Ongepland zwanger!! Help!!

quote:

op maandag 7 november 2005 09:55 schreef lupa_solitaria het volgende:
magoed, weet je wat het ook is, voor bijna elke vrouw geldt waarschijnlijk dat je zo'n kind echt niet meer kwijt wilt als het er eenmaal is. en dat je dus bijna nooit kunt zeggen dat het een verkeerde beslissing was om het kind te krijgen.

ik denk dat dat inderdaad wel waar is.. met je eigen kinderen heb je denk ik toch wel een bepaalde band en uitwisseling van liefde die je alleen met je eigen kinderen kunt hebben.. iets wat je naderhand niet meer wilt missen.

quote:

al denk ik dat er ook best mensen zijn die er spijt van hebben dat ze ooit kinderen hebben gekregen. maar dat is een enorm taboe.

dat geloof ik ook zeker. al is het maar omdat sommige kinderen nooit volwassen worden, en altijd problemen blijven opleveren. _{hoewel dat vaak komt doordat de moeders in kwestie hun kind nooit een schop onder de hol hebben gegeven, maar ook dat is weer een andere kwestie.}

ik denk ook niet dat sentimenten per definitie vals zijn, maar ze zijn het regelmatig wel. dan kun je nog discussieren over de vraag of een sentiment ooit vals is omdat het gewoon wordt veroorzaakt door stofjes in je lijf enzo. hoe ik het dan min of meer zie: stel, je raakt zwanger en je krijgt allerlei gevoelens door de hormonen die door je lijf razen. ergens is het dan alsof je onder invloed van drugs bent en dan kun je dus geen rationele beslissing meer nemen. magoed, dan nog kun je spijt krijgen als je verstand weer terug is. alleen denk ik wel dat die spijt vaak ook gebaseerd is op sentimenten en meestal niet op rationele argumenten.

ik en mijn worsteling tussen gevoel en verstand altijd. ik vind rationele besluiten 'beter', maar ik neem vaak genoeg niet-rationele besluiten.

quote:

op maandag 7 november 2005 10:02 schreef lupa_solitaria het volgende:
ik denk ook niet dat sentimenten per definitie vals zijn, maar ze zijn het regelmatig wel. dan kun je nog discussieren over de vraag of een sentiment ooit vals is omdat het gewoon wordt veroorzaakt door stofjes in je lijf enzo.

je doelt waarschijnlijk op gevoelens die later verdwijnen..

quote:

hoe ik het dan min of meer zie: stel, je raakt zwanger en je krijgt allerlei gevoelens door de hormonen die door je lijf razen. ergens is het dan alsof je onder invloed van drugs bent en dan kun je dus geen rationele beslissing meer nemen. magoed, dan nog kun je spijt krijgen als je verstand weer terug is. alleen denk ik wel dat die spijt vaak ook gebaseerd is op sentimenten en meestal niet op rationele argumenten.

sowieso gaat het hier om levensloop, en een leven maak je niet met harde feiten, maar ook juist door een stukje onverwachte gebeurtenissen, dingen die anders lopen. spijt heb ik eigenlijk ook weinig, en zeker rationeel gezien niet, omdat als iets anders was gelopen, alles anders was gelopen, en het zowel goede als slechte ervaringen had gescheeld.. met kinderen denk ik net zo. ik denk als je ze eenmaal hebt, dat je er mee kunt leven.

quote:

ik en mijn worsteling tussen gevoel en verstand altijd. ik vind rationele besluiten 'beter', maar ik neem vaak genoeg niet-rationele besluiten.

ik heb dat zelf ook.. het meest erge is ook nog dat ik vaak mood swings heb, en het ene moment ergens volkomen rationeel tegen aan kan kijken, en een paar uur later weer puur emotioneel.

dat de rationale inslag altijd beter is wil ik in ieder geval niet zeggen. een rationele inslag die tegen emotie ingaat, krijg je vroeger of later op je bordje terug..

ik ga je niet zeggen wat je moet doen, is je eigen keuze, die kan niemand anders voor jullie maken.. wel wil ik zeggen: denk de gevolgen van beide situaties goed over, zowel bij abortus als wanneer je het kind zou krijgen en kies met je hersens en zo weinig mogelijk met je hart..

ik ben geen voorstander van abortus. maar in een situatie die zo slecht kan uitpakken dat het kind totaal geen kans heeft op een goed leven dan zou ik zeggen, hou het kind niet. abortus klinkt als, ik ben onvoorzichtig geweest en kom niet uit voor mijn verantwoordelijkheden. tis ook de makkelijkste oplossing. hoewel het misschien van de andere kant de moeilijkste oplossing kan zijn. verantwoordelijkheid nemen ook in de zin van, ik heb sex gehad en de kans was sowieso al aanwezig op een kind.

heb je het idee dat je het kind een mooie toekomst kan bieden en heb je ook maar 10 procent het idee dat je het kind wilt houden, dan zou ik zeggen, probeer het en wees een goede moeder.

weet je nu al dat het een mislukking gaat worden die opvoeding en zeg je van, ik heb er totaal geen zin in. dan zou abortus wel aan de orde kunnen komen.

dan kun je als laatste nog altijd het kind baren en afstaan ter adoptie. maar of dat mogelijkheden biedt weet ik niet en of dat vaak wordt toegepast weet ik niet en of het mag weet ik ook niet. dan heb je tenminste niet het idee dat je iets levends vermoord hebt.

moeilijk

sterkte ermee!!!!

verstand volgen lijkt me inderdaad het beste, afwegen en afwegen. wikken en wegen en de knoop doorhakken.

quote:

op maandag 7 november 2005 09:05 schreef alicey het volgende:

[..]

ook lichamelijk schijnt een abortus niet echt prettig te zijn.

stelt niks voor hoor. een overtijdbehandeling iig.

quote:

op maandag 7 november 2005 10:26 schreef dromenvanger het volgende:
abortus klinkt als, ik ben onvoorzichtig geweest en kom niet uit voor mijn verantwoordelijkheden.

ben je 'onvoorzichtig' als je elke dag keurig de pil slikt maar toch zwanger blijkt te zijn? en zo nog duizend mogelijke situaties waarin mensen wel 'voorzichtig' zijn, maar toch voor verrassingen komen te staan.

quote:

tis ook de makkelijkste oplossing.

is er iets mis met 'makkelijkste oplossingen'?

quote:

dan heb je tenminste niet het idee dat je iets levends vermoord hebt.

alsof iedereen die een abortus heeft ondergaan 'het idee heeft dat ze iets levends vermoord heeft'. heb jij ook elke avond het idee dat je iets levends vermoord hebt als je een biefstuk eet? een volwassen koe is een stuk 'levender' en zeker bewuster dan een embryo van een paar weken.

quote:

op maandag 7 november 2005 10:26 schreef dromenvanger het volgende:
idan kun je als laatste nog altijd het kind baren en afstaan ter adoptie. maar of dat mogelijkheden biedt weet ik niet en of dat vaak wordt toegepast weet ik niet en of het mag weet ik ook niet. dan heb je tenminste niet het idee dat je iets levends vermoord hebt.

adoptie mag altijd, maar er worden in nederland maar 40 tot 60 baby's per jaar afgestaan. heel weinig dus.

kan ik me ook wel voorstellen. ik weet nu dat ik niet voor een kind kan zorgen, maar ook dat ik sowieso de zwangerschap niet aan zou kunnen. je krijgt toch, buiten een dikke buik, waarschijnlijk een hoop kwaaltjes. die kan ik op dit moment niet echt kwijt in mijn leven, en ik heb ook geen zin om die kwaaltjes te krijgen voor een kindje dat ik toch niet houd. daarnaast houd je dan helemaal van die vragen als "wat als ik...", meer nog dan bij abortus denk ik. wellicht ook de hoop dat je je kindje ooit terug krijgt, als je spijt krijgt van de beslissing oid. en wat doe je je kind er mee aan? er zijn een hoop geadopteerde kinderen die daar op latere leeftijd moeite mee krijgen.

leuk voor die gozer.

"hey, frits, ik ben zwanger, maar haal je maar niets in je hoofd want ik hou het kindje. je kunt kiezen, my way or the highway".

quote:

op maandag 7 november 2005 10:48 schreef roellio het volgende:
leuk voor die gozer.

"hey, frits, ik ben zwanger, maar haal je maar niets in je hoofd want ik hou het kindje. je kunt kiezen, my way or the highway".

dat is nu eenmaal het 'privilege' van de zwangere vrouw. maar hij kan vertrekken.

quote:

op maandag 7 november 2005 10:48 schreef roellio het volgende:
leuk voor die gozer.

"hey, frits, ik ben zwanger, maar haal je maar niets in je hoofd want ik hou het kindje. je kunt kiezen, my way or the highway".

ja nou! wat moet je dan doen? ik zou het ook echt niet weten hoor..

quote:

op maandag 7 november 2005 10:42 schreef lupa_solitaria het volgende:


alsof iedereen die een abortus heeft ondergaan 'het idee heeft dat ze iets levends vermoord heeft'. heb jij ook elke avond het idee dat je iets levends vermoord hebt als je een biefstuk eet? een volwassen koe is een stuk 'levender' en zeker bewuster dan een embryo van een paar weken.

toch, een kind kan zich ontwikkelen tot een of ander talent. kan van alles zijn. maar dan nog is opvoeding van belang. schort de opvoeding en is er geen liefde te bekennen in de opvoeding dan groeit het kind toch op voor galg en rat waarschijnlijk. of is dat niet zo? ik bedoel, opvoeding is toch de basis. als je het kind het leven niet echt gunt, dan zal hij zichzelf het leven ook niet snel gunnen en krijg je weer te maken met problemen op latere leeftijd.

ik wilde ook al zeggen een embryo is weinig levends, maar in de toekomst groeit die embryo uit tot een mooi iets. wat voor zichzelf kan denken, met bewustzijn en ziel en alles erop en eraan. dus in principe is het wel moord, maar geen echte moord als je gaat zorgen dat het kind een crimineel of psychopaat gaat worden of chronisch depressief zonder uitzicht op gelukkige tijden. ( af en toe overdrijf ik wel eens om te accentueren)

een koe vergelijk ik niet snel met een mens. een koe is van een heel ander ras. hoewel een koe vast en zeker ook enig mate van bewustzijn zal hebben.

quote:

op maandag 7 november 2005 10:48 schreef roellio het volgende:
leuk voor die gozer.

"hey, frits, ik ben zwanger, maar haal je maar niets in je hoofd want ik hou het kindje. je kunt kiezen, my way or the highway".

tja, als je dat van tevoren al aan hebt gegeven dan weet "frits" waar hij aan toe is en neemt hij zelf bewust het risico, of hij kan kiezen voor condooms als extraatje. dan vind ik daar niks op tegen.

maar over het algemeen, als je dit van tevoren niet besproken hebt, dan vind ik dat de stem van man en vrouw even zwaar wegen en dat je daar samen een oplossing voor moet vinden. lukt dat niet, dan is uiteindelijk de vrouw degene met het laatste woord, omdat het haar lichaam is. maar in eerste instantie ben ik voor eerlijke en open communicatie.

quote:

op maandag 7 november 2005 10:49 schreef lupa_solitaria het volgende:

[..]

dat is nu eenmaal het 'privilege' van de zwangere vrouw. maar hij kan vertrekken.

tsja... je omdraaien en vertrekken is dan ook weer zoiets.

ik vind dat je als man aardig het zaadje bent! ik zou er niet enorm op aandringen maar absoluut vóór abortus zijn. ik ben namelijk van mening dat het niet alleen de vraag is of je zélf het kindje wil, maar ook of je het kindje een stabiele veilige omgeving kan bieden om in op te groeien.

meestal is er sprake van thuiswonend, studies etc. dan laat je de rest van je leven èn dat van je kindje toch niet verprutsen door zoiets

quote:

op maandag 7 november 2005 10:55 schreef roellio het volgende:
tsja... je omdraaien en vertrekken is dan ook weer zoiets.

ik zou het dus wel doen. ik zou niet willen opdraaien voor een kind dat ik niet wil. als zij dat kind dan zo nodig wil, dan zoekt ze het maar lekker zelf uit.

quote:

meestal is er sprake van thuiswonend, studies etc. dan laat je de rest van je leven èn dat van je kindje toch niet verprutsen door zoiets

da's ook mijn idee, maar ja, als je morele / gevoelsmatige bezwaren tegen abortus an sich hebt...

quote:

op maandag 7 november 2005 10:53 schreef dromenvanger het volgende:
toch, een kind kan zich ontwikkelen tot een of ander talent. kan van alles zijn. maar dan nog is opvoeding van belang. schort de opvoeding en is er geen liefde te bekennen in de opvoeding dan groeit het kind toch op voor galg en rat waarschijnlijk. of is dat niet zo? ik bedoel, opvoeding is toch de basis. als je het kind het leven niet echt gunt, dan zal hij zichzelf het leven ook niet snel gunnen en krijg je weer te maken met problemen op latere leeftijd.

ik wilde ook al zeggen een embryo is weinig levends, maar in de toekomst groeit die embryo uit tot een mooi iets. wat voor zichzelf kan denken, met bewustzijn en ziel en alles erop en eraan.

wat je dood maakt is een potentieel mens, dat klopt ja. echter, er kan zoveel gebeuren. je kunt nog een miskraam krijgen, of het gaat dood bij de geboorte, dat weet je niet. je weet alleen dat er op dat moment een klompje sneldelende cellen in je baarmoeder zit zonder bewustzijn, dat ooit een mens zouden kunnen vormen.

en wat voor een mens dat wordt is natuurlijk nog maar de vraag, voor het zelfde geld wordt het een seriemoordenaar... tja...

en idd, opvoeding is de basis. als je ongepland zwanger raakt heb je god zij dank keuzemogelijkheden in nederland. je hoeft gelukkig dat kind niet te houden en het te haten, je mag het weg laten halen. want er zijn genoeg meiden en vrouwen die hun ongewenste kind vol liefde kunnen opvoeden, maar dat zijn wel degenen die in tweede instantie alsnog bewust voor dat kind hebben gekozen. kun je er niet vol voor kiezen, doe het dan alsjeblieft niet. liever een abortus dan levenslange (psychische) mishandeling. want ik vind een liefdeloze of liefdesarme opvoeding veel erger dan een abortus, persoonlijk.

[ Bericht 0% gewijzigd door innovative op 07-11-2005 11:09:56 ]

quote:

op maandag 7 november 2005 10:45 schreef innovative het volgende:

[..]

adoptie mag altijd, maar er worden in nederland maar 40 tot 60 baby's per jaar afgestaan. heel weinig dus.

kan ik me ook wel voorstellen. ik weet nu dat ik niet voor een kind kan zorgen, maar ook dat ik sowieso de zwangerschap niet aan zou kunnen. je krijgt toch, buiten een dikke buik, waarschijnlijk een hoop kwaaltjes. die kan ik op dit moment niet echt kwijt in mijn leven, en ik heb ook geen zin om die kwaaltjes te krijgen voor een kindje dat ik toch niet houd. daarnaast houd je dan helemaal van die vragen als "wat als ik...", meer nog dan bij abortus denk ik. wellicht ook de hoop dat je je kindje ooit terug krijgt, als je spijt krijgt van de beslissing oid. en wat doe je je kind er mee aan? er zijn een hoop geadopteerde kinderen die daar op latere leeftijd moeite mee krijgen.

klopt.

pfff ben blij dat ik niet in de situatie zit van dit stelletje ik zou dus echt geen zin hebben in zulke kopzorgen. en het is een kwestie van leven en dood ook. en zulke beslissingen blijven moeilijk denk ik.

ook al is het maar een klein organisme nog. sommigen hebben al last als ze een vlieg kapot slaan.

quote:

op maandag 7 november 2005 10:58 schreef innovative het volgende:

want ik vind een liefdeloze of liefdesarme opvoeding veel erger dan een abortus, persoonlijk.

inderdaad en dan gaat het kind zijn moeder haten zoals in ciske de rat en krijg je pas echt problemen

maar ik denk dat op deze manier dus de probleem-jongeren ontstaan. doordat ze niet echt gewenst zijn geweest op een bepaalde manier. logisch ook, ze hebben niet voldoende aandacht gehad en gaan op een andere manier aandacht vragen door destructief bezig te zijn zonder verantwoordelijkheid. bij teveel aandacht in de opvoeding krijg je ook problemen. het is de balans weer.

dus zo'n abortus kun je dan weer zien als een investering in de toekomst als je er geen zin in hebt. maar dat is wederom overdreven gebracht

quote:

op maandag 7 november 2005 10:58 schreef innovative het volgende:
wat je dood maakt is een potentieel mens, dat klopt ja. echter, er kan zoveel gebeuren. je kunt nog een miskraam krijgen, of het gaat dood bij de geboorte, dat weet je niet. je weet alleen dat er op dat moment een klompje sneldelende cellen in je baarmoeder zitten zonder bewustzijn, die ooit een mens zouden kunnen vormen.

en wat voor een mens dat wordt is natuurlijk nog maar de vraag, voor het zelfde geld wordt het een seriemoordenaar... tja...

en idd, opvoeding is de basis. als je ongepland zwanger raakt heb je god zij dank keuzemogelijkheden in nederland. je hoeft gelukkig dat kind niet te houden en het te haten, je mag het weg laten halen. want er zijn genoeg meiden en vrouwen die hun ongewenste kind vol liefde kunnen opvoeden, maar dat zijn wel degenen die in tweede instantie alsnog bewust voor dat kind hebben gekozen. kun je er niet vol voor kiezen, doe het dan alsjeblieft niet. liever een abortus dan levenslange (psychische) mishandeling. want ik vind een liefdeloze of liefdesarme opvoeding veel erger dan een abortus, persoonlijk.

mooi gezegd.

quote:

op maandag 7 november 2005 11:01 schreef dromenvanger het volgende:

inderdaad en dan gaat het kind zijn moeder haten zoals in ciske de rat en krijg je pas echt problemen

quote:

op maandag 7 november 2005 10:53 schreef dromenvanger het volgende:
een koe vergelijk ik niet snel met een mens. een koe is van een heel ander ras. hoewel een koe vast en zeker ook enig mate van bewustzijn zal hebben.

een embryo is wmb geen mens. pas op het moment dat er bewustzijn bij komt kijken, begint het op een leven wezen te lijken. de eerste weken van een zwangerschap heeft een embryo geen bewustzijn en dus is het in mijn ogen 'minder' dan een koe, want die kent wel angst, genegenheid, pijn etc.

quote:

op maandag 7 november 2005 11:03 schreef lupa_solitaria het volgende:

[..]

een embryo is wmb geen mens. pas op het moment dat er bewustzijn bij komt kijken, begint het op een leven wezen te lijken. de eerste weken van een zwangerschap heeft een embryo geen bewustzijn en dus is het in mijn ogen 'minder' dan een koe, want die kent wel angst, genegenheid, pijn etc.

rationeel gezien geef ik je hierin gelijk. wanneer het in je eigen buik groeit is het echter heel anders denk ik..

quote:

op maandag 7 november 2005 11:06 schreef alicey het volgende:
rationeel gezien geef ik je hierin gelijk. wanneer het in je eigen buik groeit is het echter heel anders denk ik..

dat weet ik niet. op de momenten dat ik dacht zwanger te zijn, was het enige wat ik kon denken: "weg ermee, en zo snel mogelijk".

maar toen waren die verdomde hormonen er tuuk niet aangezien ik niet werkelijk zwanger was.

quote:

op maandag 7 november 2005 11:03 schreef lupa_solitaria het volgende:

[..]

een embryo is wmb geen mens. pas op het moment dat er bewustzijn bij komt kijken, begint het op een leven wezen te lijken. de eerste weken van een zwangerschap heeft een embryo geen bewustzijn en dus is het in mijn ogen 'minder' dan een koe, want die kent wel angst, genegenheid, pijn etc.

okey, het is een potentieel mens

het is wel mooi de snelste spermacel geweest die de race gewonnen heeft en alsnog verliest wegens diskwalificatie of iets dergelijks geen beloning tot leven, maar straf staat op zijn inspanning.