Plaats hier je zelfgeschreven gedichten. Deel 2.

quote:

Op maandag 28 mei 2007 14:18 schreef hummus het volgende:

[..]

Ja, goedemiddag.

Er is een verschil tussen dichterljk "een zand", wat mij een gevoel geeft dat het niet uitmaakt of de dichter het in het strand bij IJmuiden of in een woestijn of in een heidezandverstuiving iet schrijft, maar dat het een willekeurig zand is, ergens, maakt niet uit waar, en gewoon een strofe waarin je ineens van de tegenwoordige naar verleden tijd verschuift zonder reden en zonder dat het een poëtisch effect heeft.

Het is het verschil tussen "een zand" en "ik vindt".

quote:

Op maandag 28 mei 2007 14:25 schreef C21H23NO5 het volgende:
ach so...

nu gaan we elke grammaticale fout maar op de hoop van dichterlijke vrijheid gooien.
'een zand' is en staat ronduit lelijk, in een gedicht of in het zand, maakt niet uit.

Dat ik van tijd verander heb ik uitgelegd. Ik ben tevens van mening dat niet elke interpunctie of woordje in een gedicht een poetisch effect hoeft te hebben. Het gaat mij vooral over de inhoud.

quote:

Op maandag 28 mei 2007 14:31 schreef PopeOfTheSubspace het volgende:
Dat zal wel, ik neem aan dat je het anders niet zou gebruiken. .

quote:

Op maandag 28 mei 2007 14:34 schreef partyyboyy het volgende:

[..]



Ahaha kleine kinderen. Deze wellus-nietus discussie gaat nu hopelijk toch wel beeïndigd worden he?

quote:

Op maandag 28 mei 2007 14:27 schreef De-oneven-2 het volgende:
Lieverd, ik weet best dat 'een zand' eigenlijk niet mag.
Maar 'een zand, aan een zee' is hier een hele bewuste keuze geweest.

Het strand, het zand, de grond, een strand en een grond waren hier geen van alle afdoende.
'In een zand, aan een zee' is dat wel.

Waarom? Twee redenen.

1) Omdat de zee niet het strand wegspoelt, en ook niet de grond.
De zee spoelt het zand weg.

2 ) Omdat het niet specifiek geldt voor 1 strand aan 1 zee, maar voor het strand en de zee in hun algemeenheid.
Voor alle stranden aan alle zeeen, zo je wilt.

quote:

Ik probeer je juist het verschil tussen dichterlijke vrijheid en grammaticale fouten uit te leggen

quote:

Op maandag 28 mei 2007 14:51 schreef Beezz het volgende:
Wat vinden we trouwens van bv "in donk're tijden" ipv "in donkere tijden" ? Dat wil ik nog wel eens doen namelijk, vooral omdat wanneer je de E weg laat in dit woord het lekkerder rolt mocht dat nodig zijn.

quote:

Op maandag 28 mei 2007 15:00 schreef De-oneven-2 het volgende:
Hummus, wat vind jij? Moet ik er 'het zand' van maken?
Ik begin na al die verhalen toch te twijfelen...

quote:

Op maandag 28 mei 2007 18:49 schreef De-oneven-2 het volgende:
Ik weet inmiddels hoe jij erover denkt, Pope. De vraag is hoe hummus erover denkt.
Zij heeft in deze het vetorecht.

quote:

Op maandag 28 mei 2007 15:39 schreef C21H23NO5 het volgende:
weer ontopic dan maar...

A

in apoptotisch verlangen naar jouw meiose
schiet ik door G’s en S’en naar oneindige mitose,
naar proliferatie, expressie,
en de chemotaxe van jouw cytokine-productie.

smachtend naar jouw anti-lichaam
bind ik opsoninen in een staat van monoclonaal,
overleef ik fagocytose, cytolyse,
migreer ik naar een eeuwig leukocytose.

als UV en zinkchromaat
muteer ik daar jouw DNA,
tot de G, T, C én A

gezamenlijk
mijn naam,
spellen.

quote:

Op maandag 28 mei 2007 18:49 schreef De-oneven-2 het volgende:
Ik weet inmiddels hoe jij erover denkt, Pope. De vraag is hoe hummus erover denkt.
Zij heeft in deze het vetorecht.

quote:

Op maandag 28 mei 2007 14:13 schreef C21H23NO5 het volgende:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Singulare_tantum

lees dit maar ff nog goed een keer door

quote:

In the above discussion it has been assumed that a given noun is 'basically' either mass or count. This has been disputed, on the grounds that the vast majority of nouns in English can be found with both count and mass uses. While this is true, it is also true that for the majority of nouns, one use is intuitively more basic than the other, and this enables us to identify two significant phenomena and enquire about their semantic correlates: basic count nouns used as mass nouns, and basic mass nouns used as count nouns.

Basic count nouns used as mass nouns:
(1) With a Lada you get a lot of car for your money.
(2) Could you move along a bit? I haven't got much table.
(3) I can hear too much piano and not enough violin.

Basic mass nouns used as count nouns:
(4) Three beers/cheeses/cakes/chocolates.
(5) Three wines.

Mass nouns used as count nouns are usually to be interpreted in one of two ways, either as unit quantities of the continuous mass, or as different types or varieties. The first type is illustrated in (4). The type of unit is partly conventionally determined, partly contextually. Thus, three beers probably refers to three bottles of standard glasses of beer, three cheeses, three spherical entities with a single rind, as the cheesemaker first produces them, etc.

Bron: Alan Cruse, Meaning in Language, p. 270-271.

quote:

Op vrijdag 1 juni 2007 10:15 schreef Claudia_x het volgende:

[..]

Je zit hoog van de toren te blazen terwijl je er duidelijk geen verstand van hebt.
[..]

En lees hierna dit maar eens goed door.

quote:

Op vrijdag 1 juni 2007 01:12 schreef De-oneven-2 het volgende:

Leuk.

quote:

Op vrijdag 1 juni 2007 17:04 schreef C21H23NO5 het volgende:
Volgens mij hadden wij het over het Nederlands ipv Engels

En op wikipedia staat toch echt duidelijk dat het NIET kan, maar ik laat jou graag in de waan hoor.

quote:

Semantische indelingen

De substantieven kunnen semantisch op verschillende manieren ingedeeld worden. De grenzen tussen de verschillende categorieën zijn niet altijd scherp te trekken.

Een eerste indeling is die in substantieven die abstracte of concrete begrippen aanduiden. Deze substantieven zelf noemen we kortheidshalve eveneens abstracte of concrete substantieven, respectievelijk abstracta of concreta. Tot de concreta rekenen we benamingen van mensen, dieren, dingen en stoffen, alsmede van denkbeeldige personen of zaken. Van de in de inleiding gegeven voorbeelden behoren hiertoe dus: man, Jan, vogel, huis, beton, kabouter en hel . Tot de abstracte substantieven worden de benamingen gerekend van alles wat over het algemeen niet als zintuiglijk waarneembaar kan worden voorgesteld. Van de in de inleiding genoemde voorbeelden behoren hiertoe dus: jaar, liefde, kracht en ontmoeting . Andere abstracte substantieven zijn bijv. val, duw, stand, vreugde, goedheid, haat, ligging, meter (als maataanduiding), lengte, prijs, duurte, temperatuur, koude.

De concrete substantieven worden onderverdeeld in voorwerpsnamen, stofnamen en verzamelnamen.

Voorwerpsnamen zijn weer te verdelen in persoonsnamen (namen van al dan niet denkbeeldige mensen, bijv. man, Jan, kabouter ), diernamen (bijv. vogel) en zaaknamen (namen die geen mensen of dieren aanduiden, bijv. boom, huis, gat, pantoffel, Rijn, Amsterdam ).

Stofnamen duiden iets aan wat naar vorm en hoeveelheid niet afgebakend is, bijv. water, bier, goud, beton, zeep, gas .

Verzamelnamen zijn benamingen van een aantal gelijksoortige wezens of dingen die tezamen een eenheid vormen, bijv. groep, volk, kroost, vee, gebergte, archipel, postzegelverzameling, Alpen, Antillen.

Het is niet gebruikelijk de abstracte substantieven verder onder te verdelen, hoewel ook hier soortgelijke onderscheidingen gemaakt zouden kunnen worden als bij de concrete (zie verderop in deze subparagraaf).

Een indeling die door de tot nu toe genoemde heen loopt, is die in soortnamen en eigennamen. Soortnamen onderscheiden de ene soort wezens of dingen van de andere. Eigennamen onderscheiden individuen van elkaar. Ze worden gewoonlijk met een hoofdletter geschreven; ze kunnen ook zonder bepaald lidwoord iemand of iets 'identificeren' . Niet alles wat met een soortnaam kan worden aangeduid, kan ook met een eigennaam worden benoemd. Eigennamen komen vooral voor bij mensen, dieren, aardrijkskundige eenheden, schepen, vliegtuigen, gebouwen, hemellichamen, tijdsruimten, organisaties en instellingen.

In de voorafgaande alinea's zijn de woorden met een hoofdletter voorbeelden van eigennamen; de woorden zonder hoofdletter zijn soortnamen. Ook bij abstracte substantieven komen eigennamen voor, bijv. namen van cultuurstromingen ( Renaissance, romantiek ), organisaties ( Kredietbank, Vitesse ) of tijdsruimten ( Plioceen, april, donderdag ).

Veel woorden kunnen tot meer dan één van de hierboven onderscheiden categorieën behoren. Allereerst kunnen we hier te maken hebben met homoniemen: woorden met dezelfde klank, maar (tenminste voor de hedendaagse taalgebruiker) verschillende betekenis. Zo is het woord centimeter in zin (1) abstract (maataanduiding), maar in zin (2) concreet (zaaknaam):

(1) Je moet een marge van drie centimeter open laten.
(2) Mag ik jouw centimeter even gebruiken?

Evenzo is het woord huis in (3) een zaaknaam, maar in (4) een verzamelnaam:

(3) Wij wonen nog niet zo lang in dit huis.
(4) Hij kon alle graven van het Hollandse huis opnoemen.

In andere gevallen gaat het niet zozeer om een betekenis- als wel om een gebruiksverschil (de grens met homonymie is niet altijd duidelijk). Meestal zegt men dan dat een woord dat tot een bepaalde categorie behoort, gebruikt wordt als lid van een andere categorie (bijv. 'eigennaam gebruikt als soortnaam'). Bij eigennamen is het meestal wel duidelijk dat het gebruik als eigennaam primair, het andere gebruik secundair is; in andere gevallen is een beslissing daarover vaak nogal willekeurig.

De voornaamste typen van dit verschillende gebruik zijn de volgende.

[1] Eigennaam gebruikt als soortnaam

[a] Een persoonsnaam duidt niet één persoon aan, maar ieder die die naam draagt, bijv.:

(5) Er zijn in onze familie wel vijf Japen.
(6) Alle Vermeulens waren op de bruiloft.

Een eigennaam van een bekend (historisch) persoon of van een familie wordt gebruikt om iemand te karakteriseren die een voor deze persoon of familie typerende eigenschap bezit, bijv.:

(7) Sinds hij geërfd heeft, beschouwen ze hem als een Croesus.
(8) Het wordt al een echte Vermeulen, zei vader trots.

[c] Een eigennaam van een kunstenaar (meestal een schilder of beeldhouwer) wordt gebruikt voor een door hem gemaakt werk, bijv.:

(9) Dit museum heeft maar twee Van Goghs.

[d] Een eigennaam wordt gebruikt voor een daarmee geassocieerd product, meestal op grond van vervaardiging of herkomst, bijv.: een Citroën een Ford een Fokker een Lockheed een colbert Bokma Bols bordeaux cognac

[2] Stofnaam gebruikt als voorwerpsnaam

Het aangeduide voorwerp bestaat uit de door de stofnaam aangeduide stof. Vergelijk:

(10a) Dit tafelblad is van onbreekbaar glas. (stofnaam)
(10b) Drink je glas eens leeg! (voorwerpsnaam)

[3] Voorwerpsnaam gebruikt als stofnaam

Iets wat naar vorm en hoeveelheid niet afgebakend is, wordt aangeduid met de naam van een voorwerp dat uit de bedoelde stof vervaardigd is, met de soortnaam van een dier of (bij uitbreiding) met de eigennaam van een persoon. Voorbeelden:

(11) We eten vanavond brood.
(12) Wil je beschuit door de yoghurt?
(13) Zullen we kip of vis nemen?
(14) Wie leest er nu nog Vondel?
(15) Houdt u van Brahms?

Bron

quote:

zand
het
(1220) ~ Lat. sabulum (grof zand)
1· g.mv. (stofnaam) steenstof, geologische formatie die uit losse, fijne korrels kwarts en glimmer bestaat
de rivieren voeren zand mee
het zand van de zee, van de duinen
een handvol, een schep, een hoop zand
1·scherp zand
fijn grind
1·zand happen
- zand in de mond nemen of krijgen, bv. als gevolg van een val
- (ironisch) zich ophouden op min of meer zanderig terrein
synoniem: stof happen
1·iem. zand in de ogen strooien
synoniem: bedriegen, misleiden, verblinden
1·zand in de machine of motor strooien
iets onklaar maken
1·zand erover (zinspeling op het vroegere gebruik van fijn zand om inktschrift af te vloeien)
laten we er niet verder over spreken
1·de tijd loopt als zand door je handen
1·de plannen zijn in het zand gelopen
er is niets van terechtgekomen
1·als los of droog zand aan elkaar hangen
zonder samenhang zijn, geen structuur hebben (van een verhaal, een redevoering enz.)
1·ontelbaar als het zand aan de oever der zee (naar Gen. 22:17)
onberekenbaar in hoeveelheid

2· g.mv. bodem die uit de onder 1 genoemde stof bestaat
in het zand liggen, spelen
2·in het zand bijten
neervallen, m.n. sneuvelen of van zijn paard vallen (oorspr. in het renperk)
2· op zand bouwen (vgl. Matth. 7:26)
op losse grondslag iets ondernemen, ijdele verwachtingen koesteren
2·in het zand schrijven
iets doen of maken dat weinig duurzaam is
2·(informeel) in het zand liggen; zand verkopen
dood zijn
2·de (zijn) kop in het zand steken
niet uit zijn ogen willen zien, struisvogelpolitiek voeren
2 a (ook in ’t algemeen) grond, bodem
2 b (in ’t bijzonder) onbebouwde grond
2 b land en zand

3· -en zandbank
het schip raakte vast op het zand
tussen de zanden door varen
3·(gewestelijk) op het zand zitten
alles kwijt zijn

4· -en zandig stuk grond
de kinderen spelen iedere vrije middag op het zand
4 a (in ’t bijzonder) uit zand bestaande vlakte
synoniem: woestijn
de Libische zanden

5· g.mv. (stofnaam, Bargoens) suiker

Bron: Groot Woordenboek van de Nederlandse Taal, 14e editie.

quote:

C21 praat te veel, geloof ik.