Hoe gaat het met de (nieuwe) moeders deel 32

Mibos, goed dat jullie de klacht toch ingediend hebben, voor je eigen genoegdoening maar ook zodat het ziekenhuis ervan kan leren, zodat andere vrouwen het anders zullen gaan ervaren in de toekomst.

Kozakken, mag ik je even quoten uit het andere topic:

Elke reis begint met de eerste stap

Waar haal je het altijd vandaan, van die rake uitspraken, prachtig vind ik deze!
Met zo'n uitspraak kan je het weer even van de positieve kant bekijken, ik althans wel!

Mibos wat een lekkertje! Ik zal ze nu snel uploaden! Ik mail je wel waar ze online staan

Lief PM-girl. Dank je wel
Ik probeer altijd de opmerkingen die ik tegen kom en die me raken op te schrijven. Soms komen ze van pas en soms worden ze ook tijdelijk mijn eigen lijfspreuk.
Dat is deze heel lang geweest.

Sterkte ook voor jou. Weet je, stom genoeg zijn ze op het werk waarschijnlijk helemaal niet met je bezig maaar met hun werk (Zo was het hier in ieder geval toen ik heel lang bij huis ben geweest. Niet vergeten hoor, maar gewoon druk en positief 'onverschillig')
Dus is het ook niet dat ze niet willen bellen, maar dat ze er veel minder aan denken dan jij. (Zal ik er nog maar een tegenaan gooien dan? Zware tijden houden geen stand, maar mensen wel! )

Neuk, ik kom je hier even terugbedanken. FIjn te lezen dat iemand soms ook echt wat kan met wat je hier neerkladdert. Lief.

Lishe, ik snap het niet. Ik moet jou toch bedanken!?

Mibos: zie je mail! Succes dermee!

quote:

Op dinsdag 2 januari 2007 16:30 schreef kozakken het volgende:
Lief PM-girl. Dank je wel
Ik probeer altijd de opmerkingen die ik tegen kom en die me raken op te schrijven. Soms komen ze van pas en soms worden ze ook tijdelijk mijn eigen lijfspreuk.
Dat is deze heel lang geweest.

Sterkte ook voor jou. Weet je, stom genoeg zijn ze op het werk waarschijnlijk helemaal niet met je bezig maaar met hun werk (Zo was het hier in ieder geval toen ik heel lang bij huis ben geweest. Niet vergeten hoor, maar gewoon druk en positief 'onverschillig')
Dus is het ook niet dat ze niet willen bellen, maar dat ze er veel minder aan denken dan jij. (Zal ik er nog maar een tegenaan gooien dan? Zware tijden houden geen stand, maar mensen wel! )

Hier bellen ze wel, alleen hadden we afgesproken dat ik zou bellen, zodat ik het initiatief nam (maar reken maar dat ze erop zaten te wachten vandaag!).
Eea heeft ook te maken met eventuele vervanging ed die geregeld moet worden, dan vergeten ze me niet. Dit verhoogt ook wel weer de druk, maar nu ga ik eerst nog maar eens naar de bedrijfsarts volgende week.

Neuk ik heb nog geen mail... Alvast bedankt

Eerst maar eens druk maken over jezelf PM.
Wanneer je nu goed voor jezelf zorgt krijg je dat vast later dubbel en dwars terug aan extra energie en gewoon betere werk-kracht.

PM, ik ga dit niet zeggen omdat ik je een aansteller vind, want dat vind ik niet, dit is slechts mijn eigen ervaring ok? Ik herken namelijk wel wat van jouw gevoelens en lange tijd dacht ik dat ik thuis wilde blijven en dat dat beter voor me was. Ik heb toen gemerkt dat dat toch niet zo is. de drempel wordt alleen steeds hoger ofzo. je gaat steeds meer tegen dingen op zien misschien? beren op de weg noemen we dat hier. vaak blijkt dat ze er niet zijn. misschien is ander werk voor jou wel goed, om mee te beginnen iig over een tijdje. Maar blijf ook niet te lang thuis, ik denk niet dat je daar gelukkiger van wordt, want je wereld wordt zo klein en ik denk niet dat je dat wilt. Je zult langzaamaan toch Simon steeds meer los moeten laten, dat hoort er bij, hoe moeilijk ook.
Maar voor nu nog maar even kalm aan denk ik

Mibos: ik heb je nogmaals gemaild. En toegevoegd aan MSN

kozakken... ik heb je een pm gestuurd

Belana, ik PM je even, ik ben tenslotte PM-girl !

Hmmm vaag, ik zag net sterretjes. Maar ok, men mn geheugen doet het geloof ik ff niet goed.
(denk, denk, wat wilde ik zeggen)

Iig LB , sugar, Mibos, PM en iedereen die ik vergeten ben een dikke knuffel en sterkte!

Lief jullie allemaal echt, heel erg. En Sugar waar zou ik toch zijn zonder jou niet vergeten die dingen.

Ik kan het alleen echt niet als iets spannends zien, kon dat maar als ik zo kon denken was het allemaal misschien niet eens nodig geweest. Eerst maar eens kijken hoe het zo gaat en om te wennen. Daarna dingen plannen en weer gaan doen. En ook leuke dingen doen, die weer leuk moeten worden, zonder schuldgevoel, zonder verdriet. En wat verder kijken. Ik ben heel erg toe aan eigen dingen voor ons samen. Een huis, een thuis.
Dat zou fijn zijn als ik zulke dingen zou kunnen voor ons samen en ik hou gewoon die anderhalf jaar als ver weg maar goed punt in m'n hoofd. Het is fijn als het dan beter gaat, dat het normaal is om thuis te komen, samen. Dat hou ik maar voor ogen. Het klinkt heel ver weg maar ja ik denk dat er ook heel veel moet gebeuren. Voordat het echt goed zal zijn.

PM-girl, schrijven helpt niet echt. Heeft het wel gedaan. Op allerlei manieren. Maar nu gewoon even niet. Het helpt wel soms het hier te schrijven. Dat wel maar dat wil ik ook niet te vaak doen.
Is er geen ruimte voor je om een andere functie te krijgen? Misschien is het wel fijn als zoiets kan. Succes hoor, het klinkt helemaal niet fijn allemaal.

Ik wou dat ik rijk was en niet meer hoefde te werken voor het geld....

Was het zwaar, je eerste dag B-M?

Hm, vind het rot dat ik niet de hele dag met alleen Fonzel kan bezig zijn en hem moet laten huilen ipv samen in de zetel te kruipen en te knuffelen...

En jouw Fonzel moet ook nog helemaal wennen aan deze nieuwe situatie natuurlijk. Het gaat vast beter na deze week. Dan hebben jullie beiden ritme en balans gevonden. Maar desalnietemin is het nooit leuk om minder tijd te hebben voor je kindje. Ik hoop van harte dat het aantal van zeven kids tegelijk je nog even bespaart wordt zodat je rustig weer kunt wennen aan werken.

Ja, misschien is het idd gewoon wennen...
Maar ik vond nu drie kindjes veel moeilijker dan zeven vroeger...

Ik heb in de aanbieding:

-het eerste lachje
-spekpootjes
-elastiekpolsjes
-regeldagen

Bijna 6 weken mama van Nune

Nune

BassMiss, misschien begrijp ik het niet, maar hoezo moet je Fonske laten huilen als jij werkt? Werk je aan huis?

Mwana, fotos willen we, geen lijstjes, foto's!!

quote:

Op dinsdag 2 januari 2007 21:56 schreef PM-girl het volgende:
BassMiss, misschien begrijp ik het niet, maar hoezo moet je Fonske laten huilen als jij werkt? Werk je aan huis?

Ik doe kinderopvang momenteel. Thuis dus mag ik eigenlijk niet klagen, kweet het.

O, je vangt thuis kinderen op, wel leuk, alleen zou ik het nu ook niet willen, nu Simon zo klein is!

Nu ja, hem naar een opvang brengen zou ik zeker niet willen dus zit niks anders op , tenzij we de lotto winnen...