TV Televisie
Kookprogramma's, Actualiteitenprogramma's, Spelprogramma's en Documentaires. Praat er gezellig over mee, live of achteraf!
Black
Ja, ontroerend hoor, mooi gemaakt, knap geacteerd ook, vooral door het petje van Amitabh Bachchan. Maar op IMDb mogen ze References: The Miracle Worker wel veranderen in Blatantly rips off: The Miracle Worker. Vooral het eerste uur, de kindertijd zeg maar, is het soms vrij flagrant. Mijn reactie was zelfs bij beide films hetzelfde, het leerproces van het kind leek niet op te schieten, het leek nooit wat te gaan worden en dan plots..... bij The Miracle Worker dacht ik exact hetzelfde. Ach ja, uiteindelijk zijn het allebei sterke films, dus het weze hen vergeven.
Ja, ontroerend hoor, mooi gemaakt, knap geacteerd ook, vooral door het petje van Amitabh Bachchan. Maar op IMDb mogen ze References: The Miracle Worker wel veranderen in Blatantly rips off: The Miracle Worker. Vooral het eerste uur, de kindertijd zeg maar, is het soms vrij flagrant. Mijn reactie was zelfs bij beide films hetzelfde, het leerproces van het kind leek niet op te schieten, het leek nooit wat te gaan worden en dan plots..... bij The Miracle Worker dacht ik exact hetzelfde. Ach ja, uiteindelijk zijn het allebei sterke films, dus het weze hen vergeven.
The average burglar breaks in and leaves clues everywhere. But not me. I'm completely clueless.
Nooit gehoord, van deze film. Maar de regisseur en een aantal acteurs ken ik wel.quote:
Is dit een echte Bollywood, met liedjes en zo?
Geen liedjes. Nou ja, er zit er ergens wel ééntje in, maar da's geen Bollywood-gedoe. Gewoon een zangeres in een bar.quote:Op maandag 18 september 2006 11:26 schreef Frollo het volgende:
[..]
Nooit gehoord, van deze film. Maar de regisseur en een aantal acteurs ken ik wel.
Is dit een echte Bollywood, met liedjes en zo?
The average burglar breaks in and leaves clues everywhere. But not me. I'm completely clueless.
Oh, jammer.quote:Op maandag 18 september 2006 11:28 schreef SaintOfKillers het volgende:
[..]
Geen liedjes. Nou ja, er zit er ergens wel ééntje in, maar da's geen Bollywood-gedoe. Gewoon een zangeres in een bar.
Super Size Me (2004)
Het is natuurlijk allemaal een beetje het intrappen van open deuren. Maar toch geeft de film een goed inzicht in de rol van fastfood in de (Amerikaanse) samenleving.. En het is erg vermakelijk. Wat je niet vaak kan zeggen bij docu's.
cijfer: 7
Misulgwan yup dongmulwon (Art Museum by the Zoo) (1998)
Weer echt zo'n lekkere romcom van Koreaanse bodem, die ondanks het standaard verhaal toch het "Hollywood" niveau weet te ontstijgen. Dat komt vooral dankzij hetsterke spel van hoofdrolspelers Eun-ha Shim en Sung-jae Lee. Die een goede chemie met elkaar hebben.
cijfer: 8
[ Bericht 4% gewijzigd door Lonewolf2003 op 18-09-2006 12:17:35 ]
Het is natuurlijk allemaal een beetje het intrappen van open deuren. Maar toch geeft de film een goed inzicht in de rol van fastfood in de (Amerikaanse) samenleving.. En het is erg vermakelijk. Wat je niet vaak kan zeggen bij docu's.
cijfer: 7
Misulgwan yup dongmulwon (Art Museum by the Zoo) (1998)
Weer echt zo'n lekkere romcom van Koreaanse bodem, die ondanks het standaard verhaal toch het "Hollywood" niveau weet te ontstijgen. Dat komt vooral dankzij hetsterke spel van hoofdrolspelers Eun-ha Shim en Sung-jae Lee. Die een goede chemie met elkaar hebben.
en Sung-jae Lee. Die een goede chemie met elkaar hebben.cijfer: 8
[ Bericht 4% gewijzigd door Lonewolf2003 op 18-09-2006 12:17:35 ]
Is dat niet Martin Short?quote:Op maandag 18 september 2006 10:56 schreef Gorro het volgende:
Father of the Bride (Charles Shyer, 1991)
Typische Steve Martin comedy, oftewel nooit echt grappig. Toch is het nog best het kijken waard, tenzij Paul Short in beeld is. Wat een verschrikking is dat. **½
Anyway, van het weekend Bowfinger gezien, ook met Steve Martin. Een mislukte regisseur huurt de sullige tweelingbroer van een beroemde filmster (Eddie Murphy) in en schiet daarnaast ook stiekum wat plaatjes van deze man, die dan weer in de film gebruikt worden. Nou, vergeleken bij dit prutswerk is Father of the Bride een meesterwerk! Het leek op een gegeven moment helemaal nergens meer op. 1 ster voor de moeite, en dan ben ik nog gul.
Origineel .. het berust op echt een pipo die 20 jaar geleefd heeft in de parijs luchthaven.quote:Op zondag 17 september 2006 22:19 schreef DaMart het volgende:
The Terminal
Een erg origineel verhaal, waarbij Victor (Tom hanks) op een vliegveld verstrikt raakt in een bureaucratisch gat, waardoor hij Amerika niet in mag, maar ook niet naar zijn thuisland mag vliegen. De terminal van het vliegveld wordt zo zijn thuis. In de film wordt op een erg leuke manier zijn verblijf op het vliegveld in beeld gebracht. Het personage wordt op een leuke manier neergezet door Hanks, en de misverstanden door de taalbarrières leiden soms tot erg lollige momenten!
Wat mij betreft een 8/10
Everything is backwards, everything is upside down. Doctors destroy health, lawyers destroy justice, psychiatrists destroy minds, scientists destroy truth, media destroys information, religions destroy spirituality and governments destroy freedom.
Brick (Johnson, 2005). Doorgaans als een film door een hype wordt omgeven dan is de film dat bij lange na niet waard en ‘Brick’ vormt hier geen uitzondering op. Een update van de film noir zegt men dan, nou ja, het zal wel. Buiten het feit dat ik het noir gehalte nogal vond meevallen is het ook gewoon een oninteressante update dan. De wereld van ‘Brick’ wordt bevolkt door een stel Donald Duck figuren die de Playmobil fase nog niet eens ontgroeid zijn, maar dit proberen te verbloemen door zo stoer of volwassen mogelijk te kijken. Vooral iedere scène rondom het karakter Thug was te lachwekkend voor woorden. Zelfs een verder fantastisch acteurtje als Joseph Gordon-Levitt is hier volledig niet op zijn plaats. ‘Brick’ is niets meer dan gebakken lucht en zelfs de muziek van The Velvet Underground aan het einde kan daar niets aan veranderen.
C.R.A.Z.Y. (Vallée, 2005). Deze Canadese film is dan weer een meer dan puik coming-of-age drama waarin een jongen in een gezin van vijf zonen worstelt met zijn seksuele geaardheid en alle problemen die daarmee komen kijken. Een dergelijk verhaal is natuurlijk al vele malen eerder verteld en het is dan ook niets nieuws onder de zon, maar buiten dat doet deze film vrijwel alles goed: de hoofdkarakters zijn allemaal goed uitgewerkt en vertolkt (waarbij ik vooral de vader figuur er bovenuit vond steken), de situaties herkenbaar en menselijk en de sfeer is lekker nostalgisch met bijpassende soundtrack. De film kent enkele dramatisch aangezette momenten die echter nergens over de kop gaan, omdat ze sowieso redelijk spaarzaam zijn, maar tegelijkertijd ook vrijwel altijd wel met een knipoog gebracht worden. Gewoon gaan zien dit.
Zwartboek (Verhoeven, 2006). Gelukkig is alle aandacht voor deze film meer dan terecht. Verhoeven en Soeteman doen zo goed als geen concessies en het verhaal is opmerkelijk grimmig en realistisch bij vlagen, terwijl dat niets afdoet aan de kijkbaarheid van de film. Uiteraard is er de nodige seks en geweld, maar ik vond dat Verhoeven zich ingehouden had op dit punt; de film had het ook gewoon niet nodig. Alle lof die Verhoeven over Carice van Houten heeft uitgestort is zeer begrijpelijk, want zij draagt de film bijna volledig in haar eentje, hoewel ze geholpen wordt door de andere acteurs, die vrijwel over de gehele linie uitstekend zijn. De film duurt misschien wat lang en kent wat schoonheidsfoutjes, maar is verder een aangrijpende en indrukwekkende oorlogsfilm geworden. Aanvankelijk had ik zo mijn bedenkingen bij de structuur van de film, maar na het zien van het indrukwekkende einde begreep ik waarom dat noodzakelijk was. Zeer sterk.
C.R.A.Z.Y. (Vallée, 2005). Deze Canadese film is dan weer een meer dan puik coming-of-age drama waarin een jongen in een gezin van vijf zonen worstelt met zijn seksuele geaardheid en alle problemen die daarmee komen kijken. Een dergelijk verhaal is natuurlijk al vele malen eerder verteld en het is dan ook niets nieuws onder de zon, maar buiten dat doet deze film vrijwel alles goed: de hoofdkarakters zijn allemaal goed uitgewerkt en vertolkt (waarbij ik vooral de vader figuur er bovenuit vond steken), de situaties herkenbaar en menselijk en de sfeer is lekker nostalgisch met bijpassende soundtrack. De film kent enkele dramatisch aangezette momenten die echter nergens over de kop gaan, omdat ze sowieso redelijk spaarzaam zijn, maar tegelijkertijd ook vrijwel altijd wel met een knipoog gebracht worden. Gewoon gaan zien dit.
Zwartboek (Verhoeven, 2006). Gelukkig is alle aandacht voor deze film meer dan terecht. Verhoeven en Soeteman doen zo goed als geen concessies en het verhaal is opmerkelijk grimmig en realistisch bij vlagen, terwijl dat niets afdoet aan de kijkbaarheid van de film. Uiteraard is er de nodige seks en geweld, maar ik vond dat Verhoeven zich ingehouden had op dit punt; de film had het ook gewoon niet nodig. Alle lof die Verhoeven over Carice van Houten heeft uitgestort is zeer begrijpelijk, want zij draagt de film bijna volledig in haar eentje, hoewel ze geholpen wordt door de andere acteurs, die vrijwel over de gehele linie uitstekend zijn. De film duurt misschien wat lang en kent wat schoonheidsfoutjes, maar is verder een aangrijpende en indrukwekkende oorlogsfilm geworden. Aanvankelijk had ik zo mijn bedenkingen bij de structuur van de film, maar na het zien van het indrukwekkende einde begreep ik waarom dat noodzakelijk was. Zeer sterk.
Bronenosets Potyomkin
Bedorven vlees zorgt voor muiterij op het gevechtsschip de Potemkin. De inwoners van Odessa komen daarbij ook in opstand wat resulteert in één van de bekendste filmscenes uit de geschiedenis, waarbij Russische soldaten talloze burgers op de trappen neerschieten. Dit alles wordt ondersteund met muziek van onder andere Sjostakovitsj. Ik vind het lastig om films van zoveel jaren terug (1924) te beoordelen, maar afijn ik denk dat de film een 7,5 zeker wel waard is . Sergei Eisenstein is oke .
Bedorven vlees zorgt voor muiterij op het gevechtsschip de Potemkin. De inwoners van Odessa komen daarbij ook in opstand wat resulteert in één van de bekendste filmscenes uit de geschiedenis, waarbij Russische soldaten talloze burgers op de trappen neerschieten. Dit alles wordt ondersteund met muziek van onder andere Sjostakovitsj. Ik vind het lastig om films van zoveel jaren terug (1924) te beoordelen, maar afijn ik denk dat de film een 7,5 zeker wel waard is . Sergei Eisenstein is oke .
. Sergei Eisenstein is oke 
.
<a href="https://www.youtube.com/watch?v=yIl_jGh-LWE" target="_blank" rel="nofollow">Afleidingsmanoeuvre</a>
Requiem for a Dream
Uit het rijtje Trainspotting (maar dan niet garppig), Christiane F. (maar dan zonder Bowie), etc.
Schrijnend, ontluisterend en steengoed. Ook prachtige muziek trouwens.
Uit het rijtje Trainspotting (maar dan niet garppig), Christiane F. (maar dan zonder Bowie), etc.
Schrijnend, ontluisterend en steengoed. Ook prachtige muziek trouwens.
Mine is the last voice you'll ever hear. Don't be alarmed.
Hard Candy (2005)
Meisje van chat met 30+ jarige. ze regelen een afspraakje. Na koffie drinken in restaurant gaan ze naar zijn huis. Al snel ontpopt zij zich als een 'killer'. En wordt hij tot waanzin gedreven.
Erg aardige film.
cijfer 7.5 / imdb 6.8
Pink Cadillac (1989)
Clint Eastwood is een premiejager. Hij heeft de opdracht om een griet op te pakken die zich in Reno zou zijn met nepgeld. Clint voelt wel iets voor die vrouw. Haar kind is afgepakt door een stel malloten waar haar man mee optrekt.
Een heel gedoe om dat kind te redden.
Ook Clint kan de film niet echt redden. Het zeker geen onaardige film . Alleen zijn die mallotige vrienden wat te. Om geloofwaardig te zijn.
cijfer 5.5 / imdb 4.8
Terrorstorm (2006)
Docu van Alex Jones over het terrorsime is na 911.
Ik ga nu er niet dieper op in hoe godsgruwelijk onze politieke wereld in elkaar steekt. Maar dat er echt iets serieus mis is dat mag wel duidelijk zijn.
Session 9 (2001)
In een oud gekkentehuis, wordt asbest gevonden. een team gaat dat spul ontmantelen. Als ze een doos vinden met het wat oude tapes. Beginen er wat rare dingen te spelen.
Wel aardig uigevoerd, doen wel een paar bekende gasten aan mee.
cijfer 6 / imdb 6.6
Meisje van chat met 30+ jarige. ze regelen een afspraakje. Na koffie drinken in restaurant gaan ze naar zijn huis. Al snel ontpopt zij zich als een 'killer'. En wordt hij tot waanzin gedreven.
Erg aardige film.
cijfer 7.5 / imdb 6.8
Pink Cadillac (1989)
Clint Eastwood is een premiejager. Hij heeft de opdracht om een griet op te pakken die zich in Reno zou zijn met nepgeld. Clint voelt wel iets voor die vrouw. Haar kind is afgepakt door een stel malloten waar haar man mee optrekt.
Een heel gedoe om dat kind te redden.
Ook Clint kan de film niet echt redden. Het zeker geen onaardige film . Alleen zijn die mallotige vrienden wat te. Om geloofwaardig te zijn.
cijfer 5.5 / imdb 4.8
Terrorstorm (2006)
Docu van Alex Jones over het terrorsime is na 911.
Ik ga nu er niet dieper op in hoe godsgruwelijk onze politieke wereld in elkaar steekt. Maar dat er echt iets serieus mis is dat mag wel duidelijk zijn.
Session 9 (2001)
In een oud gekkentehuis, wordt asbest gevonden. een team gaat dat spul ontmantelen. Als ze een doos vinden met het wat oude tapes. Beginen er wat rare dingen te spelen.
Wel aardig uigevoerd, doen wel een paar bekende gasten aan mee.
cijfer 6 / imdb 6.6
Everything is backwards, everything is upside down. Doctors destroy health, lawyers destroy justice, psychiatrists destroy minds, scientists destroy truth, media destroys information, religions destroy spirituality and governments destroy freedom.
Zwartboek (2006)
Ja, alle lof voor Carice van Houten is terecht. En ja Verhoeven levert hier weer een zeer sterke film af, die zonder twijfel in de top 10 beste Nederlandse speelfilms kan. Al dat geld dat er in gestoken is, is goed terug te zien. Maar naast Verhoeven en Carice verdient ook bijna de hele rest van de cast, met Thom Hoffman en Derek de Lint in het bijzonder, lof voor de sterke prestaties die ze neer zetten.
Maar toch had de film ook een aantal minpunten imo. En dan doel ik niet alleen op Johnny de Mol. Ten eerste zijn de dialogen soms echt tenenkromend. Ten tweede zit het plot vol met toevalligheden.
Maar wat me nog het meest tegenstond is dat Verhoeven constant loopt te verkondigen, dat Zwartboek onze kijk op goed en fout (in de WO II) drastisch zou veranderen. Nou dan moet meneer of denken dat heel Nederland nog steeds in het jaren 50 sprookje "Heel Nederland in het verzet" gelooft ofdenken dat we hier alleen maar Disney films kijken. Natuurlijk bevat de film wat grijswaarden, zijn enkele Nazi's best aardig en sommige Nederlanders klootzakken. Maar over het algemeen geldt toch het standaard Nazi's slecht, verzet goed moraal dat de boventoon voert.
Kortom Zwartboek is een uitstekende film (kom maar op met die oscar ), maar lost de verwachtingen die meneer Verhoeven zelf schiep niet in.
cijfer: 8
[ Bericht 2% gewijzigd door Lonewolf2003 op 19-09-2006 01:19:34 ]
Ja, alle lof voor Carice van Houten is terecht. En ja Verhoeven levert hier weer een zeer sterke film af, die zonder twijfel in de top 10 beste Nederlandse speelfilms kan. Al dat geld dat er in gestoken is, is goed terug te zien. Maar naast Verhoeven en Carice verdient ook bijna de hele rest van de cast, met Thom Hoffman en Derek de Lint in het bijzonder, lof voor de sterke prestaties die ze neer zetten.
Maar toch had de film ook een aantal minpunten imo. En dan doel ik niet alleen op Johnny de Mol. Ten eerste zijn de dialogen soms echt tenenkromend. Ten tweede zit het plot vol met toevalligheden.
Maar wat me nog het meest tegenstond is dat Verhoeven constant loopt te verkondigen, dat Zwartboek onze kijk op goed en fout (in de WO II) drastisch zou veranderen. Nou dan moet meneer of denken dat heel Nederland nog steeds in het jaren 50 sprookje "Heel Nederland in het verzet" gelooft ofdenken dat we hier alleen maar Disney films kijken. Natuurlijk bevat de film wat grijswaarden, zijn enkele Nazi's best aardig en sommige Nederlanders klootzakken. Maar over het algemeen geldt toch het standaard Nazi's slecht, verzet goed moraal dat de boventoon voert.
Kortom Zwartboek is een uitstekende film (kom maar op met die oscar ), maar lost de verwachtingen die meneer Verhoeven zelf schiep niet in.
cijfer: 8
[ Bericht 2% gewijzigd door Lonewolf2003 op 19-09-2006 01:19:34 ]
Zondag in de bios gezien
Zwartboek
IJzersterke film, goed verhaal, Carice draagt de film door haar fantastische rol. Verder is de setting prachtig idem het camerawerk.
Cijfer: 8,5
Zwartboek
IJzersterke film, goed verhaal, Carice draagt de film door haar fantastische rol. Verder is de setting prachtig idem het camerawerk.
Cijfer: 8,5
Chopper (Dominik, 2000)
Geslaagde vrije interpretatie van het leven van Mark ''Chopper" Read. De film opzichzelf is niet briljant en de psyche van de seriemoordenaar is ook wel eens beter uitgewerkt. Maar Eric Bana zet wel een meesterlijke rol neer, zijn wat recentere werk kan hier toch echt niet tegen op. Dankzij Bana een 7.
The Thin Red Line (Malick, 1998)
Om eerlijk te zijn een van mijn favoriete WO II films. Los van bomenknuffelaar private Witt vond ik alle personages interessant en vooral de gevechtchoreografie maakte grote indruk op mij. Prachtige beelden, en het gebruik van licht was prachtig. John Toll heeft erg zijn best gedaan. 8
Geslaagde vrije interpretatie van het leven van Mark ''Chopper" Read. De film opzichzelf is niet briljant en de psyche van de seriemoordenaar is ook wel eens beter uitgewerkt. Maar Eric Bana zet wel een meesterlijke rol neer, zijn wat recentere werk kan hier toch echt niet tegen op. Dankzij Bana een 7.
The Thin Red Line (Malick, 1998)
Om eerlijk te zijn een van mijn favoriete WO II films. Los van bomenknuffelaar private Witt vond ik alle personages interessant en vooral de gevechtchoreografie maakte grote indruk op mij. Prachtige beelden, en het gebruik van licht was prachtig. John Toll heeft erg zijn best gedaan. 8
[Tournament] Het FOK! jaren '90 filmtoernooi editie III
There is a longstanding rumor that in the early drafts of the script, Dr. No turned out to be a monkey.
There is a longstanding rumor that in the early drafts of the script, Dr. No turned out to be a monkey.
The Twilight Zone Season 1 (1959). Over een vrij lange periode heb ik me door de eerste zeven afleveringen ‘geworsteld’ van de beroemde oorspronkelijke serie van Rod Serling en het was nogal genieten geblazen. Vooral de eerste aflevering waarin een man door een compleet verlaten stad loopt, een aflevering waarin een verkoper een spel speelt met de Dood en een aflevering waarin een hypochonder onsterfelijkheid van de Duivel krijgt en zelfs dat hem begint te vervelen zijn zeer de moeite waard. De mooiste echter is natuurlijk de aflevering geregisseerd door Mitchell Leisen, een regisseur die tegenwoordig zo goed als vergeten is, maar door auteuristen vaak bestempeld wordt als een betere regisseur dan Billy Wilder en Preston Sturges (van wie Leisen scenario’s verfilmd heeft). Ida Lupino speelt hierin een vergeten ster die zichzelf opsluit met haar oude succesfilms, totdat ze letterlijk in haar eigen films verdwijnt, allemaal een mooie variant op ‘Sunset Blvrd’ uiteraard. Het smaakt naar meer.
Un Chien Andalou (Buñuel, 1929)
Dus dit was de geboorte van het surrealisme in de film. Ach ja, wat kan ik zeggen. Het is interessant om te zien, een stukje geschiedenisles. Maar zoiets kan en ga ik niet becijferen.
Dus dit was de geboorte van het surrealisme in de film. Ach ja, wat kan ik zeggen. Het is interessant om te zien, een stukje geschiedenisles. Maar zoiets kan en ga ik niet becijferen.
[Tournament] Het FOK! jaren '90 filmtoernooi editie III
There is a longstanding rumor that in the early drafts of the script, Dr. No turned out to be a monkey.
There is a longstanding rumor that in the early drafts of the script, Dr. No turned out to be a monkey.
The Butterfly Effect (2004)
Ashton Kutcher speelt hierin Evan Treborn die gedurende zijn leven van kinds af aan met blackouts te maken krijgt. Ik ga hier niet te veel verder schrijven want anders worden het nogal gauw spoilers. Het verhaal is best goed in elkaar gezet (waarbij de blackouts van groot belang zijn) alleen werd ik af en toe moe dat alles steeds misging maar dat mocht de pret toch niet drukken. Ashton Kutcher bewijst wel met deze film dat hij best wel kan acteren. Een goede film.
Ashton Kutcher speelt hierin Evan Treborn die gedurende zijn leven van kinds af aan met blackouts te maken krijgt. Ik ga hier niet te veel verder schrijven want anders worden het nogal gauw spoilers. Het verhaal is best goed in elkaar gezet (waarbij de blackouts van groot belang zijn) alleen werd ik af en toe moe dat alles steeds misging maar dat mocht de pret toch niet drukken. Ashton Kutcher bewijst wel met deze film dat hij best wel kan acteren. Een goede film.
Het verhaal is best goed in elkaar gezet (waarbij de blackouts van groot belang zijn) alleen werd ik af en toe moe dat alles steeds misging maar dat mocht de pret toch niet drukken. Ashton Kutcher bewijst wel met deze film dat hij best wel kan acteren. Een goede film. 
Ik kijk vandaag naar Vacuuming Completely Nude in Paradise (2001)
Groot Brittannië
Komedie
76 minuten
geregisseerd door Danny Boyle
met Timothy Spall, Michael Begley en Katy Cavanagh
Naakt stofzuigen: zo ziet de corpulente handelsreiziger Tommy Rag (Spall) het paradijs. Verder heeft hij geen spirituele kanten. Hij is keihard, vooral als het om het verkopen van stofzuigers gaat. Zijn methoden zijn meedogenloos. Met maniakale precisie brengt hij zijn waar aan de - berooide, onwelwillende - man. Bovendien is hij bijna verkoper van de maand bij JAC Stofzuigers. Goed voor de 'gouden stofzuigerprijs' én een reisje naar Benidorm. Net als het een beetje loopt verschijnt beginnelingverkoper Pete (Begley), een hobby-DJ die tapes slijt aan lokale tieners. Zijn droom is een eigen nachtclub.
GEWELDIGE FILM!
Groot Brittannië
Komedie
76 minuten
geregisseerd door Danny Boyle
met Timothy Spall, Michael Begley en Katy Cavanagh
Naakt stofzuigen: zo ziet de corpulente handelsreiziger Tommy Rag (Spall) het paradijs. Verder heeft hij geen spirituele kanten. Hij is keihard, vooral als het om het verkopen van stofzuigers gaat. Zijn methoden zijn meedogenloos. Met maniakale precisie brengt hij zijn waar aan de - berooide, onwelwillende - man. Bovendien is hij bijna verkoper van de maand bij JAC Stofzuigers. Goed voor de 'gouden stofzuigerprijs' én een reisje naar Benidorm. Net als het een beetje loopt verschijnt beginnelingverkoper Pete (Begley), een hobby-DJ die tapes slijt aan lokale tieners. Zijn droom is een eigen nachtclub.
GEWELDIGE FILM!
Bloemen houden van mensen
Mysterious Skin
Niets wat je nog niet eerder gezien hebt; wel eentje die je je blijft herinneren doordat de regisseur de kijker met de neus op de feiten drukt. Michelle is zoals altijd onweerstaanbaar.
7/10
Niets wat je nog niet eerder gezien hebt; wel eentje die je je blijft herinneren doordat de regisseur de kijker met de neus op de feiten drukt. Michelle is zoals altijd onweerstaanbaar.
7/10
Yankee Doodle Dandy (Curtiz, 1942). Regisseur Michael Curtiz (Casablanca) leverde deze klassiek geworden biopic omtrent het leven van vaudeville artiest George Cohan af. James Cagney speelt de hoofdrol en draagt werkelijk volledig alleen de complete film, iets wat de veelzijdige Cagney wel is toevertrouwd uiteraard. Er is duidelijk veel improvisatie van Cagney in de film: steeds kleine opmerkingen die niet in het oorspronkelijke scenario stonden, maar die Cagney met goedkeuring van Curtiz spontaan aan de dialoog toevoegde, wat geheel allemaal wat spannender maakte. Toch vond ik het verder allemaal nogal braafjes en overdreven geromantiseerd, iets waar Curtiz wel vaker last van had. Het ultieme meesterwerk zie ik er dan ook niet in, maar een vermakelijk muzikaal drama is het zeker.
Le Plaisir (Ophüls, 1952). Toen ik Max Ophüls’s briljante meesterwerk ‘Letter from an Unknown Woman’ zag, schoot die film meteen door tot mijn top 20 aller tijden, maar zijn film ‘Le Plaisir’ is niet direct eenzelfde lot beschoren. De film is een verzameling van drie verhalen van Guy de Maupassant, verhalen die me eigenlijk maar matig konden boeien. Uiteraard zijn de gracieuze camerabewegingen waar Ophüls om bekend staat hier weer in overvloed aanwezig, evenals de prachtige kostuums en decors (Kubrick’s ‘Barry Lyndon’ is praktisch een grote ode aan Ophüls), maar ik miste hier de directe relatie tussen stijl en inhoud en ‘Le Plaisir’ is wat mij betreft dus minor Ophüls.
Ice Age (Wedge, 2002). Na alle ellendige animatie waarop we de laatste tijd getrakteerd zijn, is het erg verfrissend om weer eens een creatieve en grappige animatiefilm te zien. Er zijn voldoende grappige momenten en karakters om dit een erg prettige kijkervaring te laten zijn. Er moet wel gezegd dat het verhaal aan de magere kant en de film nogal kort is, maar hij is tenminste grappig. En dat is al heel wat.
