abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
pi_176426846
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op woensdag 10 januari 2018 18:23 schreef Prisha het volgende:
9 cm in drie weken? Dat is nogal wat.
Ik wil ook de ruimte in! *O*
Hij had blijkbaar niet goed gemeten _O-

Japanse astronaut zegt sorry: ik ben toch niet 9 centimeter gegroeid

De Japanse astronaut Norishige Kanai is niet negen, maar slechts twee centimeter gegroeid sinds hij drie weken geleden aan boord ging van het ruimtestation ISS.

Kanai wijt zijn eerdere bewering aan een meetfout. "Het spijt me heel erg dat ik dit soort nepnieuws heb getwitterd."
https://nos.nl/artikel/22(...)imeter-gegroeid.html
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_176426859
10-01-2018

Nieuwe sterrenstromen bewijzen dat onze Melkweg een galactische ‘smeltkroes’ is

ddc992faa3b1d0e5a11c1447d3ec7360.jpg
Kleurenfoto van het Dark Energy Survey-hemelgebied. De gele strepen zijn ‘sterrenstromen’. (Alex Drlica-Wagner (Fermilab), Nora Shipp (U. Chicago) & DES Collaboration)

Met de Dark Energy Survey (DES), een groot onderzoeksprogramma dat meer inzicht moet geven in de versnellende uitdijing van het heelal, is een interessante bijvangst gedaan. In de DES-gegevens zijn elf nieuwe ‘sterrenstromen’ in onze Melkweg ontdekt. Het betreft overblijfselen van kleine sterrenstelsels die (deels) door ons sterrenstelsel zijn opgeslokt.

Wanneer een klein naburig sterrenstelsel dicht in de buurt van de Melkweg komt, valt het ten prooi aan de daarbij optredende getijdenkrachten. Daardoor ontstaan langgerekte structuren van sterren met onderling vergelijkbare leeftijden, chemische eigenschappen en snelheden – zogeheten sterrenstromen.

Vanaf de jaren 70 van de vorige eeuw zijn enkele tientallen van zulke sterrenstromen ontdekt. Ze vormen het bewijs dat ons sterrenstelsel niet alleen sterren van eigen fabrikaat bevat, maar ook een flink aantal extragalactische ’immigranten’ heeft opgenomen.

Het vinden van nieuwe sterrenstromen is geen eenvoudige opgave. Ze zijn heel zwak en diffuus en strekken zich uit over een groot deel van de hemel. Dat maakt de Dark Energy Camera (DECam) van de 4-meter Blanco-telescoop van de Cerro Tololo-sterrenwacht in Chili geknipt voor het opsporen ervan.

De ontdekking van de nieuwe sterrenstromen is, samen met andere resultaten van de DES-survey, bekendgemaakt tijdens de 231ste bijeenkomst van de American Astronomical Society in National Harbor in Maryland. (EE)

(allesoversterrenkunde)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_176426887
10-01-2018

In deze in Egypte ontdekte steen zitten mogelijk elementen die ouder zijn dan ons zonnestelsel

In de steen zitten elementen die niet voorkomen op aarde, in bekende meteorieten of kometen of elders in ons zonnestelsel.

De steen in kwestie – Hypatia genoemd – werd in 1996 in het zuidwesten van Egypte ontdekt en in 2013 stelden onderzoekers onomstotelijk vast dat het om een buitenaards object gaat. Een paar jaar later kondigde een ander onderzoeksteam aan dat de steen heel anders in elkaar stak dan de kometen en meteorieten die ons bekend zijn. En daarmee bleef het een raadsel waar de buitenaardse steen precies is ontstaan en vandaan komt.

Nog raadselachtiger
Reden genoeg voor onderzoekers van de universiteit van Johannesburg om de steen nog eens aan een grondige analyse te onderwerpen. De resultaten van de studie zijn verrassend en maken de steen zo mogelijk nog raadselachtiger, vertelt onderzoeker Marco Andreoli. “Toen voor het eerst bleek dat Hypatia buitenaards was, was dat sensationeel, maar de laatste resultaten roepen nog grotere vragen op over zijn oorsprong.” Sterker nog: ze kunnen zelfs de huidige ideeŰn die er zijn omtrent het materiaal waaruit ons zonnestelsel is ontstaan, op zijn kop zetten.

Koolstof en silicium
Wat hebben Andreoli en collega’s dan precies ontdekt? Allereerst stelden ze vast dat de steen zeer rijk is aan koolstof en ongebruikelijk weinig silicium bevat. Daarmee onderscheidt deze zich duidelijk van de meteorieten die zo af en toe op aarde neerploffen. Deze bevatten namelijk weinig koolstof en veel silicium. Daarnaast blijkt Hypatia – en dat is zeer bijzonder – rijk te zijn aan polycyclische aromatische koolwaterstoffen (kortweg paks). Paks zijn een belangrijk onderdeel van interstellair stof dat reeds voor ons zonnestelsel gevormd werd, bestond. “Interstellair stof vinden we ook terug in kometen en meteorieten die gedurende een lange tijd in hun geschiedenis niet zijn verwarmd,” vertelt onderzoeker Jan Kramers.

stenen3.jpg?zoom=1.9599999666213987&resize=728%2C477&ssl=1
Enkele fragmenten van de Hypatia-steen. De oorspronkelijke steen moet enkele meters breed zijn geweest, maar uiteen zijn gevallen toen deze de atmosfeer van de aarde binnendrong. Afbeelding: Dr Mario di Martino / INAF Osservatorio Astrofysico di Torino.

Aluminium
Maar het wordt nog gekker. Zo troffen de onderzoekers in de steen nog enkele verrassende chemische elementen aan. Bijvoorbeeld puur aluminium, iets wat je zelden of nooit op aarde of elders in het zonnestelsel ziet. Ook troffen ze een uitzonderlijke vorm van moisanniet aan. “Ook zijn er korreltjes aangetroffen bestaand uit een stof die voornamelijk uit nikkel en fosfor bestaat en weinig ijzer bevat: een samenstelling die we nog niet eerder op aarde of in meteorieten hebben gezien,” aldus onderzoeker George Belyanin.

In het gesteente zitten elementen die ouder lijken dan de zon. Maar het grootste deel van de steen zou na de zon het levenslicht hebben gezien, zo benadrukt Kramers. “Want je hebt een dichte stofwolk nodig zoals de zonnenevel om grotere hemellichamen te vormen.”

Ouder dan de zon
En met name die uit nikkel, fosfor en ijzer opgebouwde korreltjes leiden onderzoekers naar een voorzichtige, maar spannende conclusie. Ze vermoeden dat Hypatia deels (zie kader) is opgebouwd uit materiaal dat al in de ruimte rondzwierf voor de zon, de aarde en de andere planeten van het zonnestelsel ontstonden. “De manier waarop deze drie elementen in Hypatia zich tot elkaar verhouden is compleet anders dan berekend is voor de aarde of gemeten is in bekende typen meteorieten. In dat opzicht zijn ze uniek binnen ons zonnestelsel.” En de korreltjes die deze drie stofjes in vreemde verhoudingen herbergen, zouden dan ook het levenslicht hebben gezien vˇˇr ons zonnestelsel dat deed. “We denken dat de nikkel-fosfor-ijzer-korreltjes voor de zon zijn ontstaan, omdat ze zich in het gesteente bevinden en waarschijnlijk niet zijn veranderd door schokken – zoals ontstonden toen deze de aardatmosfeer binnendrong of op het oppervlak landde – en ook omdat de samenstelling ervan zo vreemd is.”

De steen vertelt een spannend verhaal. Zelfs als vervolgonderzoek uitwijst dat deze toch niet uit elementen die ouder zijn dan ons zonnestelsel is opgebouwd. Want in dat scenario kan deze steen eigenhandig ons beeld van de interstellaire wolk waaruit ons zonnestelsel geboren werd, op zijn kop zetten. Aangenomen wordt namelijk dat deze wolk homogeen was; overal in de wolk zou hetzelfde stof te vinden zijn geweest. Maar als Hypatia niet ouder is dan het zonnestelsel, komt die aanname op losse schroeven, legt Kramers uit. “Om te beginnen zitten er in tegenstelling tot chondrieten (een bepaald type meteoriet, red.) en planeten zoals de aarde, Mars en Venus geen silicaatmineralen in. En dan zijn er nog de exotische mineralen in Hypatia. Als Hypatia niet ouder is dan het zonnestelsel zelf wijzen beide eigenschappen erop dat de zonnenevel niet overal hetzelfde stof herbergde.” Meer onderzoek is nodig om helder te krijgen hoe de geschiedenis van Hypatia – en ons zonnestelsel – nu precies is verlopen.

(scientias.nl)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_176440391
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op donderdag 11 januari 2018 08:50 schreef ExperimentalFrentalMental het volgende:

[..]

Hij had blijkbaar niet goed gemeten _O-

Japanse astronaut zegt sorry: ik ben toch niet 9 centimeter gegroeid

De Japanse astronaut Norishige Kanai is niet negen, maar slechts twee centimeter gegroeid sinds hij drie weken geleden aan boord ging van het ruimtestation ISS.

Kanai wijt zijn eerdere bewering aan een meetfout. "Het spijt me heel erg dat ik dit soort nepnieuws heb getwitterd."
https://nos.nl/artikel/22(...)imeter-gegroeid.html
_O-
If you gaze long into an abyss, the abyss also gazes into you - Nietzsche
  vrijdag 12 januari 2018 @ 09:25:35 #130
139693 Rolstoelvandaal
I once was a stuntman...
pi_176447805
Dat gaat hij nog lang mogen horen.
pi_176447916
:)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_176447926
registreer om deze reclame te verbergen
11-01-2018

Heet van de naald: nieuws van de AAS-meeting in Washington

4a21758feffccd9c9fd43f4eab697f61.jpg
Hubble-foto van sterren in het centrale deel van het Melkwegstelsel. (NASA/ESA)

Deze week wordt in Washington D.C. de 231ste bijeenkomst van de American Astronomical Society (AAS) gehouden. Zoals elk jaar op de winterbijeenkomst (dit jaar bezocht door ruim 3000 astronomen) is er ook dit keer een enorme verscheidenheid aan nieuwe resultaten gepresenteerd. Sommige opmerkelijke resultaten worden in afzonderlijke nieuwsberichtjes op allesoversterrenkunde.nl besproken; hieronder volgt een beknopt overzicht (met links naar de oorspronkelijke persberichten) van nieuwe ontdekkingen die niet allemaal uitgebreid aan bod kunnen komen. (GS)

Hubble ziet oude sterren in Melkwegcentrum anders bewegen dan jonge sterren. Dankzij zijn hoge beeldscherpte heeft de Hubble Space Telescope in de loop van ca. 10 jaar minieme verplaatsingen gemeten van zonachtige sterren in de kern van het Melkwegstelsel, op ca. 26.000 lichtjaar afstand. Er is ontdekt dat sterren met een relatief hoog 'metaalgehalte' (elementen zwaarder dan waterstof en helium) sneller bewegen dan sterren met een gering metaalgehalte. Die laatste dateren uit een vroegere periode in het heelal. Het verschil in beweging zegt mogelijk iets over de ontstaansgeschiedenis van het Melkwegstelsel, maar de oorzaak van het waargenomen verschil is nog niet bekend. Persbericht

Astronomen vinden zwart gat dat twee keer boert. Superzware zwarte gaten in de kernen van sterrenstelsels zijn schrokops, en ze hebben slechte tafelmanieren. Nadat zo'n zwart gat een grote hoeveelheid materiaal (gas en sterren) heeft verorberd, laat het vaak een 'boer', in de vorm van het uitstoten van een wolk heet gas. In een ver sterrenstelsel hebben astronomen nu de restanten van een eerdere oprisping gevonden, die ongeveer 100.000 jaar geleden plaatsvond, en ook al een nieuwe 'boer', van recentere datum. Voor het eerst is hiermee aangetoond dat superzware zwarte gaten in helderheid kunnen variŰren ('flikkeren') op relatief korte tijdschalen. Persbericht

Zwaartekrachtlenswerking brengt extreem ver sterrenstelsel in beeld. Met de Hubble Space Telescope is een sterrenstelsel in beeld gebracht op een afstand van 13,3 miljard lichtjaar. Doordat het van het stelsel is versterkt en vervormd (het stelseltje is 'uitgerekt') door de zwaartekrachtlenswerking van een dichterbij gelegen cluster van stelsels, was het extreem zwakke object verrassend gedetailleerd te bestuderen. Het stelsel is slechts 2500 lichtjaar groot. Persbericht

Structuur in gas- en stofschijf kan ook ontstaan zˇnder planeten. De afgelopen jaren zijn in de platte, ronddraaiende gas- en stofschijven rond pasgeboren sterren vaak lege zones ontdekt, waarvan algemeen wordt aangenomen dat ze ontstaan door de zwaartekrachtwerking van jonge planeten. Computersimulaties van astronomen van NASA's Goddard Space Flight Center laten nu zien dat zulke structuren ook kunnen ontstaan zˇnder planeten, wanneer stofdeeltjes beschenen worden door ultraviolette straling van de jonge ster. Persbericht

Burgerwetenschappers ontdekken stelsel met vijf planeten. Via het Exoplanet Explorer-project zijn vijf planeten ontdekt bij de ster K2-138. Exoplanet Explorer is een online tool waarmee citizen scientists ('burgerwetenschappers') mee helpen zoeken in waarnemingsgegevens van NASA's ruimtetelescoop Kepler. De vijf planeten bewegen bovendien in banen die een onderlinge resonantie vertonen, waarbij elke planeet vrijwel exact anderhalf maal zo lang over een rondje doet dan de buurplaneet die op kleinere afstand van de moederster staat. Persbericht

(allesoversterrenkunde)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_176447992
11-01-2018

Voor het eerst vloeibaar water Ún complexe organische verbindingen ontdekt in meteoriet

Wetenschappers vinden ingrediŰnten voor leven in op aarde gelande ruimtestenen.

Onderzoekers bogen zich over twee meteorieten die – onafhankelijk van elkaar – in 1998 op aarde stortten (de ene meteoriet landde in maart in Texas, de andere klapte in augustus in Marokko neer). In beide meteorieten zijn zoutkristallen aangetroffen die de onderzoekers nu uitgebreid hebben geanalyseerd. En dat leidt tot spannende resultaten, zo schrijven de onderzoekers in het blad Science Advances.

160033_web.jpg?zoom=1.9599999666213987&resize=278%2C185&ssl=1
Een zoutkristal in de meteoriet die in 1998 in Marokko neerkwam. Afbeelding: Queenie Chan / The Open University, UK.

Water
In de zoutkristallen troffen de onderzoekers microscopische sporen van water aan. Aangenomen wordt dat dit water stamt uit de kinderjaren van ons zonnestelsel, een periode die inmiddels al zo’n 4,5 miljard jaar achter ons ligt. Daarnaast troffen de onderzoekers een mix van complexe organische verbindingen aan. Je moet dan bijvoorbeeld denken aan aminozuren en koolwaterstoffen. “We kijken naar de organische ingrediŰnten die kunnen leiden tot de oorsprong van leven,” benadrukt onderzoeker Queenie Chan. “Waaronder aminozuren die nodig zijn om eiwitten te vormen.”

Botsing
De onderzoekers deden nog een andere opvallende ontdekking. Zo hebben ze aanwijzingen gevonden dat de ruimtestenen in de ruimte een inslag hebben meegemaakt. Je moet dan bijvoorbeeld denken aan een relatief kleine planeto´de die inslaat op een groter exemplaar. Dat de meteorieten van zo’n botsing getuigen, heeft de onderzoekers aan het denken gezet. Want in theorie moet het toch mogelijk zijn dat tijdens dergelijke botsingen organisch materiaal van de ene op de andere ruimtesteen wordt overgedragen. En dat zou weer kunnen leiden tot het ontstaan van nieuwe, nog complexere organische verbindingen.

Tijdcapsule
Wat het onderzoek daarnaast laat zien, is dat de zoutkristallen in meteorieten dienst doen als een soort tijdcapsules. Chan vergelijkt ze ook wel met barnsteen waarin we soms uitstekend bewaard gebleven insecten aantreffen. Die insecten zijn bij leven vast komen te zitten in hars en dat hars is vervolgens gefossiliseerd. Op vergelijkbare wijze kunnen biomoleculen en mogelijk zelfs primitieve vormen van leven – als die er in de beginjaren van het zonnestelsel waren – in deze zoutmoleculen vast zijn komen te zitten.

Ceres?
Een andere interessante vraag is natuurlijk waar deze meteorieten en de materialen die zij bevatten vandaan komen. De onderzoekers hebben daar wel ideeŰn over. “De resultaten onderschrijven het idee dat het organisch materiaal afkomstig is van een waterrijk of voormalig waterrijk hemellichaam: een oceaanwereld in het vroege zonnestelsel. Misschien wel Ceres.” En daarmee suggereert het onderzoek dus ook dat deze dwergplaneet in de planeto´dengordel rijk is aan organisch materiaal.

De onderzoekers zijn zeker nog niet klaar met de meteorieten. In de meteorieten zijn nog meer kristallen aangetroffen en de vraag is of ook deze water en complexe organische verbindingen herbergen. De onderzoekers hopen dat in de nabije toekomst uit te zoeken.

(scientias.nl)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_176604391
18-01-2018

Bijzondere ster werpt nieuw licht op de activiteitscyclus van zonachtige sterren

5929c1ad2d649c5e0e339e9845877dad.jpg
Deze foto toont donkere vlekken en (vooral langs de rand) heldere ‘fakkels’ op de zon. (NASA/SDO)

Onderzoek van een 120 lichtjaar verre ster die als twee druppels water op onze zon lijkt, suggereert dat niet de rotatiesnelheid maar de chemische samenstelling van een zonachtige ster bepalend is voor de duur en hevigheid van zijn magnetische activiteitscyclus. Het lijkt erop dat elementen zwaarder dan helium daarbij een sleutelrol spelen (The Astrophysical Journal, 5 januari).

Het aantal zonnevlekken – koele, (relatief) donkere vlekken op het oppervlak van de zon – gaat op en neer in een cyclus die gemiddeld 11 jaar duurt. Deze zonnecyclus wordt aangedreven door de zogeheten zonnedynamo – een samenspel van magnetische velden, convectie en rotatie. Wat echter de precieze oorzaak is van dit alles, is nog onduidelijk.

Een onderzoeksteam onder leiding van de Deense astronoom Christoffer Karoff van de universiteit van Aarhus denkt nu dat de ster HD 173701 in het sterrenbeeld Zwaan meer duidelijkheid kan geven in de onderliggende fysische processen. Waarnemingen die teruggaan tot 1978 laten zien dat de cyclus van deze ster anderhalf keer zo kort duurt als de zonnecyclus. Daarnaast vertoont de ster magnetische variaties die meer dan twee keer zo sterk zijn als die van de zon.

In de meeste andere opzichten lijkt HD 173701 juist heel veel op de zon. Hij draait bijna net zo snel om zijn as, is ongeveer net zo groot, heeft dezelfde massa en is even oud. Er is echter ÚÚn belangrijk verschil: hij bevat meer dan tweemaal zoveel zware elementen.

De astronomen vermoeden dan ook dat er een direct verband bestaat tussen de hevige cycli van HD 173701 en diens hoge gehalte aan zware elementen. Daar bestaan ook fysische argumenten voor. Kort gezegd komt het erop neer dat de zware elementen de ster ondoorzichtiger maken voor straling. Hierdoor schakelt het energietransport dieper in de ster over van straling op convectie (opstijgende gasbellen) en wordt het dynamo-effect versterkt. (EE)

(allesoversterrenkunde)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_176604480
18-01-2018

Bedrijf dat grondstoffen van planeto´den wil halen, lanceert belangrijke satelliet

Met de satelliet wordt de kennis en kunde vergaard die nodig is om andere hemellichamen uit te buiten.

(Robotische) mijnwerkers die waardevolle grondstoffen uit een steen in de ruimte peuteren. Het lijkt misschien het scenario van een sciencefictionfilm. Maar als het aan Planetary Resources ligt, wordt het snel werkelijkheid. En met de succesvolle lancering van Arkyd-6 lijkt dat helemaal niet meer zo onaannemelijk.


De satelliet werd vorige week met succes gelanceerd. Het is een demonstratiemissie: de satelliet moet bewijzen dat deze in staat is om water te detecteren in de ruimte. De satelliet kan gezien worden als de voorloper van Arkyd-301: een serie ruimtesondes waarmee Planeetary Resources over een paar jaar zoek wil gaan naar de ‘beste mijn’ in de ruimte. Die missie zal er voornamelijk op gericht zijn om waterrijke planeto´den op te sporen en moet weer leiden tot de ontwikkeling en bouw van de eerste commerciŰle mijn in de ruimte.

Planetary Resources werd in 2012 opgericht. Het bedrijf heeft zich ten doel gesteld om zo snel mogelijk waardevolle grondstoffen – je kunt dan bijvoorbeeld denken aan water – van planeto´den te gaan halen en verwacht daar biljarden mee te kunnen gaan verdienen. De grondstoffen zouden naar de aarde gebracht kunnen worden voor gebruik, maar ook in de ruimte zelf kunnen worden benut (bijvoorbeeld als raketbrandstof).

(scientias.nl)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_176605371
Americans think 100 years is a long time,
Europeans think 100 miles is a long way.
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')