Dit is mijn ode aan één van de meest liefdeswaardige modjes van FOK!.
De door iedereen gewaardeerde, gerespecteerde en geidoliseerde Isabeau.
Het heet;
Waar ben je toch, mijn lieve Isa.
Isa, Isa,
Niemand kan je verlieza
We kunnen niet meer kieza
Of we je willen belezen of nie-za
Isabeau, Isabeau,
De wereld mist je zo
Als pizza zonder tomato
Als re-mi-sol-la-ti, maar geen do
Isa beau? Of toch Isa belle?
Want een vrouw dat ben je wel
En frika- of frikandel
Hier in TTK of CUL, alhoewel
Je bent er niet,
Wel Hans, maar geen Griet,
Ons allen vol immens verdriet,
De herinnering die je naliet.
Al die willen te kaap'ren varen, moeten mannen met baarden zijn.
Hoogachtend,
Erik.