Celstraffen ontslagzwendel ICT

Een opmerkelijk bericht op Webwereld.

Twee mannen hebben een fikse celstraf gekregen voor ontslagzwendel. De mannen deden zich voor als headhunter en directeur van een ICT bedrijf en benaderden ICT-bedrijven die personeel wilden lozen. Ze beloofden herplaatsing en ontvingen hiervoor per medewerker enkele maandsalarissen. ICT-medewerkers die dan zelf ontslag hadden genomen met uitzicht op een nieuwe baan werden vervolgens in hun zogenaamde proeftijd ontslagen en hadden het nakijken zonder een rooie cent of recht op een uitkering.

http://www.webwereld.nl/a(...)nke-celstraffen.html

Het is een opmerkelijk bericht omdat ik dergelijke trucjes meer heb gezien, al lag het er niet zo dik bovenop. Toen de ICT markt instortte vernam ik van diverse mensen bij verschillende bedrijven dat hen gouden bergen werd beloofd, als ze uiteindelijk maar ontslag zouden nemen. In de praktijk werden mensen die hiermee accoord gingen -ondanks m'n advies dit niet te doen- na een paar maanden bemiddeling aan hun lot overgelaten, of kwamen terecht in een baan ver onder het oude niveau. Van ICT docent/ontwikkelaar naar administratief medewerker (documenten overtypen) bijvoorbeeld. Ook een ex-werkgever van mij probeerde me indertijd met beloftes te bewegen te krabbelen zodat ik accoord ging met m'n eigen ontslag, zonder ontslagvergoeding.

Je moet nooit accoord gaan met ontslag en goed je ogen open houden. Als men van je af wil kunnen er allerlei trucjes en toneelstukjes worden opgevoerd zonder dat je het in eerste instantie door hebt. Het is moeilijk en duur om mensen te ontslaan, vandaar dat men eerst van alles zal proberen. Het kan zelfs erg vervelend worden met demotiverende opdrachten intimidatie en druk, functioneringsgesprekken waaruit ineens blijkt dat je je werk niet goed zou doen etc. Enfin, je moet al oppassen bij het aanbod van overplaatsing binnen je eigen concern, wanneer je bijv. 'de mogelijkheid' krijgt om onder een andere (zelfstandige) business unit te gaan werken. Kijk goed naar de kleine lettertjes, er kan 'verlies' van arbeidsverleden optreden omdat je door te krabbelen feitelijk accoord kunt gaan met een totaal nieuwe dienstbetrekking bij juridisch gezien een andere werkgever. Dan kun je zomaar in een nieuwe proefperiode komen te zitten waarbij ontslag erg makkelijk is. Dit trucje heeft men ook bij ons eens proberen uit te halen, er werd geschipperd met verliezen en mensen tussen allerlei BU's. Van talloze mensen werd 'helaas' afscheid genomen en hen werd verder veel succes gewenst terwijl er in feite een massa-ontslag plaatsvond. Iets wat eigenlijk niet zomaar kan en waar het imago van het bedrijf onder te leiden heeft.

Rechters zijn het over het algemeen niet op hun achterhoofd gevallen m.b.t. trucjes, maar als je overal zelf mee accoord gaat -inclusief je eigen ontslag of nieuwe dienstbetrekking- dan valt er weinig te doen. Kom je op straat te staan dan heb je geen recht op een uitkering. De ontslagvergoeding kan daarnaast nihil wezen.

Tot slot nog een mooi voorbeeld:
Een vriend werkte al jaren bij een software/spelontwikkelaar. Op een dag kreeg hij geen salaris meer, net als zijn collega's. Op kantoor werd door de manager met krokodilletranen verteld dat het geld op was en dat het bijzonder slecht ging en dat er mensen weg moesten. Stuk voor stuk werden mensen apart genomen en gevraagd om ontslag te nemen en geen geld te vragen, om zo de collega's te ontzien. Het was een hecht team en nogal wat mensen hebben hier gehoor aan gegeven uit loyaliteit. De helft verdween, de andere helft bleef aan het werk en ontving twee weken later alsnog het salaris. In de maanden erna werden er nog eens 8 mensen ontslagen, twee mensen bleven uiteindelijk over, waaronder die vriend. Zij mochten de nog openstaande softwaretitels afwerken en toen dat gedaan was werden ook zij ontslagen. Het bedrijf bestaat nog steeds en is nog steeds publisher, maar ontwikkelt zelf niet meer. Het heeft op handige wijze die afdeling weten te ontmantelen.

Een van de mensen uit het voorbeeld zat bij Heijmans. Die vriend had niet eens door dat ie ontslag kreeg, hij belde ons indertijd zelfs enthousiast op dat ie promotie zou gaan maken, 'misschien ook buiten de organisatie'. In eerste instantie geloofde hij niet dat hem de wacht zou worden aangezet, maar daar kwam verandering in toen ie verzocht werd even een krabbel te zetten.

Lang niet alle headhunters zijn natuurlijk onbetrouwbaar, maar toen de nood hoog was sprongen handige jongens in op de vraag. Je komt gauw in een grijs gebied. In de ICT detachering had je omvangrijke netwerken van mensen die elkaar opdrachten doorschoven. Op papier had je tal van 'professionele ICT organisaties met bekwaam personeel' die feitelijk uit 1 persoon bestonden en links en rechts mensen aan elkaar doorsluisden om hierbij een eigen percentage op de prijs zetten. Het was gouden handel en snel verdiend. Ik heb ooit op een project gezeten waarbij ik telkens 4 urenbrieven moest versturen en uiteraard m'n mond moest houden over wie m'n baas nu echt was. Als me iets gevraagd werd moest ik maar wat verzinnen. De klant betaalde meer dan het dubbele dan m'n eigenlijke uurtarief. Nou ja, dat doorgeven van mensen zie je de laatste jaren vooral met allerlei 'uitzendorganisaties' die in feite niets anders zijn dan een doorgeefluik van Poolse arbeiders. Ook hier is een grijs gebied, boetes zijn lager dan de opbrengst en ondanks 100% pakkans doen mensen het gewoon.

Enfin, toen het klad in de ICT erin kwam kreeg je eventjes dat bedrijven vast personeel gingen aannemen ipv. hele teams externen. Daar was de rek ook snel uit, en net als in de detachering vloog even later de laatste aanwas er het eerste uit.

In een economisch onzekere situatie kun je niet 100% garanderen dat je iemand een jarenlange baan kunt bieden. Sommige headhunters zullen misschien zelf mensen in dienst hebben genomen in de hoop ze zelf alsnog te kunnen detacheren, maar liepen tegen een kapotte markt aan. Enkelen -zoals de mensen in dit nieuwsbericht- zijn doelbewust gaan frauderen. Het is letterlijk over de ruggen van mensen die simpelweg kansloos zijn. De rechter heeft een forse straf opgelegd en dat is m.i. terecht.

Zwendel is een heel groot woord en ik heb niet willen impliceren dat bedrijven op de hoogte waren in deze bepaalde kwestie. Je hebt het hier over een ernstig delict waarbij het duidelijk om persoonlijk gewin ging over de levens van andere mensen heen. Pure oplichting/zwendel.

Wat wel zo is is dat bij ontslag alles uit de kast wordt getrokken om maar zo snel en goedkoop mogelijk van iemand af te komen. Het mooiste is als mensen zelf a.s.a.p. opstappen en geen cent meevragen. Bijna ondenkbaar, maar dat gebeurt toch regelmatig. Er wordt op mensen ingepraat, die scheidend manager van je is ineens je allerbeste vriend, er worden terloops nog wat oude 'studieschulden' uit de kast getrokken die gecashed moeten worden, etc. Nogal wat mensen kiezen eieren voor hun geld zonder de consequenties te begrijpen. Netjes is het niet maar het is binnen de kaders van de wet. Voor een werkgever is een deal waarbij -liefst voor de al gereserveerde ontslagvergoeding- een bemiddelingsbedrijfje wordt ingeschakeld ook een aardige optie. Als bedrijf ben je van je personeel af en heb je geen verplichtingen meer. Ook al kan de bemiddelaar geen andere baan vinden voor de exwerknemer.

Wat betreft het bedrijf in het voorbeeld, zoveel software/spelontwikkelaars hebben we niet in Nederland. Het was een bekende waar mensen misschien nog wel titels van in de kast hebben liggen voor de persoonlijke financieen, voor de tuin of om over een Nederlandse snelweg te racen. Verder speelde deze kwestie alweer jaren geleden en hebben de mensen van nu er misschien niets mee te maken. Het gaat ook niet over illegale praktijken maar over sluw management dat je overal kunt zien bij bedrijven die in zwaar weer terecht komen.

Tot slot, de veroordeelde heren uit het nieuwsbericht zijn eerder al in opspraak gekomen:
http://www.planetinternet(...)tid=538918/sc=e5ae73

quote:

(..)
"De baas van dit zogenaamde bedrijf, de heer R.V., haalt je binnen met mooie beloftes. Na een week hoor je niets meer van de man en een week daarna ligt de ontslagbrief in de bus."

In maart dit jaar wordt in onder meer de nieuwsgroep nl.markt.freelance nog veel uitgebreider gewaarschuwd voor de ontslagzwendel van de twee bv's. Een ict'er (bankzitter) krijgt via een headhunter een detacheringcontract aangeboden, vaak in of dichtbij de woonplaats. Naderhand blijkt deze opdracht 'ingetrokken'. De kandidaat wordt vervolgens in de proeftijd ontslagen. De winst voor de twee bureaus: een deel van het salaris, dat de voormalige werkgever betaalt in ruil voor de detachering
(..)

http://www.computable.nl/artikels/archief3/d22gh3mj.htm

---

quote:

‘Personeel te veel? Onze resultaten zijn verbluffend!’ Nette bedrijven als automatiseerder Econocom en Harvey Nash, een IT-detacheerder, vielen voor de wervende teksten van werving- en selectiebureau Cygnus uit Etten-Leur. Het moet gezegd: van hun overtollige personeel waren zo af. Voor de oud-werknemers liep het minder gelukkig af.

Zo ging Gerard Klein Tijssink, in dienst bij Harvey Nash, aanvankelijk akkoord met een outplacementtraject. Cygnus bracht hem in contact met detacheringbureau Bright IT. Hij kreeg een mooie baan aangeboden, maar Bright IT weigerde een gesprek met de klant waar hij zou gaan werken. Hij werd achterdochtig en tekende niets. Van een aantal collega-IT’ers hoorde hij dat ook zij via Cygnus allemaal een prachtige baan aangeboden hadden gekregen bij Bright IT. Nadat ze eenmaal hadden getekend, trok de klant van Bright IT de opdracht plotseling in en werden de werknemers tijdens hun proeftijd eruit geknikkerd.

(..)

http://www2.intermediair.nl/artikel.jsp?id=52908

Als bedrijf probeer je termen als 'reorganisatie' te vermijden, net als aanwijzingen dat je mensen wilt buitengooien. Je wilt rust in de tent, loyaliteit, geen pottekijkers, en naar buiten toe een solide karakter. Logisch ook. Verder laat je het liever niet zover komen dat je echt mensen moet ontslaan omdat je anders failliet bent, je komt als het goed is eerder met maatregelen.

Om te voorkomen dat sociale voorzieningen een vangnet voor commerciele bedrijven worden ipv. een vangnet van de maatschappij is het ontslaan van mensen niet zo eenvoudig. Helemaal niet als je er tientallen tegelijkertijd op straat wil zetten. Het zou anders wel makkelijk zijn: morgen is de markt goed, je stampt een bedrijf met duizend man personeel uit de grond en je casht. Als het overmorgen wat slechter gaat gooi je iedereen eruit zodat de maatschappij voor ze kan opdraaien terwijl jij nog een cocktail bestelt.

Zo werkt het dus niet. Natuurlijk zal een onderneming van alles proberen wat in haar macht ligt om mensen toch kwijt te raken als het zo uitkomt. Inclusief mensen proberen te bewegen om op eigen initiatief op te stappen, of om hen accoord te laten gaan met 'promotie' buiten de deur via een arbeidsbemiddelaar.