TCH wil bij mij nog niet echt blijven hangen, althans de individuele nummers niet. Maar goed, ik heb eigenlijk bij geen enkele BOC plaat dat ik er één nummer tussenuit zou kunnen trekken en alleen die beluisteren. Voor mij gaat het toch voornamelijk om de sfeer die de plaat als geheel uitstraalt.
Ik moet zeggen dat TCH niet zo dramatisch is geworden als ik eerst vreesde, maar het is ook absoluut niet hun beste werk, vind ik tenminste. Het is wel lekker als achtergrond muzak tijdens deze regenachtige herfstavonden. Afijn, ik heb de plaat nog maar 3x beluisterd en wil er nog een headphone sessie aan wijden. Misschien ontdek ik dan nog wat diepere lagen die ik nu gemist heb.
There he goes. One of God's own prototypes. Some kind of high powered mutant never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.