LIT Literatuur, Taal en Kunst
Boekbesprekingen, vragen over schrijvers, je favoriete theaterstuk, de mooiste schilderijen of de beste musea. Een must voor alle liefhebbers van kunst, boeken, theater en taal.
Edit: cynische opmerking geschrapt.quote:Op vrijdag 6 oktober 2006 22:58 schreef De-oneven-2 het volgende:
Geen nood....Ik kan nog steeds cd's online kopen...
The love you take is equal to the love you make.
Het is gewoon even wennen. Ik vind het persoonlijk niet zo lekker. Pannenkoek met appel suiker en kaneel is wel heel lekker.quote:Op vrijdag 6 oktober 2006 22:59 schreef k_man het volgende:
[..]
Jazeker.
Ik merk nu dat het een wat rare combinatie is, maar niet vies.
Al die willen te kaap'ren varen, moeten mannen met baarden zijn.
Hoogachtend,
Erik.
Hoogachtend,
Erik.
Die heeft er nooit gestaan.quote:Op vrijdag 6 oktober 2006 23:01 schreef De-oneven-2 het volgende:
Ik heb de cynische opmerking gemist...
The love you take is equal to the love you make.
Ja, maar die combinatie ligt wat meer voor de hand.quote:Op vrijdag 6 oktober 2006 23:00 schreef Tha_Erik het volgende:
[..]
Het is gewoon even wennen. Ik vind het persoonlijk niet zo lekker. Pannenkoek met appel suiker en kaneel is wel heel lekker.
Dat kan het daglicht niet verdragen.quote:Op vrijdag 6 oktober 2006 23:04 schreef De-oneven-2 het volgende:
[..]
Nou, het wordt dan onderhand eens tijd...
The love you take is equal to the love you make.
Het is nacht.quote:Op vrijdag 6 oktober 2006 23:04 schreef Lienekien het volgende:
[..]
Dat kan het daglicht niet verdragen.
Al die willen te kaap'ren varen, moeten mannen met baarden zijn.
Hoogachtend,
Erik.
Hoogachtend,
Erik.
Het zijn twee citaten die volledig los van elkaar staan Erik.
Ik raakte meteen geïnspireerd door jouw zin.
Ik raakte meteen geïnspireerd door jouw zin.
Oh, maar ze sluiten wel goed op elkaar aan. Al had ik moeite met het lezen van "bosbesblauwe".
Al die willen te kaap'ren varen, moeten mannen met baarden zijn.
Hoogachtend,
Erik.
Hoogachtend,
Erik.
De maan
De avond was vochtig en kil. Flarden wolken zeilden laag over de stad, en voor het café waren ronde kolenkachels neergezet. Het vuur in de kachels kraakte. Een man met een viool koos zich een plaatsje bij de stoeprand en begon te spelen. De voorbijgangers botsten tegen hem aan. De strijkstok snerpte, maar de man speelde voort.
Bij hun tafeltje kwam een man die amandeltjes verkocht en achter hem aan kwam een jongen met gedresseerde muizen. Hij liet ze dansen op het marmeren tafelblad en hij liet ze tegen zijn mouw oplopen. Voor de tweede maal verscheen de violist. Maar ditmaal droeg hij een hoed en speelde: “Parlez-moi d’amour.”
Het vuur in de kachels kraakte, en buiten was het winderig en kouder geworden. De wolken joegen hoger en sneller boven de stad. En de maan? De maan staarde door het venster. Het was niet langer een stralenkrans. Het was een vette, vieze voyeur die in kamers en bedden loert. En hij drijft als een vuile eierdooier op de bosbesblauwe soep van de nachthemel. Hij ziet er beschimmeld uit. Hij zal wel stinken. Zo ziek ziet de maan eruit. Maar de stank komt uit de kanalen.
En de man bij het raam, de hese, die ziet de maan en de stad onder de maan en hij steekt zijn armen uit het venster. En zijn stem krast, en zijn stem krast door de nacht, en zijn stem krast door de nacht als een vijl. En buiten staat de nacht. Buiten staat de nacht in de straten met haar vuilnisbakkenmeur.
De kamer met de twee mannen. De ene staat voor het raam. En de ander leunt tegen de muur. Breed, bleek met een berenstem. “Waarom hang jij je in godsnaam niet op, hopeloze, snotterende rat. Houtworm. In petroleum moesten ze je stoppen, stinkende dweil.” “Ik? Ophangen? Mezelf? Jij zegt dat ik aan de lantaarn moet? Ik? Dat zeg jij?” “Maar jongen, waarom leef je dan?” “Waarom? Waarom ik leef? Uit pure koppigheid. Alleen uit pure koppigheid.”
[ Bericht 1% gewijzigd door #ANONIEM op 06-10-2006 23:30:46 ]
De avond was vochtig en kil. Flarden wolken zeilden laag over de stad, en voor het café waren ronde kolenkachels neergezet. Het vuur in de kachels kraakte. Een man met een viool koos zich een plaatsje bij de stoeprand en begon te spelen. De voorbijgangers botsten tegen hem aan. De strijkstok snerpte, maar de man speelde voort.
Bij hun tafeltje kwam een man die amandeltjes verkocht en achter hem aan kwam een jongen met gedresseerde muizen. Hij liet ze dansen op het marmeren tafelblad en hij liet ze tegen zijn mouw oplopen. Voor de tweede maal verscheen de violist. Maar ditmaal droeg hij een hoed en speelde: “Parlez-moi d’amour.”
Het vuur in de kachels kraakte, en buiten was het winderig en kouder geworden. De wolken joegen hoger en sneller boven de stad. En de maan? De maan staarde door het venster. Het was niet langer een stralenkrans. Het was een vette, vieze voyeur die in kamers en bedden loert. En hij drijft als een vuile eierdooier op de bosbesblauwe soep van de nachthemel. Hij ziet er beschimmeld uit. Hij zal wel stinken. Zo ziek ziet de maan eruit. Maar de stank komt uit de kanalen.
En de man bij het raam, de hese, die ziet de maan en de stad onder de maan en hij steekt zijn armen uit het venster. En zijn stem krast, en zijn stem krast door de nacht, en zijn stem krast door de nacht als een vijl. En buiten staat de nacht. Buiten staat de nacht in de straten met haar vuilnisbakkenmeur.
De kamer met de twee mannen. De ene staat voor het raam. En de ander leunt tegen de muur. Breed, bleek met een berenstem. “Waarom hang jij je in godsnaam niet op, hopeloze, snotterende rat. Houtworm. In petroleum moesten ze je stoppen, stinkende dweil.” “Ik? Ophangen? Mezelf? Jij zegt dat ik aan de lantaarn moet? Ik? Dat zeg jij?” “Maar jongen, waarom leef je dan?” “Waarom? Waarom ik leef? Uit pure koppigheid. Alleen uit pure koppigheid.”
[ Bericht 1% gewijzigd door #ANONIEM op 06-10-2006 23:30:46 ]
Moet ik vaker doen, een boek kopen omdat de recensie zo lovend is. 'De kinderen van de keizer' van Claire Messud is best lezenswaardig.
Naar de bieb, voor de rest heb ik geen plannen.
Al die willen te kaap'ren varen, moeten mannen met baarden zijn.
Hoogachtend,
Erik.
Hoogachtend,
Erik.
Als je vroeg gaat, heb je in principe daarna voor de rest van de dag wat te doen.quote:Op zaterdag 7 oktober 2006 09:23 schreef Tha_Erik het volgende:
Naar de bieb, voor de rest heb ik geen plannen.
The love you take is equal to the love you make.
Ja, alleen ga ik boeken verlengen (de leentijd, dan), want ik heb dus nog boeken, maarik wil ze graag langer houden.
Al die willen te kaap'ren varen, moeten mannen met baarden zijn.
Hoogachtend,
Erik.
Hoogachtend,
Erik.
Ehm... Hooguit een winkelstraat in de periferie van het bommetjevolle centrum.quote:Op zaterdag 7 oktober 2006 13:58 schreef broer het volgende:
Goedemiddag, Lienekien.
Ga je nog de stad in, vanmiddag?
The love you take is equal to the love you make.
Als ik zo naar buiten kijk, kon dit nog wel eens het laatste beetje zon zijn van dit jaar. Ik ga dus wel even kijken of er nog een terras open is.
Ik moet onderzoek doen naar Paul Citroen, nu heb ik al veel literatuur over de beste man gelezen en natuurlijk zijn kunst en kunstverzameling bekeken.
Mijn vraag aan jullie: kennen jullie hem persoonlijk en weet iemand een leuke anekdote over de beste man?
Kans daarop is natuurlijk zo goed als nihil, maar wie weet.
Mijn vraag aan jullie: kennen jullie hem persoonlijk en weet iemand een leuke anekdote over de beste man?
Kans daarop is natuurlijk zo goed als nihil, maar wie weet.
O ja, waar zie je dat aan?quote:Op zaterdag 7 oktober 2006 14:27 schreef broer het volgende:
Als ik zo naar buiten kijk, kon dit nog wel eens het laatste beetje zon zijn van dit jaar. Ik ga dus wel even kijken of er nog een terras open is.
The love you take is equal to the love you make.
Die ken ik zelfs. Ja, niet persoonlijk, natuurlijk.quote:Op zaterdag 7 oktober 2006 15:10 schreef k_man het volgende:
Paul Citroen?
The love you take is equal to the love you make.
Aan de stand van de wind.quote:Op zaterdag 7 oktober 2006 14:33 schreef Lienekien het volgende:
O ja, waar zie je dat aan?
DVD's gehuurd. De man achter de balie kan zo zelf onderwerp van een film worden. Hij had nu een verhaal dat hij voor het eerst in vier jaar de kroeg in was geweest.
The love you take is equal to the love you make.
Dat zou een tragikomedie worden, vrees ik. Ik heb een live-dvd van The Gorillaz gekocht (en een 'BOEK' voor op het terras). Welke dvd's heb je gehuurd?
't Was een beetje een negatieve keuze, d.w.z. ingegeven door gebrek aan films van mijn 'wenslijstje'.quote:Op zaterdag 7 oktober 2006 17:40 schreef broer het volgende:
Dat zou een tragikomedie worden, vrees ik. Ik heb een live-dvd van The Gorillaz gekocht (en een 'BOEK' voor op het terras). Welke dvd's heb je gehuurd?
Cold Mountain (ik ken de parodie van French & Saunders) en
The Forgotten (een thriller met Julianne Moore)
Wat voor BOEK?
The love you take is equal to the love you make.
Ik ken allebei films niet. (Maar ik heb al eerder overtuigend aangetoond niets van film te weten.) Een wenslijstje heb ik ook niet voor films. Ik moet daar hoognodig eens iets aan doen.
'BOEK' is een magazine over boeken. Net iets te duur, net iets te oppervlakkig, maar voor op het terras wel grappig.
'BOEK' is een magazine over boeken. Net iets te duur, net iets te oppervlakkig, maar voor op het terras wel grappig.
Het is geen tastbaar lijstje, het is meer een lijstje dat kennelijk bestaat omdat ik bij het zien van bepaalde titels dan denk: "Ja, die wilde ik altijd nog een keer zien!"quote:Op zaterdag 7 oktober 2006 17:47 schreef broer het volgende:
Ik ken allebei films niet. (Maar ik heb al eerder overtuigend aangetoond niets van film te weten.) Een wenslijstje heb ik ook niet voor films. Ik moet daar hoognodig eens iets aan doen.
'BOEK' is een magazine over boeken. Net iets te duur, net iets te oppervlakkig, maar voor op het terras wel grappig.
Ik ken het tijdschrift niet. Ik lees sinds kort weer eens recensies in Vrij Nederland. Heb jij niet dat je je op een bepaald moment toch gaat ergeren (en dan bedoel ik met name recensies van literatuur)?
The love you take is equal to the love you make.
Waaraan? Aan recensies? Ik lees eigenlijk alleen de recensies in HP/De Tijd en Max Pam neem ik al een tijd niet serieus meer. Die schrijft alleen maar over zichzelf. (Al doet hij dat af en toe best vermakelijk.) De non-fictie-recensenten vertellen over het algemeen alleen het boek maar na en proberen daar dan licht-kritisch over te doen.quote:Op zaterdag 7 oktober 2006 17:52 schreef Lienekien het volgende:
Heb jij niet dat je je op een bepaald moment toch gaat ergeren?
Maar eerlijk gezegd vind ik dat allemaal wel overkomelijk. Echt storen doet het me niet.
Ik las vorige week wel de recensie van 'Tirza' van Grunberg in Vrij Nederland. Dat was een van de eerste keren dat ik dacht: als je het dan zo goed weet, dan doe je het toch gewoon zelf?quote:Op zaterdag 7 oktober 2006 17:52 schreef Lienekien het volgende:
(en dan bedoel ik met name recensies van literatuur)?
Maar dan zet je de VN weer terug in het tijdschriftenrek en dan ben je het weer vergeten. Ik, tenminste.
