tegen elkaar en we gaan elkaar in de zomervakantie dus eindelijk ontmoeten (hoop ik).

Geen idee hoe lang het uit is tussen jullie, maar dat gevoel dat je wil terugspoelen naar het moment dat alles koek en ei was, is wel herkenbaar. Je zal je er (nogmaals weet ik niet hoe lang het al uit is, maar je zegt een tijdje) toch bij neer moeten leggen dat dat niet meer gebeurt.

Vermijd plaatsen die voor jou emotionele waarde hebben. Vermijd contact met die waarschijnlijke nieuwe vriend van d'r, vooral wanneer hij totaal niets toevoegt aan jouw sociale kring. Hou op met het uithoren van betrouwbare bronnen, hoe moeilijk ook.

Ik weet niet in hoeverre jouw ex en haar waarschijnlijk nieuwe vriend vermengd zijn binnen jouw vriendenkring, maar zorg gewoon voor voldoende afstand. Je zegt dat je je veel aan mensen bindt, dat is geen punt, maar doe dat dan alleen bij diegene waar je echt iets aan hebt in je leven: je vrienden e.d. Zij heeft 'nare dingen' gedaan, je vrienden en anderen waarvan je houdt niet.

Het is nu iets langer dan een maand uit.

De jongen waarmee ze nu waarschijnlijk heeft sprak ik vroeger vaak, veel lol mee gehad. Nu is het enkel nog een nutteloos contact in mijn MSN lijst.

Misschien moet ik hem eens aanspreken en vragen of het wel echt waar is. Of niet?

Mensen vragen me of ik haar terug wil winnen en ergens is dat ook wel zo
Heel fout maar ja, waar moet ik anders nog zo iemand vinden?! [/hypocriet]

Utrecht vermijden gaat nogal lastig ben ik bang. Ik kom er vaak langs met de trein of vrienden willen er heen om te winkelen. Kutstad eigenlijk, voor mijn gevoel that is.

Nu ik maar weer eens even. Er zijn een aantal zaken waaruit ik (en mijn betrouwbare bron) kan concluderen dat het leven van mijn ex nog al sneu in elkaar ziet. Ik loop daarom ook al dagen met een grijns op m'n bek. !

Verhaal in het kort: Gedumpt door een meisje (J), met de reden dat ze nog niet toe is aan de vastigheid van een relatie, ze nog veel dingen wil doen in het leven, ze een relatie als benauwend ervaart en dat ze niet meer van me houdt. 24 uur later kreeg ze weer iets met haar ex, waarmee ze al 4 keer iets heeft gehad (voor mij) en die het als 4 keer met haar heeft uitgemaakt.

Ik moet eerlijk zeggen, dat ik ook een erg betrouwbare bron heb (E, hij maakt deel uit van haar vriendengroep), waarmee ik vaak dingen uit het verleden bespreek over mijn ex, en daar conclusies uit trek. Ik sla mijn eigen advies van hierboven totaal in de wind, maar goed!

J wordt zo'n beetje door 75% van haar vriendengroep genegeerd. Ze maakt namelijk nogal gebruik van mensen, zonder op gevoelens van anderen te letten. Dat heeft ze ook bij mij geflikt. Omdat het leeuwendeel van haar vrienden haar niet meer hoeft te zien, gaat ze die van mij lastigvallen of iig claimen. Zo SMS'te te een vriend van me (J en hij doen bijde aan tennis) laatst, of-ie misschien tijd heeft om iets te gaan drinken. Hij heeft hier niet eens op gereageerd, een echte vriend dus. Verder heeft ze via MSN nog wat vrienden van me aangesproken, als of en nooit iets gebeurd is. Ze is dus desperaat naar vriendschap, lijkt me duidelijk.

Das toch schitterend? Eerst tegen mij zeggen dat ze ''meer van de wereld en het leven wil zien", en dat ze nu thuis op dr kamertje, of bij dr nieuwe vriend zit (tot de frustraties tussen hun te hoog oplopen, dan zit ze weer te huilen bij E (E zit er aan te denken hiermee te stoppen of 80 euro per uur te gaan vragen en een ligbank in zn kamer te plaatsen)). !

Dus, chapeau voor vrienden die voor jou kiezen, en je ex dus links laten liggen.

Maar goed, mag ik rancuneus zijn? Mag ik hier al dagen vrolijk van worden? Of zou het me koud moeten laten hoe het met mijn ex gaat? Het maakt me ook niet veel uit op dit moment, ik voel me goed en dat is het belangrijkste.

quote:

Op zondag 8 juli 2007 08:30 schreef Lunar het volgende:
Het is nu iets langer dan een maand uit.

De jongen waarmee ze nu waarschijnlijk heeft sprak ik vroeger vaak, veel lol mee gehad. Nu is het enkel nog een nutteloos contact in mijn MSN lijst.

Misschien moet ik hem eens aanspreken en vragen of het wel echt waar is. Of niet?

En dan, dan heb je antwoord, wat dan?

quote:

Mensen vragen me of ik haar terug wil winnen en ergens is dat ook wel zo
Heel fout maar ja, waar moet ik anders nog zo iemand vinden?! [/hypocriet]

Lijkt me een zelfvertrouwen-dingetje. Hoe is het daarmee gesteld bij jou? Na een maand?

quote:

Utrecht vermijden gaat nogal lastig ben ik bang. Ik kom er vaak langs met de trein of vrienden willen er heen om te winkelen. Kutstad eigenlijk, voor mijn gevoel that is.

Heel Utrecht voro de rest van je leven vermijden is idd geen optie, het niets meer associeren van Utrecht en haar zal tijd nodig hebben (meer dan een maand) ...

quote:

Op zondag 8 juli 2007 08:39 schreef FlyingFox het volgende:

[..]

En dan, dan heb je antwoord, wat dan?
[..]

Lijkt me een zelfvertrouwen-dingetje. Hoe is het daarmee gesteld bij jou? Na een maand?
[..]

Heel Utrecht voro de rest van je leven vermijden is idd geen optie, het niets meer associeren van Utrecht en haar zal tijd nodig hebben (meer dan een maand) ...

Zelfvertrouwen heb ik nooit veel gehad. Daar had ik het toevallig gister nog over met een vriendin van mij. Als ik een ander meisje wil vinden zal ik mezelf meer moeten accepteren en meer zelfvertrouwen moeten krijgen. Als je laat zien dat je zelfvertrouwen hebt komen de meiden vanzelf wel, waren haar woorden.

Zelfs tijdens mijn relatie met mijn nu ex-vriendin had ik weinig zelfvertrouwen en daardoor was ik ook wel jaloers. Ze zei ook nooit eens tegen me dat ik leuk ben of dat ze van me hield. Ik moest daar altijd mee beginnen. Nee, dat is lekker voor mijn zelfvertrouwen.

Misschien is er wel een meisje die mij dat zelfvertrouwen wel kan geven waardoor ik haar ook volledig kan vertrouwen met anderen en ik me niet minderwaardig hoef te voelen jegens haar vrienden en vriendinnen.

Pfff..
Ik zit er op dit moment ff weer helemaal doorheen. Gisteren via via gehoord dat die gast waarmee ze gezoend had vanacht bij haar bleef slapen. Dat kan toch niet na 1,5 week?
Damn waar is haar respect voor mij echt....

Hoe komt t dat jullie alles via via horen? Wat is de meerwaarde daarvan? Jullie laten je geluk afhangen van iemand waar je niets meer mee te maken hebt. De 1 wordt gelukkig als z'n ex miserabel is en de ander wordt ongelukkig als z'n ex doorgaat met haar leven.

Verder heeft respect voor je ex niets te maken of je na 1,5 week, 1 maand of 1 jaar met een ander naar bed gaat. Het is uit...

quote:

Op vrijdag 6 juli 2007 21:38 schreef hannekethemaster het volgende:
ik kan er gewoon niet bij dat iemand van wie je zoveel gehouden hebt je van de een op andere dag zoiets kan aandoen..... snap geen fuck van de liefde...

Dat vind ik ook zo raar, ik heb zelf ook wel eens verkering uitgemaakt, maar dan was ik niet echt verliefd ofzo, de 3 keer dat ik echt verliefd was en helemaal gek op haar, kon de ander ook direct doen alsof er niks meer was, het is over dus... zo van ene op andere dag. Zal wel...

Ik denk dat sommige mensen iets al gauw verliefd noemen en dat veel mensen hier extreem verliefd zijn, bijna geobsedeerd door de ander, en hebben de complete toekomst al uitgestippeld samen... tenminste dat is een beetje mijn idee.

quote:

Op zondag 8 juli 2007 11:25 schreef jd1982 het volgende:

[..]

Dat vind ik ook zo raar, ik heb zelf ook wel eens verkering uitgemaakt, maar dan was ik niet echt verliefd ofzo, de 3 keer dat ik echt verliefd was en helemaal gek op haar, kon de ander ook direct doen alsof er niks meer was, het is over dus... zo van ene op andere dag. Zal wel...

Ik denk dat sommige mensen iets al gauw verliefd noemen en dat veel mensen hier extreem verliefd zijn, bijna geobsedeerd door de ander, en hebben de complete toekomst al uitgestippeld samen... tenminste dat is een beetje mijn idee.

herkenbaar

Ik heb dat ook ooit een keer gedaan, na een relatie van ruim 2 jaar, een week later met een ander in bed gelegen. Dat was niet gepland, wilde gewoon een gezellige avond en flirten met de gozer in kwestie. Hij bleef slapen omdat dat praktischer was, niet omdat ik hem het bed mee in wilde sleuren.

Hij nam het initiatief, ik was overvallen en dacht gewoon "wat kan mij het?". En dat had niets te maken met dat ik respectloos was naar mijn ex toe. Ik dacht niet eens aan mijn ex, ik was niet met hem bezig. Ik kon toen heel makkelijk dat soort zaken scheiden (edit: het begon pas echt een hel te worden als de situaties in elkaar gingen overlopen )

Gelukkig heb ik het nu wel dichter bij elkaar liggen

[ Bericht 11% gewijzigd door MNR op 08-07-2007 12:48:49 ]

bah weer een zwak moment... gister in de kroeg weer aandacht genoeg van leuke mannen, maar er is maar 1 man die ik wil..... Waarom kan ik hem nou niet uit mijn hoofd zetten.. ik zit hier achter mijn pc te staren, start de screensaver en de eerste foto die in beeld springt is een foto van ons tweetjes in Praag, totally in love... kuttranen

quote:

Op zaterdag 7 juli 2007 20:29 schreef MNR het volgende:

[..]

Dus omdat ze nu heel snel met een ander is, vul jij in dat hoe ze was met jou, niet echt was? Dat is natuurlijk je reinste onzin.

nee nee zo bedoel ik het niet, ik had alleen niet van haar verwacht dat ze ooit zo keuze zou maken, ze zit niet zo in elkaar dacht ik altijd maar blijkbaar toch wel.

ik ben gisteren met haar naar de stad geweest nog een beetje gebabbeld enzo, was wel gezellig opzich. Nu heeft ze alleen toegegeven toch echt met hem verder te gaan terwijl ze eerst twijfelde tussen hem en mij. Naja ik ga nu maar geen contact meer zoeken, het doet echt te zeer en ik ga maar verder met de draad op te pakken.

Ik heb haar al het plezier met hem gewenst, alleen dom van mij om me zo open te hebben opgesteld gisteren en eergistere, dat had ik niet moeten doen maargoed.

ik heb vele leuke dingen met haar meegemaakt, dat pakt niemand mij af maar ik had graag verder met haar gegaan, het was wel mijn vriendje en maatje al die tijd. En als ik er nu aan denk dat een ander gelukkig met haar word dan voel ik me daar echt ellendig over