Nina is bevallen, maar helaas zijn de kittens overleden..

quote:

Op woensdag 9 mei 2007 20:46 schreef kissy het volgende:
Ik lees net op een site dat ze 6 moederloze kittens hebben gevonden.
Iemand vroeg wat ze daarmee gingen doen, en als antwoord kreeg ze dat als ze hun oogjes nog niet open hadden, het dan gebruikelijk is dat ze de kittens laten inslapen.
Misschien is dat een optie voor Nina en jou.

Ik zou het heel graag willen doen, maar het lijkt me niet slim. De prednison zit natuurlijk ook in de kittenmelk en ik kan ook niet garanderen dat Nien nu wel de kittens zou laten drinken. Dat risico zou ik niet nog graag een keer willen lopen.

quote:

Op woensdag 9 mei 2007 17:19 schreef Barbaaf het volgende:
Natuurlijk kan je er een (of twee) kittens bijhalen, in dit seizoen zitten er genoeg in opvang maar ik zou inderdaad even wachten totdat jij en Nina weer in goede doen zijn. Ga je Nina nog laten steriliseren? Mij lijkt het iig geen goed idee haar nog een nestje te laten hebben, gezien haar medische toestand (maar ik ben hier geen expert in).

Ik wil het liefst morgen al een kitten halen (uit het asiel ofzo), maar m'n huisgenoot is heel erg aan het twijfelen. En aangezien we hier praktisch met z'n tweeën samenwonen (puur vriendschappelijk) vind ik wel dat hij er ook achter moet staan. Daarbij is het misschien beter om nog even te wachten. Gewoon om Nina even de tijd te geven.

Nina wordt inderdaad binnenkort gesteriliseerd. Ik weet niet of dat direct al kan, maar daar bel ik de DA nog over. Sowieso zat dat al in de planning toen Nina plots zwanger bleek te zijn (zie OP). Als ze nu weer zwanger zou raken zou ik het mezelf nooit kunnen vergeven.

Ze loopt nog steeds rond en miauwt heel hard bij haar doos. Heb vandaag al zó veel gehuild, maar als ik hier naar kijk springen me direct de tranen weer in m'n ogen.

quote:

Op woensdag 9 mei 2007 23:31 schreef kissy het volgende:
Misschien is het beter om die doos weg te halen.
Meis, ik heb zo met jullie te doen, ik zou willen dat ik iets kon doen....
Ik hoop dat je huisgenoot nog overstag gaat.

Eigenlijk was dat ook mijn eerste reactie, maar toen ik de DA aan de telefoon had (vanwege het bloedverlies) raadde ze aan om de doos nog een paar dagen te laten staan. Dan zou ze het misschien sneller een plekje kunnen geven. Heb wel de fleecedekens die erover heen hebben gelegen. Ik ben een verschrikkelijke kou-kleum en zo kan ik Nina ook gewoon op schoot nemen zonder dat er bloedvlekjes op m'n broek komen. Alles wat in de doos lag heb ik verder laten liggen.

Mike (huisgenoot) is nu trouwens met beide katten aan het spelen met de vingerlampjes. Ik zit hier echt hardop te lachen! Ze zit Sam echt te klieren! Normaal heeft hij de overhand, maar ze vóelt gewoon dat hij nog een beetje bang voor haar is. Fijn om te zien dat ze zo actief is!!

Even een update (voor die het willen lezen):

Inmiddels gaat het een beetje beter met Nina. Ze gaat nog wel naar de doos, maar niet meer zo vaak als in het begin. Ze gaat er niet echt meer in, maar ze zit wel op de mand ernaast er van de bovenkant in te kijken. Langzaamaan haal ik de doeken weg. Heb ook gisteren de pittenzak eruit gehaald. Toch wacht ik nog een paar dagen met het weghalen van de hele doos. Ik merk echt dat ze er steeds meer aan gewend raakt dat ze er niet meer zijn.

Verder bijt ze behoorlijk van zich sinds Sam zich weer in haar buurt durft te vertonen. Het klieren gaat vaak uit van Sam, maar nu ook soms vanuit Nina. Ze speelt heel actief met dingen, maar is ook erg aanhankelijk. Iedere avond komt ze bij me liggen in bed. Het liefst half onder de deken en luid spinnend.

Ik ben er nog steeds kapot van. Heb vanaf dat het gebeurd is nog geen nacht normaal gedroomd. Ik droom steeds dat Nina opnieuw kittens krijgt, ze in mijn bed legt en dat ik er dan bovenop ga liggen terwijl ik slaap. Beetje Koning Salomon-idee (klote Christelijke scholen).

Een nieuwe kitten gaat er waarschijnlijk niet komen - al zou ik het liefst het asiel willen bellen of er via MP eentje op willen halen. Het zit zo: Ik huur een kamer bij een vriend van me, maar in principe wonen we samen (maar dan zonder relatie). We hebben gewoon een volledig huishouden en een normaal huis (niet studentikoos in anyway). Ik had Nina al toen ik hier kwam wonen en een paar maanden later heb ik een kitten erbij gekocht; Sam, een rode kater. Gekocht ja...probeer maar eens een kitten te vinden in december! Voor absurd veel geld ook nog! Maar hij is het driedubbel-en-dwars waard.

Op dat moment heb ik heel duidelijk gemaakt dat als ik hier weg zou gaan ik Sam en Nina beide mee zou nemen aangezien het mijn katten zijn. Nu blijkt wel dat hij daar veel moeite mee heeft (wat natuurlijk logisch is). Hij zei namelijk gisteren opeens dat ik het niet als vanzelfsprekend moet zien als een eventuele derde kat ook met mij mee zou gaan. En dat begrijp ik wel, maar ja...dat maakt de boel natuurlijk wel gecompliceerd. Ik ga niet drie katten uit elkaar halen als ik in de toekomst een eigen woning krijg. Dat zou ik emotioneel heel zwaar vinden, maar dat is ook voor de katten zelf geen pretje.

Ik weet op dit moment niet zo goed waarmee ik dat gat in m'n hart moet opvullen. Ik probeer heel veel aandacht te besteden aan Nina en Sam en ook bewust te genieten van hun aanwezigheid, maar ondertussen blijft het knagen...