In een land hier niet ver vandaan woonden drie prinsesjes. Het oudste prinsesje was eigenlijk een prinsje, maar dat wist bijna niemand. Zelfs de 2 prinsessen zusjes van het prinsesje wat eigenlijk een prinsje was, wisten het niet. De ouders, de koning en de koningin, wisten het natuurlijk wel, maar zijn hielden het streng geheim. Ze praatten er niet eens over met het prinsessen prinsje, behalve heel soms als de andere prinsessen zusjes er niet waren. De koning en de koningin wilden namelijk graag drie dochters en ze waren dan ook erg teleurgesteld toen hun eerste kind een jongetje bleek. Ze hadden het prinsesje wat eigenlijk een prinsje was de eerste dag al in een roze jurkje gepropt, en tegen iedereen die het horen wilde gezegd dat ze 3 dochters hadden gekregen.
Dit ging jaren en jaren goed, maar dit zou geen sprookje zijn, als er niet plotseling verandering in deze vredige situatie kwam.
Tijdens een warme zomerdag toen de drie prinsesjes speelden in de bloementuin, kreeg het prinsesje wat eigenlijk een prinsje was een heel goed idee.
"Laten we gaan zwemmen!" riep hij uit en hij wees opgewonden op de hofvijver. Zijn zusje gilde het uit van plezier, ze hadden immers nog nooit gezwommen. Om eerlijk te zijn wisten de drie prinsesjes niet zo goed wat zwemmen eigenlijk was. Toen ze bij de hofvijver aankwamen, stonden ze een beetje beduusd te kijken naar het water en wisten eigenlijk niet zo goed wat ze nu moesten doen.
"Het moet geloof ik in het water," zei het middelste prinsesje aarzelend. "Zou je denken?" fluisterde het jongste prinsesje bijna, zo moedig als een prins trok het prinsesje wat eigenlijk een prinsje was het jurkje van zijn prinsenlijf en sprong in het water. De twee prinsesjes keken vol afschuw toe, kleren uit wat streng verboden!
Toen het jongste prinsesje beter keek, gilde ze van afschuw.
"Wat is er?" riep haar zusje geschrokken, "Een krokobil?"
"Nee, een regenwurm," zei het jongste prinsesje nu een beetje gniffelend.
"Jakkes, waar?!" gilde het middelste prinsesje terwijl ze wild om zich heen keer.
"Pain is my friend. I can trust pain. I can trust pain to make my life utterly miserable."
"My brain is too smart for me."
"We don't need no education." "Yes you do, you just used a double negative."