Reisblunders

quote:

Op vrijdag 7 april 2006 03:30 schreef Cracka-ass het volgende:
Toen ik nog een kleine cracker was zouden we op vakantie gaan naar Mallorca. Mijn vader, broer en ik. Aangezien wij nog jonge knaapjes waren had mijn vader alles geregeld.
Wij zaten 's nachts rond een uurtje of 01:00 te wachten met al onze spullen tot een kennis ons op zou komen halen. 5 minuten gingen voorbij, 10......15 toen vond mn vader het welletjes en zegt tegen mn broer: "Zet teletekst is aan volgens mij loopt mijn horloge niet goed." Zo geschiedde, zegt onze ouwe heer heel droog:"O, het is 4 Augustus in plaats van 5, we kunnen weer naar bed."

Oh damn, het zou je maar gebeuren

quote:

Op woensdag 17 mei 2006 06:13 schreef TheThirdMark het volgende:

[..]

Oh damn, het zou je maar gebeuren

Beter dan: "O, het is 6 Augustus in plaats van 5, we kunnen thuisblijven."

Ok dit is niet echt een 'blunder' in de strikste zin van het woord maar goed ik deponeer 'm toch maar.
Vorig jaar was het dan zover, ik ga een paar maanden backpacken in China en ZO azie. De avond voor m'n vertrek hou ik nog een borrel in een cafe voor wat vrienden. Ik voelde me echt ziek worden die avond dus ik ging als eerste van iedereen naar huis (echt heel vroeg). Ik herinner me nog dat ik buiten stond met m'n vriendin (25 graden) en stond te rillen. Ik zei: 'is het zo koud hier?' Waarop ze nogal verbaasd reageerde.

Goed, ik meteen m'n bed in. Volgende dag voel ik me nog steeds beroerd. Ik koorts meten. 38.4. En ik zou die avond naar Hong Kong vlilegen. Ik m'n reisgenoot gebeld dat ik me echt beroerd voelde en of we niet wat later konden vertrekken. Hij probeerde wat te regelen maar alles zat volgeboekt of kostte echt klauwen met geld. Zijn vriendin opperde nog dat het zenuwen waren. Ik dacht van niet, maar ja ik nam aan dat het zo was. Ik dacht ook nog dat ik misschien wat reageerde op m'n GGD prik die ik een dag eerder had gehad. Het zou wel overgaan.

Op de vlucht naar HK voelde ik me zo beroerd dat ik zo goed als de hele vlucht heb geslapen (en dat is me nooit eerder gelukt). Op een momentje na dat ik naar het toilet ging. Ik zag op m'n gezicht in de spiegel een paar puistjes. Ik dacht: tjonge ik krijg ook nog weer jeugdpuistjes. Verder geen aandacht aan besteed. Ik leefde op paracetamol maar de koorts bleef aanhouden.

Eenmaal geland op HK wij naar het hostel (mt st. davis, aanrader!). Ik heb me er echt naar toe gesleept en gelijk weer gaan slapen. Volgende ochtend wakker, zit ik helemaal onder de puistjes. En nog steeds koorts. Dit is niet goed dacht ik, dus maar naar de dokter. Wij naar het ziekenhuis. Zegt de arts: "you have chickenpox!". Ik dacht "wtf! op mijn leeftijd". Blijkbaar nooit gehad als kind. Blijkt dat daar de jeugd ervoor wordt ingeent maar de oudere garde niet en ik een potentieel risico ben als besmettingsbron.

Dus ik moest in quarantaine.

Daarna gelijk hermetisch in een ambulance gestopt en naar de 'biohazard' afdeling van een ziekenhuis daar gebracht. Daar aangekomen vraagt de arts me 2500 euro borg. Ik gaf aan dat ik dat niet had, maar dat ik ook wel in een hotel wilde uitzieken. Na wat beraad zei de arts dat ik die borg kon laten zitten. Jammer. Ik had nog gevraagd hoe lang het zou duren. Volgens de arts ergens tussen de twee en drie weken op mijn leeftijd (toen 25). Ik dacht echt NEE heb ik dit.

Ik kwam op een klein kamertje met een tv met bijna uitsluitend chinese tv. Niets te doen. Alle artsen/verpleegsters droegen biohazard suits dus ik heb in die tijd geen gezicht gezien. Het ergste was dat ik me na 2 dagen weer heel goed voelde want de koorts was over. Maar ja, dan ben je nog besmettelijk tot je 'opgedroogd' bent. Dus ik was en gezond, maar i kmocht er niet uit. Gelukkig liep alles snel goed af en mocht ik er na een week uit. De dokter zei dat het bij mij als een klein kind verliep. Gelukkig maar. In die tijd kon ik niet bellen en heb ik niemand gezien. Ik mocht een keer video-conferencen met m'n reisgenoot. Verder helemaal dood verveeld en veel geslapen en gelezen. Ik had in de eerste week dus m'n reisboek al uit...

Goed begin van je wereldreis! En als ik degene tegenkom die mij besmet heeft doe ik 'm nog eens wat

zal je maar gebeuren!

Afgelopen week kwam ik hier in Kuala Lumpur aan na een lange reis vanaf Sepang Airport.

Eindelijk in de stad bedacht ik me dat ik niet wist waar mijn guesthouse zich bevond
wist alleen de naam en was niet zo slim geweest adres&tel uit te printen

ben naar The Golden Triangle gegaan waar de meeste hotels en shopping malls zich bevinden
kon dus op zoek naar een internetcafe, want de taxichauffeurs wisten niet waar het guesthouse was, tussen al die gigantische hotels hier.
Lekker in die hitte en vochtigheid en een zware backpack.

in een erg drukke mall uiteindelijk een internetcafe gevonden en toen weer voor de deur van de mall een taxi genomen om vervolgens 1 hoek om te rijden waar het guesthouse zich bevond

hahahah zal je altijd zien

Whehehe dat is wel heel kansloos ja.

Alhoewel ik denk dat ik dat ook ga zien in Korea in juli.

quote:

Op donderdag 1 juni 2006 17:39 schreef Mfpower het volgende:
*snip heel verhaal*

Dat lijkt me echt heel erg om zo te beginnen!

Is chicken pox niet hetzelfde wat de waterpokken?
En worden we daarvoor niet ingeent hier?

quote:

Op maandag 5 juni 2006 18:02 schreef Nembrionic het volgende:

[..]

Dat lijkt me echt heel erg om zo te beginnen!

Is chicken pox niet hetzelfde wat de waterpokken?
En worden we daarvoor niet ingeent hier?

Volgens mij is het zo dat 8 van de 10 mensen deze ziekte krijgen (net als bijv. mazelen) als ze nog een klein kind zijn. ALs je de ziekte een keer gehad hebt, kun je die niet nog een keer krijgen. Ben je nu net iemand die het als kind niet heeft gehad, kun je het op volwassen leeftijd alsnog krijgen.

quote:

Op dinsdag 6 juni 2006 08:50 schreef LangeTabbetje het volgende:

[..]

Volgens mij is het zo dat 8 van de 10 mensen deze ziekte krijgen (net als bijv. mazelen) als ze nog een klein kind zijn. ALs je de ziekte een keer gehad hebt, kun je die niet nog een keer krijgen. Ben je nu net iemand die het als kind niet heeft gehad, kun je het op volwassen leeftijd alsnog krijgen.

Klopt. Ik had het blijkbaar niet gehad. In Nederland zou een arts zeggen: kruip in bed en ziek lekker uit. Dat was daar nog wel anders. Ik was nog vergeten te noemen dat ik officieel bezoek had gehad van een of ander outbreak-team wat m'n vluchtnummers, busnummers etc moest weten om een eventuele epidemie te tracken...