6 weken is het nu uit. Na anderhalf jaar door problemen, drukte en allerlei andere omstandigheden beide besloten er een punt achter te zetten. Misschien dat het met rust goed zou komen. We zouden het rustiger aan doen, contact houden en toch vrienden proberen te blijven.
Wat is dat een gigantische valkuil zeg! Deze week kwam de klap. Hij kwam met het verhaal dat hij tijdens het uitgaan een meisje had ontmoet en ermee had gezoend. Daar bovenop kwam er ook nog eens uit dat hij een 'date' met dat meisje had. Het ergste voor mij is, het is een blanke! Niet dat ik een racist of een regelmatige bezoeker van theblackpanters.org ben, maar toch knakte er iets. Het vreselijke beeld wat ik voor me kreeg. Je gaat toch visualiseren.
Ik heb mijn mening niet voor me gehouden. Hij was er niet blij mee. Wie ben ik om te bepalen waar hij mee om gaat? Natuurlijk is dit zo, maar het doet me zoveel pijn hem te zien afdalen naar een bekenkelijk niveau. Heb ik me dan zo vergist? Ik kan het me nauwelijks voorstellen. En hij vroeg zich af of ik het even erg zou vinden als die swa zwart zou zijn. Nou nee, natuurlijk niet!!
Dit heeft me zo geraakt, dat ik maar besloten heb ons contact op een 'zeer laag' pitje te zetten. Als mijn vooroordelen over blanken waar zijn, moet ze daar maar lekker zelf achter komen.
Ben ik nu een lul om zo te denken? Woon ik in de Bijlmer waar blanken nog steeds een trekpleister zijn? Waarom bekommer ik me uberhaubt over het geluk van een ex...