SHO Showbizz, Celebs en Gossip
Het forum voor alles over de Gooise matras, de laatste roddels uit Hollywood en andere kommer en kwel uit de showbizz.
wat dan? .quote:Op zondag 22 mei 2005 21:48 schreef appelsientje het volgende:
[..]
Dat heb je echt iets gemist
Lang leve de kabel
wat dan? 
.
. Denk ik.
Exclusief: waarom Karla en Sophie Peking Express wonnen - 20/05/2005
Voor veel kijkers en ook voor het gros van de deelnemers stond al bij voorbaat zo goed als vast dat hartsvriendinnen Karla Bosschaerts uit Sint-Amandsberg en Sophie Allegaerts uit Brugge, snel uit de race zouden liggen. Eerlijk gezegd dachten ze dat zélf ook. Maar dat was buiten de slimme racetechniek en de ontwapenende antistressmethodes van het Vlaamse duo gerekend. Want Karla en Sophie wonnen niet alleen met vlag en wimpel, ze hebben er nog flink van genoten ook!
Een meisje met een heilige schrik voor dieren en haar vriendin die antirimpelcrème meenam om het in Peking Express uit te vechten; die zouden ver komen, zo dachten velen bij aanvang van de esbattementen in China. Zij dwaalden. Lachebekken Karla en Sophie stoomden met de handen in de zakken op naar Mumbai en gaven in de finale iedereen nog eens lekker het nakijken.
Nog wel het leukst bij deze indrukwekkende wapenfeiten was dat de twee Vlaamse meiden altijd gewoon zichzelf bleven. Karla en Sophie: what you see is what you get !
Van wie kwam het idee om mee te doen?
Sophie : ,,Van Karla. Bovendien waren we allebei vrijgezel en op het eind van onze twintigerjaren. We spraken af dat we volwassen zouden worden als we terug kwamen.''
Elke deelnemer mocht een favoriet voorwerp meenemen. Wat namen jullie mee?
Karla : ,,Twee muziekcassettes met meezingers om in de auto te spelen. Die hebben we grijs gedraaid.''
Sophie : ,,En een tube antirimpelcrème. Een staaltje maar hé!''
In het begin dacht ik: dat interesseert die twee hier geen fluit. Sophie (lacht): ,,Bij onze aankomst in Peking vroegen we ons af of we zo'n avontuur eigenlijk wel zagen zitten. We spraken af dat, mocht het tegenvallen, we zouden afhaken.''
Karla: ,,Pas in Peking zagen we in welke grote organisatie we waren terecht gekomen. Daar kreeg ik al onmiddellijk stress van. We besloten dan maar mee te doen voor de leute.''
Jullie hebben ook op het punt gestaan uit de race te stappen, niet?
Sophie: ,,Al in de eerste etappe. Werkelijk alles zat ons toen tegen. Het liften vlotte niet, we verzeilden in eindeloze files, we hadden honger en we waren na een poos behoorlijk slecht gezind. Het leek wel een schoolreis! Toen dachten we eraan naar huis te gaan. Maar uiteindelijk groeide het besef dat we in een tv-programma meespeelden.''
Karla: ,,Het gaat om je eergevoel hé. We verlegden ons doel: we wilden zeker niet als eerste afvallen.''
Regels afspreken
Waren jullie nooit beschaamd om als twee rijke westerlingen al bedelend door China en India te reizen?
Karla en Sophie (in koor): ,,Ja, want het is toch wel decadent.''
Sophie: ,,Maar we hadden onszelf wel regels opgelegd. We zouden nooit geld vragen en ook nooit een voertuig instappen zonder dat de chauffeur goed wist dat we geen geld op zak hadden. We wilden ook altijd vriendelijk blijven en spraken af al onze bustickets te betalen. Daar waren we heel principieel in, want er is een groot verschil tussen iets vragen aan iemand die arm is en een gunst afdwingen zonder te betalen. Nee, het systeem Rink om zonder geld met de bus te rijden, ligt niet in onze aard.''
Hoe vonden jullie China en de Chinezen?
Karla: ,,Het land boeide mij niet. Ik vond het grijs en grauw en soms heel smerig; de mensen leken me passief en afstandelijk. Ik verwachtte meer verfijning in China. Maar het platteland is nog een echt ontwikkelingsland, waar je vrouwen de straten ziet kasseien.''
Sophie: ,,Ze leken wel angst te hebben van westerlingen. Maar ik begrijp het wel, hoor. Tijdens die fameuze eetproef in China vertelde één van de omstaanders via een tolk dat het sinds eind de jaren dertig was geleden dat ze nog buitenlanders hadden gezien. En dat waren dan nog de Japanners, die toen China binnenvielen!''
Fijnere lifttechniek
In het begin modderden jullie maar wat aan, maar dat veranderde snel. Karla: ,,Eerst lieten we alles gewoon gebeuren. We keken bijvoorbeeld pas 's ochtends voor het eerst op de etappekaart, terwijl anderen dat de avond ervoor al uitkienden. Spoedig beslisten we dat we voor de grote, snelle personenwagens zouden gaan. Dat werd onze doelgroep. We spraken af dat we bij elke liftbeurt 15 minuten lang àlles zouden laten passeren en ons alleen op snelle auto's zouden concentreren. Pas daarna, als het niet lukte, zouden we proberen de rest van de voertuigen te laten stoppen. Al snel gingen we ook apart liften.''
Jullie sliepen ook vaak bij rijkere mensen in fraaie huizen. Sophie: ,,Ik snap niet dat de anderen dat niet deden. Ze vonden het raar van ons, maar dat was gewoon slim. Ik begrijp niet dat niemand ons daarin volgde. Bij rijkere mensen heb je veel meer kans dat er iemand Engels spreekt. Je krijgt er ook eten, we genoten er telkens van een comfortabele nachtrust en we konden vaak onze kleren wassen. Dat maakte het allemaal veel aangenamer en minder stresserend.''
Soms werd er in de groep wel eens meewarig gedaan, zo van: 'Tsja, twee vrouwen hé. En dan nog een blondje met een topje'. Sophie: ,,Daar erger ik me aan. Want de nadelen zijn even groot als de voordelen. Bij de gemengde koppels hielpen de mannen in het heetst van de strijd met de rugzakken sleuren, maar wij moesten het allemaal zelf doen. Soms voelden we ons als vrouwen ook onveiliger. En Karla's topje? Ja zeg, ze liep er niet bloter bij dan Nathalie hé.''
Karla: ,,Die kritiek begrijp ik ook niet goed. Door dat te zeggen, lijkt het alsof we het niet verdiend hebben.''
Onderweg viel het me op dat de meeste van jullie tegenstanders een verkeerd beeld hadden van jullie. Sophie: ,,Ja maar, wij deden hetzelfde; we dachten ook dat we slecht bezig waren met liften en zo. Iedere ranking waren we er zeker van dat we eruit lagen, écht waar!''
Karla: ,,In feite hebben we voortdurend onszelf onderschat.''
Geschokt door India
De eerste kennismaking met India leek niet zo best mee te vallen .
Karla: ,,Die hitte! Veel volk, drukte, lawaai en geen lift te krijgen. Pfff.''
De Indische mannen behandelden jullie in het begin ook nogal denigrerend. Sophie: ,,Ze namen ons brutaal onze wegenkaart af en ze sloegen op mijn handen als ik ze terug wilde. Vreemd genoeg ervoeren we dat soort gedrag alleen gedurende de eerste drie dagen in India. Toen was het voorbij.''
Raakten jullie nooit geshockeerd in India?
Sophie: ,,In Allahabad gaf de man met wie we meereden - een man van een hogere kaste - een bedelaar die ons iets vroeg een klap in het gezicht. Die sukkelaar reageerde niet eens. Toen was ik écht geshockeerd.''
Karla: ,,Ik hou van India, maar ik wil het niet idealiseren. Die familiale structuur, dat vond ik mooi, maar in de buurt van Agra, waar we bij een welstellend gezin logeerden, vroegen we aan de vrouw des huizes eens of ze haar lesgeven niet miste. Want dat had ze gedaan voor ze trouwde. Ze barstte toen in tranen uit. Er is ook veel dat je niet ziet, dat onder de oppervlakte sluimert. Maar als bezoeker kan je dat toch niet veranderen.''
Vonden ze het in India niet vreemd dat jullie single waren?
Sophie: ,,Iederéén vroeg ernaar. Ze hadden een beetje medelijden met ons en ze snapten het ook niet. Ze lieten aanvoelen dat we hier in het westen niet goed bezig waren. Altijd was het weer van: 'No ring? no ring?'. Ze konden het amper geloven.''
De ezel was erover
Ik zag jullie toekomen met die twee geiten en die ezel in de duinenwoestijn van Rajastan. Dat zag er niet zo best uit. Sophie: ,,Toen heb ik me kwaad gemaakt, want dat gedoe met die dieren vond ik overdreven. De ezel stond mank en bloedde uit z'n mond. Dat was erover.''
Karla: ,,Die etappe waren we ook kapot. We hadden 20 kilometer onze eigen rugzakken gedragen, precies om dat beestje te sparen. Op tv zagen we dat de rest zijn bagage wél op het dier bond.''
Wanneer dachten jullie eigenlijk voor het eerst: wie kunnen hier winnen? Sophie: ,,Toen we hoorden dat Krieke en Nathalie de finale speelden en wij tegen Rink en Jorien moesten racen voor de tweede finaleplaats. We wisten dat Rink en Jorien tijdens het liften op alles kropen wat bewoog, dus wisten we dat onze lifttaktiek de bovenhand zou halen.''
Meer vertrouwen
Wat vonden jullie het meest beklijvend van de hele reis?
Karla: ,,Wat ik vooral onthoud zijn de gastvrijheid en het warme gevoel dat India nalaat. Hun omgaan met religie, hun gezinswaarden. Zaken die we bij ons een beetje zijn kwijtgespeeld.''
Sophie: ,,Ik besef nu ook veel meer dat alles meestal wel goed komt. Je krijgt meer vertrouwen in het lot, in andere mensen, in jezelf.''
Hoe voelde het aan om Peking Express te winnen?
Sophie: ,,Het besef dat het gedaan was! En dan die luxe in dat hotel! Pay-tv, telefoneren naar huis, een bad nemen, eten à volonté, de bar plunderen. Toen beseften we pas dat het genoeg was geweest. We waren doodop. Alleen jammer dat we in dat fantastisch hotel geen nachtje mochten blijven slapen. Dan hadden we kunnen afkicken. Nu moesten we onmiddellijk naar huis. Dat vond ik een beetje krenterig van de productie.''
Hoe was de thuiskomst? Last gehad van de weerbots? Karla: En of! We hebben nog tien dagen samen geslapen, om de eenzaamheid af te houden. We waren onze routine en ons stramien kwijt. En dan recht vanuit het warme India naar die koude winter hier. Het heeft een maand geduurd eer ik mijndraai weer een beetje vond. Ik wilde terug naar het buitenland, want je wordt hier veel te veel geleefd.''
Sophie: ,,Dan besef je pas hoe enerverend de race was. Het leek wel op examenstress. Ik heb nog twee weken nachtmerries gehad.''
Karla: ,,Ja, dan hoorde ik haar roepen: ,,Karla! Zijn we er al!? En: ,,Karla! Waar is uw beha!''
Elke dag wassen
Zouden jullie het nog eens doen?
Karla en Sophie (in koor): Ja. We hebben ons goed geamuseerd.''
Karla: ,,Het tempo was hoog, maar fysiek was het niet zo zwaar.''
Sophie: ,,Een helletocht was het alvast niet. Je hebt wel ongemakken, maar daar zet je je snel over.''
Karla: ,,Luxe mis je niet. Was er geen toilet en diende je het in het veld te doen? Oké, geen probleem. Wel wasten we ons elke dag. Dat moet je doen, want dat kikkert een mens op.''
Wat doen jullie met de 10.000 euro die ieder van jullie verdiende?
Karla: ,,Ik heb een vochtprobleem in mijn huis. Zodus. En in juni ga ik drie weken op reis. Maar ik moet nu op zoek naar een reispartner.''
Sophie: ,,Euh, ja, ik heb ondertussen een lief gevonden.''
Marc HELSEN
http://www.hetvolk.be/Art(...)x?ArticleID=GDIF0C34
Voor veel kijkers en ook voor het gros van de deelnemers stond al bij voorbaat zo goed als vast dat hartsvriendinnen Karla Bosschaerts uit Sint-Amandsberg en Sophie Allegaerts uit Brugge, snel uit de race zouden liggen. Eerlijk gezegd dachten ze dat zélf ook. Maar dat was buiten de slimme racetechniek en de ontwapenende antistressmethodes van het Vlaamse duo gerekend. Want Karla en Sophie wonnen niet alleen met vlag en wimpel, ze hebben er nog flink van genoten ook!
Een meisje met een heilige schrik voor dieren en haar vriendin die antirimpelcrème meenam om het in Peking Express uit te vechten; die zouden ver komen, zo dachten velen bij aanvang van de esbattementen in China. Zij dwaalden. Lachebekken Karla en Sophie stoomden met de handen in de zakken op naar Mumbai en gaven in de finale iedereen nog eens lekker het nakijken.
Nog wel het leukst bij deze indrukwekkende wapenfeiten was dat de twee Vlaamse meiden altijd gewoon zichzelf bleven. Karla en Sophie: what you see is what you get !
Van wie kwam het idee om mee te doen?
Sophie : ,,Van Karla. Bovendien waren we allebei vrijgezel en op het eind van onze twintigerjaren. We spraken af dat we volwassen zouden worden als we terug kwamen.''
Elke deelnemer mocht een favoriet voorwerp meenemen. Wat namen jullie mee?
Karla : ,,Twee muziekcassettes met meezingers om in de auto te spelen. Die hebben we grijs gedraaid.''
Sophie : ,,En een tube antirimpelcrème. Een staaltje maar hé!''
In het begin dacht ik: dat interesseert die twee hier geen fluit. Sophie (lacht): ,,Bij onze aankomst in Peking vroegen we ons af of we zo'n avontuur eigenlijk wel zagen zitten. We spraken af dat, mocht het tegenvallen, we zouden afhaken.''
Karla: ,,Pas in Peking zagen we in welke grote organisatie we waren terecht gekomen. Daar kreeg ik al onmiddellijk stress van. We besloten dan maar mee te doen voor de leute.''
Jullie hebben ook op het punt gestaan uit de race te stappen, niet?
Sophie: ,,Al in de eerste etappe. Werkelijk alles zat ons toen tegen. Het liften vlotte niet, we verzeilden in eindeloze files, we hadden honger en we waren na een poos behoorlijk slecht gezind. Het leek wel een schoolreis! Toen dachten we eraan naar huis te gaan. Maar uiteindelijk groeide het besef dat we in een tv-programma meespeelden.''
Karla: ,,Het gaat om je eergevoel hé. We verlegden ons doel: we wilden zeker niet als eerste afvallen.''
Regels afspreken
Waren jullie nooit beschaamd om als twee rijke westerlingen al bedelend door China en India te reizen?
Karla en Sophie (in koor): ,,Ja, want het is toch wel decadent.''
Sophie: ,,Maar we hadden onszelf wel regels opgelegd. We zouden nooit geld vragen en ook nooit een voertuig instappen zonder dat de chauffeur goed wist dat we geen geld op zak hadden. We wilden ook altijd vriendelijk blijven en spraken af al onze bustickets te betalen. Daar waren we heel principieel in, want er is een groot verschil tussen iets vragen aan iemand die arm is en een gunst afdwingen zonder te betalen. Nee, het systeem Rink om zonder geld met de bus te rijden, ligt niet in onze aard.''
Hoe vonden jullie China en de Chinezen?
Karla: ,,Het land boeide mij niet. Ik vond het grijs en grauw en soms heel smerig; de mensen leken me passief en afstandelijk. Ik verwachtte meer verfijning in China. Maar het platteland is nog een echt ontwikkelingsland, waar je vrouwen de straten ziet kasseien.''
Sophie: ,,Ze leken wel angst te hebben van westerlingen. Maar ik begrijp het wel, hoor. Tijdens die fameuze eetproef in China vertelde één van de omstaanders via een tolk dat het sinds eind de jaren dertig was geleden dat ze nog buitenlanders hadden gezien. En dat waren dan nog de Japanners, die toen China binnenvielen!''
Fijnere lifttechniek
In het begin modderden jullie maar wat aan, maar dat veranderde snel. Karla: ,,Eerst lieten we alles gewoon gebeuren. We keken bijvoorbeeld pas 's ochtends voor het eerst op de etappekaart, terwijl anderen dat de avond ervoor al uitkienden. Spoedig beslisten we dat we voor de grote, snelle personenwagens zouden gaan. Dat werd onze doelgroep. We spraken af dat we bij elke liftbeurt 15 minuten lang àlles zouden laten passeren en ons alleen op snelle auto's zouden concentreren. Pas daarna, als het niet lukte, zouden we proberen de rest van de voertuigen te laten stoppen. Al snel gingen we ook apart liften.''
Jullie sliepen ook vaak bij rijkere mensen in fraaie huizen. Sophie: ,,Ik snap niet dat de anderen dat niet deden. Ze vonden het raar van ons, maar dat was gewoon slim. Ik begrijp niet dat niemand ons daarin volgde. Bij rijkere mensen heb je veel meer kans dat er iemand Engels spreekt. Je krijgt er ook eten, we genoten er telkens van een comfortabele nachtrust en we konden vaak onze kleren wassen. Dat maakte het allemaal veel aangenamer en minder stresserend.''
Soms werd er in de groep wel eens meewarig gedaan, zo van: 'Tsja, twee vrouwen hé. En dan nog een blondje met een topje'. Sophie: ,,Daar erger ik me aan. Want de nadelen zijn even groot als de voordelen. Bij de gemengde koppels hielpen de mannen in het heetst van de strijd met de rugzakken sleuren, maar wij moesten het allemaal zelf doen. Soms voelden we ons als vrouwen ook onveiliger. En Karla's topje? Ja zeg, ze liep er niet bloter bij dan Nathalie hé.''
Karla: ,,Die kritiek begrijp ik ook niet goed. Door dat te zeggen, lijkt het alsof we het niet verdiend hebben.''
Onderweg viel het me op dat de meeste van jullie tegenstanders een verkeerd beeld hadden van jullie. Sophie: ,,Ja maar, wij deden hetzelfde; we dachten ook dat we slecht bezig waren met liften en zo. Iedere ranking waren we er zeker van dat we eruit lagen, écht waar!''
Karla: ,,In feite hebben we voortdurend onszelf onderschat.''
Geschokt door India
De eerste kennismaking met India leek niet zo best mee te vallen .
Karla: ,,Die hitte! Veel volk, drukte, lawaai en geen lift te krijgen. Pfff.''
De Indische mannen behandelden jullie in het begin ook nogal denigrerend. Sophie: ,,Ze namen ons brutaal onze wegenkaart af en ze sloegen op mijn handen als ik ze terug wilde. Vreemd genoeg ervoeren we dat soort gedrag alleen gedurende de eerste drie dagen in India. Toen was het voorbij.''
Raakten jullie nooit geshockeerd in India?
Sophie: ,,In Allahabad gaf de man met wie we meereden - een man van een hogere kaste - een bedelaar die ons iets vroeg een klap in het gezicht. Die sukkelaar reageerde niet eens. Toen was ik écht geshockeerd.''
Karla: ,,Ik hou van India, maar ik wil het niet idealiseren. Die familiale structuur, dat vond ik mooi, maar in de buurt van Agra, waar we bij een welstellend gezin logeerden, vroegen we aan de vrouw des huizes eens of ze haar lesgeven niet miste. Want dat had ze gedaan voor ze trouwde. Ze barstte toen in tranen uit. Er is ook veel dat je niet ziet, dat onder de oppervlakte sluimert. Maar als bezoeker kan je dat toch niet veranderen.''
Vonden ze het in India niet vreemd dat jullie single waren?
Sophie: ,,Iederéén vroeg ernaar. Ze hadden een beetje medelijden met ons en ze snapten het ook niet. Ze lieten aanvoelen dat we hier in het westen niet goed bezig waren. Altijd was het weer van: 'No ring? no ring?'. Ze konden het amper geloven.''
De ezel was erover
Ik zag jullie toekomen met die twee geiten en die ezel in de duinenwoestijn van Rajastan. Dat zag er niet zo best uit. Sophie: ,,Toen heb ik me kwaad gemaakt, want dat gedoe met die dieren vond ik overdreven. De ezel stond mank en bloedde uit z'n mond. Dat was erover.''
Karla: ,,Die etappe waren we ook kapot. We hadden 20 kilometer onze eigen rugzakken gedragen, precies om dat beestje te sparen. Op tv zagen we dat de rest zijn bagage wél op het dier bond.''
Wanneer dachten jullie eigenlijk voor het eerst: wie kunnen hier winnen? Sophie: ,,Toen we hoorden dat Krieke en Nathalie de finale speelden en wij tegen Rink en Jorien moesten racen voor de tweede finaleplaats. We wisten dat Rink en Jorien tijdens het liften op alles kropen wat bewoog, dus wisten we dat onze lifttaktiek de bovenhand zou halen.''
Meer vertrouwen
Wat vonden jullie het meest beklijvend van de hele reis?
Karla: ,,Wat ik vooral onthoud zijn de gastvrijheid en het warme gevoel dat India nalaat. Hun omgaan met religie, hun gezinswaarden. Zaken die we bij ons een beetje zijn kwijtgespeeld.''
Sophie: ,,Ik besef nu ook veel meer dat alles meestal wel goed komt. Je krijgt meer vertrouwen in het lot, in andere mensen, in jezelf.''
Hoe voelde het aan om Peking Express te winnen?
Sophie: ,,Het besef dat het gedaan was! En dan die luxe in dat hotel! Pay-tv, telefoneren naar huis, een bad nemen, eten à volonté, de bar plunderen. Toen beseften we pas dat het genoeg was geweest. We waren doodop. Alleen jammer dat we in dat fantastisch hotel geen nachtje mochten blijven slapen. Dan hadden we kunnen afkicken. Nu moesten we onmiddellijk naar huis. Dat vond ik een beetje krenterig van de productie.''
Hoe was de thuiskomst? Last gehad van de weerbots? Karla: En of! We hebben nog tien dagen samen geslapen, om de eenzaamheid af te houden. We waren onze routine en ons stramien kwijt. En dan recht vanuit het warme India naar die koude winter hier. Het heeft een maand geduurd eer ik mijndraai weer een beetje vond. Ik wilde terug naar het buitenland, want je wordt hier veel te veel geleefd.''
Sophie: ,,Dan besef je pas hoe enerverend de race was. Het leek wel op examenstress. Ik heb nog twee weken nachtmerries gehad.''
Karla: ,,Ja, dan hoorde ik haar roepen: ,,Karla! Zijn we er al!? En: ,,Karla! Waar is uw beha!''
Elke dag wassen
Zouden jullie het nog eens doen?
Karla en Sophie (in koor): Ja. We hebben ons goed geamuseerd.''
Karla: ,,Het tempo was hoog, maar fysiek was het niet zo zwaar.''
Sophie: ,,Een helletocht was het alvast niet. Je hebt wel ongemakken, maar daar zet je je snel over.''
Karla: ,,Luxe mis je niet. Was er geen toilet en diende je het in het veld te doen? Oké, geen probleem. Wel wasten we ons elke dag. Dat moet je doen, want dat kikkert een mens op.''
Wat doen jullie met de 10.000 euro die ieder van jullie verdiende?
Karla: ,,Ik heb een vochtprobleem in mijn huis. Zodus. En in juni ga ik drie weken op reis. Maar ik moet nu op zoek naar een reispartner.''
Sophie: ,,Euh, ja, ik heb ondertussen een lief gevonden.''
Marc HELSEN
http://www.hetvolk.be/Art(...)x?ArticleID=GDIF0C34
"Those people who think they know everything, are a great annoyance to those of us who do."
Echt dat was een goede streek van Rink. Had ik ook gedaan 
Had het niet gedacht na aflevering 1, maar ben erg blij met deze winnaressen. Moordwijven !
Nu al weer zin in de volgende reeks.. (En Expeditie Robinson, benieuwd hoe 10 dat naar de klote gaat helpen.. En benieuwd of die All Star expeditie nog komt. Wacht ook al op de All Star Peking Express: Manja, Reinier, Rinck, Krieke, Jetske en Elias, Hans en Rani en natuurlijk Karla en Sophie!)
!Nu al weer zin in de volgende reeks.. (En Expeditie Robinson, benieuwd hoe 10 dat naar de klote gaat helpen.. En benieuwd of die All Star expeditie nog komt. Wacht ook al op de All Star Peking Express: Manja, Reinier, Rinck, Krieke, Jetske en Elias, Hans en Rani en natuurlijk Karla en Sophie!)
idd ik lag echt in een deuk van het lachenquote:Op zondag 22 mei 2005 21:49 schreef alwaysthebest het volgende:
[..]
In die trein Hup, gewoon tegen die borst aan
To deny our impulses would deny the very thing that make us human.
Nou het was echt super spannend gewoon !! 8 min van elkaar binnen gekomen...quote:
To deny our impulses would deny the very thing that make us human.
Mwah, ER kent dezelfde makers, inclusief EP, dus dat komt wel goed denk ik.quote:Op zondag 22 mei 2005 21:51 schreef NRH het volgende:
Had het niet gedacht na aflevering 1, maar ben erg blij met deze winnaressen. Moordwijven !
Nu al weer zin in de volgende reeks.. (En Expeditie Robinson, benieuwd hoe 10 dat naar de klote gaat helpen.. En benieuwd of die All Star expeditie nog komt. Wacht ook al op de All Star Peking Express: Manja, Reinier, Rinck, Krieke, Jetske en Elias, Hans en Rani en natuurlijk Karla en Sophie!)
La buena vida es cara. Hay otra más barata, pero no es vida.
Wat ik me nou alleen afvraag, wat trouwens ook niet in deel 1 werd uitgelegd. Je gaat met zijn 2en liften, maar er lopen wel de hele tijd 2 mannen mee met een camera en een geluidsaparaat. Moeten die mee? Of mag je ze ook achter laten?
Lijkt me ook érg leuk. . Al zou ik het wel op een Manja-manier doen denk ik. .quote:Op zondag 22 mei 2005 21:50 schreef Tom_Tom- het volgende:
Dit lijkt me zo vet om mee te doen he. Peking Express. Maar ik zou het echt niet kunnen. . Denk ik.
. Al zou ik het wel op een Manja-manier doen denk ik.
La buena vida es cara. Hay otra más barata, pero no es vida.
Ik denk dat jij volgende week maar ff moet kijkenquote:Op zondag 22 mei 2005 21:52 schreef DrukVout het volgende:
Wat ik me nou alleen afvraag, wat trouwens ook niet in deel 1 werd uitgelegd. Je gaat met zijn 2en liften, maar er lopen wel de hele tijd 2 mannen mee met een camera en een geluidsaparaat. Moeten die mee? Of mag je ze ook achter laten?
dan zie je alles hoe het gebeurd..
To deny our impulses would deny the very thing that make us human.
Karla en Sofie zijn de terechte winnaressen.
Op een leuke en relaxte manier gelift de hele expeditie lang
Gelukkig hebben ze op het laatst toch nog 2 amuletten gewonnen
Op een leuke en relaxte manier gelift de hele expeditie lang
Gelukkig hebben ze op het laatst toch nog 2 amuletten gewonnen
Ja is toch een leuk bedrag 10.000 pp .... en een vette reis van 6 wekenquote:Op zondag 22 mei 2005 21:54 schreef MrX1982 het volgende:
Karla en Sofie zijn de terechte winnaressen.
Op een leuke en relaxte manier gelift de hele expeditie lang
Gelukkig hebben ze op het laatst toch nog 2 amuletten gewonnen
To deny our impulses would deny the very thing that make us human.
Je kan zeggen dat ze wel niet aan emancipatie hebben gedaan
Ik bedoel, hoe vaak ze wel niet ergens mannen hebben zitten opgeilen is niet te tellen... wel een goede techniek maar ik zou het zelf niet hebben gedaan...
Ik bedoel, hoe vaak ze wel niet ergens mannen hebben zitten opgeilen is niet te tellen... wel een goede techniek maar ik zou het zelf niet hebben gedaan...
Ja dat dacht ik bij deel 1 ook. Maar toen werd er geen aandacht aan besteed. Verwacht het nu dus ook niet.quote:Op zondag 22 mei 2005 21:53 schreef appelsientje het volgende:
[..]
Ik denk dat jij volgende week maar ff moet kijken
dan zie je alles hoe het gebeurd..
het heeft ze goed geld opgeleverd, door alleen maar een beetje opgeilen. Tenminste, als er achter de schermen verder niks gebeurd isquote:Op zondag 22 mei 2005 21:55 schreef blue-102 het volgende:
Je kan zeggen dat ze wel niet aan emancipatie hebben gedaan
Ik bedoel, hoe vaak ze wel niet ergens mannen hebben zitten opgeilen is niet te tellen... wel een goede techniek maar ik zou het zelf niet hebben gedaan...
"Atb is lief, groetjes Peri."
Bedankt!quote:Op zondag 22 mei 2005 21:50 schreef Gert het volgende:
[b]Exclusief: waarom Karla en Sophie Peking Express wonnen - 20/05/2005
Leuk verhaal .
sig verwijderd door FA
All Star Peking Expres zou leuk zijn, alleen denk ik niet dat iedereen voor een tweede keer mee wil.
That's all folks!
Natuurlijk zou je dat doen, als je daardoor in de race kan blijven.quote:Op zondag 22 mei 2005 21:55 schreef blue-102 het volgende:
Je kan zeggen dat ze wel niet aan emancipatie hebben gedaan
Ik bedoel, hoe vaak ze wel niet ergens mannen hebben zitten opgeilen is niet te tellen... wel een goede techniek maar ik zou het zelf niet hebben gedaan...
gelukking nog een aflevering "making of" . Wat is er dan voor leuks op zondagavond?
"Atb is lief, groetjes Peri."
Je kunt je al opgeven voor volgend seizoen . Meer mensen die al op zoek zijn naar een geschikte reispartner?
Na de ex-koppels, totaal vreemden en weet ik veel wat, zouden 2 FOK!kers ook wel leuk zijn. .quote:Op zondag 22 mei 2005 22:02 schreef Sport_Life het volgende:
Je kunt je al opgeven voor volgend seizoen . Meer mensen die al op zoek zijn naar een geschikte reispartner?
La buena vida es cara. Hay otra más barata, pero no es vida.
Volgens mij hebben ze een zendertje en is er dan maar 1 man die mee moet als er plek is in de wagen. Rijdt natuurlijk constant ook een crew auto achteraan, die van buitenaf filmt en eventueel deelnemers op pikt als de checkpoint niet op tijd gehaald kan worden of zoals vorig jaar een duo die op geeft mee te nemen.quote:Op zondag 22 mei 2005 21:52 schreef DrukVout het volgende:
Wat ik me nou alleen afvraag, wat trouwens ook niet in deel 1 werd uitgelegd. Je gaat met zijn 2en liften, maar er lopen wel de hele tijd 2 mannen mee met een camera en een geluidsaparaat. Moeten die mee? Of mag je ze ook achter laten?
