abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
pi_156322072
registreer om deze reclame te verbergen
Welkom in het Peutertopic!!

Een lijst met de verjaardagen van veel OUD-users en hun kindjes vind je op de Fok!wiki: http://wiki.fok.nl/index.php/Ouder%28s%29_Kalender

253c17b64fe6eb34f34f467d178b3e5e.jpg

[ Bericht 21% gewijzigd door Shandaly op 23-09-2015 15:03:15 ]
pi_156322143
Laatste post uit het vorige topic:
quote:
0s.gif Op woensdag 23 september 2015 14:33 schreef Deepfreeze het volgende:

[..]

Klopt, ik heb het ook aangepast naar mijn eigen ideeen. Ik gebruik de gang echt alleen bij uitzondering. Chris heeft er ook niet veel gezeten. Hij liep er soms ook zelf naartoe als hij even wilde kalmeren. Daan zit er ook nauwelijks. Niet eens per maand denk ik. Omdat ik het prima afkan met uitleggen meestal.
Bij ons gaat Lars wel eens op de gang zitten, als hij last heeft van z'n zusje ;)
Ik zie het ook niet echt als een strafhoekje, meer als 'kalmeerplek', of stiltehoek ("Net als op school, h mam?")
pi_156322618
Bedankt voor de tips weer :). Eva Bronsveld ken ik in ieder geval van het boek, ik ga even zoeken naar haar workshops. Ook Tischa Neve en Buro Bloei ga ik eens inspecteren. Mijn vriend en ik hebben geregeld discussies hoe we dingen aan kunnen/willen pakken en ik reageer van nature meer vanuit de principes van onvoorwaardelijk ouderschap. Ik vind het mooi, maar ben er nog niet zo in thuis en bij veel 'buien' raak ik ook mijn geduld kwijt. Vriend is sowieso al minder geduldig en daarnaast is onvoorwaardelijk ouderschap behoorlijk nieuw voor hem (en hij is nog bezig met accepteren dat opvoeden wat anders uitpakt dan hij van tevoren in zijn hoofd had). Ik probeer hem wel mee te nemen daarin, maar dat is lastig als je zelf ook nog zoekend bent ;). Vandaar dat het me goed leek om een keer iets gezamenlijk te doen, zodat we allebei de informatie krijgen.

Als I. echt te ver gaat (herhaaldelijk broertje of ons pijn doen bijvoorbeeld, praten is dan een gepasseerd station, dan gaat mijn 'beschermende macht' in, zeg maar), gaat hij ook mee naar de gang om hem uit de situatie te halen (met n van ons). Dat werkt helaas bijna nooit als hij in zo'n bui is. Hij gaat dan gewoon door, inclusief afwisselend lachen/ gillen/ schreeuwen. Dan zeg ik dus dat ik ook wegga, omdat ik me niet pijn laat doen door hem. Pas als hij dan alleen is, lijkt het kwartje te vallen dat hij echt over een grens is gegaan. Maar ik vind het vervelend dat ik hem daarvoor eerst alleen moet laten. Fysiek vasthouden werkt uiteindelijk ook wel, maar dan is hij eerst een minuut of 2 aan het spartelen onder luid geschreeuw "LAAT ME LOS MAMA IK WIL NIET DAT JE ME VASTHOUDT JE DOET ME PIJN". Tot het moment dat hij weer 'bereikbaar' wordt, dan geeft hij meestal aan dat hij een doekje wil om neus te snuiten en tranen te drogen. Maar hem tegen zijn zin stevig vasthouden vind ik ook erg heftig. Ik zou graag leren hoe ik deze driftbuien voor kan zijn, want eenmaal op dat punt kost het ons zoveel negatieve energie...
Venus in pocketformaat
loveli
pi_156323194
registreer om deze reclame te verbergen
Heel herkenbaar Phaidra, precies wat je beschrijft. Die boosheid maakt het echt zo moeilijk om door te dringen. We hadden vanochtend nog een onvervalste driftbui omdat ik op verzoek van M op de parkeerplaats parkeerde en niet in de garage, waarna hij van gedachten veranderde en loeiboos op me werd omdat ik de al geparkeerde auto niet ging verplaatsen. Pas nadat ik hem even alleen liet in de auto om af te koelen bedaarde hij. Om vervolgens te zeggen dat hij boos op zichzelf was omdat hij verkeerd gekozen had. En dat vind ik dan zo knap van hem, hoe hij dat voelt en verwoordt en ik kan me zijn onmacht zo goed voorstellen. Ik zou hem dolgraag direct steunen in zijn gevoel daarover, maar ik weet soms niet goed hoe ik eerst door die muur van kwaadheid gericht op mij heen moet breken. Soms lukt dat heel goed maar het valt of staat wel met mijn energie en de lucht in mijn hoofd.
pi_156323599
M stond vandaag bij de auto te mompelen, beetje vreemd. Ineens vraagt hij "Mama, hier staat toch Citroen?" "Maar waar is dan de letter s gebleven?"

Vond ik eigenlijk best knap.
You don't scare me. I have twins and a toddler
pi_156323612
Maar is die boosheid iets wat er niet mag zijn? Ik vind het heel gezond om wel eens boos te zijn, anderen pijn doen is een no-go maar wij bieden dan een alternatief (op kussens inslaan oid). Woede zit zo onder je huid, dat moet er echt uit is mijn ervaring. Ik weet niet beter dan de woede er gewoon te laten zijn, en pas erna de schade te herstellen.
pi_156323857
registreer om deze reclame te verbergen
Phaidra, wat herkenbaar het zoekende zijn in de oo. Ik vind het idee heel mooi, maar maak echt nog zoveel fouten daarin. Succes met je zoektocht :*

Cs, dat is echt heel knap dat hij zo kon benoemen dat hij boos op zichzelf was.

Kyara, dat is echt goed O+
pi_156323918
Oh en over driftbuien voorkomen: daar kan ik een boek over schrijven, gelukkig heeft Eva Bronsveld dat al gedaan :P Het Temperamentvolle kind, echt heel waardevol :)
pi_156323947
quote:
0s.gif Op woensdag 23 september 2015 15:58 schreef L-E het volgende:
Maar is die boosheid iets wat er niet mag zijn? Ik vind het heel gezond om wel eens boos te zijn, anderen pijn doen is een no-go maar wij bieden dan een alternatief (op kussens inslaan oid). Woede zit zo onder je huid, dat moet er echt uit is mijn ervaring. Ik weet niet beter dan de woede er gewoon te laten zijn, en pas erna de schade te herstellen.
Weer iets om over na te denken.
Want de moeite die ik er mee heb zit inderdaad meer bij mijzelf. Dat ik ergens op tijd wil zijn bijvoorbeeld, of dat ik het te koud vind om een kind op de grond te laten liggen of gewoonweg omdat ik heel slecht tegen het hele boze gehuil kan.
You don't scare me. I have twins and a toddler
pi_156324075
Herkenning hoor. Toen mijn oudste het wat moeilijk had na de geboorte van Sticker kon ik heel slecht tegen zijn 'voortdurende boze bui' zoals ik het noemde. Niets was goed, alles was stom, om alles werd hij boos, OM ALLES. Ik heb meer dan eens mijn geduld verloren toen, omdat ik in mijn hoofd heel erg had: 'Na alles wat ik heb moeten doorstaan ga je ook nog eens boos tegen mij doen? Tegen MIJ?! Terwijl ik alles uit mijn handen laat vallen om voor jullie te zorgen, dit verdien ik niet' etc etc. Maar echt, een kind van vijf heeft weinig te maken met mijn issues, dat moest ik echt bij mezelf gaan zoeken. En dat inzicht hielp wel, ik werd wel een stuk leuker toen ik niet alles wat hij deed (of voelde) zag als een persoonlijke aanslag op mijn moederschap :)
pi_156324118
Volgens mij zien een paar mensen hier trippleP ook echt als iets negatiefs. Zo hard is het voor mij gevoel nou ook weer niet. Het helpt je vooral door de moeilijkste momenten heen. En dan gecontroleerd, ipv uit onmacht. Het helpt bij ouders die echt de grip kwijt zijn toch wel goed.

Ook kon ik het wel aardig vinden met de favo pedagoog van mijn turkse vriendin. Dat is Adem Gnes. Vooral gericht op de kinderen tot 7. Ik paste daar met chris ook perfect binnen, Daan weer minder qua karakter. De vriendin vond het principe fijn, maar moest er te hard voor werken om het voor elkaar te krijgen bij haar kinderen. Dat zie je wel vaker. Of het nou deze of trippleP is. Als het te ver van je eigen af ligt, en je een toneelstukje opvoert, is het moeilijk om het vol te houden.
Waarom dan niet je eigen alternatief met stukjes van alles. Ook als ouders kan er wel een verschil in aanpak zijn. Ik ben wat meer consequent, mijn man is beter in dingen al pratend ombuigen. Ieder zijn kwaliteit ;)
pi_156324184
Eens hoor DF. Needless to say, ik ben geen fan van Triple P, maar ik denk wel dat het een goede manier is voor mensen die bij nul beginnen, en die in de verste verte niets hebben met natuurlijk opvoeden. Dan is het maar wat fijn als er een leidraad is om je aan vast te klampen, lijkt me. :)
pi_156324609
quote:
0s.gif Op woensdag 23 september 2015 16:15 schreef L-E het volgende:
En dat inzicht hielp wel, ik werd wel een stuk leuker toen ik niet alles wat hij deed (of voelde) zag als een persoonlijke aanslag op mijn moederschap :)
Dat laatste is wat bij een leermoment is. Ik zie inderdaad vaak haar gedrag als persoonlijke aanval.
Ik weet in mijn hoofd dat het niet zo is. Maar mijn hart gelooft het dan niet zo
pi_156324639
quote:
0s.gif Op woensdag 23 september 2015 15:58 schreef L-E het volgende:
Maar is die boosheid iets wat er niet mag zijn? Ik vind het heel gezond om wel eens boos te zijn, anderen pijn doen is een no-go maar wij bieden dan een alternatief (op kussens inslaan oid). Woede zit zo onder je huid, dat moet er echt uit is mijn ervaring. Ik weet niet beter dan de woede er gewoon te laten zijn, en pas erna de schade te herstellen.
Dat is wel een struikelblok voor mij idd. Dat het helemaal niet mijn taak is om boosheid weg te poetsen. Maar in de praktijk blijkt het ook dat I. gewoon geen genoegen neemt met het alternatief van slaan op een kussen. Hij wil mama/papa/broertje pijn doen (en zegt dat ook letterlijk), niet het kussen. En daar raakt hij me heel persoonlijk. Dus ja, dt gedrag wil ik voor zijn. Inmiddels weet ik wel dat het veel voorkomt uit overprikkeld raken, honger/dorst hebben of naar de wc moeten (o.a. waarschijnlijk). Het is alleen zo lastig dat hij kan omslaan als een blad aan een boom. Op andere momenten is hij ook wel boos, maar lukt het om het om te buigen (al vraag ik me al schrijvend af of ik dat dus wel moet willen/doen, zou het niet al helpen om die boosheid er meer gewoon te 'laten zijn'?). Eenmaal overprikkeld komt helemaal niets meer bij hem binnen (en vraag ik me wel eens af of het normaal is of dat er toch iets meer aan de hand is dan simpelweg veel temperament).

Wow Kyara, wat knap van M!!! :o
Venus in pocketformaat
loveli
pi_156324786
Phaidra, misschien raak je daar al de kern. Dat hij steeds een klein beetje boos is, dat je (met de beste intenties) dat weet om te buigen waardoor het er niet helemaal uit komt, en uiteindelijk zijn emmer alsnog overloopt en je in 1 keer alle opgekropte boosheid krijgt?

Ohw Kyara, maak 'm maar vast lid van Mensa!
pi_156324973
quote:
0s.gif Op woensdag 23 september 2015 15:58 schreef L-E het volgende:
Maar is die boosheid iets wat er niet mag zijn? Ik vind het heel gezond om wel eens boos te zijn, anderen pijn doen is een no-go maar wij bieden dan een alternatief (op kussens inslaan oid). Woede zit zo onder je huid, dat moet er echt uit is mijn ervaring. Ik weet niet beter dan de woede er gewoon te laten zijn, en pas erna de schade te herstellen.
Je hebt volkomen gelijk hoor. Zoals ik eerder al zei is het mijn hang naar harmonie. Ik word fysiek enorm onrustig van het lawaai en verdraag dat zeker als ik gestresst ben maar slecht. En wat je verder beschrijft (en wat ik gisteren zei) voel ik me inderdaad op zulke momenten ook enorm miskent in het feit dat ik ook alleen maar heel erg mijn best doe. Ik weet dat dat niet bij mijn peuter ligt maar het velt vaak zo anders (mijn kind lijkt nogal op mij h, qua gevoeligheid :+ )

Dus hoewel ik inderdaad mijn eigen aandeel erin inzien (vaak een dag later vooral heel helder :P ) heb ik er moeite mee dat we alle verbinding en contact kwijtraken op zulke momenten en daarna weer op moeten bouwen. Plus dat ik vind dat er grenzen zitten aan hoe je je gedraagt tegenover anderen, ook als je boos bent. Ik zou het graag meer samen oplossen.
pi_156325003
Knappe M inderdaad! ^O^
pi_156325079
CS, hoe oud is jouwes?

Ik kan je vertellen dat het omgaan met die boosheid ook echt beter gaat naarmate ze ouder worden. Oudste is nu 7 en richt zijn boosheid tegenwoordig alleen nog maar op spullen, niet op mensen (dit klinkt niet perse heel opbeurend he? :') ;( )

Serieus, hij leert in te schatten wanneer het tijd is zich terug te trekken, hij voelt een boze bui aankomen en kan op tijd ingrijpen, hij geeft aan dat zijn hoofd vol is (wat zo'n bui enorm triggert), ouder worden helpt ook al veel daarin :)
pi_156325084
Ik vind het soms ook moeilijk dat je door dat soort buien bijna op je tenen gaat lopen om niks te triggeren. Want soms is er gewoon weinig voor nodig om zo'n bui te triggeren. Daarin lijken M en J ook best wel op elkaar.

en vorig jaar dacht ik dat D de "moeilijkste" van de 3 was :')
You don't scare me. I have twins and a toddler
pi_156325141
quote:
0s.gif Op woensdag 23 september 2015 16:50 schreef L-E het volgende:
Serieus, hij leert in te schatten wanneer het tijd is zich terug te trekken, hij voelt een boze bui aankomen en kan op tijd ingrijpen, hij geeft aan dat zijn hoofd vol is (wat zo'n bui enorm triggert), ouder worden helpt ook al veel daarin :)
:Y

dit merk ik bij mijn M nu ook al inderdaad. Ik kan hem nu ook aanspreken op zijn boosheid door het te benoemen en dan kunnen we er over praten. Soms staat hij dan ook verwoed zijn tranen weg te vegen, wat niet altijd lukt, en ook niet hoeft natuurlijk, maar het praat wel makkelijker zonder gierende halen. En vaak kunnen we nu ook wel een oplossing bedenken samen. Zo fijn.
You don't scare me. I have twins and a toddler
pi_156325200
Communiceren met kinderen is fijn :)

On that note: afgelopen week hoorde ik Oudste 'homo' zeggen tegen een klasgenootje. Dus ik HOEZO WAT ZEG JE WAAROM DOE JE DAT

Hij: :? Zich van geen kwaad bewust. Hij kijkt me appelig aan en zegt: Homo sapiens betekent 'mens' mam, weet je dat niet eens :{w

:')
pi_156325250
_O-
You don't scare me. I have twins and a toddler
pi_156325310
quote:
0s.gif Op woensdag 23 september 2015 16:50 schreef L-E het volgende:
CS, hoe oud is jouwes?

Ik kan je vertellen dat het omgaan met die boosheid ook echt beter gaat naarmate ze ouder worden. Oudste is nu 7 en richt zijn boosheid tegenwoordig alleen nog maar op spullen, niet op mensen (dit klinkt niet perse heel opbeurend he? :') ;( )

Serieus, hij leert in te schatten wanneer het tijd is zich terug te trekken, hij voelt een boze bui aankomen en kan op tijd ingrijpen, hij geeft aan dat zijn hoofd vol is (wat zo'n bui enorm triggert), ouder worden helpt ook al veel daarin :)
Hij wordt over 4 maanden vier. Ik vind het opbeurend hoor :P ik merk dat het inderdaad langzaamaan makkelijker wordt, we kunnen nu na de boze bui weer praten.

Ik ga bij gelegenheid eens proberen om hem echt helemaal te laten in zijn boze bui en te kijken wat er gebeurt. Wat ik nu merk is, dat als ik rustig blijf en het niet probeer op te lossen, maar me wel met hem blijf bemoeien (aankleden om de simpele reden dat we ergens heen moeten), dat het alleen maar escaleert en hij kwader en kwader wordt. Dat stopt pas als ik heel duidelijk een grens trek. Maar misschien moet ik maar eens gaan kijken wat er gebeurt als ik mijn klep houd en er niets moet.

Phaidra, dat lijkt me een moeilijke gedachte :*
pi_156325503
HAHAHA LE, die gedachtenkronkels he, geniaal :D

Ennehm, ik weet niet of het heel erg is, maar Kyara, ik snap de citroen-grap niet. Waar moet er in vredesnaam een s in dan?? Volgens mij is jouw zoon gewoon slimmer dan ik ben ;(

En en en... mijn man komt dus net naar me toe en zegt gewoon, out of the blue, dat hij de laatste tijd heel erg over een tweede kindje na heeft gedacht en dat hem dat eigenlijk wel leuk lijkt. Nou, ik viel dus van mijn stoel, met open mond, klapperende oren, de hele reutemeteut. En nu ben ik een klein beetje verliefd op het idee O+ Dus wie weet jongens, wie weet... :)
Sarcasme. Herken het.
pi_156325533
Ik dacht dat je al bezig was Spirit :D
abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')