Het gevoel dat er iets mis is...

quote:

Op dinsdag 4 oktober 2005 09:42 schreef 3doorsdown het volgende:
Beetje raar probleem heb ik:

Ik heb sinds 3 maanden verkering met een superlief meisje. Nu hebben we heel veel tijd samen doorgebracht. Ik had echt het gevoel dat ik alles voor haar was/ben.
Maar sinds dit weekend doet ze wat afstandelijker. Ik heb haar gevraagd of er iets mis was.. ze zei van niet.

Nu had ik het voornemen om wat gas terug te nemen ( want misschien vindt ze het allemaal te snel gaan, of wordt ze juist weer een beetje aanhankelijker.. ) maar ze wordt daardoor nog afstandelijker ( het is een lang verhaal en dit is even een kleine summary.

Ik heb nu een paar dagen wat rustiger aan gedaan ( we hebben elkaar wel gezien maar ik deed niet zo "klef" als eerder ).
Gisteren vroeg ze of we vandaag naar de film gingen. Ja dat vond ik wel een goed idee.. maar vanochtend smste ze dat ze slecht had geslapen en dat ik wel gewoon naar haar mocht om te blijven slapen. Ik "voel" gewoon dat er meer aan de hand is ook al zegt ze van niet.
Ik heb nu ook de neiging om me ietwat te distantiëren, puur uit zelfbescherming.. ik ben eigenlijk al afscheid aan het nemen maar wil het niet...

Wat moet ik doen?

Been there, done that...En bij mij zei hij ook dat er niets was, maar hij had ineens geen tijd meer. En toen stond ik ineens voor zijn deur met tranen in mijn ogen. En pas na een kwartier zeuren kwam er eindelijk uit dat er WEL wat was. Dat hij neit meer zeker was of ik wel was wat hij wilde. Of het een ander was? Hij zei van niet, maar een half jaar later heb ik hem er nog een keer naar gevraagd (op een nonchalante manier) en toen bleek het toch zo te zijn. Ben toen niet boos geworden of zo, maar vind het wel jammer dat hij dat niet meteen heeft gezegd. Had mij een hoop ellende bespaard.

quote:

Op woensdag 5 oktober 2005 13:18 schreef 3doorsdown het volgende:

[..]

Tja, ik kan toch ook niet gewoon toekijken hoe zij het niet naar d'r zin heeft ?

Want jij bent er voor verantwoordelijk dat zij zich vermaakt?

Nogmaals...dude!

quote:

Op woensdag 5 oktober 2005 16:32 schreef 3doorsdown het volgende:

[..]

Nee daar ben ik niet verantwoordelijk voor godzijdank.. maar vind het wel jammer. En als ik iets kan doen waardoor zij zich beter voelt dan doe ik dat met plezier ( al is dat dan ten koste van mezelf ).... i know..

Je bent te goed voor dit land. Er wonen hier alleen maar egoisten, van mensen zoals jij kunnen "we" nog wat leren

quote:

Op woensdag 5 oktober 2005 16:32 schreef 3doorsdown het volgende:

[..]

Nee daar ben ik niet verantwoordelijk voor godzijdank.. maar vind het wel jammer. En als ik iets kan doen waardoor zij zich beter voelt dan doe ik dat met plezier ( al is dat dan ten koste van mezelf ).... i know..

Ja, gegarandeerd dat dat ten koste van jou is, niet alleen dat, ook ten koste van je relatie. Wat zal zij nu denken? "Sjee, wat een doetje, hij offert zichzelf helemaal voor me op en laat me zelfs met een of andere gluiperd dansen als ik net doe alsof ik me niet vermaak, ik hoef maar een pruillipje te trekken en ik word op mijn wenken bediend"

Geloof mij. Vrouwen wíllen dat niet.

^^ true that though...

aighhh!

quote:

Op donderdag 6 oktober 2005 08:48 schreef 3doorsdown het volgende:
Ben benieuwd, gisteren nog een paar sms'jes gehad... de eerste eigenlijk veel afstandelijker dan normaal... en daarna ( 's avonds ) weer heel lief zoals altijd...
Ik heb er heel koeltjes op gereageerd allebei. Ben benieuwd hoe het dit weekend gaat.....

Hahahaha, die komt je smeken op der knieen hahahahaha. en dan weet jij wat je te doen staat hahahaha.

misschien is ze gewoon een beetje depri, je moet je nu niet verder van haar verwijderd raken, je moet juist lief voor haar zijn, en haar extra aandacht geven. als ze het uit wil maken, dan doet ze dat toch wel, en als ze dat niet wil, dan vind ze een beetje extra love vast niet erg.

hahaha.. tja, we zijn natuurlijk erg moeilijk, maar ik bedoel niet dat je het steeds moet zeggen, en dat je constant bij haar in de buurt moet zijn, maar schrijf haar een briefje, en leg het stiekum onder haar kussen, koop een tweedehands koekblikje en doe haar favoriete koekjes er in.

Neem altijd op als ze belt dat soort dingen, laat haar weten dat je er voor haar bent, altijd maar dat ze ook de ruimte heeft om gewoon lekker even depri te zijn.

gewoon relaxen, geen problemen maken...
ik kan er zelf ook wat van, heb een alphamale instinct... soms heb ik daar zelf wel last van.
gelukkig ga ik om met mensen die dat beseffen en het niet zo heel erg vinden :p

quote:

Op donderdag 6 oktober 2005 11:50 schreef 3doorsdown het volgende:

[..]

wat is een alphamale instinct? heeft dat iets te maken met "hoofd" zijn van een roedel..( ja in de dierenwereld .. ) en wat houdt dat dan in voor jezelf?

Hmmm ik zag hier laatst een hele docu over op National Geographic.. Het zit ongeveer zo:
Vroeger, toen wij nog een onge-evolueerde apensoort waren, leefden we in families bij elkaar.
De baas van zo'n groepje was Altijd degene met de grootste bek en het sterkste lichaam, de alphamale.
Deze regeerde niet uit sociaal oogpunt, maar uit imperialistisch oogpunt... Hij wilde zoveel mogelijk chicks en voedsel, wat resulteerde in een stabiele, doch agressieve en onrustige "samenleving".
Op een gegeven moment, ongeveer 900 000 jaar geleden, ondergingen wij primaten allemaal een hele grote lichaamlijke verandering, die de alpha-male overbodig maakte... nl.. Ons Spraakvermogen.
De vorm van onze kaak en de vorm van onze tong, heeft de zwakkeren in de groepjes in staat gesteld om een blok te vormen tegen de alphamales... Dat waren de eerste "democratische" samenlevingen... De zwakkeren verenigden zich tegen de agressor.
Nu is het zo dat sommige gozers in de moderne tijd nog steeds restanten van dat alpha-male instinct bij zich dragen. Die hebben een instinctieve drang naar het versieren van chicks en het veilig stellen van een hoge plaats in de samenleving-hierarchie.
Aangezien vrouwen in de moderne tijd geen mannen nodig hebben om te overleven, kan dit voor onnodige conflicten zorgen... Voor jongens die aan dit alphamale syndroom lijden, is het zaak dat ze vrouwen zoeken die daarmee om kunnen/willen gaan .
Sommige vrouwen vinden het wel lachen, zo'n gozer die zich druk maakt om dingen, gedreven door zn instinct.. Dat geeft ze nl. het gevoel dat ze gewild zijn. Maar het moet niet te erg worden... De gozer zal sterker moeten zijn dan zijn instinct om conflicten te kunnen ontwijken. De wil om gelijkwaardig met elkaar om te gaan moet sterker zijn dan de wil om al het lekkers op de wereld voor jezelf te claimen .
Dit is soms best moeilijk, maar zoals ik eerder zei.... Als je omgaat met vrouwen die dat beseffen ... dan is het wel te doen.

quote:

Op donderdag 6 oktober 2005 12:14 schreef 3doorsdown het volgende:
Nou één voordeel is dus: ik ben ee ALPHA male!!

haha, dat zou zomaar kunnen.
Nu is het zaak voor je, om je onafhankelijk op te stellen.
Vrouwen houden er niet van als het geluk van een jongen afhangt van wat ZIJ doet.
Je zal gewoon moeten beseffen dat Wat er ook gebeurt, je gelukkig kan zijn met wat je hebt .
Als jij het gevoel hebt dat ze afstandelijk doet.... Zorg dan dat je haar dat niet kwalijk neemt, zorg dat je niet pissig of onzeker wordt.... sterker nog, je moet gewoon compleet lak hebben aan hoe afstandelijk ze doet... als jullie een goede relatie hebben is tijdelijke afstandelijkheid geen reden om je druk te maken.
Relaties anno 2005 zijn anders dan 50 jaar geleden.
Vrouwen zijn totaal onafhankelijk van mannen.
Wij mannen dienen daar maar mee omte gaan, dus... Wees Niet Onzeker, Wees Onafhankelijk , als jullie relatie stabiel is, zal het die issues overleven.

quote:

Op donderdag 6 oktober 2005 12:04 schreef Salvad0R het volgende:

[..]

Hmmm ik zag hier laatst een hele docu over op National Geographic.. Het zit ongeveer zo:
Vroeger, toen wij nog een onge-evolueerde apensoort waren, leefden we in families bij elkaar.
De baas van zo'n groepje was Altijd degene met de grootste bek en het sterkste lichaam, de alphamale.
Deze regeerde niet uit sociaal oogpunt, maar uit imperialistisch oogpunt... Hij wilde zoveel mogelijk chicks en voedsel, wat resulteerde in een stabiele, doch agressieve en onrustige "samenleving".
Op een gegeven moment, ongeveer 900 000 jaar geleden, ondergingen wij primaten allemaal een hele grote lichaamlijke verandering, die de alpha-male overbodig maakte... nl.. Ons Spraakvermogen.
De vorm van onze kaak en de vorm van onze tong, heeft de zwakkeren in de groepjes in staat gesteld om een blok te vormen tegen de alphamales... Dat waren de eerste "democratische" samenlevingen... De zwakkeren verenigden zich tegen de agressor.
Nu is het zo dat sommige gozers in de moderne tijd nog steeds restanten van dat alpha-male instinct bij zich dragen. Die hebben een instinctieve drang naar het versieren van chicks en het veilig stellen van een hoge plaats in de samenleving-hierarchie.
Aangezien vrouwen in de moderne tijd geen mannen nodig hebben om te overleven, kan dit voor onnodige conflicten zorgen... Voor jongens die aan dit alphamale syndroom lijden, is het zaak dat ze vrouwen zoeken die daarmee om kunnen/willen gaan .
Sommige vrouwen vinden het wel lachen, zo'n gozer die zich druk maakt om dingen, gedreven door zn instinct.. Dat geeft ze nl. het gevoel dat ze gewild zijn. Maar het moet niet te erg worden... De gozer zal sterker moeten zijn dan zijn instinct om conflicten te kunnen ontwijken. De wil om gelijkwaardig met elkaar om te gaan moet sterker zijn dan de wil om al het lekkers op de wereld voor jezelf te claimen .
Dit is soms best moeilijk, maar zoals ik eerder zei.... Als je omgaat met vrouwen die dat beseffen ... dan is het wel te doen.

Goede uitleg, weet ik ook meteen waar ik aan lijdt!

praten met elkaar is toch zo belangrijk. Als je direct met haar had gepraat had je je niet dagenlang onzeker hoeven voelen.

Dat je haar graag met iemand laat dansen die beter kan dansen dat jij kan is een lief gebaar, MAAR waarom vertel je die gast in godsnaam dat het je "nichtje" is.
Je kan toch gewoon zeggen dat ze je vriendin is

quote:

Op donderdag 6 oktober 2005 12:55 schreef sanger het volgende:

[..]

Goede uitleg, weet ik ook meteen waar ik aan lijdt!

ja, ik heb er zelf ook wel eens last van... Dan zit ik te communiceren met een sexy dame... en dan besef ik maar altegoed dat vrouwen onafhankelijk zijn van mannen, dat zij "ons" niet echt meer nodig hebben.... En dan nog heb ik de instinctieve drang tot het "claimen" van diegene... terwijl ik daar niets mee bereik, integendeel zelfs. Erg frustrerend.
Maar de laatste tijd kan ik er goed mee omgaan, heb een gulden middenweg gevonden tussen verlangen en realiteit. Ligt ook aan de dame met wie je omgaat natuurlijk, of zoiets werkt .

Vrouwen..je kunt er niet op vertrouwen !