Solliciteren als je zwanger bent.

Wat een details allemaal weer. Als je tijdens de proeftijd onmiskenbaar zichtbaar zwanger blijkt kan de werkgever altijd wel iets bedenken om je eruit te krijgen.

Een goede reden zou kunnen zijn gebrek aan kwaliteiten en/of liegen tijden sollicitatiegesprek.
Iemand die mij gaat wijzen op het feit dat ik niets over zwangerschap mag vragen komt er sowiezo niet in. Ken eerst je plichten en beroep je dan op je rechten; niet andersom.

Als je moet solliciteren om je ww veilig te stellen boeit het sowiezo geen meter.

Als je ergens een paar jaar werkt en in die periode zwager raakt is volkomen normaal, een goede binnenkomer is het niet. Het belang van een werkgever loopt nu éénmaal niet geheel parallel met de belangen van een (zwangere) werknemer.

Als je aan je sollicatieplicht wiltg voldoen puur om je WW te behouden maar wel bewust zwanger bent dan lijkt t me juist logisch dat je zegt dat je zwanger bent. Je wilt immers worden afgewezen maar wel je WW behouden.

En als je al werk hebt en dan zwanger wordt is het toch anders dat je zwanger bent en dan ook aan een nieuwe carrière begint.

quote:

Op zondag 30 oktober 2005 13:35 schreef Wombcat het volgende:

[..]

Laag bij de gronds vind ik een tikkie overdreven, maar bij mij staat eerlijkheid ook hoog.
Ik denk ook dat het erg van de functie afhankelijk is. Snel nog even een baantje als kassière erbij nemen en dan meteen met zwangerschapsverlof gaan, en dan na je zwangerschap vragen of je voor minder terug mag komen, vind ik toch al wat anders als bijvoorbeeld een functie als beleidsmedewerker waar je voldoende kennis voor hebt en waar je na je zwangerschap ook gewoon de functie gaat vervullen als geadverteert.

Waar weer tegenover staat dat die cassiere makkelijker te vervangen is. Volgens mij maakt opleidingsniveau bij deze kwestie niet zo heel veel uit.

quote:

Op zaterdag 29 oktober 2005 19:39 schreef Wombcat het volgende:

[..]

Punt is dus dat vrijwel alle vrouwen van een bepaalde leeftijd zwanger kunnen worden (en dat dat ook nog eens essentieel is voor de samenleving) en dat daar regels voor zijn afgesproken. Of ze toevallig op het moment dat ze solliciteert zwanger is, is eigenlijk minder relevant (voor hetzelfde geld is ze nog niet zwanger, maar wordt ze het net nadat ze aangenomen is, wil je dan ook gaan vragen of ze kinderen wil?)

Dat zou men moeten kunnen vragen. De vrouwen gaan nu wel steigeren, maar een zwangerschap houdt wel in dat iemand tijden uit de running is.

Ik ben het volkomen eens met Gelly.

quote:

Op zondag 30 oktober 2005 11:21 schreef SunChaser het volgende:
Als je aan je sollicatieplicht wiltg voldoen puur om je WW te behouden maar wel bewust zwanger bent dan lijkt t me juist logisch dat je zegt dat je zwanger bent. Je wilt immers worden afgewezen maar wel je WW behouden.

Wel een leuke tip, alleen ben je dan denk ik je ww kwijt. Dus je hebt er niets aan.

Ik zit al sinds mei thuis, was net 7 weken zwanger toen ik mijn ontslag heb aangezegd gekregen. Ik voldoe netjes aan mijn sollicitatieplicht. Maar in brieven zeg ik niet dat ik zwanger ben. Dat zien ze of vanzelf wel als ik op gesprek kom of niet. In de eerste 12 weken ben ik er vanuit gegaan dat ik heb bij een tweede gesprek wel aan zou geven, aangezien het ze eigenlijk nog niets aangaat. Zo van ik wil wel die baan, dus ook gelijke kansen eigenlijk. Nu met 32 weken en al bijna een half jaar thuis zijn, heb ik nog steeds geen werk, maar jammer genoeg heb ik ook geen gesprekken meer gehad. Ik heb de pech dat en liever diploma's dan ervaring heeft lijkt het.

Dus ik zou het niet in brieven, maar ook niet in gesprekken aangeven misschien pas het tweede gesprek.

Trouwens je hoeft maar tot je zwangerschapsverlof te solliciteren en moet een paar weken na de geboorte weer beginnen met solliciteren. En is het niet een idee om via uitzendbureaus, tijdelijk werk te solliciteren, kan namelijk ook . Maar ook daar heb ik nooit aangegeven dat ik zwanger was.

[ Bericht 4% gewijzigd door Randa_v op 30-10-2005 18:52:49 ]

quote:

Op zondag 30 oktober 2005 13:42 schreef Wombcat het volgende:

[..]
maar imo is het in feite lood om oud ijzer.

Helemaal niet. Als je ergens jaren werkt en dan zwanger wordt heb je al bewezen wat je waard bent. Dan ben je bovendien ingewerkt en kun je anderen je werk tijdelijk laten overnemen. Als je net ergens begint ben je voor je goed en wel aan de slag bent gegaan alweer met verlof. Daarvoor zoekt een werkgever geen nieuwe mensen.

quote:

Op zondag 30 oktober 2005 18:44 schreef Randa_v het volgende:

[..]

Wel een leuke tip, alleen ben je dan denk ik je ww kwijt. Dus je hebt er niets aan.

Dat lijkt me niet, aangezien die bedrijven je er niet officieel op mogen weigeren.

quote:

Op zondag 30 oktober 2005 19:23 schreef MouseOver het volgende:

[..]

Dat lijkt me niet, aangezien die bedrijven je er niet officieel op mogen weigeren.

Als je pech hebt wil het CWI of het UWV je brieven zien. Zei beslissen of je je aan de regels houdt. Je maakt je nu niet echt geliefd als je meteen in je brief al vermeld dat je zwanger bent. Ze kunnen het beschouwen als "zij wil echt geen werk vinden". Dus een mooie manier om je ww kwijt te raken.

Ik zou me er niet al te druk over maken.
1,5 week terug heb ik nog een baan áángeboden gekregen, terwijl ik ruim 5,5, maand zwanger ben en niet eens zoekende ben.

Daarnaast ben je niet verplicht het in je brief te melden.

quote:

Op zondag 30 oktober 2005 19:45 schreef Mirage het volgende:
Ik zou me er niet al te druk over maken.
1,5 week terug heb ik nog een baan áángeboden gekregen, terwijl ik ruim 5,5, maand zwanger ben en niet eens zoekende ben.

Daarnaast ben je niet verplicht het in je brief te melden.

Dat is ook zo, zwanger zijn betekent niet, dat je niet aangenomen wordt. Ik heb gewoon de pech dat ik in een moeilijke branche zit op het moment en zwanger ben .

Ik was ca 10 weken zwanger toen ik van baan veranderde. Wist het zelf dus nog niet zo lang, en heb het verteld toen ik over de 12-wekengrens was (voor die tijd heb je sowieso gemiddeld 15% kans op een miskraam). Niemand zat er mee, maar het was ook een uitzendbaan die maar een paar maanden zou duren. Uiteindelijk was het project af vlak voor mijn zwangerschapsverlof inging, en heeft die werkgever me tot die tijd gewoon aan het werk gehouden.
Ik zou het bij sollicitaties ook niet aangeven. Gewoon voor de zekerheid. Vrouwen die na de bevalling deeltijd willen werken of willen stoppen met werken wordt ook niet voor niets meestal aangeraden om dat pas na de bevalling aan te vragen: je hoopt natuurlijk dat alles goed gaat, maar soms kan er iets fout gaan tijdens de bevalling en wil je toch liever fulltime blijven werken naderhand.

Als DTP'er kun/zul je ook mooi bijbeunen voor diverse klantjes, dus het kind zal niks te kort komen!

als ze zien dat je zwanger bent word je niet aangenomen en als ze in je proeftijid merken dat je zwanger bent, kun je een vast contract vergeten en verder zul je, omdat je dat verzwegen hebt bij de sollicitatie, nooit meer op een baan hoeven te rekenen bij dat bedrijf. Zwanger solliciteren is ok, maar verzwijg het niet.!

Ik zou er als werkgever niet blij mee zijn als iemand die net binnenkomt binnen de kortste keren zwangerschapsverlof , ouderschapsverlof en weet ik al wat voor voorzieningen. verder moet je nog maar afvragen hoe iemand uit zon zwangerschap weer tevoorschijn komt.

quote:

Op dinsdag 1 november 2005 10:45 schreef BloodhoundFromHell het volgende:
als ze zien dat je zwwanger bent word je niet aangenomen en als ze in je proeftijid merken dat je zwanger bent, kun je een vast contract vergeten en verder zul je, omdat je dat verzwegen hebt bij de sollicitatie, nooit meer op een baan hoeven te rekenen bij dat bedrijf. Zwanger solliciteren is een big NO-NO

Dat is dus echt onzin. Het CWI en hierboven hebben/staan toch voorbeelden van vrouwen die zelfs een baan aangeboden kregen terwijl ze zwanger waren. Als jij gewoon goed bent, nemen ze je toch wel aan.

Ik heb mijn laatste brieven de deur uit. Nog even wachten op het laatste werkbriefje en ik kan met verlof over twee weken. Sinds de vakantie heb ik geen gesprekken meer gehad. Op zich baal ik daar wel van. Maar ik ben dus blijkbaar al bij voorbaat niet goed genoeg. In de brieven van mij staat dus ook echt niet dat ik zwanger ben, dat zien ze wel als ik op gesprek kom en dan nog, hebben ze er vrij weinig mee te maken..

Succes Partychickie, misschien dat je na je zwangerschap meer geluk hebt, ik hoop het voor mij in ieder geval wel, want dan zijn de kansen weer gelijk.

quote:

Op dinsdag 1 november 2005 11:01 schreef partychickie het volgende:
Dank je wel!!

Ben blij dat er nog normale mensen reageren.

Dus als t niet in jouw straatje is zijn mensen meteen niet normaal?

Je kan best solliciteren, mijn NO-NO, was niet juist in die zin, had ik ook gewijzigd. wat wel een no-no is, is het verzwijgen. Je evt werkgever zal dat niet in dank afnemen en je staat na je proefperiode alsnog op straat.

Als je bepaalde bijzondere kwaliteiten hebt en een werkgever is bereid je zwangerschap en alles wat daarbij komt op de koop toe te nemen kun je geluk hebben natuurlijk. Je moet tijdens de sollititatie de nadruk leggen op je kwaliteiten en aan de eind van het gesprek zou je het kunnen aangeven dat je wel zwanger bent en hopen dat het eerste zwaarder weegt dan het laatste. Ik zou als werkgever zeggen dat je eerst maar eens je kind gezond en wel ter wereld moet brengen en daarna terug kan komen als er dan nog een vacature is.

maar desalniettemin, veel succes in ieder geval.

Als DTP er heb je natuurlijk het voordeel dat je evt kan thuiswerken, dus dan telt de zwangerschap wellicht minder zwaar omdat het tenslotte gaat om wat je oplevert.