Beterschap ziekies!
Wacht maar Githa, straks ga je die tanden nog vervloeken. Kai heeft net een periode achter de rug waarbij er tegelijkertijd vier kiesjes doorkwamen. Een ramp
![]()
Nu zijn er inmiddels dus 8 tandjes en 4 kiesjes door en meneer test ze overal op uit. Potloden, zijn speelgoed, zijn klasgenootjes en papa´s neus.
Met Kai is momenteel verder geen land te bezeilen. Hij is aan het drammen, zeuren, jengelen en als hij zijn zin niet krijgt gaat hij slaan, bijten of mopperen (kijkt me boos aan en begint "bababababa" te roepen).
Laatst waren we ergens aan het spelen en Kai (1 turf hoog) besloot dat hij de auto wilde waar Jan (2 turven hoog) mee aan het spelen was. Toen Jan die weigerde af te staan heeft Kai de auto afgepakt en Jan ermee geslagen
![]()
.
We weten niet zo goed wat we ermee aanmoeten en proberen hem door middel van allerlei supernanny-truukjes te laten weten dat dit soort gedrag niet erg op prijs wordt gesteld. Soms mag hij even op de gang zitten, niet zozeer als straf maar meer zodat zijn aandacht ergens anders op wordt gericht. Als we hem dan na een minuutje weer terughalen dan is hij weer vrolijk en gaat hij heel lief iets anders doen. Verder proberen we aan hem uitleggen dat hij niet mag slaan en bijten maar over het algemeen gaat hij dan alleen maar zitten lachen of kijkt hij me heel hooghartig aan.
Ik weet dat er zoiets als een peuterpubertijd bestaat maar Kai is nog niet eens 1,5 jaar oud en gedraagt zich op het moment dus echt als een toekomstig HALT-klantje. Ik heb het er ook met de juffen van de opvang over gehad en zij hebben het idee dat Kai zich erg gefrustreerd voelt omdat hij bepaalde dingen dus nog niet kan. Hoe moet ik hem nou uitleggen dat hij zijn frustraties ook op een andere manier kwijt kan