Jaloezie

Dat denk ik ook, dat onzekerheid een rol speelt. Ik heb het eigenlijk niet zo sterk, jaloezie, hoogstens ooit in het begin van een relatie gehad (=onzekerheid). Ook al denk je dat het misschien niet zo is, ik denk wel dat er een verband is;
Onzekerheid > krampachtig gedoe > moeilijkheden met relaties > jaloezie/boosheid (hij/zij heeft het ergens anders beter) terwijl je eigenlijk weet dat het door jezelf komt > onzekerheid.

Ik zou je geen tips kunnen geven, dingen zijn nu eenmaal makkelijker gezegd dan gedaan. Succes iig.

quote:

Op maandag 16 januari 2006 17:13 schreef nozem het volgende:
Tegen jaloezie kan ik helemaal niks beginnen. Het is sterker dan ik.

Naja, als je niet sterk bent dan moet je je zwakte maar accepteren, toch? Leer leven met dat je regelmatig dingen kapot maakt door je jaloezie. Er zit niks anders op, als ik je zo hoor.

Voor het geval je toch je zwakte op wil geven: probeer je jaloezie in iets anders om te buigen. Als je te zwak bent om er iets aan te doen, dan kun je op andere gebieden misschien nog succes in je leven bereiken.

Als je TOCH iets aan je zwakte wil doen, dan zou ik eens naar een psychiater stappen. Maar ja, je zegt zelf al dat je niet sterk bent...

quote:

Op maandag 16 januari 2006 18:27 schreef milagro het volgende:
Jaloezie is vervelend, vooral voor jezelf en juist als je het binnenhoudt (zoals ik dat doe, de momenten die ik onnodig nagelbijtend, buikpijnend, scenario's afdraaiend heb doorgebracht , omg en dan blijven lachen, hè, als hij vraagt waarom je zo stil bent..... niets, beetje moe ) , en ook voor je partner als het echt onnodig is en je hem/haar ermee om de oren slaat en dat met zekere regelmaat.
Maar ik vind het minstens zo irritant als een partner echt totaal niet jaloers is

'Feest' van herkenning Ook dat laatste.

Is het trouwens normaal jaloers te zijn wanneer je vriendin met iemand omgaat waarvan je weet dat hij haar wilt zoenen? Zij zegt niets met hem te willen en hem te vriend willen houden. Dat geloof ik, maar het idee dat die ander misschien zijn best gaat doen haar te versieren maakt me misselijk.

Ik haal me dan allerlei scenario's in mijn hoofd. Maar als iemand me zou vragen of ik haar vertrouw zeg ik gek genoeg toch echt welgemeend "ja".

Leuk topic dit. Jaloezie is normaal, maar het is soms moeilijk binnen de perken te houden.

met je jaloezie naar de psychiater

quote:

Op maandag 16 januari 2006 18:35 schreef milagro het volgende:
met je jaloezie naar de psychiater

Met je GEVOEL van jaloezie naar de psychiater.

Ik vind het echt niet normaal als je een overweldigend gevoel van jaloezie hebt, hoor. Ik zie dat maar bij een paar mensen, en ik zie die mensen echt NOOIT gelukkig zijn. Als jij de uitzondering bent, dan moet je de problemen bij jezelf zoeken. Als je de problemen niet bij jezelf kunt vinden, dan kan een psychiater dat wel.

Zo gek is dat dus niet...

quote:

Op maandag 16 januari 2006 18:31 schreef thaleia het volgende:
dan gun ik hem nog steeds alle goeds, maar dan wil ik wel graag dat IK het leuker heb he

Who dies miserable and alone! Ja hoor, heel herkenbaar

Ik heb zelf weinig last van jaloezie. Het is zeker niet overweldigend. De enige jaloezie waar ik nog wel eens last van heb is jaloezie tegenover mensen die het allemaal voor elkaar hebben. Maar ja, dat is heel simpel, zo moeilijk IS het niet om het voor elkaar te hebben. Ik maak er alleen geen tijd voor vrij.

quote:

Op maandag 16 januari 2006 18:34 schreef Disorder het volgende:

[..]

'Feest' van herkenning Ook dat laatste.

Is het trouwens normaal jaloers te zijn wanneer je vriendin met iemand omgaat waarvan je weet dat hij haar wilt zoenen? Zij zegt niets met hem te willen en hem te vriend willen houden. Dat geloof ik, maar het idee dat die ander misschien zijn best gaat doen haar te versieren maakt me misselijk.

Ik haal me dan allerlei scenario's in mijn hoofd. Maar als iemand me zou vragen of ik haar vertrouw zeg ik gek genoeg toch echt welgemeend "ja".

Leuk topic dit. Jaloezie is normaal, maar het is soms moeilijk binnen de perken te houden.

Ik vind dat normaal uiteraard
Of het gezond is, is wat anders

En zolang je het voelt enkel, wetende dat het onzin is, wat je voelt, is er weinig mis mee, behalve dan dat je jezelf onnodig ellendig doet voelen.
Zolang je de ander maar niet verbiedt een en ander te doen, omdat jij het niet trekt.

Mijn jaloezie zakt als ik er gewoon vooruit kom.
"Ja, ik weet dat het onzin is, maar toch voel ik het zo, sorry".
Op het moment dat ik het uitspreek, is het eigenlijk voor het grootste gedeelte weg.


Als iemand mijn vertrouwen al eens beschaamd heeft, is er geen redden meer aan.
Dan zie ik overal spoken, terecht of niet.

quote:

Op maandag 16 januari 2006 18:37 schreef RetepV het volgende:

[..]

Met je GEVOEL van jaloezie naar de psychiater.

Ik vind het echt niet normaal als je een overweldigend gevoel van jaloezie hebt, hoor. Ik zie dat maar bij een paar mensen, en ik zie die mensen echt NOOIT gelukkig zijn. Als jij de uitzondering bent, dan moet je de problemen bij jezelf zoeken. Als je de problemen niet bij jezelf kunt vinden, dan kan een psychiater dat wel.

Zo gek is dat dus niet...

Wel als je de TS dat adviseert
Wat hij heeft is nog heel erg te doen, hoor.
Hij gaat niet door het lint, trapt geen gevaarlijke scenes, verbiedt en saboteert niet etc etc.

quote:

Op maandag 16 januari 2006 18:43 schreef milagro het volgende:

[..]
Als iemand mijn vertrouwen al eens beschaamd heeft, is er geen redden meer aan.
Dan zie ik overal spoken, terecht of niet.

Dat is mij bij dus al eens gebeurd (andere vriendin), daarom mijn zorgen dus Erg lastig dit. Het lucht inderdaad op, maar ik wil de ander ook niet het gevoel geven haar in de gaten te houden, dus krop ik het vaak op.

quote:

Op maandag 16 januari 2006 18:43 schreef milagro het volgende:

[..]

Als iemand mijn vertrouwen al eens beschaamd heeft, is er geen redden meer aan.
Dan zie ik overal spoken, terecht of niet.

dit had ik in een relatie
uiteindelijk is het ook misgelopen
gedrag van je partner kan er ook voor zorgen dat je jaloers wordt

quote:

Op maandag 16 januari 2006 18:46 schreef Disorder het volgende:

[..]

Dat is mij bij dus al eens gebeurd (andere vriendin), daarom mijn zorgen dus Erg lastig dit. Het lucht inderdaad op, maar ik wil de ander ook niet het gevoel geven haar in de gaten te houden, dus krop ik het vaak op.

Echt zo van... "Kijk mij eens onbezorgd stoer zijn!"

quote:

Op maandag 16 januari 2006 18:46 schreef Disorder het volgende:

[..]

Dat is mij bij dus al eens gebeurd (andere vriendin), daarom mijn zorgen dus Erg lastig dit. Het lucht inderdaad op, maar ik wil de ander ook niet het gevoel geven haar in de gaten te houden, dus krop ik het vaak op.

Ach, gewoon ervoor uitkomen dan.
Wat is het ergste dat je kan gebeuren?
Zij is te vertrouwen toch?
Dus het ergste is dat jij je toch zit op te vreten thuis alleen.
En dat dus voor niets.

En al zou die ander vreemd gaan, je jaloezie zal het niet tegenhouden.
Kun je maar beter lol maken in haar afwezigheid, als het gebeurt, gebeurt het.

Wijze woorden, hè, waar ik zelf geen donder aan heb uiteraard, als het de kop weer opsteekt
Met de jaren ( ) wordt het gelukkig wel minder, veel minder.
Of zou het schelen dat ik geen chronische leugenaars meer in mijn leven heb

Als ik normaal om wil gaan met ex-en word ik ook continue gehindert door de vriend van haar nu. Ja, als je dit leest jaloerse jongen, dan zie je dat heel veel mensen het hebben, maar dat je overdrijft!

quote:

Op maandag 16 januari 2006 18:27 schreef milagro het volgende:
juist als je het binnenhoudt (zoals ik dat doe, de momenten die ik onnodig nagelbijtend, buikpijnend, scenario's afdraaiend heb doorgebracht , omg en dan blijven lachen, hè, als hij vraagt waarom je zo stil bent..... niets, beetje moe )

wuhhh

working on it

Erg is dat ja.

Ach ja jaloezie.. ik zie het ook wel als iets goeds. Een soort relatie-overlevingsdrang. Ik moet altijd een beetje lachen om die mensen die zeggen nooit jaloers te zijn, en hun vriend/vriendin in alles vrij te laten. Het zijn precies die mensen die je later weer hoort janken dat ze belazerd zijn. Ze zijn zooo zielig. Ze zagen het totaaaal niet aankomen. Rot op, denk ik dan, het is je eigen schuld. Had je maar moeite moeten doen om je vrouw/kerel te houden.

Jaloezie is goed, maar zoals met zoveel dingen uiteraard met mate. Anders dan wordt het inderdaad een kwelling voor jezelf en je relatie.

quote:

Op dinsdag 17 januari 2006 00:19 schreef nozem het volgende:

[..]

Och, ik heb persoonlijk liever dat ik belazerd word en het totaal niet aan zie komen (me er ook nooit druk over heb gemaakt) dan dat ik mezelf eerst een half jaar onnodig elke dag gek heb lopen maken en dan alsnog word belazerd. Ik prefereer ook 1000 keer relaxt in een vliegtuig zitten en de 1001e keer neerstorten boven 1000 keer vol angst in een vliegtuig zitten en dan alsnog neerstorten.

Als ik jou zo hoor dan heb je 't ook wel in extreme mate. Feit blijft dat wanneer je iets om je partner geeft, dat er dan altijd een angst behoort te zijn dat het mis gaat. Hij/zij kan altijd verliefd worden op iemand anders. Op dat moment vindt ze diegene wellicht aantrekkelijker dan jou. De wetenschap dat zij/hij daar niets mee gaat doen is volkomen op vertrouwen berust. Nou zullen 9 van de 10 fokkers zeggen dat ze hun partner voor 100% vertrouwen, maar feit is wel dat van die 9 er misschien 2 of 3 met bedrog te maken krijgen. Conclusie; dat vertrouwen wordt gewoon behoorlijk overschat. Jaloezie is IMHO niets anders dan een verdedigingsmechanisme tegen dat mogelijk gebrek aan vertrouwen.

Maar die jaloezie is gekomen door 1 slechte ervaring, of was hij er al en was die slechte ervaring een bevestiging van wat je eerst dacht dat spoken waren, Nozem?

Mijn jaloezie is pas gekomen, na een slechte ervaring, iets dat ik totaal niet aan zag komen, maar dan ook totaal niet.
Achteraf herkende ik alle signalen, het was eigenlijk best duidelijk, maar het kwam gewoon niet in me op dat die persoon wel eens dat zou kunnen doen.
Bij een volgende was ik dus heel erg op mijn hoede, dat zakt natuurlijk wel, maar als het dan bij een weer latere nieuwe lange relatie weer prijs is, en die ander bij hoog en laag ontkent, je ook geen bewijzen hebt, enkel vermoedens, ga je helemaal twijfelen aan je zelf.

Eerst zag je niets, en nu zie je teveel, en in beide gevallen was het mis, alleen had je die laatste keer dus gelijk.

Ik weet niet wat ik zuurder vond, hoor, denken te weten dat die ander de kluit belazert, en dan het ook bevestigd krijgen, na maanden voor paranoide uitgemaakt te zijn of het echt koud op je dak krijgen , denkende dat je niet gelukkiger kan zijn dan dit.

Het een valt echt niet te prefereren boven het ander.
Het is allebei gewoon kut met peren zo u wilt.

quote:

Op dinsdag 17 januari 2006 01:13 schreef nozem het volgende:

[..]

Ik zie die jaloezie wel terug bij mensen die flink belazerd zijn in het verleden, en dan is het ineens een stuk begrijpelijker. Echter, bij mij is het altijd al zo geweest. Ik ben wel eens ingeruild voor een ander, ik heb wel eens een ex die bij hoog en laag beweerde tijd voor zichzelf nodig te hebben na een dag al met een ander gezien, ik heb een vriendinnetje (in een ver verleden) wel eens met een ander zien zoenen etc..

Maar echt belazerd? Neen. Dus ik zou niet weten waar het vandaan komt. Maar nogmaals, ik heb er toch met name last van bij exen en niet eens zozeer binnen een relatie. Ik kan gewoon heel moeilijk wennen aan het idee dat iemand, waar ik harstikke mooie tijden mee beleefd heb, de beste seks van de wereld mee heb gehad, de liefde aan heb verklaard... dat die persoon ineens aan een ander 'toebehoort.' En dat kan nog na maaaaanden steken. Zelfs het vermoeden dat ze een ander heeft is genoeg om het gifgroene monster te voeden.

_{En voor de goede orde, dit gaat niet expliciet over een bepaald persoon..}

Okay, ja, exen, nou dat hebik dan enkel als ik er nog om treur, maar dat lijkt me vrij logisch.
Dat je het niet kan verdragen, de gedachte alleen al, dat hij met een ander is, en jij niet eens meer kan bellen met hem, laat staan aanraken.

Maar als ik over het verdriet heen ben, is het ook echt over, en dan ken ik geen jaloezie, in de zin van misgunnen.

Want dat is eigenlijk wat jij dan omschrijft, je misgunt de ander iets, in dit geval dus geluk, met een ander.
De jaloezie binnen een relatie is geen misgunnen maar angst om te verliezen.