Madonna
Confessions On A Dancefloor
Begin jaren 80 was er ineens een nieuwe artieste die... Oja, ik geloof dat we het introductie stukje over kunnen slaan, want *iedereen* weet wie Madonna is. Behalve misschien een enkeling uit Oostenrijk ofzo.
Madonna heeft altijd ups en downs gehad. Haar vorige album "American Life" sloeg niet echt aan bij het grote publiek. Of dat lag aan de teruggeroepen videoclip van het titelnummer, de spaarzame instrumentatie van producer Mirwais of iets anders, zal waarschijnlijk nooit duidelijk worden. Gelukkig trok Madonna daarna weer volle zalen met haar Re-Invention Tour.
Na de Re-Invention Tour begon Madonna weer te werken aan een nieuw album met Mirwais, maar besloot uiteindelijk het album toch liever samen te doen met Stuart Price. Price was musical director van haar laatste 2 tours en deed al diverse remixes voor Madonna. Het resultaat is een disco-album dat een stuk vrolijker en luchtiger is dan zijn kale en geëngageerde voorganger.
De eerste single "Hung Up" staat momenteel op nummer 1 in de Nederlandse hitlijsten. De rest van het album is niet zo campy als "Hung Up". Een recent onderzoek heeft uitgewezen dat de gemiddelde muziekluisteraar een nieuw liedje leuk vindt als hij het denkt te herkennen en bijna mee zou kunnen zingen. Als dat écht zo is, móet dit album wel een gigantische hit worden. Want "Confessions On A Dancefloor" zit vol met invloeden. Niet alleen de hele duidelijke ABBA-sample, maar ook minder duidelijke referenties naar The Jacksons (Can You Feel It), SOS Band (Take Your Time), Donna Summer (I Feel Love) en de Pet Shop Boys.
Madonna refereert bovendien ook flink aan zichzelf. Diverse oude songtitels komen voorbij, een stuk songtext van "Lovesong" uit '98 wordt weer uit de kast gehaald, en één nummer heeft zelfs dezelfde titel als een nummer dat ze in '94 uitbracht. ,,I did all of that on purpose." zei Madonna in een recent interview met Billboard magazine. En waarom ook niet.
"Get Together", "Future Lovers" en "Jump" zijn absoluut de dansvloervullende 'future disco' knallers van het album en op "Forbidden Love" worden de oude vocoder en auto-tune kunstjes op een verfrissende manier toegepast. "Sorry" begint met Madonna die in diverse talen "Sorry" probeert te zeggen. Haar dochter Lourdes spreekt vloeiend frans, dus dat gaat goed. Maar iemand heeft waarschijnlijk een té goedkoop Bruna vertaalboekje gekocht, want in het Nederlands zegt ze 'Iek Ben Droevik' (ik ben droevig), terwijl ze klinkt als een goedkope Poolse postorderbruid. En dát klopt natuurlijk niet. Toch lief dat ze aan ons kleine kikkerlandje heeft gedacht.
Eigenlijk kent het album geen echte dieptepunten. De songtekst van "I Love New York", waarvan we in haar nieuwe documentaire alvast een demo konden horen, is een beetje sinterklaasgedichterig, maar het nummer klinkt lekker. De twee nummers die door Bloodshy & Avant werden geproduceerd lijken er niet helemaal goed bij te passen, maar "Like It Or Not" is wel weer een goede manier om het album af te sluiten.
Al met al zou dit weleens Madonna's grootste album sinds "Ray Of Light" kunnen worden. Als alles meezit gaat ze volgend jaar weer touren, en komt het nieuwe album tijdens die concerten goed aan bod, ,,If I go on tour, it would be next summer. And it would be all out disco, with lots of disco balls. I would focus on dance music and the new record. I already did the older stuff on my Re-Invention tour." De platenmaatschappij is in ieder geval blij met Madonna's nieuwe werk; volgens geruchten staan er in totaal 5 (!!) singles geplanned, waaronder "Jump" en "Sorry". Misschien kan ze 'Iek ben droevik' nog even opnieuw inspreken.
Confessions On A Dancefloor ligt vanaf nu in de winkel, en Vrijdagavond 11 november kun je om 21:30 uur op RTL-4 een interview met Madonna zien in het programma "Pulse".
*bron
www.gay.nl