Guppy
quote:
op 06-05-2000 om 10:32 AM schreef Herald het volgende:
Een keer trek je de conclusie, ware liefde is een illusie
ja & nee.... het is hoe je het bekijkt...
Ik zeg zelf, ik heb de ware liefde al gevonden, had nooit gedacht dat ooit te kunnen vinden, want ik geloofde er niet echt in, ware liefde is als je elkaar gelijk acht...
Dus dat je je niet meer of minder voelt dan de ander...
Amber Mae
Er was eens...
En ze leefden nog lang en gelukkig...
Maar voor de rest is het net zo zinnig om na te denken over de zin van het leven, want als je er denkt een beetje uit te zijn, is het voorbij.
Volgens mij komt het er, zoals met alles, dat er op een gegeven moment een vanzelfsprekendheid komt, waardoor het soms geen ware liefde meer lijkt...
ikdraafdoorikdraafdoorikdraafdoor 
....maar daarna ben ik weer triestig...
ik denk dat je van ware liefde kan spreken als je elkaar respecteert en echt neemt zoals een ieder is.
Tot dan ken je geen ware liefde.
Ware liefde is de bereidheid alles te willen geven voor die ene persoon. En hoeveel van ons zijn dat nog bereid ?
Ik wel in ieder geval 
( ik draaf ook door )
( think about it)
quote:
Ik denk dat ware liefde wél bestaat. Ik hoop het in ieder geval.. Maar ware liefde hoeft geen eeuwige liefde te zijn. Denk ik dan.
Ben ik het mee eens. Ware liefde bestaat, maar of het dan ook voor eeuwig moet duren.. dat weet ik niet. Ik bedoel, de wereld is veel te groot om iedereen te leren kennen. Misschien lopen er nog wel veel meer "ware jacobs" voor je rond.
Ik denk dat het ware liefde is als je alles voor elkaar overhebt. Als je onvoorwaardelijk van elkaar houdt. Als je jezelf kan zijn bij de ander en je echt prettig voelt!
quote:
Ware liefde is zwaar, vriendschap is makkelijk. Je weet dat je ware liefde kent als je de ergste pijn ooit hebt gehad en de grootste vreugd ooit hebt gekend bij die persoon.
Tot dan ken je geen ware liefde.
Hier ben ik het dus ook mee eens. Nu moet je jezelf verder verdiepen als bij vriendschap. En of je wilt of niet, je kwetst elkaar altijd wel een keertje. En juist dat doet pijn van je ware liefde. Je moet met pijn weten om te gaan en ook met vreugde!
Ik kan op dit moment zeggen dat ik mijn tweede ware liefde heb gevonden in het leven. Mijn eerste is overgegaan toen ik mijn nieuwe lief leerde kennen. Eerder hadden we het lef niet om de relatie over te laten gaan. En dat terwijl we allebei wisten dat het misschien beter was. Maar ik heb absoluut een mooie tijd gehad met mijn ex-vriendje. En tot nu toe is de tijd met mijn nieuwe liefde ook perfect!!!!!!
quote:
op 06-06-2000 om 11:03 AM schreef Slidingtrancer het volgende:
Een ware liefde is er maar 1 en komt zelden met meer. De waarheid over die liefde is dat pas als je er veel tijd en moeite insteekt, kan er sprake zijn van ware liefde. Ware liefde is de laatste stap op de trap van de liefde. Je begint met verliefd, geven om, lief hebben en dan stokt het bij de meeste mensen. Als je zou moeten tellen hoeveel mensen getrouwd zijn op basis van vriendschap of andersoortige gevoelens, puur omdat ze zichzelf niet helemaal durfen/willen geven, zou geen enkele relatie meer een relatie genoemd worden. Ware liefde is zwaar, vriendschap is makkelijk. Je weet dat je ware liefde kent als je de ergste pijn ooit hebt gehad en de grootste vreugd ooit hebt gekend bij die persoon.
Tot dan ken je geen ware liefde.
Ware liefde is de bereidheid alles te willen geven voor die ene persoon. En hoeveel van ons zijn dat nog bereid ?Ik wel in ieder geval
( ik draaf ook door )
Slidingtrancer, mooi gezegd. En nog heel erg waar ook.
Your flight-captain on the journey into oblivion
quote:
op 06-06-2000 om 11:14 AM schreef Bubblebrain het volgende:
Ware liefde is onvoorwaardelijke liefde. Of dat nou voor je man, vrouw, moeder, kind, neefjes, nichtjes, of je kat is.
Volgens jou is ware liefde dus onvoorwaardelijk liefde. Niet mee eens. Een Ware liefde kan namelijk ook ophouden
[20:26] [Knut] Niet zo letterlijk dat ik haar met baard om moet HOHOHOEN
[20:26] [Knut] maar je snapt het idee wel.
Ik heb mijn ware liefde gevonden
Maar toch zie ik om mij heen veel, met name, vrouwen die denken:laat ik maar bij hem blijven, want als ik maar mijn best doe, wordt het nog wel wat. Ik kan hem nog veranderen, er zijn nu moeilijke tijden, maar het wordt wel weer beter, etcetera...Kan het vechten voor ware liefde niet gewoon een valkuil zijn?
Aan de andere kant (doordraven is mijn sterkste kant) Vind ik ook niet dat men te gemakkelijk bij elkaar weg moet gaan voor een ander; verliefd zijn is voor mijn gevoel een tijdelijk iets dat later plaats maakt voor meer...of minder....
Wat vind jij?
Catootje moet even ademhalen na deze monoloog, Catootje kan nogal kleppen 
....maar daarna ben ik weer triestig...
Je kan liefde niet defineren, niet vergelijken en niet over een kam scheren! En je kan al helemaal niet zeggen dat vriendschap makkelijk is en liefde moeilijk. Je kan er helemaal niets over zeggen, je kan alleen maar voelen!
....maar daarna ben ik weer triestig...
En Satan, heb jij ware liefde gekend ?
Dit kun je toch niet menen. Liefde is alles en niets, abstract en begrijpelijk.
Liefde overwint en maakt kapot. Maar alles heb je voor 1% in de hand. Als je heleboel over hebt voor ware liefde, dan vind je het.
Je moet alleen niet zoeken. Liefde vindt jou.
En dat is wat ik wilde zeggen. Ik heb altijd geloofd dat er iemand voor mij was en ik zal sterven met die gedachte. Een mooie gedachte...
( think about it)
quote:
op 06-06-2000 om 05:12 PM schreef Catootje het volgende:
Kan het vechten voor ware liefde niet gewoon een valkuil zijn?
Aan de andere kant (doordraven is mijn sterkste kant) Vind ik ook niet dat men te gemakkelijk bij elkaar weg moet gaan voor een ander; verliefd zijn is voor mijn gevoel een tijdelijk iets dat later plaats maakt voor meer...of minder....
Wat vind jij?Het vechten voor ware liefde is een goede zaak als het dat is. Je neemt altijd genoegen met het beste dat je genoten hebt. Zo zit dat! Dus als zij (die vrouwen) het zo gewend zijn, is dat voor hun het hoogst genoten liefdesgevoel. Ik en mijn huidige vriendin praten ook over ware liefde. Ik zou alles voor haar doen, maar dit brengt ook verplichtingen. Alles kan pijn doen, een opmerking, een plaagstootje, lichte jaloezie, en dat is een bereidheid die je moet ( leren) hebben. Als je niks inzet, kun je ook niet alles winnen !
Weggaan bij iemand is soms zwakte toegeven .
Nu vraag je je af : waarom ?
Als je weggaat kun je maw jezelf niet meer het gevoel geven ( in de meeste gevallen)
Als het misgaat, komt dat door twee kanten.
Problemen worden door twee mensen veroorzaakt.
Vaak iemand die constateert en iemand die zwijgt erover. Bijna alles is op te lossen ( althans in die overtuiging leef ik). Wanneer weet je dat iemand de ware is ?
Een moeilijke vraag .....
Dat weet je, denk ik, pas na de verliefdheid en na het geven om . Soms is liefde er wel, maar zonder er weini tijd, moeite in te steken hoef je niet te geloven in ware liefde.
Je zult dan een afgeleide krijgen en die aanzien als ware liefde.
Is het vechten het waard ? Bepaal dat zelf.
Zoals ik al zei; in de liefde stel JIJ de grenzen. Het vechten hoort er tot op een bepaalde hoogte bij. Meestal is het nuttig.
Je wordt er een beter persoon van en kunt beter omgaan met de ander.Doordat mensen steeds meer keuzes hebben, groeit men ook verschrikkelijk anders op. Je moet dus steeds meer moeten leven met elkaars verschillen en tekortkomingen ( denk wel; een tekortkoming van hem/haar is een tekortkoming van mij om daarmee om te gaan).
Ik hoop dat ware liefde nooit uitsterft....
Dat zou pas zonde zijn.
De zin van leven ( geven en liefhebben)
zou weg zijn ( het gaat niet om geld, status, het gaat om liefde). Noem me een hopeloos romanticus, een verwijfde proleet, maar ik ga op zoek naar het hoogste doel; ware liefde.Draafdraafdraaftdoor !
( think about it)
gekwetst geweest door/ bij/ na stulopende
relaties. Wie niet, zul je zeggen, maar voor mij
is dat lange tijd reden geweest om zodanig mijn
eigenbelang in het oog te houden, en zozeer erop
gefocust te zijn niet te verliezen wat ik heb, dat
elke poging tot een relatie bij voorbaat gedoemd
was te mislukken.
Sinds ruim een jaar is er weer een (veel jongere)
vrouw die zegt dat ze van me houdt. Door het
leeftijdsverschil plus geloofsverschillen is het lang
niet zeker dat het ooit tot een relatie komt, maar
mijn gevoel zegt me dat wat ik voor haar voel WARE
LIEFDE is. Het enige waar ik aan denk in een relatie
met haar is hoe kan ik haar gelukkg maken. Niet wat
kan ik verliezen, en niet wat kan ik aan haar veranderen,
zelfs niet de wetenschap dat het overgaat zou mij
in de weg staan als zij de stap aandurfde. Ik bedoel,
ze is zoveel jonger dat over vijf, tien of vijftein jaar er
een moment zal komen dat ze weg wil. Ik heb haar
beloofd haar dan te laten gaan, en alles mee te laten
nemen wat ze wil hebben. En ik zal dan heel erg
dankbaar zijn voor d jaren die ze mij gegeven heeft.
Eerder onder dit topic staat te lezen dat je meerdere
ware liefdes in je leven kan meemaken. Helemaal mee
eens, en ik zeg niet dat mijn vroegere twee vaste
releties geen ware liefdes waren. Maar vergeleken
met deze nieuwe...........
quote:
op 06-06-2000 om 10:25 PM schreef Slidingtrancer het volgende:
Waar ik bang voor ben, en ik weet niet of je precies daar op doelde Slidingtrancer, is dat alles tegenwoordig volmaakt moet zijn. We worden door de media geindoctrineerd met volmaakte mensen die, soms na wat romantische struggles, elkaar vinden. En daar houdt het dan op...Op het moment dat de held de heldin heeft is het einde verhaal. Er wordt hier soms mee gesuggereerd dat je altijd en immer in het hoge, almachtige liefdesgevoel moet zitten. Anders....(?)
Ik ben natuurlijk ook gevormd door mijn ervaringen, maar als ik naar mijn persoonlijk kijk (over andermans gevoelens mag ik eigenlijk niet oordelen), dan denk ik dat de reden is dat ik liefde heb gevonden, ligt in het feit dat ik mijzelf ken en mijn grenzen weet. Ik voel (zegt ze nu optimistisch?) dat ik mijn lief zou laten gaan, als het nodig was. En er zijn dingen in mijn leven gebeurt waarvan ik voel dat ik dat van niemand meer moet accepteren: ware liefde of niet. Hmmm, misschien probeer ik omslachtig te zeggen dat ik een sterke vrouw ben, om het maar eens New Agesoft te zeggen 
Iemand gaf haar het advies: draafdraafdraafmaar!
Nou, bij deze! 
(kbenermoevan)
....maar daarna ben ik weer triestig...
Schiet je ook maar iets op met je vraag Guppie?
....maar daarna ben ik weer triestig...
Ik heb de ware liefde vaak willen vinden bij partners. Daar vond ik het niet. Ik denk niet dat partnerliefde ooit "ware liefde" kan worden. Aan partnerliefde zijn veel voorwaarden verbonden. Als een partner je uitscheld, aan de drugs raakt, of ander soort narigheid uithaalt is de liefde snel over.
Ware liefde, heb ik ontdekt, is de liefde die je als ouder voelt voor je kind. Een liefde zonder voorwaarden. Een liefde die niet samengaat met de uiterlijke kenmerken van het lichaam, een liefde die geen voorwaarden stelt. Als mijn dochter rare capriolen uithaalt, blijft ze hoe dan ook mijn dochter. Mijn liefste dochter
Prole
Ik heb de ware liefde vaak willen vinden bij partners. Daar vond ik het niet. Ik denk niet dat partnerliefde ooit "ware liefde" kan worden. Aan partnerliefde zijn veel voorwaarden verbonden. Als een partner je uitscheld, aan de drugs raakt, of ander soort narigheid uithaalt is de liefde snel over.
Ware liefde, heb ik ontdekt, is de liefde die je als ouder voelt voor je kind. Een liefde zonder voorwaarden. Een liefde die niet samengaat met de uiterlijke kenmerken van het lichaam, een liefde die geen voorwaarden stelt. Als mijn dochter rare capriolen uithaalt, blijft ze hoe dan ook mijn dochter. Mijn liefste dochter
Prole
quote:
op 06-06-2000 om 03:09 PM schreef Knut het volgende:
Volgens jou is ware liefde dus onvoorwaardelijk liefde. Niet mee eens. Een Ware liefde kan namelijk ook ophouden
Maar werd de liefde daar minder om? Pure liefde was nog steeds liefde ook al is het nu misschien voorbij.
Een partnerrelatie kan daarom volgens mij nooit echt "ware liefde" zijn (ik bedoel daarmee niet dat liefde tussen partners niet echt is hoor, integendeel), in zijn zuiverste vorm. Partnerliefde kent een groot egocentrisch gehalte, de ander moet je een goed gevoel kunnen geven. Is dat goede gevoel helemaal verdwenen en voegt het dus niets waardevols meer toe aan je eigen leven dan is de liefde gauw bekoeld.
Een goede partnerrelatie is die relatie met diegene die voldoet aan alle voorwaarden die je daaraan hebt gesteld. Bij ware liefde is dat niet zo, daar accepteer je de ander volledig, met alle gebreken en nukken. Zelfs als de persoon die het onderwerp is van die ware liefde, die liefde afwijst.
Prole
uiteraard niet ten koste van jezelf, maar met je mogelijkheden.
huh heb dit eigenlijk nog maar zelden meegemaakt, maar lijkt met zo
quote:
Op 14 juli 2000 10:41 schreef Ludo het volgende:
Ik wist het al een tijd, maar sinds twee dagen weet ik het echt 200% zeker.....jij bent de ware, schattie!
Alleen van de ware liefde wordt te veel verwacht, waardoor er een negatieve bijsmaak bijkomt. Ware liefde is dus niet eeuwig, alleen een momentopname...
Ik heb de ware gevonden, maar ben die ook weer kwijt geraakt... maar ze zal het altijd blijven.
quote:
Op 05 juni 2000 13:25 schreef Merel het volgende:
Ik denk dat ware liefde wél bestaat. Ik hoop het in ieder geval.. Maar ware liefde hoeft geen eeuwige liefde te zijn. Denk ik dan.
Ware liefde is onvoorwaardelijke liefde. Of dat nou voor je man, vrouw, moeder, kind, neefjes, nichtjes, of je kat is.
--------------------------------------------------------------------
En hond :-)
Al geloof ik niet dat dieren LIEFDE kunnen voelen.
Wel genegenheid en geborgenheid.
En je weet het wel degelijk.
Als je denkt dat het niet bestaat heb je het gewoon nooit meegemaakt.
Eigenlijk best wel triest dat veel mensen denken dat het niet bestaat en vervolgens met minder genoegen nemen.
Zonde....
Ik weet dat het bestaat omdat ik mij in de bevoorrechte positie bevind dat er in mijn relatie sprake is van ware liefde.
quote:
Op 06 juni 2000 11:03 schreef Slidingtrancer het volgende:
Een ware liefde is er maar 1 en komt zelden met meer. De waarheid over die liefde is dat pas als je er veel tijd en moeite insteekt, kan er sprake zijn van ware liefde. Ware liefde is de laatste stap op de trap van de liefde. Je begint met verliefd, geven om, lief hebben en dan stokt het bij de meeste mensen. Als je zou moeten tellen hoeveel mensen getrouwd zijn op basis van vriendschap of andersoortige gevoelens, puur omdat ze zichzelf niet helemaal durfen/willen geven, zou geen enkele relatie meer een relatie genoemd worden. Ware liefde is zwaar, vriendschap is makkelijk. Je weet dat je ware liefde kent als je de ergste pijn ooit hebt gehad en de grootste vreugd ooit hebt gekend bij die persoon.<BR>Tot dan ken je geen ware liefde.<BR>Ware liefde is de bereidheid alles te willen geven voor die ene persoon. En hoeveel van ons zijn dat nog bereid ? <IMG SRC="i/s/frown.gif"><P>Ik wel in ieder geval <IMG SRC="i/s/smile.gif"><P>( ik draaf ook door )
Hier ben ik het dus helemaal mee eens! Meestal blijft het alleen maar bij verliefd zijn. Ik heb dit keer op keer meegemaakt. Je denkt van dit meisje blijf ik mijn hele leven trouw omdat je verliefd bent. maar het gaat verder dan dat! Ware liefde is onvoorwaardelijk, dus wat er ook gebeurt blijven doorgaan met liefde geven! ook al lijkt het dat het van de ander niet komt! Dat merk je heus wel als er van de andere kant geen liefde meer komt. het moet dus wel van twee kanten komen, dus onvoorwaardelijk in beide richtingen. Is dit niet het geval dan gaat het altijd mis. dat kan lang duren of kort maar het gaat een keer fout.
quote:
Op 16 juli 2000 16:57 schreef Kyara het volgende:
Ware liefde bestaat.
En je weet het wel degelijk.
Als je denkt dat het niet bestaat heb je het gewoon nooit meegemaakt.
Eigenlijk best wel triest dat veel mensen denken dat het niet bestaat en vervolgens met minder genoegen nemen.
Zonde....Ik weet dat het bestaat omdat ik mij in de bevoorrechte positie bevind dat er in mijn relatie sprake is van ware liefde.
Idd, als je het nog nooit hebt meegemaakt weet je niet wat je kan voelen en wat het is. Maar het is alles!
Zo denk ik erover tenminste.. I found my true love.. miss her every day!
edit
wat ik dus probeerde te zeggen is: het is echt niet alleen de liefde die je voor je partner hebt, maar iook voor andere dingen...
zo nu begrijp ik mezelf ook weer
/edit
[Dit bericht is gewijzigd door slakkie op 19-07-2000 22:46]
quote:
Op 16 juli 2000 16:57 schreef Kyara het volgende:
Ik weet dat het bestaat omdat ik mij in de bevoorrechte positie bevind dat er in mijn relatie sprake is van ware liefde.
Fraai is dat. En al die jongens die je voor deze had was geen ware liefde maar gewone liefde? Geldt niet alleen voor jou maar ik neem aan dat iedereen die hier post wel meerdere vreindjes/vriendinnetjes heeft gehad. Toevallig is de laatste liefde ook altijd de ware waardoor de vorige minder waar waren wat wil zeggen dat je in je vorige relatie lekker hebt lopen liegen
Want zoals elke Fok!ker altijd beweerd je moet pas een relatie nemen als je echt van elkaar houdt bladibla niet nemen om het hebben blablabla en al die zooi
En nu wordt die ene liefde opgehemeld en als de ware bestempeld "ja nu heb ik echt de ware!" Precies en het klinkt net zo geloofwaardig als de vorige 4 keren dat je dat zei
En als degene die je nu hebt niet de ware is? Moet je het dan meteen afbreken of toch doorgaan in de verwachting dat je huidige partner alsnog de ware wordt?
Alleen KingShakur zegt zijn ware hebben gevonden en verloren. Ergo al zijn toekomstige relaties zijn minder waar. Mag hij dan nog wel ooit een relatie nemen? Tja sla er een ander liefdes topic op na en het antwoord is nee. Helaas KingShakur beurt verbeurd.
Ik vind het verhaal van KingShakur toch het beste 'de ware' definieren. Je hebt de liefde gevonden, verloren je gaat verder, ontmoet nieuwe liefdes maar het is nooit meer hetzelfde zoals die ene. Havoc en Diz-C zitten in hetzelfde schuitje.
Maarja ik heb het nooit gevoeld dus ik heb geen recht van spreken
quote:
Op 19 juli 2000 23:37 schreef Herald het volgende:
Fraai is dat. En al die jongens die je voor deze had was geen ware liefde maar gewone liefde? Geldt niet alleen voor jou maar ik neem aan dat iedereen die hier post wel meerdere vreindjes/vriendinnetjes heeft gehad. Toevallig is de laatste liefde ook altijd de ware waardoor de vorige minder waar waren wat wil zeggen dat je in je vorige relatie lekker hebt lopen liegen
Das dus niet waar. Je weet pas wat het verschil is als je de ware liefde een keer ontmoet, dan weet je wat het verschil is.
Dat dit het is.
Dat voel je.
Dat merk je.
Dat zie je in zijn blik.
Dit is hem.
Volgens mij bestaat er wel ware liefde, maar ik denk dat je dat pas weet als de ander (vroegtijdig) wegvalt. Als je van diegene blijft houden zoals op de eerste dag terwijl die persoon helemaal aftakelt, dan kun je spreken van echt liefde. Als die persoon eenmaal overleden is en niemand anders kan haar vervangen en je hebt daar ook geen behoefte aan, je wilt eigenlijk sterven om bij haar te zijn, dan is er sprake van ware liefde.
Ik heb er maar eens een threadje aan gewaagd.
Ik spreek jullie daar! 
OK, ik geef het toe.
Onvoorwaardelijk maar nooit vanzelfsprekend
kusje aan ALTER-EGO mijn eerste en enige liefde
quote:
Op 20 juli 2000 08:16 schreef Isje1 het volgende:
Das dus niet waar. Je weet pas wat het verschil is als je de ware liefde een keer ontmoet, dan weet je wat het verschil is.
Dat dit het is.
Dat voel je.
Dat merk je.
Dat zie je in zijn blik.
Dit is hem.
oke, maar betekent dat je dan in de vorige relaties er met de pet naar gegooid hebt? Dat je dacht, dit is de ware: 4 the time being? Of kan het zo zijn dat ook dit ultieme gevoel plaatsmaakt door een nog ultiemer gevoel. Bovendien is de ware geen garantie om oud te worden. Zou leuk zijn, maar er zijn altijd andere, externe factoren die meespelen: een andere persoon die jij, hij of zij tegenkomt, cariere, kinderen, sociaal leven, sterfgevallen...
Wat maakt, als de relatie stukloopt naar 6 maand of 6 jaar die persoon dan ineens niet meer de ware met terugwerkende kracht?
quote:
Op 25 juli 2000 11:35 schreef SunChaser het volgende:
oke, maar betekent dat je dan in de vorige relaties er met de pet naar gegooid hebt? Dat je dacht, dit is de ware: 4 the time being? Of kan het zo zijn dat ook dit ultieme gevoel plaatsmaakt door een nog ultiemer gevoel. Bovendien is de ware geen garantie om oud te worden. Zou leuk zijn, maar er zijn altijd andere, externe factoren die meespelen: een andere persoon die jij, hij of zij tegenkomt, cariere, kinderen, sociaal leven, sterfgevallen...
Ik geef je geen gelijk, omdat jij het waarschijnlijk nog niet hebt meegemaakt.
Dit gevoel is niet te vergelijken met het gevoel dat ik bij die andere relaties had. Ik heb er absoluut niet met m'n pet naar gegooid, maar er was altijd een "maar".
Wat mij nu overkomt heb ik nog nooit meegemaakt (en hij gelukkig ook niet! )
Tuurlijk spelen al die dingen die jij schrijft ook mee, maar als je echt 100% voor elkaar kiest kom je daar uit, kun je heel veel dingen overmeesteren. Je komt er alleen maar sterker uit met z'n tweetjes!
quote:Dit is dus de grootste bullshit die ik heb gehoord. De meest voorkomende misvatting is, dat liefde pas echt en waar en waardevol is als je er voor hebt moeten vechten, het vuur van de goden hebt gestolen en door diepe dalen bent gegaan.
Op dinsdag 6 juni 2000 11:03 schreef Slidingtrancer het volgende:
Een ware liefde is er maar 1 en komt zelden met meer. De waarheid over die liefde is dat pas als je er veel tijd en moeite insteekt, kan er sprake zijn van ware liefde.
Soit, voor sommigen zal dat opgaan, maar mij lijkt persoonlijk zo'n liefde erg vermoeiend en energievretend. Dat lijkt mij dan ook meer passie.
Een relatie kan ook heel erg goed zijn met wat meer rust. Binnen een relatie moeten er ook vanzelfsprekendheden zijn.
Ware liefde is zo ontzettend overrated en overgeromantiseerd door films e.d.
Ik denk zeker wel dat hij bestaat. Hij staat in een hoekje en besluipt je op het moment dat je het niet in de gaten hebt.
Dat lijkt me hoogst onverantwoordelijk.....
MIJ IS HET ALTIJD GOED BEVALLEN"
|
|
