Aangezien ik niks meer van Fok gehoord heb over mijn recensie plaats ik hem maar hier
![]()
Beetje laat wel
![]()
Absolute gekte bij Arctic Monkeys
Het was hét concert waar je bij moest zijn, de Arctic Monkeys in de
Melkweg. Nog voordat hun debuutalbum Whatever they say I am, that's
what I'm not uitkwam was het concert uitverkocht. Een album die in
Engeland alle records verbrak, in de eerste week gingen er 360.000
exemplaren over de toonbank, iets wat zelfs de Beatles niet geëvenaard
hebben. Dat de Arctic Monkeys in Nederland ook populair zijn is wel
duidelijk. Voor een kaartje dat oorspronkelijk 13 euro kostte wordt
meer dan 100 euro neergelegd. Arctic Monkeys zijn hotter dan hot.
Als ze openen met The view from the afternoon breekt er in de zaal
absolute gekte uit. Het publiek, dat voornamelijk uit Engelsen
bestaat, 'pocood' als een gek, er wordt ruig heen en weer gesprongen
en iedereen duwt elkaar alle kanten op. Het maakt niet uit of Arctic
Monkeys één van hun hits spelen (I bet you look good on the dancefloor
en When the sun goes down) of een willekeurig ander nummer, het
publiek kent alle teksten uit haar hoofd en brult keihard mee. Deze
"Monkey mania" houdt ruim een uur aan, zolang als het concert duurt.
Het enige rustpunt is er als ze een nieuw nummer spelen, maar daarna
begint de gekte weer van voren af aan.
Hoewel het publiek helemaal in de muziek opgaat lijkt het de bandleden
minder te doen. Met uitzondering van zanger Alex Turner spelen ze
routineus en weinig geïnspireerd hun riffs en deuntjes. Kenmerkend
voor Britpop, en de Engelsen stoorden zich er duidelijk niet aan. De
hoofdrol is weggelegd voor Turner die tussen de nummers door contact
zoekt met het publiek, om vervolgens weer nonchalant hun nummers te
spelen.
De punkrock-achtige nummers zijn zo sterk dat de 19-jarige jongens
bijna alles kunnen maken, het publiek gaat toch wel uit zijn dak. Er
wordt dan ook weinig aan het toeval overgelaten waardoor de nummers
een exacte kopie van de cd zijn, zonder enige improvisatie. Nou zijn
de Arctic Monkeys goed genoeg om daarmee weg te komen, maar bij een
concert zou het leuk zijn om wat variatie te horen.
Vanaf het moment dat ze beginnen te spelen weten ze je te grijpen en
dat houden ze tot aan het einde vast. Het concert vliegt zo voorbij,
ook omdat ze nog maar weinig repertoire hebben, en het is dan ook
teleurstellend als het concert abrupt afgelopen is en de mannen het
podium verlaten zonder een toegift te geven. Het publiek pikt echter
alles van de mannen en bouwt daarna nog een klein feestje.
26 oktober - 2 november Frankrijk | 3 feb - 6 feb Hong Kong/6 feb - 26 feb Vietnam