Waarom praat men zo denigrerend over muziek uit de jaren 80?

Ik ben geborden in 1986 en ik heb inderdaad een behoorlijke hekel aan de jaren 80. De sound van die drums, de reverb over de zang, de gitaarsounds, om van te kotsen. Prince rockt behoorlijk hard en Michael Jackson was geweldig. Madonna redelijk. En je had natuurlijk wat meer alternatieve dingetjes toen The Smiths, New Order, Stone Roses, Pixies, Echo and the bunnymen; allemaal prachtig.

Maar ik kots op Bruce Springsteen, Dire Straits, Spandau Ballet, Foreigner, Van Halen, Europe etc etc. Alhoewel de eerste 2 nog geweldige muzikanten zijn. Het is gewoon niet mijn smaak hoe die lui zich presenteren, zo bombastisch, zo niet cool.

quote:

Op dinsdag 27 december 2005 02:23 schreef Jazoist het volgende:

[..]

Mee ens. Er was ook wel wat artistiekerige muziek, maar het was een beetje uitproberen waar de smaak lag van de 'cocoonende', punkschuwe en sexschuwe luisteraar.

Mensen waren misschien wat individualistischer dan het communevolk wat elkaar blij achterna hosde op de vogeltjesdans en luv in de jaren 70...

En de muziek van de jaren 80 was ZEKER aanzienlijk artistieker, vandaar ook de veelheid aan stijlen die we er sindsdien hebben bijgekregen, godzijdank!! Anders zouden we nog steeds verplicht letters met onze armen moeten vormen op the village people en aanverwante pulp

quote:

Op dinsdag 27 december 2005 10:24 schreef kamagurka het volgende:

[..]

Mensen waren misschien wat individualistischer dan het communevolk wat elkaar blij achterna hosde op de vogeltjesdans en luv in de jaren 70...

En de muziek van de jaren 80 was ZEKER aanzienlijk artistieker, vandaar ook de veelheid aan stijlen die we er sindsdien hebben bijgekregen, godzijdank!! Anders zouden we nog steeds verplicht letters met onze armen moeten vormen op the village people en aanverwante pulp

Natuurlijk Voor de 80's was village people aan anverwante pulp het enige wat de muziek ons gaf...

quote:

Op dinsdag 27 december 2005 10:27 schreef peaceman het volgende:

[..]

Natuurlijk Voor de 80's was village people aan anverwante pulp het enige wat de muziek ons gaf...

Ipv. het steeds tégen mij op te nemen kun je ook eens kijken op wie ik reageer... waar slaat het op om de luisteraar uit de jaren 80 cocoonende sexschuwe (waren het geen spraakmakende videos met naakte vrouwen van duran duran in de jaren80?) luisteraars te noemen

En als je het over wham hebt oid.. in de jaren 80, dan heb je het in de jaren 70 over the village people ja, daar luisterden meer mensen naar dan naar pink floyd hoor..

quote:

Op dinsdag 27 december 2005 10:34 schreef kamagurka het volgende:

[..]

Ipv. het steeds tégen mij op te nemen kun je ook eens kijken op wie ik reageer... waar slaat het op om de luisteraar uit de jaren 80 cocoonende sexschuwe (waren het geen spraakmakende videos met naakte vrouwen van duran duran in de jaren80?) luisteraars te noemen

Zo af en toe ben ik het wel eens met je eens hoor...
Dat is idd ook flauwekul.

quote:

En als je het over wham hebt oid.. in de jaren 80, dan heb je het in de jaren 70 over the village people ja, daar luisterden meer mensen naar dan naar pink floyd hoor..

Klopt, maar dat betekend niet dat Village people model staat voor die periode..

quote:

Op dinsdag 27 december 2005 10:38 schreef peaceman het volgende:


Klopt, maar dat betekend niet dat Village people model staat voor die periode..

Net zomin als wham! model stond voor de jaren 80.. maar dát lijkt nu juist de crux van dit topic (en soortgelijke jaren 80-bash topics)

quote:

Op dinsdag 27 december 2005 10:51 schreef kamagurka het volgende:

[..]

Net zomin als wham! model stond voor de jaren 80.. maar dát lijkt nu juist de crux van dit topic (en soortgelijke jaren 80-bash topics)

Tja ik heb persoonlijk niet zo de indruk dat de 80's gebashed worden... eerder de 90's.... Ook dat begrijp ik trouwens niet.

Jaren tachtig is de beste muziek die er gemaakt is.
Michael Jackson, Duran Duran, Queen, Dire Straits .

quote:

Op dinsdag 27 december 2005 10:53 schreef peaceman het volgende:

[..]

Tja ik heb persoonlijk niet zo de indruk dat de 80's gebashed worden... eerder de 90's.... Ook dat begrijp ik trouwens niet.

Ik heb op elke muziekperiode wel kritiek hoor. De jaren 90 bestonden natuurlijk wel degelijk uit veel herkauwing van vorige decennia, en de dingen die de radio in nederland overheersten, zoals RnB en oliedomme gabbermuziek waren nu niet echt het summum van muziek... wat dat betreft is er nog niet veel verbeterd eigenlijk

Je kan heus wel positieve dingen uitvissen hoor, maar zoek daarvoor in de jaren 90 vóóral niet teveel in de mainstream grabbelton..

Mainstream namen uit de jaren 70 of 80 waren vaak toch nog best behoorlijk goede bands (u2, roxy music, bowie, simple minds), uit de jaren 90 kan ik er veel minder opnoemen..

quote:

Op dinsdag 27 december 2005 11:00 schreef kamagurka het volgende:

[..]

Ik heb op elke muziekperiode wel kritiek hoor. De jaren 90 bestonden natuurlijk wel degelijk uit veel herkauwing van vorige decennia, en de dingen die de radio in nederland overheersten, zoals RnB en oliedomme gabbermuziek waren nu niet echt het summum van muziek... wat dat betreft is er nog niet veel verbeterd eigenlijk

Je kan heus wel positieve dingen uitvissen hoor, maar zoek daarvoor in de jaren 90 vóóral niet teveel in de mainstream grabbelton..

Mainstream namen uit de jaren 70 of 80 waren vaak toch nog best behoorlijk goede bands (u2, roxy music, bowie, simple minds), uit de jaren 90 kan ik er veel minder opnoemen..

Mainstream is zoiezo natuurlijk een verschrikkelijke term....
Maar over het algemeen, de uitzonderingen daargelaten, zijn dat ook niet de interessante bands. Maar het is idd wel zo dat in de jaren 60/70/80 dat wel meer was...
Over een x-aantal jaren gaan ze dat ook zeggen van Coldplay ( )

quote:

Op vrijdag 18 november 2005 22:47 schreef Radjesh het volgende:
80's rulen big time... Beter dan die BrEeZaH muziek die er nu is.

zeker. En ik val binnen de doelgroep van dit topic waar de TS op doelt. Iedere tijd heeft zijn mooie artiesten en bagger, veel bagger. Ik denk dat de muziek uit de jaren 80 niet beter is, maar dat je je veelal alleen de goede nummers/artiesten nog hebt herinnert. Maar ik kan idd ook wel kosten over de muziek die tegenwoordig op TMF wordt gedraaid.

quote:

Op dinsdag 27 december 2005 10:24 schreef kamagurka het volgende:

[..]

Mensen waren misschien wat individualistischer dan het communevolk wat elkaar blij achterna hosde op de vogeltjesdans en luv in de jaren 70...

En de muziek van de jaren 80 was ZEKER aanzienlijk artistieker, vandaar ook de veelheid aan stijlen die we er sindsdien hebben bijgekregen, godzijdank!! Anders zouden we nog steeds verplicht letters met onze armen moeten vormen op the village people en aanverwante pulp

Ik onderscheid even voor de duidelijkheid en het gemak 3 verschillende manieren waarop je muziek kan beluisteren, namelijk als populaire hitparademuziek, underground muziek en als dansmuziek

Populaire muziek:
In de 80'er jaren had je de Yuppy cultuur, ''1980s materialist 'yuppy' ('young upwardly mobile professionals') values''. Het stijltje van Duran duran, depeche mode, boy george, george michael, had wat 'glam' achtigs naar mijn idee, deed ietwat denken aan de glamrock van de jaren 1973-74 (David Bowie, Kiss, Gary Glitter). Dat vreemde 'brave' naïeve en sexloze (Duran Duran, Boy George, Spandau Ballet, David Bowie opnieuw, Michael Jackson nieuwe stijl ), enigszins benadrukt artistieke, vind ik typerend voor 1984-1988. Het is naar mijn idee een soort popularisering van de iets vroegere new wave muziek.
Het is volgens mij een muziek bij uitstek voor de trends van die tijd, de 'nieuwe zakelijkheid', met als vertegenwoordiger de Yup.
Marketing werd volgens mij ook relatief belangrijker, de muziekindustrie had een hernieuwde, stevige grip op de zaken (die zullen niet blij zijn geweest met de late 70'er jaren punk en new wave/indy muziek, die volgden op de commerciële disco) terwijl de basis verder werd gelegd voor de schaalvergroting tot de media-kolossen die we tot op de dag van vandaag kennen en de massa van muziek voorzien.
Het was ook erg verfrissend toen Public Enemy doorbrak in 1989, wat mij betreft een trendbreuk met het verleden die definitief is gebleken, omdat het toch weer een onafhankelijke artiest was die erg populair werd.
edit: Op rock-gebied kan ook de doorbraak van U2 in 1987 op een vergelijkbare, maar minder omstuimige manier worden opgevat.

underground muziek:
Op de radio had je daarnaast een experiementele electronica en gitaarbandrock/folk underground scene voor mensen die echt muzikaal vernieuwend bezig waren. Dat kan je volgens mij zien als de 'echte' muziek, van waaruit later weer populaire hypes ontstonden.

dansmuziek:
In veel alternatieve discotheken greep men terug naar de jaren 70 funk en soul, aangevuld met vroege jaren 80 boogie en electro, en wat opwindende R&B acts zoals Prince, Chaka Khan, Sheila E, de vroege Red Hot Chili Peppers (misschien omdat zowel de underground als de hitparade muziek niet voldoende dansbaar waren, met uizonderingen).
(maar wel leuk voor jonge meisjes en de (geld schuivende) Yupyy thuis als hij niet bezig was met zijn werk). Ik vind veel muziek van 1968 tot nu aan toe prima voor de dansvloer, maar er is weinig uit de jaren 84-88 wat ik zou willen horen.

'T is mijn mening maar hoor.

[ Bericht 2% gewijzigd door Jazoist op 27-12-2005 14:53:52 ]

quote:

Op dinsdag 27 december 2005 14:15 schreef Jazoist het volgende:

[..]

Ik onderscheid even voor de duidelijkheid en het gemak 3 verschillende manieren waarop je muziek kan beluisteren, namelijk als populaire hitparademuziek, underground muziek en als dansmuziek

Populaire muziek:
In de 80'er jaren had je de Yuppy cultuur, ''1980s materialist 'yuppy' ('young upwardly mobile professionals') values''. Het stijltje van Duran duran, depeche mode, boy george, george michael, had wat 'glam' achtigs naar mijn idee, deed ietwat denken aan de glamrock van de jaren 1973-74 (David Bowie, Kiss, Gary Glitter). Dat vreemde 'brave' naïeve en sexloze (Duran Duran, Boy George, Spandau Ballet, David Bowie opnieuw, Michael Jackson nieuwe stijl ), enigszins benadrukt artistieke, vind ik typerend voor 1984-1988. Het is naar mijn idee een soort popularisering van de iets vroegere new wave muziek.
Het is volgens mij een muziek bij uitstek voor de trends van die tijd, de 'nieuwe zakelijkheid', met als vertegenwoordiger de Yup.
Marketing werd volgens mij ook relatief belangrijker, de muziekindustrie had een hernieuwde, stevige grip op de zaken (die zullen niet blij zijn geweest met de late 70'er jaren punk en new wave/indy muziek, die volgden op de commerciële disco) terwijl de basis verder werd gelegd voor de schaalvergroting tot de media-kolossen die we tot op de dag van vandaag kennen en de massa van muziek voorzien.
Het was ook erg verfrissend toen Public Enemy doorbrak in 1989, wat mij betreft een trendbreuk met het verleden die definitief is gebleken, omdat het toch weer een onafhankelijke artiest was die erg populair werd.
edit: Op rock-gebied kan ook de doorbraak van U2 in 1987 op een vergelijkbare, maar minder omstuimige manier worden opgevat.

Ehmm, en je wilt zeggen dat die kleffe natte disco uit de jaren 70 uitmuntte in onafhankelijke artiesten?? M.i. kwamen er meer onafhankelijke artiesten in de jaren 80 aan het licht dan ooit tevoren, denk aan iron maiden, metallica, ll cool j, ice t, ministry, lard, urban dance squad, etc..

quote:

underground muziek:
Op de radio had je daarnaast een experiementele electronica en gitaarbandrock/folk underground scene voor mensen die echt muzikaal vernieuwend bezig waren. Dat kan je volgens mij zien als de 'echte' muziek, van waaruit later weer populaire hypes ontstonden.

In de jaren 80 zeer booming met de john peel sessions en jools holland, veel minder commercieel dan het door de discodreun gedomineerde tijdvak ervoor

quote:

dansmuziek:
In veel alternatieve discotheken greep men terug naar de jaren 70 funk en soul, aangevuld met vroege jaren 80 boogie en electro, en wat opwindende R&B acts zoals Prince, Chaka Khan, Sheila E, de vroege Red Hot Chili Peppers (misschien omdat zowel de underground als de hitparade muziek niet voldoende dansbaar waren, met uizonderingen).
(maar wel leuk voor jonge meisjes en de (geld schuivende) Yupyy thuis als hij niet bezig was met zijn werk). Ik vind veel muziek van 1968 tot nu aan toe prima voor de dansvloer, maar er is weinig uit de jaren 84-88 wat ik zou willen horen.

'T is mijn mening maar hoor.

Ik snap dat het jouw mening is, maar ik ben het er totaal niet mee eens. Met name feitelijk niet. Verder vind ik die naar vettig haar en plateauzolen klinkende "hoempahoempa"-dreun uit de jaren 70 dus absoluut NIET swingend, cool, dansbaar of zelfs maar grappig. Eerder het toppunt van muzikale lulligheid en familievermaak voor kleuters.
Maar da's mijn mening. Geef mij maar die transparante en heldere sound uit de jaren 80.

Ik kom uit 1987 en vind dat er in de jaren 80 wel gave muziek is gemaakt, maar ook veel bagger. Heel vaak kun je al horen dat een nummer uit de jaren 80 komt, door 1 of andere typische jaren 80 sound. Kan het niet beter uitleggen. Kvin het heel erg nep. Ook hoorde je naar mijn mening wat teveel synthesizers. Wel vind ik bands als U2 wel hun top tijd in de jaren 80 hebben gehad. Maar mijn muzieksmaak is meer die van de jaren 70

quote:

Op dinsdag 27 december 2005 18:26 schreef kamagurka het volgende:

[..]

Ehmm, en je wilt zeggen dat die kleffe natte disco uit de jaren 70 uitmuntte in onafhankelijke artiesten?? M.i. kwamen er meer onafhankelijke artiesten in de jaren 80 aan het licht dan ooit tevoren, denk aan iron maiden, metallica, ll cool j, ice t, ministry, lard, urban dance squad, etc..
[..]

In de jaren 70 had je veel meer platenlabels dan tegenwoordig, met inbegrip van een eindeloos aantal onafhankelijke labels. Disco leek wat dat betreft veel op house. Al die labels en de rechten zijn opgekocht door de grote concerns die in de jaren 80 begonnen te ontstaan (Virgin, Time warner).
Maar ik had het met name over punk en new wave rage. Die gaf een flinke draai aan de produktie van alternatieve muziek en de populariteit ervan. Met onafhankelijke groep bedoel ik dus niet speciaal de mega-selling acts die jij opsomt. Urban dance squad uitgezonderd, die speelden in kleine zaaltjes voor de lol zelfs toen ze al beroemd waren. Lard en Ministry ken ik niet.

quote:

Ik snap dat het jouw mening is, maar ik ben het er totaal niet mee eens. Met name feitelijk niet. Verder vind ik die naar vettig haar en plateauzolen klinkende "hoempahoempa"-dreun uit de jaren 70 dus absoluut NIET swingend, cool, dansbaar of zelfs maar grappig. Eerder het toppunt van muzikale lulligheid en familievermaak voor kleuters.
Maar da's mijn mening. Geef mij maar die transparante en heldere sound uit de jaren 80.

Over meningen valt niet echt te twisten. feiten op zich nog wel, maar zal wellicht niet boeien. Ik vind die min of meer speelse synth pop of gitaarrock niet zo boeiend als het opzwepende R&B/jazz werk uit de jaren 70/begin jaren 80. Kwestie van smaak. Maar de muziek-industrie (voor bekenden ook wel 'muziek-mafia' genoemd) heeft altijd veel oppervlakkige muziek gemaakt, een slap aftreksel van de underground. Wat mij betreft is dit ook zo bij het late disco-tijdperk (1977-1980), de ware rage was toen richting punk muziek, en de muziekindustrie ging door met het uitmelken van disco. Dat geeft de gangbare commerciële pop-cultuur juist in die tijd (zoals midden jaren 80) iets onwezenlijks en onbenulligs. En reden voor geringschatting van een heel tijdperk.

quote:

Op dinsdag 27 december 2005 18:26 schreef kamagurka het volgende:

[..]

...ministry, lard.

[..]

Lard kwam zo te zien uit in 1989 op het Alternative tentacles label, opgezet door de Dead Kennedys (=punk). Ministry komt ongeveer uit dezelfde scene, zie wikipedia.

quote:

Op dinsdag 27 december 2005 19:20 schreef Jazoist het volgende:

Over meningen valt niet echt te twisten. feiten op zich nog wel, maar zal wellicht niet boeien. Ik vind die min of meer speelse synth pop of gitaarrock niet zo boeiend als het opzwepende R&B/jazz werk uit de jaren 70/begin jaren 80. Kwestie van smaak. Maar de muziek-industrie (voor bekenden ook wel 'muziek-mafia' genoemd) heeft altijd veel oppervlakkige muziek gemaakt, een slap aftreksel van de underground. Wat mij betreft is dit ook zo bij het late disco-tijdperk (1977-1980), de ware rage was toen richting punk muziek, en de muziekindustrie ging door met het uitmelken van disco. Dat geeft de gangbare commerciële pop-cultuur juist in die tijd (zoals midden jaren 80) iets onwezenlijks en onbenulligs. En reden voor geringschatting van een heel tijdperk.

Ik vind juist de jaren 70 voor een groot gedeelte een uitmelking van de pure sound die de jaren 60 kenmerkten. Wat in de jaren 60 echt als een roep om verandering en een optimistische opmars had geklonken werd in de jaren 70 banaal, een truukje en klonk onoprecht (eagles, supertramp). De disco was bij uitstek een fenomeen dat demonstreerde dat popmuziek slechts een goedkoop truukje was. En ieder was er vol van in een periode met goedkope plastic lampen en imitatieleer...

En de jaren 80 kenden juist een grote diversiteit aan onafhankelijke bands en labels, zoals 4AD (dead can dance, pixies), IRS (R.E.M), fiction (cure), wax trax (ministry), def jam (beastie boys, public enemy, slayer), young god (swans), dgc (sonic youth), epitaph (suicidal tendencies, bad company) en vele garage/punk/hiphop labels van kleine acts.
Muzikaal kan het je misschien niet liggen (ik ben dan weer geen RnB/jazz/soul-man) maar vruchtbaar was de jaren 80 absoluut!!

quote:

Op dinsdag 27 december 2005 19:38 schreef Jazoist het volgende:

[..]

Lard kwam zo te zien uit in 1989 op het Alternative tentacles label, opgezet door de Dead Kennedys (=punk). Ministry komt ongeveer uit dezelfde scene, zie wikipedia.

LARD is een combinatie van frontman jello biafra (dead kennedys) en de leden van ministry idd

quote:

Op dinsdag 27 december 2005 22:01 schreef kamagurka het volgende:

[..]

Ik vind juist de jaren 70 voor een groot gedeelte een uitmelking van de pure sound die de jaren 60 kenmerkten. Wat in de jaren 60 echt als een roep om verandering en een optimistische opmars had geklonken werd in de jaren 70 banaal, een truukje en klonk onoprecht (eagles, supertramp). De disco was bij uitstek een fenomeen dat demonstreerde dat popmuziek slechts een goedkoop truukje was. En ieder was er vol van in een periode met goedkope plastic lampen en imitatieleer...

Eagles en Supertramp onoprecht
Lijkt me puur een kwestie van smaak.....

Toch?

quote:

Op dinsdag 27 december 2005 22:01 schreef kamagurka het volgende:

[..]

Ik vind juist de jaren 70 voor een groot gedeelte een uitmelking van de pure sound die de jaren 60 kenmerkten. Wat in de jaren 60 echt als een roep om verandering en een optimistische opmars had geklonken werd in de jaren 70 banaal, een truukje en klonk onoprecht (eagles, supertramp). De disco was bij uitstek een fenomeen dat demonstreerde dat popmuziek slechts een goedkoop truukje was. En ieder was er vol van in een periode met goedkope plastic lampen en imitatieleer...

En de jaren 80 kenden juist een grote diversiteit aan onafhankelijke bands en labels, zoals 4AD (dead can dance, pixies), IRS (R.E.M), fiction (cure), wax trax (ministry), def jam (beastie boys, public enemy, slayer), young god (swans), dgc (sonic youth), epitaph (suicidal tendencies, bad company) en vele garage/punk/hiphop labels van kleine acts.
Muzikaal kan het je misschien niet liggen (ik ben dan weer geen RnB/jazz/soul-man) maar vruchtbaar was de jaren 80 absoluut!!

Ik ben afgehaakt mede door het dreinende geluid van de Cure (die ongelovelijk weke zang van Robert Smith), na 3 albums ging het me zwaar tegenstaan, hoewel ik eerst fan was. Zelfde met R.E.M. (nasale vocalist), leuke 1e plaat vond ik, een hele ontdekking. De Smiths vond ik daarna gelijk al bijna het meest vreselijke wat ik ooit heb gehoord. Helaas voor mij dat het zo ging tegenstaan.
Het algemene beeld van de 80's dat ik bedoel (afgezien van wat ik zelf vind) is van 'och, Whitney Houston weer op 1.'. In de jaren 70 had je dat met de 'Four Tops' bijvoorbeeld. Simpelweg onmdat muziekproducenten dergelijke acts tot vervelens aan toe uitmolken in de hitparade en er geen andere trends werden geintroduceerd.

Dit waren trouwens volgens mij echt leuke bands uit de jaren 80: Living Colour, Hüsker dü, Matt bianco, Specials,.. ... verder kom ik niet op dit moment.

quote:

Op dinsdag 27 december 2005 22:08 schreef peaceman het volgende:

[..]

Eagles en Supertramp onoprecht
Lijkt me puur een kwestie van smaak.....

Toch?

Zou kunnen, ik vind hun geluksboodschap of weemoedige geluid gewoon hartstikke nep vergeleken bij degenen die dat soort gevoelige liedjes wel zuiver konden brengen, zoals Joni Mitchell, Brian Wilson, the band, neil young, e.a.
Vooral die aanstelligerige hoge castraatstem van supertramp in combinatie met die circusmuziek, gewoon om te kotsen. Dat is niet zuiver, da's camp! Net zoals het gros van de 70s camp was en wansmakelijk.

Bovendien kan ik het niet los zien van het tijdsgewricht, en dat was aanzienlijk donkerder dan elo of superramp ons voorspiegelen. Wat dat betreft vind ik artiesten als Bowie, the stooges en pink floyd veel beter bij die tijd passen (en oneindig betere muziek gemaakt hebben). Sceptischer, donkerder en interessanter.

quote:

Op dinsdag 27 december 2005 22:37 schreef Jazoist het volgende:

[..]

Ik ben afgehaakt mede door het dreinende geluid van de Cure (die ongelovelijk weke zang van Robert Smith), na 3 albums ging het me zwaar tegenstaan, hoewel ik eerst fan was. Zelfde met R.E.M. (nasale vocalist), leuke 1e plaat vond ik, een hele ontdekking. De Smiths vond ik daarna gelijk al bijna het meest vreselijke wat ik ooit heb gehoord. Helaas voor mij dat het zo ging tegenstaan.
Het algemene beeld van de 80's dat ik bedoel (afgezien van wat ik zelf vind) is van 'och, Whitney Houston weer op 1.'. In de jaren 70 had je dat met de 'Four Tops' bijvoorbeeld. Simpelweg onmdat muziekproducenten dergelijke acts tot vervelens aan toe uitmolken in de hitparade en er geen andere trends werden geintroduceerd.

Tsja, ik heb dat met de castraatstem van superramp (zoals bovenstaand ) of de duffe groepszang van abba. En ik vind legio artiesten die zgn. vrolijk melancholisch probeerden te klinken oneindig veel deprimerender dan de koele sound van the cure bijvoorbeeld.. voor paul simon of gerry rafferty heb ik écht prozac nodig

Maargoed, da's smaak.

quote:

Op dinsdag 27 december 2005 23:51 schreef kamagurka het volgende:

[..]

Zou kunnen, ik vind hun geluksboodschap of weemoedige geluid gewoon hartstikke nep vergeleken bij degenen die dat soort gevoelige liedjes wel zuiver konden brengen, zoals Joni Mitchell, Brian Wilson, the band, neil young, e.a.
Vooral die aanstelligerige hoge castraatstem van supertramp in combinatie met die circusmuziek, gewoon om te kotsen. Dat is niet zuiver, da's camp! Net zoals het gros van de 70s camp was en wansmakelijk.

Supertramp niet echt, De Eagles da's best lekkere muziek verder.

quote:

Bovendien kan ik het niet los zien van het tijdsgewricht, en dat was aanzienlijk donkerder dan elo of superramp ons voorspiegelen. Wat dat betreft vind ik artiesten als Bowie, the stooges en pink floyd veel beter bij die tijd passen (en oneindig betere muziek gemaakt hebben). Sceptischer, donkerder en interessanter.

Bowie, Stooges zijn muzikaal gezien vrij onzinnig en boodschaploos. Pink Floyd is gewoon gewone muziek, beetje rock-achtig. Zou niks zijn voor mij zijn om dat alsmaar te draaien. En dat hoeft ook niet, want er zijn duizenden groepen uit de jaren 70. In een enkele muziekstroming, zoals soul of progressieve rock bijvoorbeeld zou het je al je hele leven kosten om enigszins een compleet beeld te krijgen van deze 'gouden' jaren. Met een stortvloed van honderdduizenden tot miljoenen platen zoals in de jaren 80 misschien niet is voorgekomen.

quote:

Op woensdag 28 december 2005 00:16 schreef Jazoist het volgende:

[..]

Supertramp niet echt, De Eagles da's best lekkere muziek verder.

Wat jij wil..

quote:

Bowie, Stooges zijn muzikaal gezien vrij onzinnig en boodschaploos.

quote:

Pink Floyd is gewoon gewone muziek, beetje rock-achtig. Zou niks zijn voor mij zijn om dat alsmaar te draaien. En dat hoeft ook niet, want er zijn duizenden groepen uit de jaren 70. In een enkele muziekstroming, zoals soul of progressieve rock bijvoorbeeld zou het je al je hele leven kosten om enigszins een compleet beeld te krijgen van deze 'gouden' jaren. Met een stortvloed van honderdduizenden tot miljoenen platen zoals in de jaren 80 misschien niet is voorgekomen.

Luister jij maar lekker naar je stampende discokrakers en ouwe funk, luister ik wel naar de overvloed van heerlijke bovenaardse popliedjes en beregoede electropop/metal/hiphop die de jaren 80 heeft voortgebracht ok?

Nu slapen * kamagurka zet nog ns pale shelter op van tears for fears