[TV-tip]Belga Sport , elke maandag sportdocu op Canvas 21h10

Toch andermaal weer een geweldige docu van Belga Sport dit ..

Eigenlijk is het toch geweldig, iedereen wist dat Ali hem zou afslachten , en zelf dacht hij dat ie kon winnen

quote:

Op maandag 28 januari 2008 22:42 schreef tong80 het volgende:
Ali was bekender dan Michael Jordan nu is

Misschien wel de bekendste man op aarde

Dat is een feit. Tot zelfs in Afrika toe kende iedereen Ali ...

In die tijd wist je ook gewoon nog wél wie de echte wereldkampioen boksen was ...

quote:

Op maandag 28 januari 2008 22:43 schreef tong80 het volgende:

[..]

Hier valt ook weinig slechts van te maken

Maar dat pleit ook voor hen , ze kiezen telkens geweldige onderwerpen & personen uit om hun docureeksen rond te maken ...

quote:

Op maandag 28 januari 2008 22:48 schreef tong80 het volgende:
In de 5de ronde Joost. Ali had dat voorspelt

Coopman z'n eigen moeder dacht dat Ali hem zou doodslaan ...

Maar eigenlijk was dit geen boksmatch maar een toneelvoorstelling natuurlijk. Maar het blijft wel bijzonder dat een alcoholieke steenhouwer op zo'n manier de sportgeschiedenis is in kunnen gaan ...

quote:

Op maandag 28 januari 2008 22:59 schreef tong80 het volgende:
Ook mooi zo'n tragische bokser wiens verdere carriere mislukt

Hij woonde toen trouwens niet in dat café , maar in een ruime villa in Ardooie, net naast mijn deur. Wat een drama was dat trouwens toen ze hem daar met de deurwaarder kwamen uitzetten destijds. Hij dreigde zelfs z'n tijger (ja een echte) , die hij in een kooi in de tuin had , los te laten op die vent

quote:

Op maandag 28 januari 2008 23:08 schreef tong80 het volgende:
Volgende week Moens.

Joost Willy Steveniers zou ook aan de beurt moeten komen

Vind ik ook. Misschien komt die ook nog wel.

Rik Coppens die terwijl ie nog leeft nog eens naverteld hoe hij vanop elke cm² gras vanop een voetbalveld ooit wel eens een bal in de winkelhaak jaagde zou ook wel leuk zijn ...

Wat we trouwens ook niet mogen vergeten over die kamp Ali vs Coopman was dat dit eigenlijk de allerlaatste keer was dat we de 'grote Ali' te zien kregen. Hier was Ali nog in topvorm. (dit was z'n eerste kamp na het laatste grote duel met Frasier , geloof ik) Nadien zou Ali nog enkele keren te zwaar in de ring verschijnen en begon zijn fysieke aftakeling en ziekte.

quote:

Op maandag 28 januari 2008 23:54 schreef tong80 het volgende:
Bij Coopmans ook

Uiteraard. Maar goed, het levensverhaal van Coopmans was eigenlijk gewoon de film Rocky I een tijdje voor die uitkwam ...

quote:

Op dinsdag 29 januari 2008 21:24 schreef tong80 het volgende:
Rocky won

Ken je klassiekers Tong ! In de eerste film verloor hij

quote:

Op woensdag 30 januari 2008 01:57 schreef tong80 het volgende:
Is dat zo ? Sorry

Ja, in de eerste werd hij in de titelkamp op het einde van de film gewoon KO geslagen door Apollo Creed ...

Eigenlijk is de gelijkenis tussen Rocky I en Coopman (vs Ali) er echt wel opvallend hoor ... (en die kamp was er net een jaar voor die film uitkwam ofzo)

Volgende maandag ! (iets zegt mij dat dit een absolute aanrader wordt)

Aflevering 5: Jan Mulder, de Brusselse jaren

In zijn drang om Europa te veroveren wendt Anderlecht midden jaren zestig de blik richting het Noorden van Nederland. Jan Mulder, de midvoor van de Winschoter Voetbal Vereniging, wordt in geen tijd de favoriete voetballer van de Brusselse elite. Mulder paart kracht aan efficiëntie, maar maakt ook naam buiten de muren van het Astridpark. Hij is de favoriete voetballer van Jacky Dupont, de koning van de Brusselse nacht.

Aan de hand van Dupont ontdekt hij de pleisterplekken van de decadente beau monde. Mulder vergaapt zich aan de nieuwe heerlijke wereld die voor hem opengaat - die van Ilie Nastase, Claude François, Rudolf Nurejev en Jacky Ickx. Mulder, een levenslange voetballer, wordt er schrijver. Veertig jaar na zijn grote avontuur is duidelijk dat je Mulder wel uit Brussel kunt halen, maar Brussel niet uit Mulder.

Vanavond 22h10:

Londen 1948, Oorlog En Spelen
Maandag 25 februari 2008.

Geen enkele Belgische Olympische ploeg heeft ooit zo sterk gepresteerd als de equipe die drie jaar na de Tweede Wereldoorlog naar Londen afreisde voor de veertiende Olympische Zomerspelen. De Britse hoofdstad organiseerde de Spelen in nauwelijks vier weken. Op de atletiekpiste in het Wembley Stadion werden veertien dagen voor de openingsceremonie zelfs nog windhondenraces georganiseerd. Het belette Gaston Reiff niet, na een weergaloze race op de 5.000 meter, de onoverwinnelijke Emil Zatopek te verslaan.


Londen lag anno 1948 nog half in puin, maar de meeste Belgische deelnemers, ondergebracht in legerkazernes en scholen, werden daar niet of nauwelijks mee geconfronteerd. Hoewel ze zich in hun wollen trainingspak vaak arme dutsen voelden, bleven prestaties niet uit. De uitgemergelde Etienne Gailly won brons op de marathon nadat hij in de laatste honderden meters de dood voor ogen had gezien. En het Belgische wielerteam, dat toen ook al te veel favorieten telde, won goud per ploeg.


De rantsoenering was in 1948 nog strenger dan tijdens de oorlog zelf, een maatregel die bij iedere Belgische deelnemer van toen nog steeds op verbijstering stuit. Compote, halfbevroren kip en erwtjes, veel anders kwam er niet op tafel. Waar precies onderweg de door het Belgisch Olympisch Comité ingevoerde etenswaren zijn blijven steken, is tot vandaag een mysterie.


'Belga Sport' bracht tientallen atleten van toen samen in een Brusselse bioscoopzaal om er zestig jaar na dato naar uniek beeldmateriaal over hun Spelen te kijken. Terwijl buiten de stenen uit de grond vriezen, warmen zij zich aan hun gloeiende herinneringen.


Die bewuste middag zat ook Henri Paternoster in de zaal. De 99-jarige schermer won in Londen samen met zijn vijf ploegmaats brons op het onderdeel floret per ploeg. In volle montageproces bereikte de makers het bericht dat de oudste nog levende Belgische Olympiër in zijn slaap was overleden. 9 januari 2008, de dag waarop Paternoster zijn honderdste verjaardag zou vieren, kwam een fractie te laat.

Volgende week : "Festina, een Tour achter tralies"

Dat wordt weer leuk

Vanavond :


Aflevering 10: Josip 'Joske' Weber, Belg in buitenspel

Maandag 17 maart 2008. 22h10

4 Juni 1994, het Heizelstadion in Brussel. Twee weken voor de Rode Duivels afreizen naar de Wereldbeker is Josip Weber de held van de natie. De Belgen hebben net Zambia verslagen met 9-0 en Weber, die pas 2 maanden Belg is, scoort 5 keer in zijn eerste officiële interland. Iedereen is ervan overtuigd: met deze Kroatische doelpuntenmachine kan België het ver schoppen op de World Cup in de Verenigde Staten.

Maar wat als een sprookje begint, eindigt in een nachtmerrie. Josip's naturalisatie en de aandacht die hij in de pers krijgt als de redder des vaderlands, valt niet bij iedereen in goede aarde. Enkele collega Rode Duivels, met Marc Wilmots op kop, vragen zich openlijk af waar al die naturalisaties voor nodig zijn.

Op het WK ligt Josip, ondanks de overwinningen tegen Marokko en aartsrivaal Nederland, niet goed in de groep. En: Weber scoort niet. "En als Josip niet scoorde, maakte hem dat prikkelbaar en was hij minder gezellig in de omgang," herinnert Marc Degryse zich.

Na de ontgoochelende prestatie tegen Saoedi-Arabië (0-1, doelpunt Owairan) barst in het Belgische kamp de bom. Er duiken verhalen op over sabotage, spelers die niet meer met Weber willen samenspelen en ruzies vanwege gokschulden aan de kaarttafel.

Bondscoach Van Himst breekt zich het hoofd hoe hij zijn ploeg opnieuw op de rails krijgt, want over drie dagen moet België in Chicago aantreden tegen topfavoriet Duitsland.

Belga Sport bezocht Josip en zijn vrouw Irena bij hen thuis in Kroatië. Voor het eerst vertellen zij hun verhaal. Waarom ze ervoor kozen om de Belgische nationaliteit aan te vragen. Hoe de druk werd opgevoerd om Rode Duivel te worden en waarom de Wereldbeker zijn carrière bij Anderlecht beïnvloedde.

quote:

Op maandag 17 maart 2008 22:43 schreef Bruce117 het volgende:
Wat is Wilmots zelfs nu nog erg verzuurd zeg.

En niet alleen Wilmots ook Degryse , wat droop de arrogantie er vanaf zeg ...