Ja die is er wel, als Tobias het niet 'redt' een uur op schoot zitten, kan ik naar de pastorie. Maar ik weet niet of ik dat wel wil, dan moet ik toch die dienst uitlopen. Als hij nou gaat huilen of vervelend wordt, wil ik best weglopen, maar om te voeden eigenlijk niet. Ik denk dat ik er toch morgen pas achterkom wat ik ga doen. Eén van mijn doopnamen is Maria en zij heeft haar kind ook borstgevoed. Je ziet heel veel beelden van Moeder Maria met kind (bij de Katholieken). Ik zei ook tegen mijn moeder, waarom zou het niet kunnen, ik heet tenslotte ook Maria
![]()
Maar goed, voel me er nu dus een beetje genant onder.
Overigens wordt Tobias gedoopt in de doopjurk die nog van mijn opa is geweest en nu 100 jaar oud is!Typisch eigenlijk dat mannen veel minder moeite hebben met voeden in het openbaar als vrouwen, die zitten idd vaak heel vertederd te kijken.
Borstvoeding geven vind ik ook een heel intiem en meestal ontspannend iets. Wel één van de intieme dingen die ik zonder schroom met buitenstaanders kan delen, terwijl ik van te voren dacht dat ik er heel preuts onder zou zijn. Maar het is zo'n normaal iets dat ik me er helemaal niet beschaamd ofzo over voel. Moeten ze niet gaan zitten staren naar me, dat vind ik niet leuk. Maar kleine kindjes van 3 jaar oud die maar niet geloven dat er écht melk in de borst zit en dat mijn baby'tje dat eruit drinkt zijn wel heel erg lief.
Hij weet alleen van lekker slapen, en ver daarbuiten lopen schapen.
De zon schijnt op zijn donk're haren, zo blijf ik heel lang naar hem staren.
Wie ben jij in dit leven om je droom op te geven?
Ylana