[DAGBOEK] De weg naar balans #12

quote:

Op donderdag 25 juni 2026 14:53 schreef PabstBlueRibbon het volgende:

[..]
Ja, dat begreep ik al. Dat herken ik ook.

Ik werd ook gepest. Ik vond het ook logisch dat ik gepest werd. Waar ikzelf kracht en hoop uit haalde en nog steeds, is dat ik als mens zijnde kan leren, mezelf als persoon kan ontwikkelen en zodoende heb ik op die manier zelf invloed over hoe de omstandigheden in mijn leven zijn. Om een voorbeeld te noemen: als ik niet meer wil meemaken om door anderen gepest te worden, bereik ik dat door te leren beter voor mezelf op te komen, waardoor ik in de eerste plaats meer respect ervaar voor mezelf en waarschijnlijk ook van anderen.

Ik bleef daar latere leeftijd nog steeds op vastlopen en zodoende besloot ik therapie te accepteren. Wederom met de bedoeling om verandering aan te brengen in mijn leven waarbij ik mij ongelukkig voel en dan met name de manier hoe ik mezelf voel. Ik begreep altijd wel dat ik niet kan veranderen in iemand anders. Het slaat bijvoorbeeld nergens op als ik zou roepen: "Ik haat mezelf! Was ik maar (ik noem maar een willekeurig voorbeeld) Peter André, want hij is populair!" Ik ben Peter André niet en ik kan dat nooit worden, dus het helpt mij geen zak om mijn energie daaraan te verspillen.

Als ik een hekel zou hebben aan mezelf omdat ik mezelf door overgewicht onaantrekkelijk vind, dan verandert de zaak. In theorie kan ik met een gedisciplineerde gezonde levensstijl het lichaam van mijn dromen krijgen. De praktijk is natuurlijk anders. Ik heb ook altijd wel kunnen begrijpen dat het dan belangrijk is om flexibel te zijn. Een Spartaans leefpatroon kunnen maar weinig mensen volhouden en ik al helemaal niet. En het is ook belangrijk om op te maken hoe belangrijk dat droomlichaam nou eigenlijk is, of het mij daadwerkelijk gaat brengen wat ik ermee hoop te bereiken.

Ik ervaar zelf dat ik schijnbaar of blijkbaar dit op een heel andere manier zie dan de meeste mensen.

Wat ik hoe dan ook wel merk, is dat mensen vooral reageren op elkaars gedrag en daar hun eigen interpretatie aan koppelen. In mijn geval hoor ik over het algemeen uitsluitend "Je MOET minder hoge eisen stellen!" of "Je MOET tevreden zijn met jezelf en je MOET meer aandacht besteden aan de dingen die je wel goed doet!" Dan vul ik automatisch in dat ik het fijn MOET vinden, omdat de betreffende persoon lieve woorden tegen mij zegt. Het roept echter geen positieve emoties bij mij op; op mij komt het over dat de ander het mij misgunt dat ik mij gelukkig mag voelen met mezelf en mijn leven.

Dat kan wel levendig in mijn hoofd eraan toegaan. Ik zie het dan bijvoorbeeld voor mij dat ik vaker naar de gym ga en gezonder eet, dat de behandelaar mij daar vervolgens een standje voor geeft: "Wat hadden wij nou afgesproken?! Je bent in therapie om te leren van jezelf te houden en dat zit jij met jouw fitness allemaal te saboteren! Wat denk je nou wat ik bedoel met "mild zijn voor jezelf"?! Als jij liever trek hebt in patat met mayo of op de bank een zak chips wegvreet, dan moet je dat doen! Maar nee hoor, jij laat je teveel leiden door wat anderen van jou vinden! Je kan jezelf wel wijsmaken dat jij zelf een gezonde levensstijl wilt volhouden, maar dat is uiteraard hartstikke gelul! Als je dat echt zou willen, was het jou allang gelukt. Maar het lukt je niet, dus dat is bewijs dat je er helemaal geen zin ik hebt! Wie zit jij in godsnaam nou voor de gek te houden?! Daarbij verdoe je ook mijn tijd die ik beter kan besteden aan cliënten die - in tegenstelling tot jou - wél gemotiveerd zijn! Zoek het lekker zelf uit joh!"

Ik realiseer mij ineens dat dit neerkomt op gaslighting en dit soort uitspraken hoorde ik vooral uit de mond van degene waardoor ikzelf trauma's heb opgelopen.

~~~~~~~

Bij deze wel een vraag aan jou en ook @:ChildoftheStars Is dit wel herkenbaar voor jullie? Zo ja, wat werkt voor jullie het beste om dat soort negatieve gedachten te corrigeren?

quote:

Op vrijdag 26 juni 2026 09:42 schreef PabstBlueRibbon het volgende:

[..]
In jouw geval begrijp ik dan weer wel dat jij je erkend voelt als iemand tegen jou zegt dat je goed bent zoals je bent. Zo zie je maar weer hoe de beleving per persoon kan verschillen.

~~~~~~

Een slechte motoriek maakt jou uiteraard geen slecht persoon. Kan ik er vanuit gaan dat jij daar nu als volwassene nauwelijks spottende opmerkingen over krijgt? Als jij in het openbaar loopt en een willekeurig iemand maakt jou publiekelijk belachelijk in de veronderstelling dat alle mensen die daar getuige van zijn het ontzettend grappig vinden en jou ook zullen uitlachen, dan zal die persoon behoorlijk op zijn bek gaan. Hij krijgt dan van alle kanten te horen: "Heb jij niks beters te doen, kneus die je bent?! Laat die man met rust en ga een psycholoog zoeken, want die heb je zeker nodig met dat minderwaardigheidscomplex van jou!"

Kinderen hebben vaak te weinig besef wat ze met pesten aanrichten + ik denk dat ook meespeelt dat kinderen impulsiever zijn en om die reden sneller reageren zonder zich daarbij te realiseren wat ze eigenlijk doen.

Ik snap jou denk ik wel. Ik zie het zo voor mij dat ik in jouw plaats ook bijvoorbeeld zou roepen "Goh, wat een meesterwerk ... maar niet heus! Mijn nichtje van 2 doet het nog beter dan ik!" Op zo'n moment gaat er vanalles door mij heen. Ook het besef dat het eigenlijk niet handig is om dat soort dingen te roepen, maar ik ben dan zo gespannen dat het mij niet gaat lukken om niet te reageren ... over impulsief gesproken

quote:

Op maandag 29 juni 2026 15:11 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]
Lang leven de bureaucratie

Waarom duidelijk zijn als je iemand telkens een andere eis geeft

Ik hoop dat het binnenkort geregeld is

quote:

Op zondag 5 juli 2026 07:35 schreef Iceage het volgende:

[..]
Kunnen we elkaar een hand geven. Ik ook. Niet fijn. Dus om 6 uur even zinnen verzet en krabbescheer (Vijverplant) kuip vol heb opgehaald in Veendam uit een natuurwater waar er duizenden groeien. Ook even gekeken bij karpervissers en leuk gebabbeld. Nu maar even uurtje of 2 weer plat.
Fijne dag hoop ik.

quote:

Op zondag 5 juli 2026 11:44 schreef greysbones het volgende:

[..]
Goed dat je het zelf erkent en even hulp zoekt om het samen op te pakken
You’re come a long way