India Arie Topic deel 2

October 4,06 Constitution Hall - Washington, DC

October 6,06 Royal Naval Dockyard - Bermuda,

October 7,06 Beacon Theater - New York, NY

October 8,06 Landmark Theater - Richmond, VA

October 12,06 Chicago Theater - Chicago, IL

October 13,06 Riverside Theater - Milwaukee, WI

October 14,06 State Theater - Minneapolis, MN

October 17,06 Nokia Live - Grand Prairie, TX

October 20,06 Wilshire Theater - Los Angeles, CA

October 21,06 Spreckels - San Diego, CA

October 22,06 Riverside Convention Center - Riverside, CA

October 26,06 Fillmore - San Francisco, CA

October 27,06 Fillmore - San Francisco, CA

October 28,06 The Grove - Anaheim, CA

November 4,06 MCV - Uyrecht,

quote:

Op vrijdag 15 september 2006 04:27 schreef Day het volgende:
IK HEB KAARTJES VOOR INDIA.ARIE!!!!

Met hoeveel mensen ga je Day ?

quote:

Op vrijdag 15 september 2006 18:58 schreef Stanley_Climbfall het volgende:
Visje, weet jij setlist van Paradiso nog? Ik heb een blackout..

Ze begon met I am not my Hair en de rest weet ik niet meer

dit stukje vond ik nog op het internet !




India.Arie heeft positieve blik

UTRECHT - 14/07/06 - (Novum/AP) - India.Arie heeft haar wrok achter zich gelaten. Op haar nieuwe album, 'Testimony, Vol. 1: Life and Relationship', zingt de zangeres vanuit haar nieuwe levensfilosofie: alles van de positieve kant bekijken. Ook van de moeilijke dingen in het leven, zoals een verbroken relatie, kun je volgens India leren. "Als je niet leert van wat je meemaakt, doe je jezelf tekort."

De 30-jarige Amerikaanse verbrak een paar jaar geleden zelf haar relatie, met de man die ze altijd als haar droomprins had gezien. De angst, verwarring en woede hierover uitte ze in de jaren daarna in haar muziek, zegt ze. Voor haar nieuwe album ging ze echter dieper. "Ik wilde mijn bitterheid achter me laten. Daarom heb ik gekozen om diep in die verbroken relatie en relaties in het algemeen te duiken en er mijn lessen uit te trekken. Ik wil leren hoe ik steeds beter kan liefhebben."

De lessen die India leerde lijken over te komen bij het publiek. Haar nieuwe album kwam vorige week binnen op de eerste plaats in de Amerikaanse hitlijsten. De artieste is blij met de nummer 1-positie, maar hoge verkoopcijfers zijn niet haar doel. "Ik wil gewoon mijn waarheid zingen. Ik hoop dat mijn muziek iets kan toevoegen aan de levens van mensen en ik hoop dat de mensen die van me houden trots op me zijn."

© Tiscali/Novum

Ik vraag me af in welk hotel india zou slapen op 4/11

Grand Hotel Karel de V of het Park Plaza Hotel.

quote:

Op maandag 18 september 2006 19:12 schreef Stanley_Climbfall het volgende:
Ga je posten daar dan?

Mischien slaapt ze wel in Amsterdam.

Nee dat niet maar vroeg het me gewoon af weet niet waar de andere artiesten normaal slapen als ze in het Vredenburg een show hebben gegeven.

quote:

Op maandag 18 september 2006 19:21 schreef Stanley_Climbfall het volgende:
Weet ik ook niet.

Weet je iets over het voorprogramma? Zelfde als Paradiso?

Er staat niks over voorprogramma's ik denk trouwens wel dat de setlist hetzelfde zal zijn als in Paradiso !

quote:

Op maandag 18 september 2006 19:29 schreef Stanley_Climbfall het volgende:
Hm... en die setlist wist jij ook niet meer hè?

Nee dat is inderdaad zo maar als ik het hoor dan weet ik het wel weer

quote:

Op maandag 18 september 2006 20:08 schreef Stanley_Climbfall het volgende:
Graaf eens diep dan?

Als je nou wacht tot NA 4 nov dan weet ik het wel weer

deze clip kwam ik nog tegen op internet

Peaceful world met John Mellencamp

http://www.youtube.com/watch?v=ZgwX9eVqVaU

quote:

Op dinsdag 19 september 2006 23:09 schreef Day het volgende:
SC, u vraagt, wij draaien!

[afbeelding]
_{foto is van vriendinnetje van me, zij kreeg de setlist +handtekening van Miss India herself!}

HAHAH was jij diegene die dat blaadje kreeg '?

quote:

Op donderdag 21 september 2006 10:09 schreef Day het volgende:

[..]

Tja......., het is een aparte groep users, laten we het daar maar op houden.
En het gaat maar om 1 topic,hoor!

OT: inmiddels mijn vriendin vertelt dat ik kaartjes voor ons heb gekocht voor 4 november! Ze ging compleet uit d'r dak!
Zijn jullie van plan vroeg er naartoe te gaan? Zelf zou ik wel opnames willen maken, maar durf dat nooit zo goed, ben een schiijterd.

Ik ga wel vroeg wil wel een beetje goeie plaatsen hebben en we gaan met 7 man dus moet gewoon een rij afhuren haha deze keer neem ik wel mijn fototoestel mee vorige keer was ik hem vergeten!

Promises van haar dvd staat nu ook op internet !


http://www.youtube.com/watch?v=pFEdDQf0-hk

Ik vond tevens ook een filmpje van Strange Fruit ( orgineel van Billie Holiday) gezongen door India !

http://www.youtube.com/watch?v=uzvLHY_RYgc

Ik hoop dat ze snel met een 2e dvd komt ! Zolang doe ik het nog met de Dvd live from Brazil

In het blad Jazzism staat een interview met India arie ik ga nog even opzoek kijken of ik het kan vinden anders typ ik het wel even uit hier alvast een voorstukje

INDIA.ARIE
Iemand schreef ooit dat ze met songs als Ready For Love in de schoenen van God stapt. India.Arie mag zich dan schaamteloos noemen. Dát gaat te ver. Na een reis rond de wereld verzamelde ze haar ervaringen en legt ze nu een biecht af. Testimony: Volume 1. Life & Relationship. Jean-Paul Heck zocht haar voor Jazzism op.

Ik kan het intervieuw niet vinden op internet dus bij deze :

Wat opvalt aan 'Testimony' is dat het vol staat met de waarden en normen die je leven beheersten. Dat is nogal wat voor een jonge vrouw.
India Arie: 'Ik ben opgegroeid met de moraal van mijn moeder. Zij komt uit een zwaar christelijk gezin, maar eigenlijk heb ik dat nooit als druk ervaren. Soms moet ze me op de vingers tikken omdat ik nogal eens krachttermen gebruik. In de buurt van kinderen zeg ik geen scheldwoorden. Ik heb al op vroege leeftijd geleerd hoe belangrijk het het is om de kracht van woorden te gebruiken. Op mijn nieuwe album staat mijn versie van de song Heart of the Matter van Don Henley, de zanger en drummer van The Eagles. Dit is een nummer van één van zijn solo-albums ( End Of The Innocence, red.) en de tekst is de briljantste reflectie van hoe iemand zich voelt nadat hij de ander heeft verlaten. Niet na een week ofeen maand, maar het knagende gevoel dat er na jaren nog altijd is. Als ik ooit dat niveau van woordgebruik haal, ben ik blij met wat ik heb bereikt.'

Grappig, ik heb Don Henley kortgeleden geïnterviewd en hem jouw versie laten horen. Hij was aangenaam verrast. Hij zei:'Dit is de versie die ik eigenlijk in mijn hoofd had. Hulde aan haar.'
Het is even stil. Dan slaakt India een enorme vreugdekreet en gilt: 'Mamma, Mamma! Moet je luisteren!' Ze verteld haar moeder het hele verhaal, die op haar beurt ook weer vreugdekreetjes slaakt. 'Dit is werkelijk ongeloofelijk. Ik was zo bang voor het moment dat hij het zou horen. Don komt uit een volstrekt andere muziekwereld dan ik, maar aan de andere kant is het een Texaan. Ook zijn tekst van Hotel California staat vol met metaforen die prachtig zijn. Ik ben nu even heel gelukkig hoor.'

Je teksten zijn erg persoonlijk. Als luisteraar krijg je ook niet het gevoel te worden belazerd. Waar komt die bijna confronterende openheid vandaan?
'Als klein kind schreef ik altijd mijn gevoelens op papier. Het gaat om liefde en energie. Toen ik mijn vorige plaat Voyage To India uitbracht, begrepen veel mensen niet waarom ik zo'n reisplaat had gemaakt. Het zou simpel zijn geweest om een album te maken dat in het verlengde van Acoustic Soul lag. Maar na het succes van mijn eerste cd heb ik de hele wereld rondgereisd. Dat is nogal wat voor een jonge vrouw die tot dat moment niet veel had gezien. Die ervaringen heb ik opgeslagen in mijn muziek en verwerkt in mijn teksten. Dan is het toch logisch dat die ervaringen terugkomen in je songs? Ik ken geen schaamte. Ik zou mij pas schamen als ik gevoelens zou achterhouden of manipuleren.'

R&B-fans zijn gek op je, maar ook jazzfans en liefhebbers van singer-songwriters. Heb je moeite om je publiek te kiezen?
'Voor mij is dat erg gecompliceerd. Ik ben geen rapper of een R&B-zanger in de commerciële zin van het woord. Ik zing nooit over liefdesverdriet of onvrede in mijn leven, Zeker niet op Testimony. Er komen universele onderwerpen voorbij, maar die bevestigen niet persé het ideaalbeeld van romantiek. Ik heb er echt verschrikkelijk hard aan gewerkt om een goede balans in dit album te krijgen. Misschien raakt mijn publiek daardoor verward, maar ik kan er in ieder geval mee leven.'

Je inbreng is dit keer ook aanmerkelijk groter.
'Ik ben een echte loner geworden. Pas op het laatste moment laat ik mensen van buitenaf toe. Ik produceer mezelf, zeg maar. Op mijn vorige twee albums had ik vooral een emotionele inbreng, nu is het zowel technisch als emontioneel.'

Een eenling, het artistieke kind dat op school haar eigen weg gaat en dan opeens volledig tot bloei komt?
'Zo is het. Ik ben op mijn vijfde gitaar gaan spelen. Toen ik ouder werd wilde ik zoals al mijn leeftijdsgenootjes m'n nagels laten groeien. Maar dat belemmerde m'n spel. Het knippen van m'n nagels was de eerste echte opoffering voor mijn carriére. Ik heb gehuild toen ze eraf gingen, maar het moest gewoon. Kiezen tussen mooi zijn en creatief zijn. Zo zwart-wit zag ik het in die tijd. Nu gebruik ik soms gewoon kunstnagels die ik over mijn nagels schuif als ik daar zin in heb.'

Je beheerst toch nog veel meer instrumenten?
'Gitaar spelen was nooit het belangrijkste. Ik had een typische Amerikaanse muziekjeugd. Ik speelde in een marching band, deed ensembles en schreef me in voor wedstrijden. Ik was vooral thuis op allerlei blaasinstrumenten. Saxofoon, klarinet, hobo. Ook zong ik in die tijd al veel, en nam overal een cassetterecorder mee naartoe. Op latere leeftijd ben ik met de blaasinstrumenten gestopt. Ik was moe van muzieklezen. Het haalt de ziel weg en barricadeert je ontwikkeling. Thuis werden er al platen van mensen als James Taylor en Jackson Browne gedraaid. Ik wilde eigenlijk akoestische gistraar gaan spelen en gaan zingen om een vrouwelijke James Taylor te worden. Ik ben nog steeds elke dag bezig om mezelf te verbeteren. Als ik een maand niet repeteer, verzin ik allerlei excuses om dat mezelf te vergeven.'

Laat je je leiden door de mening van anderen?
'Natuurlijk. Als dat niet het geval zou zijn, zou dat betekenen dat ik geen twijfels heb. Ik ben de grootste twijfelaar ter wereld. Ik heb zeker geen duidelijke visie of zo. Dat is me ook al vaak kwalijk genomen, maar het is niet anders. Ik denk na over het leven en die gedachten zet ik om in songs. Wat ik altijd nastreef is dat mijn muziek positief moet zijn. Misschien is dat mijn visie.'

Dat klinkt nogal vaag.
'Natuurlijk is dat vaag, maar meer kan ik er ook niet van maken. Het is prachtig als je door je muziek een connectie met de luisteraar krijgt. Als er brieven in de bus vallen waarin staat dat een meisje van veertien helemaal gelukkig wordt van Brown Skin. Daar kan ik een week op teren. Verkoopcijfers zeggen mij niet zoveel, wel de reacties op songs. Vooral Ready for love is zo'n liedje waarop ik heel veel respons krijg. Iemand schreef ooit dat ik met dat soort songs in de schoenen van God stap. Zoiets ervaar ik niet als een compliment maar als een belediging.'

Hoe zit het met je 'kwartleven crisis' waar je het onlangs over had?
'Ik geloof echt in een kwarleven crisis. Toen ik 25 jaar werd, had ik niet het idee veel te hebben bereikt. Dat klinkt heel vervelend en blasé voor iemand die een paar miljoen cd's heeft verkocht, maar toch voelde ik het wel zo. Het is een periode van emotionele puberteit die je zelf moet overwinnen. Niemand kan je daarbij helpen. Ik ben heel gevoelig voor allerlei situaties. In de aanloop naar deze cd heb ik bijna negen maanden niet fatsoenlijk kunnen zingen. Er gebeurde helemaal niets als ik mijn mond opendeed, echt helemaal niets. Als dat geen crisis is.'

En wat heb je daarvan opgestoken?
'Ik heb geleerd om te communiceren. In de muziek is het heel gewoon dat een ster zonder opgaaf van reden iemand naar buiten schopt. Een ster hoeft niet te luisteren naar de opinie van een ander. Ik heb gelukkig de laatste jaren leren communiceren. Als iemand niet begrijpt wat ik bedoel, ligt dat niet aan mij en niet aan hem of haar. Dat is ook de reden waarom het zo lang heeft geduurd voor Testimony af was. In het verleden nam ik genoegen met argumenten. Nu niet meer. Ik ging net zolang door tot het resultaat overeen kwam met datgene wat ik in mijn hoofd had.'

Je houdt je niet aan het geijkte pad. Welke zijwegen ga je nog bewandelen?
'Ik heb een tour gedaan met een cellist, een tablaspeler en een fluitist. Prachtige instrumenten, maar te teer om dit album te dragen. Ooit zal ik een simpele plaat maken waarbij tabla het hoofdinstrument is. dat critici dat niet kunnen begrijpen, daar kan ik mee leven, want ik heb een huid als een olifant. Altijd al gehad. Als kind werd ik op school enorm gepest omdat ik er anders uitzag dan de andere kinderen. Ik droeg heupbroeken, opvallende kettingen en grote oorbellen. Daarnaast heb ik grote gespierde schouders en armen. Daar deed en doe ik niks voor. Ik was gewoon mijzelf en zij niet. Dat is voor een puberend kind onverdraaglijk. Op Video, één van mijn eerste hits, probeer ik dat uit te leggen. Jongeren willen er meer dan 25 jaar uitzien zoals de artiesten die op MTV verschijnen. Een muziekzender bepaalt de norm; dat is triest maar waar. Het hele seksuele bewustzijn van deze generatie is aangetast door de videoclips. Jongeren zijn tegenwoordig veel te vroeg seksueel actief omdat ze denken dat het net zo is als in die clips. Ze houden niet meer op de juiste manier van hun lichaam.'

Zelf ooit het gevaar gelopen om een 'MTV-slachtoffer' te worden?
'Nee. Ik heb een hele creatieve opvoeding gehad. MIjn moeder komt uit Detroit en groeide op toen Motown daar groot werd. Ze is zelfs ooit benaderd voor Martha & The Vandellas, maar toen was ze nog te jong. M'n moeder was de eerste die mij leerde dat een melodie een constructie is. Er zit een volgorde in. Toen ik dertien was heeft ze me geleerd hoe een liedje in elkaar zit. Vanaf die tijd heeft ze me aangemoedigd om iets met m'n talent te doen.'

'I Am Not My Hair', de eerste single van 'Testimony', lijkt op 'Almost Cut My Hair', een oud nummer van Crosby, Stills, Nash and Young. De symboliek is tenminste hetzelfde. Je zou het toch eerst met popster Pink opnemen?
'Dat klopt. Pink is een lieve meid en we hebben veel raakvlakken. Alleen lag het het resultaat zo ver af van de andere muziek die op Testimony staat, dat ik het heb laten gaan. Ik heb geleerd om dit soort harde beslissingen te nemen. Het afknippen van mijn haar, datgene waar deze song over gaat, wat ook zo'n moeilijke beslissing. Ik dacht dat ik zou veranderen maar je haardracht is niet bepalend voor je persoonlijkheid. Ik ken de song die je bedoelt en die is volgens mij al bijna veertig jaar oud. Het is dus een tijdloos thema.'

Je zet je ook nadrukkelijk in voor goede doelen.
'Zonder die beslommeringen was Testimony er neit geweest of had heel anders geklonken. Ik ben nu een Goodwill Ambassadeur voor Unicef. Daarnaast heb ik meegewerkt aan een documantaire over aids en heb ik dingen voor VH1 gedaan die over humanitaire zaken gingen. Ik heb heel veel geleerd van die reizen. God is enorm creatief en elk mens heeft zijn eigen song, zijn eigen gezicht en zijn eigen stem. Ik gebruik die stem, meer niet. Ik ga er niet verheven over doen hoor. Aan de andere kant heb ik een sterke politieke mening. Ik ben niet gelukkig met de situatie waarin mijn land verkeerd. Het is niet goed. Mensen zijn onzeker en onzekere mensen zijn het gevaarlijkst.'

Bron: Jazzism

quote:

Op zaterdag 23 september 2006 18:58 schreef Stanley_Climbfall het volgende:
Visje, bedankt! Wie heeft het vertaald?

Dat weet ik niet maar ik weet wel dat Jean-Paul Heck haar heeft geinterviewd. Hij werkt tevens voor de Telegraaf.

quote:

Op zondag 24 september 2006 09:21 schreef Stanley_Climbfall het volgende:
Cool... jij woont toch dichtbij Utrecht?

Ja 15 min er vandaan in geval je met de tram gaat

quote:

Op zondag 24 september 2006 09:24 schreef Stanley_Climbfall het volgende:
Dat is wel handig. Voor mij is het weer een hele onderneming, maar ik maak er een mooi weekendje van..

Dat zou ik ook doen als ik in het noorden zou wonen. Maar ik ga eerst nog iets eten in Utrecht en daarna snel doorlopen naar het vredenburg

quote:

Op zondag 24 september 2006 09:28 schreef Stanley_Climbfall het volgende:
Ik heb het zo vaak van buiten bewonderd.. is het interieur ook supermooi?

Binnen is bijna alles van hout kwa interieur. Maar die klapstoeltjes zitten wel lekker en je kijkt over degene heen die voor je zit en er is ook nog genoeg ruimte over om voor je stoel te swingen !

Ik vind de ophanging van alle lichten en boxen erg gaaf gedaan maar dat moet je maar bekijken als je binnen bent. Van buiten ziet het gebouw er niet echt super uit maar binnen is het geluid echt super en zo'n grote zaal zou je niet verwachten als je het gebouw aan de buitenkant ziet.

quote:

Op zondag 24 september 2006 09:33 schreef Stanley_Climbfall het volgende:
Worden we geacht te zitten??

In het midden voor het podium is een klein stukje waar geen stoelen staan ( die worden er meestal wel los erbij gezet althans dat was bij trijntje oosterhuis zo) de rest zijn allemaal zitplaatsen maar van mij hoef je niet te gaan zitten hoor dat doe ik ook niet

Ik heb hier een Virtuele Tour gevonden kan je alles bekijken krijg je een beetje een indruk

http://www.vredenburg.nl/index2.html?language=nl&part=vredenburg&subpart=algemeen

Klik op zaalverhuur en dan grote zaal en dan onderaan de tekst

quote:

Op zondag 24 september 2006 09:42 schreef Stanley_Climbfall het volgende:
Bedankt, dat is lief!

Bij concerten zitten vind ik eigenlijk nooit echt wat, behalve bij Frank Boeijen in de schouwburg..

Zoals ik al zei er is genoeg ruimte voor je stoel om een beetje te kunnen swingen maar dat moet je daar maar bekijken