OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Ik las wat over bevallingen. Ik heb het juist wel bewust meegemaakt allemaal. Tijdens de eerste weeen heb ik zelfs in mijn dagboek zitten schrijven. De dagen daarna heb ik elk vrij moment verder geschreven over wat er gebeurd was. Ook omdat ik besef dat ik ontzettend veel geluk heb gehad met de bevalling en dat ik daar van moet genieten. (gek, genieten van je bevalling, maar ik was na afloop blij met hoe het is gegaan).
"wat een heerlijke yppiaanse reactie! Vol begrip, nooit veroordelend en zeker niet stekelig! #hulde"
Hoe langer de weg naar de top, hoe mooier het uitzicht!
*OUD heilige*
Hoe langer de weg naar de top, hoe mooier het uitzicht!
*OUD heilige*
Yppy heb ik ook gedaan; zo gauw ik kon na de bevalling (en niet 'lastig' gevallen werd door de kraamhulp die een ontzettende kwebbel was ) heb ik de laptop gepakt en heb alles opgeschreven. Ben er een hele avond zoet mee geweest. Stukken die ik er in het bevallingstopic uitgelaten heb gingen bijv. over Léon. Hoe moeilijk ik het had dat hij weggaan, toen de weëen eenmaal begonnen waren. Hoe hij zijn lijfje tegen me aan perste en zijn armpjes stevig om me heen sloeg, alsof hij wilde zeggen: "Komt allemaal goed mam." Ik moest zo huilen. Nu weer trouwens als ik er aan terug denk.
Wat jullie ook niet weten is dat ook hij tussentijds is thuis geweest. Toen ik naar huis 'mocht', omdat de ontsluiting niet doorzette, had het mannetje zo'n enorme behoefte om hem te zien dat oma hem is komen brengen. Wat was ik trots op die knul. Hij wist dat er iets was met mama (de weëen volgden elkaar toen heel snel op en ik kon niet net doen alsof er niets aan de hand was), maar hij was zo lief en leuk aan het spelen. Ik kon me toen ook veel beter houden toen hij weer met oma meeging. Hij straalde helemaal en gaf me weer zo'n lekkere knuffel, dat deed me zo goed toen. Alleen had het mannetje toen de tranen in de ogen staan.
Het is al zo'n vent hè Léon. Daarvoor kon ik me niet voorstellen hoe het was dat hij grote broer zou zijn. Het was nog zo'n klein mannetje. En voor mijn gevoel groeide hij op dat moment tot wat hij nu is, een echt ventje en grote broer.
) heb ik de laptop gepakt en heb alles opgeschreven. Ben er een hele avond zoet mee geweest. Stukken die ik er in het bevallingstopic uitgelaten heb gingen bijv. over Léon. Hoe moeilijk ik het had dat hij weggaan, toen de weëen eenmaal begonnen waren. Hoe hij zijn lijfje tegen me aan perste en zijn armpjes stevig om me heen sloeg, alsof hij wilde zeggen: "Komt allemaal goed mam." Ik moest zo huilen. Nu weer trouwens als ik er aan terug denk. 
Wat jullie ook niet weten is dat ook hij tussentijds is thuis geweest. Toen ik naar huis 'mocht', omdat de ontsluiting niet doorzette, had het mannetje zo'n enorme behoefte om hem te zien dat oma hem is komen brengen. Wat was ik trots op die knul. Hij wist dat er iets was met mama (de weëen volgden elkaar toen heel snel op en ik kon niet net doen alsof er niets aan de hand was), maar hij was zo lief en leuk aan het spelen. Ik kon me toen ook veel beter houden toen hij weer met oma meeging. Hij straalde helemaal en gaf me weer zo'n lekkere knuffel, dat deed me zo goed toen. Alleen had het mannetje toen de tranen in de ogen staan.
Het is al zo'n vent hè Léon. Daarvoor kon ik me niet voorstellen hoe het was dat hij grote broer zou zijn. Het was nog zo'n klein mannetje. En voor mijn gevoel groeide hij op dat moment tot wat hij nu is, een echt ventje en grote broer.
Als je niet lacht, ben je dood.
Dutchie, het kan liggen aan teveel wijn, maar ik zit hier helemaal te snotteren over Léon. Wat een lief menneke!
DancingPhoebe op <a href="http://forum.fok.nl/topic/1352192/3/51#73971988" target="_blank" >23/10/09</a>:[/b]
God, wat is het toch een dunne scheidslijn tussen een vrije geest zijn en je plek in het universum niet kennen :')
God, wat is het toch een dunne scheidslijn tussen een vrije geest zijn en je plek in het universum niet kennen :')
Wat een schatje.
"wat een heerlijke yppiaanse reactie! Vol begrip, nooit veroordelend en zeker niet stekelig! #hulde"
Hoe langer de weg naar de top, hoe mooier het uitzicht!
*OUD heilige*
Hoe langer de weg naar de top, hoe mooier het uitzicht!
*OUD heilige*
Dutch....
Geluk zit in een klein Wolkje
Wil degene die vroeg om een witte kerst ook even vragen naar een mooie zomer?
Wil degene die vroeg om een witte kerst ook even vragen naar een mooie zomer?
Ik ben echt de kluts kwijt af en toe, nu ik moeder ben van én dat meisje dat ik zo heel goed ken en waarvan ik zo heel erg veel hou én dat jongetje dat ik nog helemaal moet leren kennen, dat steeds zoveel van me vraagt, dat me soms pijn doet en dat zoveel op zijn vader lijkt en niet op mij. Wat wankel ben ik en wat word ik overspoeld door liefde, angst, boosheid zelfs soms en ander hormonaal geweld.
Zij zo hyper, zo verward, zo anders dan voordat ze een broertje erbij had.
Hij zo klein, zo veeleisend, zo basaal en fysiek aanwezig.
Haar strijd met haar gevoel en met haar plek bij papa en mama.
Zijn natuurlijke drang dichtbij mij te zijn, dichtbij en veel.
Het raakt me heel erg die twee kindjes te zien, te voelen, te hebben, te begrijpen en niet-begrijpen. Mama van twee. Een dochter en een zoontje.
De 7e dag. Het zal groeien en goedkomen.
Zij zo hyper, zo verward, zo anders dan voordat ze een broertje erbij had.
Hij zo klein, zo veeleisend, zo basaal en fysiek aanwezig.
Haar strijd met haar gevoel en met haar plek bij papa en mama.
Zijn natuurlijke drang dichtbij mij te zijn, dichtbij en veel.
Het raakt me heel erg die twee kindjes te zien, te voelen, te hebben, te begrijpen en niet-begrijpen. Mama van twee. Een dochter en een zoontje.
De 7e dag. Het zal groeien en goedkomen.
Dat alle stoplichten groen zijn, de geluiden precies goed, de lucht blauwer dan anders, wind mee en het geluk achterop!
Sugar, been there.
Is ook moeilijk. Léon had echt van die aanvallen de eerste 2 weken. Hij deed zo enorm zijn best, dat zag je gewoon. En dat greep me naar mijn hart. Af en toe wist hij het gewoon niet meer en stond gewoon te brullen om niets. En dan lag ik boven te huilen met Cas aan mijn borst. Pffff...
Het is gewoon weer heel hectisch en je moet ineens je aandacht gaan verdelen. Je wilt Maria voldoende aandacht geven, maar ook weer niet teveel. Want da's ook weer niet goed voor haar en Storm heeft je harder nodig. Bladiebladiebla... Je hoofd ligt volledig overhoop.
Hoe doe je dat nou eigenlijk, hoe kun je je aandacht zo verdelen dat iedereen tevreden is? Daar is geen antwoord op ben ik bang. Je doet gewoon je stinkende best en geleidelijk valt iedereen in zijn eigen patroon en keert de rust terug. Maar -om een bekend landelijk groen park te quoten- nu even niet.
Is ook moeilijk. Léon had echt van die aanvallen de eerste 2 weken. Hij deed zo enorm zijn best, dat zag je gewoon. En dat greep me naar mijn hart. Af en toe wist hij het gewoon niet meer en stond gewoon te brullen om niets. En dan lag ik boven te huilen met Cas aan mijn borst. Pffff...
Het is gewoon weer heel hectisch en je moet ineens je aandacht gaan verdelen. Je wilt Maria voldoende aandacht geven, maar ook weer niet teveel. Want da's ook weer niet goed voor haar en Storm heeft je harder nodig. Bladiebladiebla... Je hoofd ligt volledig overhoop.
Hoe doe je dat nou eigenlijk, hoe kun je je aandacht zo verdelen dat iedereen tevreden is? Daar is geen antwoord op ben ik bang. Je doet gewoon je stinkende best en geleidelijk valt iedereen in zijn eigen patroon en keert de rust terug. Maar -om een bekend landelijk groen park te quoten- nu even niet.
Als je niet lacht, ben je dood.
O ja, ik kan mijn trouwring weer om. Je weet wel dat ding van het sinaasappelnetje-debacle tijdens de zwangerschap.
Mijn ring eindelijk om en 'al' 2 1/2 maand na de bevalling.
Mijn ring eindelijk om en 'al' 2 1/2 maand na de bevalling.
Als je niet lacht, ben je dood.
Sugar, je laatste zin zegt het allemaal, 'het zal groeien en goedkomen', en dat is helemaal waar meid!quote:Op vrijdag 8 september 2006 14:39 schreef Sugar het volgende:
Ik ben echt de kluts kwijt af en toe, nu ik moeder ben van én dat meisje dat ik zo heel goed ken en waarvan ik zo heel erg veel hou én dat jongetje dat ik nog helemaal moet leren kennen, dat steeds zoveel van me vraagt, dat me soms pijn doet en dat zoveel op zijn vader lijkt en niet op mij. Wat wankel ben ik en wat word ik overspoeld door liefde, angst, boosheid zelfs soms en ander hormonaal geweld.
Zij zo hyper, zo verward, zo anders dan voordat ze een broertje erbij had.
Hij zo klein, zo veeleisend, zo basaal en fysiek aanwezig.
Haar strijd met haar gevoel en met haar plek bij papa en mama.
Zijn natuurlijke drang dichtbij mij te zijn, dichtbij en veel.
Het raakt me heel erg die twee kindjes te zien, te voelen, te hebben, te begrijpen en niet-begrijpen. Mama van twee. Een dochter en een zoontje.
De 7e dag. Het zal groeien en goedkomen.
Dikke knuffel van hier
sugar dikke knuffelkus , en ik hoop echt voor je dat het snel allemaal zijn plaatsje heeft gevonden
erf de ogen van je kind - kijk erdoor
och sugar, wat zwaar he dat begin zo herkenbaar! maar het went, het krijgt een plekje allemaal heus!
stormy waters...
sailin'
sailin'
Dat wat jullie vertellen over die eerste tijd en dat iedereen z'n eigen plekje weer moet zien te vinden.. waarbij de kleinste die aandacht echt nodig heeft als 'levensbelang' .. de oudste die ineens moet delen..
Moet zeggen dat ik daar best 'angstig' voor ben.. Hoe zal dat hier allemaal gaan lopen? hoe gaat Saskia dat doen? en wat voor aanpak vraagt zij dan van ons?
In elk geval fijn om jullie ervaringen te lezen al kan ik jullie op dit moment nog geen tips oid geven..
Moet zeggen dat ik daar best 'angstig' voor ben.. Hoe zal dat hier allemaal gaan lopen? hoe gaat Saskia dat doen? en wat voor aanpak vraagt zij dan van ons?
In elk geval fijn om jullie ervaringen te lezen al kan ik jullie op dit moment nog geen tips oid geven..
al kan ik jullie op dit moment nog geen tips oid geven..
I can only please one person per day. Today is not your day. Tomorrow isn't looking too good either.
Ik heb een beetje hetzelfde ET, maar ben wel 'blij' die ervaringen te lezen. Dan weet ik een beetje wat ik kan verwachten en misschien scheelt dat.
Sugar, ik hoop idd dat alles snel op z'n plek gaat vallen zoals Dutch en Belana zeggen. Dikke
Sugar, ik hoop idd dat alles snel op z'n plek gaat vallen zoals Dutch en Belana zeggen. Dikke
Ik heb een blauw snoepje en ik heb een roze snoepje
Same here. Ben ook erg nieuwsgierig hoe Fleur haar rol als grote zus gaat spelen en hoe ze dan toch nog kan begrijpen dat ze mijn kleine meisje blijft en altijd mama's vriendinnetje.... Ze roept nu constant wij zijn vriendjes.... (vooral als ik net een beetje boos ben geweest). En voor sugar een ....laat je ons ook weten hoe het goed komt....
tja, ik had die angst eigenlijk niet heel erg, maar het is echt even wennen allemaal ja. in het begin heel heftig voor iedereen, vanwege alle emoties en als moeder en met alle hormoon toestanden en kraamtranen e.d. is dat gewoon ff heel zwaar. of kan het zijn. de liefde die je voelt die alle kanten op gaat. best heavy. Liam ging ook ineens heeeeeel heftig doen. Het lijkt nu hier, na 8 weken, allemaal een beetje een plek te hebben, voor Liam ook bedoel ik dan, voor mij zelf was het al eerder goed.
stormy waters...
sailin'
sailin'
Ik ook
Buurvrouw vroeg vandaag aan Myrthe 'en wat wil je liever, een zusje of een broertje?' 'zusje' 'En vind je het leuk dat er een baby komt?' 'Nee.' Dus die heeft toen haar best gedaan alle positieve kanten van een baby erbij uitgebreid te benadrukken.
Sterkte ermee Sugar, het komt idd vast wel goed.
Buurvrouw vroeg vandaag aan Myrthe 'en wat wil je liever, een zusje of een broertje?' 'zusje' 'En vind je het leuk dat er een baby komt?' 'Nee.' Dus die heeft toen haar best gedaan alle positieve kanten van een baby erbij uitgebreid te benadrukken.
Sterkte ermee Sugar, het komt idd vast wel goed.
Ik heb het als heel erg wennen ervaren. Moeilijk, heftig, emotioneel, maar ook heel liefdevol en warm. 't Was even wennen aan het vergrote moederhart, en best moeilijk om je oudste in opperste verwarring te zien. Wat ik zelf erg moeilijk vond was dat Freek heel veel met Hub ging doen, omdat ik minder beschikbaar was. Maar het komt echt goed!
Terugkijkend wilde ik dat ik minder eisen aan mezelf gesteld had, dat huishouden loopt niet weg (en anders maar wel ), tijd en rust voor de kindjes zijn toch het belangrijkste.
Terugkijkend wilde ik dat ik minder eisen aan mezelf gesteld had, dat huishouden loopt niet weg (en anders maar wel ), tijd en rust voor de kindjes zijn toch het belangrijkste.
), tijd en rust voor de kindjes zijn toch het belangrijkste.
Losing love is like a window in your hart,
everybody sees you're blown apart, everbody sees the wind blow.
everybody sees you're blown apart, everbody sees the wind blow.
Het lijkt me zo heftig, een tweede kindje erbij en tegelijkertijd ben ik stiekem zo ontzettend jaloers op jullie. De zwangerschappen, de geboortes, de foto's, alles. Ik zou best heel erg graag ook nog een keer willen maar er zijn gewoon teveel bezwaren. Geld, oppas, studie, tijd, kind met gebruiksaanwijzing, ga zo maar door. En toch hè
Oops! Did I just roll my eyes out loud?
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
ik snap wel wat je bedoelt m@x, want ik wilde het idd ook graag nog een keer mee maken en ik heb genoten en geniet ook nog steeds. ook juist wel van dat heftige, hoewel het soms zwaar is (geweest). Maar het moet ook passen in je leven en daar moet je over uit zijn.
Ik merk wel dat ik dit keer veel meer geniet van het babietje dat ezra is. Liam wilde ik graag groot denken ofzo en nu realiseer ik me hoe snel alles gaat en oei dit is echt de laatste keer dat ik een babietje heb het is zo lief en vertederend die kleine knuistjes en die kromme beentjes en die lachjes, ow! die lachjes als ie me ziet!!
maar nu laat ik je misschien nog meer rammelen
Ik merk wel dat ik dit keer veel meer geniet van het babietje dat ezra is. Liam wilde ik graag groot denken ofzo en nu realiseer ik me hoe snel alles gaat en oei dit is echt de laatste keer dat ik een babietje heb het is zo lief en vertederend die kleine knuistjes en die kromme beentjes en die lachjes, ow! die lachjes als ie me ziet!!
maar nu laat ik je misschien nog meer rammelen
stormy waters...
sailin'
sailin'
Inderdaad zeg, hou eens op Maar het idee dat ik inderdaad niet meer zwanger zal zijn en nooit meer een klein babietje zal hebben en dat Kai zo snel groot wordt is af en toe wel heftig. Ik vind het gewoon heel rot.
Oops! Did I just roll my eyes out loud?
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
Nee, dat is ook zo. Alleen denk ik dat ik de beslissing onbewust al heb genomen.
Oops! Did I just roll my eyes out loud?
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
M@x, toen ik na Freek nog een tweede wilde hebben heel veel mensen me voor gek verklaard. Nu moet ik er wel bij zeggen dat dat vooral om gezondheidsproblemen ging, niet zo zeer om praktische. Maar het gevoel was in mijn geval sterker, ik kon het niet weg rationaliseren. En ook het praktische gedeelte, overal is een oplossing voor . Mag ik vragen hoe oud je bent?
Losing love is like a window in your hart,
everybody sees you're blown apart, everbody sees the wind blow.
everybody sees you're blown apart, everbody sees the wind blow.
Ach M@xxie..
ws heb ik het even gemist, maar een 2e zwangerschap zit er kennelijk niet meer in voor jullie?
E.T., Snoopy, Chacama en alle moeders die een 2e/3e kindje verwachten of willen; je kunt je er niet op voorbereiden. Ik heb me regelmatig tijdens de zwangerschap zelfs schuldig gevoeld naar Léon toe. Wat deed ik hem aan? Hij kon ik hem later uitleggen dat hij nog steeds mijn ventje is en dat ik nog steeds net zoveel van hem hou als voor de baby?
Je kunt het maar beter gewoon op je af laten komen. Er schijnen wel voorleesboekjes te zijn over het krijgen van een broertje/zusje. Maar dan nog is het gewoon heftig voor je eerstgeborene. De baby in huis, mama op bed of druk met de baby, alle visite, de kraamhulp. De kraamhulp was echt goud hier. Zoals zij met Léon omging dat ontnam bij mij een hoop onrust. En ik had me er al bij neergelegd dat Léon een beetje afstand zou nemen van mij. Toch is dat niet makkelijk.
Maar troost jullie, ook dat is maar een fase (alleen als je erin zit hè.. ). Vanavond lag ik lekker met Léon in de tuin op het gras te genieten van het ondergaande zonnetje en hij vertelde me honderduit. En die dikke pakkerd... dan weet je gewoon: die band kan gewoon nooit stuk.
ws heb ik het even gemist, maar een 2e zwangerschap zit er kennelijk niet meer in voor jullie?
E.T., Snoopy, Chacama en alle moeders die een 2e/3e kindje verwachten of willen; je kunt je er niet op voorbereiden. Ik heb me regelmatig tijdens de zwangerschap zelfs schuldig gevoeld naar Léon toe. Wat deed ik hem aan? Hij kon ik hem later uitleggen dat hij nog steeds mijn ventje is en dat ik nog steeds net zoveel van hem hou als voor de baby?
Je kunt het maar beter gewoon op je af laten komen. Er schijnen wel voorleesboekjes te zijn over het krijgen van een broertje/zusje. Maar dan nog is het gewoon heftig voor je eerstgeborene. De baby in huis, mama op bed of druk met de baby, alle visite, de kraamhulp. De kraamhulp was echt goud hier. Zoals zij met Léon omging dat ontnam bij mij een hoop onrust. En ik had me er al bij neergelegd dat Léon een beetje afstand zou nemen van mij. Toch is dat niet makkelijk.
Maar troost jullie, ook dat is maar een fase (alleen als je erin zit hè.. ). Vanavond lag ik lekker met Léon in de tuin op het gras te genieten van het ondergaande zonnetje en hij vertelde me honderduit. En die dikke pakkerd... dan weet je gewoon: die band kan gewoon nooit stuk.
Als je niet lacht, ben je dood.
maar ik geloof dat m@x 's onbewuste beslissing een "nee" is... of heb ik het mis m@x?
stormy waters...
sailin'
sailin'
Nee dat mag je niet Ik ben nu 33. Hier spelen gezondheidsproblemen ook wel een rol in waarom het niet slim zou zijn om nog een kindje erbij te willen. Het is gewoon een combinatie van het gezondheidsaspect en het praktische maar het gevoel laat zich nu niet zo makkelijk in een hoekje drukken. Voor dat praktische stukje zou inderdaad wel een oplossing te vinden zijn maar niet op korte termijn.quote:Op vrijdag 8 september 2006 22:05 schreef Leah het volgende:
Mag ik vragen hoe oud je bent?
Het is inderdaad een nee, Belana.
[ Bericht 26% gewijzigd door m@x op 08-09-2006 22:12:10 (aanvullinkje ter verduidelijking) ]
Oops! Did I just roll my eyes out loud?
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
Maar goed, dan heb je nog even M@x, gij jonge blom . Wie weet ziet het er over een jaar allemaal heel anders uit, dingen kunnen soms zo snel veranderen.
Losing love is like a window in your hart,
everybody sees you're blown apart, everbody sees the wind blow.
everybody sees you're blown apart, everbody sees the wind blow.
Oh, maar ik verwacht ook niet dat ik Morris maar het kleinste beetje kan voorbereiden op wat komen gaat. Maar ik kan wel het gevoel terughalen van de tijd vlak na de bevalling. Al die hormonen die het roer in eigen hand kunnen nemen. Daar was ik toen helemaal niet op voorbereid, maar nu ik dit allemaal lees, weet ik gewoon dat dat weer komen gaat. Ik denk dat dat voor mijn gevoel al scheelt. En tuurlijk komt het allemaal goed uiteindelijk. Maar ik snap ook dat het zwaar en heftig is als je er middenin zit.
Ik heb een blauw snoepje en ik heb een roze snoepje
Kijk, daar kan een mens weer even op vooruit. Weet je wat, over een jaar dan neem ik er gewoon drie En in de tussentijd geniet ik maar gewoon van wat ik heb.quote:Op vrijdag 8 september 2006 22:13 schreef Leah het volgende:
Maar goed, dan heb je nog even M@x, gij jonge blom . Wie weet ziet het er over een jaar allemaal heel anders uit, dingen kunnen soms zo snel veranderen.
Oops! Did I just roll my eyes out loud?
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
Dat had ik ook, maar ik heb mezelf op een gegeven moment eigenlijk heel bot voorgehouden dat ie nog geluk had. Een halve eeuw geleden had Freek misschien wel 6 brusjes gehad, en niemand die daar bij stil stond.quote:Op vrijdag 8 september 2006 22:09 schreef dutchie het volgende:
Ik heb me regelmatig tijdens de zwangerschap zelfs schuldig gevoeld naar Léon toe. Wat deed ik hem aan? Hij kon ik hem later uitleggen dat hij nog steeds mijn ventje is en dat ik nog steeds net zoveel van hem hou als voor de baby?
Losing love is like a window in your hart,
everybody sees you're blown apart, everbody sees the wind blow.
everybody sees you're blown apart, everbody sees the wind blow.
Nou, ik snap die nee best heel goed. Het is mijn man die over een tweede begon hier en ik heb best evengoed moeten nadenken toen over alles. praktische zaken, maar ook gevoelsmatige. Ik rammelde niet zeg maar. dat heb ik trouwens nooit zo gedaan, hoe stom dat misschien ook mag klinken. Toch een ja geworden, door iets heels stoms. of het klinkt stom iig. Mijn broer zei op een gegeven moment tegen me "als ik dan aan kinderen begin wil ik er ook 2" (das dus al een tijd terug, inmiddels heeft ie er al 1 ) en die opmerking raakte me heel erg. ineens wist ik dat ik dat ook wilde, een gezin met 2 kinderen.
stormy waters...
sailin'
sailin'
Leah, zo kan je het ook bekijken. Het is alleen zo bot zeggen tegen een 2-jarige: "Je moet niet zo zeuren, een halve eeuw geleden had je misschien al wel 6 brusjes gehad!"
Als je niet lacht, ben je dood.
quote:Op vrijdag 8 september 2006 22:18 schreef dutchie het volgende:
Leah, zo kan je het ook bekijken. Het is alleen zo bot zeggen tegen een 2-jarige: "Je moet niet zo zeuren, een halve eeuw geleden had je misschien al wel 6 brusjes gehad!"
Ik bedoel meer dat het mij met mijn schuldgevoel hielp!
Losing love is like a window in your hart,
everybody sees you're blown apart, everbody sees the wind blow.
everybody sees you're blown apart, everbody sees the wind blow.
Weet ik toch.
-edit-
Nu ik er bij nadenk, is toch best veel 6 brusjes in 2 jaar tijd.
-edit-
Nu ik er bij nadenk, is toch best veel 6 brusjes in 2 jaar tijd.
Als je niet lacht, ben je dood.
M@x hier precies dezelfde situatie dus ik begrijp je gevoel helemaal Ik heb maar tegen mezelf gezegd dat ik nu nog niet hoef te beslissen, alhoewel ik met mijn verstand weet dat dat ook niet helemaal waar is. Ik ben ook 'al' 33 en het heeft 3,5 jaar geduurd voor ik van Myrthe zwanger was dus als ik nu nog jaren wacht met de beslissing en het wordt een ja, wat dan als het weer zo lang duurt. Maar ja, ik probeer ook mijn zegeningen te tellen, ik heb een heel lief meisje, een lieve man, mooi huis en zo, het is niet zo dat mijn leven niet 'compleet' is zo. Maar ja die rammelende eierstokken he..
Ik heb er van tevoren ook niet onwijs bij stilgestaan hoe het zou zijn voor allevier. Dat kun je ook niet echt voorzien, denk ik. In elk geval is die verwarring er, maar is er ook het hele complete gevoel. Nu Storm iets rustiger is qua bv, voel ik me meteen gelukkiger met hem erbij. Dat is heel fijn.
Gisteren zijn we met z'n drieën (Maria was op het kdv) een klein stukje gaan wandelen. Storm in de draagdoek bij mijn man en ik ernaast. En om de tien meter in die doek spieken. Het ging heel goed, mensen kwamen gluren en zeiden: oeh, die is pas een paar weekjes, he? En dan glom ik van trots: nee, morgen pas een week. Vonden ze mij meteen heeeeeeeeeeel knap, hihi.
Nog even iets minder leuks: gisteren heeft de vlos het binnenste knoopje van mijn (oplosbare) hechting losgeknipt, dat zou dan iets verlichting geven. Maar nu heb ik júist de hele nacht een branderige pijn gehad op die plek. En een soort heel plaatselijk jeuk-gevoel. Ik vind het eng, ben wel 4 keer onder douche geweest vannacht en steeds kwam het gevoel weer terug. Ik weet niet of ik de vlos vandaag zomaar op 06 kan bellen hiervoor? Morgen komt er nog een keer iemand (andere vlos), maar die vind ik echt helemaal niet oké na een paar dingetjes en heb weinig vertrouwen dat dat morgen prettig is. Bovendien is het echt een rotgevoel, dat ik liever zo kort mogelijk heb. Zouden jullie bellen? Of naar hap ofzoiets?
Gisteren zijn we met z'n drieën (Maria was op het kdv) een klein stukje gaan wandelen. Storm in de draagdoek bij mijn man en ik ernaast. En om de tien meter in die doek spieken. Het ging heel goed, mensen kwamen gluren en zeiden: oeh, die is pas een paar weekjes, he? En dan glom ik van trots: nee, morgen pas een week. Vonden ze mij meteen heeeeeeeeeeel knap, hihi.
Nog even iets minder leuks: gisteren heeft de vlos het binnenste knoopje van mijn (oplosbare) hechting losgeknipt, dat zou dan iets verlichting geven. Maar nu heb ik júist de hele nacht een branderige pijn gehad op die plek. En een soort heel plaatselijk jeuk-gevoel. Ik vind het eng, ben wel 4 keer onder douche geweest vannacht en steeds kwam het gevoel weer terug. Ik weet niet of ik de vlos vandaag zomaar op 06 kan bellen hiervoor? Morgen komt er nog een keer iemand (andere vlos), maar die vind ik echt helemaal niet oké na een paar dingetjes en heb weinig vertrouwen dat dat morgen prettig is. Bovendien is het echt een rotgevoel, dat ik liever zo kort mogelijk heb. Zouden jullie bellen? Of naar hap ofzoiets?
Dat alle stoplichten groen zijn, de geluiden precies goed, de lucht blauwer dan anders, wind mee en het geluk achterop!
Tuurlijk kan je bellen! Dat mag toch gewoon?
Doen hoor!
En wat lekker dat je een stukje hebt kunnen wandelen. Even naar buiten kan ook goed doen natuurlijk.
Doen hoor!
En wat lekker dat je een stukje hebt kunnen wandelen. Even naar buiten kan ook goed doen natuurlijk.
Ik heb een blauw snoepje en ik heb een roze snoepje
Ik zou gewoon bellen Sugar
'Plaatselijke jeuk' kan ook wel de genezing zijn..
Sugar wat is het geweldig als je dan weer even naar buiten kunt en vol trots je ventje kunt laten zien aan de wereld.
Ik weet nog wel dat ik in het begin met Jordy op straat liep met het gevoel "JOEHOEE! ik heb ene kindje, kijk dan die is van mij!"
'Plaatselijke jeuk' kan ook wel de genezing zijn..
Sugar wat is het geweldig als je dan weer even naar buiten kunt en vol trots je ventje kunt laten zien aan de wereld.
Ik weet nog wel dat ik in het begin met Jordy op straat liep met het gevoel "JOEHOEE! ik heb ene kindje, kijk dan die is van mij!"
Bellen hoor Sugar, maar wat Githa zegt, het kan ook jeuken van de genezing. Maar als het vervelend is gewoon even bellen. En stoer wijf, al lekker op stap met Storm !
Heb je nog gebeld?quote:Op zaterdag 9 september 2006 07:14 schreef Sugar het volgende:
Ik heb er van tevoren ook niet onwijs bij stilgestaan hoe het zou zijn voor allevier. Dat kun je ook niet echt voorzien, denk ik. In elk geval is die verwarring er, maar is er ook het hele complete gevoel. Nu Storm iets rustiger is qua bv, voel ik me meteen gelukkiger met hem erbij. Dat is heel fijn.
Gisteren zijn we met z'n drieën (Maria was op het kdv) een klein stukje gaan wandelen. Storm in de draagdoek bij mijn man en ik ernaast. En om de tien meter in die doek spieken. Het ging heel goed, mensen kwamen gluren en zeiden: oeh, die is pas een paar weekjes, he? En dan glom ik van trots: nee, morgen pas een week. Vonden ze mij meteen heeeeeeeeeeel knap, hihi.
Nog even iets minder leuks: gisteren heeft de vlos het binnenste knoopje van mijn (oplosbare) hechting losgeknipt, dat zou dan iets verlichting geven. Maar nu heb ik júist de hele nacht een branderige pijn gehad op die plek. En een soort heel plaatselijk jeuk-gevoel. Ik vind het eng, ben wel 4 keer onder douche geweest vannacht en steeds kwam het gevoel weer terug. Ik weet niet of ik de vlos vandaag zomaar op 06 kan bellen hiervoor? Morgen komt er nog een keer iemand (andere vlos), maar die vind ik echt helemaal niet oké na een paar dingetjes en heb weinig vertrouwen dat dat morgen prettig is. Bovendien is het echt een rotgevoel, dat ik liever zo kort mogelijk heb. Zouden jullie bellen? Of naar hap ofzoiets?
Ik ben trots op mezelf! Ik heb me ingeschreven bij de sportschool. Ik heb as vrijdag een conditietest, zal wel nihil zijn. En de week erop begin ik. Ik begin geloof ik met cardio. Als ik een conditie heb gekweekt, dan ga ik er BBB bij doen.
Ik, die een hekel heeft aan sport en er altijd mee gepest is, ga sporten!
Ja, vanochtend meteen gebeld. De kraam heeft gekeken en zag niets geks, en de vlos die ik belde zei: dompelbadje met warm water nemen en vaseline smeren. waarschijnlijk is het gewoon schraal.
Ik heb wel vaseline gesmeerd, maar ik heb heel veel pijn eraan en mijn man dacht dat het misschien toch een beetje aan het ontsteken is. Morgen komt er sowieso dus die vlos die ik niet zo fijn vind. Die moet er maar heel goed naar kijken. Want vandaag heb ik bijna alleen maar gehuild van de pijn.
Goed van je Ingrid, dat je de moed hebt te gaan sporten! Knap!
Ik heb wel vaseline gesmeerd, maar ik heb heel veel pijn eraan en mijn man dacht dat het misschien toch een beetje aan het ontsteken is. Morgen komt er sowieso dus die vlos die ik niet zo fijn vind. Die moet er maar heel goed naar kijken. Want vandaag heb ik bijna alleen maar gehuild van de pijn.
Goed van je Ingrid, dat je de moed hebt te gaan sporten! Knap!
Dat alle stoplichten groen zijn, de geluiden precies goed, de lucht blauwer dan anders, wind mee en het geluk achterop!
Ik nam ook elke avond een sodabad Sugar, het hielp me goed!
Misschien toch eens proberen, waarschijnlijk raden ze je dat ook aan mocht het een ontsteking zijn of een beginnende.
Sterkte maar weer het kan vreselijk veel pijn doen.
ohw, en harde stoelen werken echt het is alleen het gaan zitten wat het zo erg maakt maar dan is het wel lekker en krijg je een goede doorbloeding
Misschien toch eens proberen, waarschijnlijk raden ze je dat ook aan mocht het een ontsteking zijn of een beginnende.
Sterkte maar weer het kan vreselijk veel pijn doen.
ohw, en harde stoelen werken echt het is alleen het gaan zitten wat het zo erg maakt maar dan is het wel lekker en krijg je een goede doorbloeding
het is alleen het gaan zitten wat het zo erg maakt maar dan is het wel lekker en krijg je een goede doorbloeding
Ja, githa, ik weet het van die harde stoelen. Dat lukt me ook gelukkig al vanaf het begin. Maar ik heb nu andere pijn dan de gewone hechtingenpijn, merk ik. Het brandt en schrijnt op één plek heel erg.
Dat alle stoplichten groen zijn, de geluiden precies goed, de lucht blauwer dan anders, wind mee en het geluk achterop!
