Nieuw tijdschrift: 'Big is Beautiful'.

quote:

Op dinsdag 26 april 2005 11:32 schreef Alicey het volgende:

[..]

Ik heb zelf toch wel de indruk dat psychische factoren best een grote rol kunnen spelen.. Als je je "goed" voelt, denk ik toch dat het beter lukt om richting je gewenste gewicht te gaan..

Ik denk wel dat dat meespeelt, absoluut. Maar dan nog word je doorgaans niet dik(ker) van het denken of voelen op zich, maar de reactie die dat heeft op wat je doet en eet. Vaak als je je echt rot voelt, heb je ook weinig zin om iets te ondernemen, dus bewegen doe je dan al minder. Daarnaast hebben veel mensen de neiging over te gaan op troosteten, en dat is niet bevorderlijk natuurlijk. Maar het fenomeen 'troosteten' wordt door veel mensen niet begrepen. Dat ze het niet begrijpen, is voor te stellen, maar om het dan zonder meer keihard te veroordelen is het andere uiterste.

quote:

Op dinsdag 26 april 2005 11:35 schreef Toeps het volgende:

[..]

Grappig. Als ik 2000 ga eten, val ik om van de honger. Ik heb vaak meer nodig.

Zie hier, een bewijs dat het allemaal wat lastiger ligt dan doorgaans wordt gedacht

Ik kom met 2000 cal. aan, jij hebt er niet genoeg aan.

Zo, discussie kan gesloten

quote:

Op dinsdag 26 april 2005 11:36 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Ik denk wel dat dat meespeelt, absoluut. Maar dan nog word je doorgaans niet dik(ker) van het denken of voelen op zich, maar de reactie die dat heeft op wat je doet en eet. Vaak als je je echt rot voelt, heb je ook weinig zin om iets te ondernemen, dus bewegen doe je dan al minder. Daarnaast hebben veel mensen de neiging over te gaan op troosteten, en dat is niet bevorderlijk natuurlijk. Maar het fenomeen 'troosteten' wordt door veel mensen niet begrepen. Dat ze het niet begrijpen, is voor te stellen, maar om het dan zonder meer keihard te veroordelen is het andere uiterste.

Dat laatste snap ik eigenlijk niet echt dat mensen dat niet begrijpen.. Als ik down ben kan ik ook zonder er bij na te denken veel vreten, ik neig er toch naar te denken dat het een natuurlijke neiging is die iedereen heeft..

Ik denk dat je een punt hebt met het feit dat ook de reactie gevolgen heeft voor je voedingspatroon, maar het heeft denk ik ook algemeen gevolgen voor je stofwisseling. Ik denk dat wanneer je leert dat de reactie van anderen weinig zegt over jezelf, dat dat toch positieve gevolgen kan hebben. Ik denk niet dat het iets is wat te perfectioneren is (Je hebt altijd zwakke momenten), maar verbeteren is denk ik wel mogelijk.

quote:

Op dinsdag 26 april 2005 11:37 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Zie hier, een bewijs dat het allemaal wat lastiger ligt dan doorgaans wordt gedacht

Ik kom met 2000 cal. aan, jij hebt er niet genoeg aan.

Zo, discussie kan gesloten

Ik weet niet precies hoeveel 2000 is, maar volgens mij kom ik gemiddeld aan heel veel meer per dag.. Er zijn ook wel dagen dat ik bijna niets eet en me toch verzadigd voel.. Mjah, het ligt vast lastiger.

quote:

Op dinsdag 26 april 2005 09:56 schreef isos het volgende:
ik moet wel zeggen dat ik denk dat dikke mensen onterecht meer worden veroordeelt en bekritiseerd dan iemand die ander ongezond gedrag vertoond. rokers, drinkers bijvoorbeeld. het is een soort algemeen negatievisme tegen dikke mensen, waarbij snel conclusies worden getrokken en enige vorm van emphatie vaak ontbreekt. maarja de oorzaak daarvan ligt juist bij de "niet dikke mensen", een groep die niet door dit blad wordt bereikt.

Ik vind het "aanleg hebben" trouwens een slecht excuus. mensen hebben hun eigen verantwoordelijkheid. iemand die aanleg heeft dik te worden weet dat van zichzelf, en heeft de keuze een eetpatroon te kiezen dat bij zijn / haar metabolisme past.

ik moet mezelf wel even toelichten, alhoewel ik een beetje off-topic begin te raken.

Het klinkt allemaal namelijk wat lulliger dan dat ik bedoelt had. Ik bedoelde meer dat ik geen verschil wil zien tussen iemand die "gewoon" dik is en iemand die dik is vanwege "aanleg". Dat betekent natuurlijk niet dat dikke mensen ervoor kiezen dik te zijn. Uit eigen ervaring kan ik ook wel zeggen dat het niet echt 1 keus is, maar ontelbare. mensen met gewichtsproblemen, worden veel vaker op de gedachte aan eten gebracht zonder dat ze hier iets aan kunnen doen. zo kan het dat iemand die dikker is (of juist dunner) zichzelf vaker inhoud en dus strenger is voor zichzelf is dan iemand die dun is en weinig op de gedachte aan eten komt. oftewel ik heb wel een idee hoe moeilijk het kan zijn.

quote:

Op dinsdag 26 april 2005 10:40 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Waarbij jij er van uit gaat dat dikkere mensen dus veel en/of vet eten.

Oorzaak en gevolg.

hoe wordt er eigenlijk gedacht over dikke mannen?
dat er veel meer lelijke mannen zijn dan lelijke vrouwen moge duidelijk zijn, wordt dikzijn daardoor mannen minder aangerekend dan vrouwen? ik heb het idee van wel.

Geen idee, kiw. Maar ik vind dikke mannen hoogst onaantrekkelijk (en dan dus dat waggelende dik hoor, een buikje is geen enkel probleem en wat stevig zijn is ook niet erg). Ik geloof wel dat mannen ook steeds meer lijden onder het Adonissyndroom van mooi "moeten" zijn. Ik heb iets gelezen over minderwaardigheidscomplexen bij mannen door de afbeelding van wel heel erg perfecte mannen in de media/reclames.

quote:

Op dinsdag 26 april 2005 11:37 schreef miss_sly het volgende:
Zie hier, een bewijs dat het allemaal wat lastiger ligt dan doorgaans wordt gedacht

Ik kom met 2000 cal. aan, jij hebt er niet genoeg aan.

Zo, discussie kan gesloten

Dat kan ook sterk samenhangen met hoe actief je bent. Op een luie zondag als ik lang uitslaap en vooral op de bank hang heb ik bijzonder weinig calorieen nodig. Op een werkdag ontbijt ik om 7 uur en knort mijn maag om 9 uur alweer van de honger, en krijg ik tegen een uur of tien flauwvalneigingen als ik niet inmiddels iets heb gegeten.

Zo is 'gewoon avondeten' voor mij ook altijd genoeg, BEHALVE als ik naderhand nog fanatiek ga sporten. Dan heb ik weer honger als ik daarvan terugkom, ook al heb ik wel fatsoenlijk gegeten 's avonds.

quote:

Op dinsdag 26 april 2005 20:53 schreef kiw het volgende:
hoe wordt er eigenlijk gedacht over dikke mannen?
dat er veel meer lelijke mannen zijn dan lelijke vrouwen moge duidelijk zijn, wordt dikzijn daardoor mannen minder aangerekend dan vrouwen? ik heb het idee van wel.

Ik denk ook dat een buikje bij een man meer geaccepteerd wordt dan een dikke kont bij een vrouw... en toch ligt naar mijn idee het grootste probleem hiermee bij de vrouw zelf.

Mwoah, Nuek...je weet pas hoe de omgeving een zwaarlijvig iemand beoordeelt als je zelf dik bent.

Ik kreeg bijv. ooit het twijfelachtige compliment dat iemand het zo in mij bewonderde dat ik altijd best wel strakke truitjes aan had "met zo'n figuur". Ik had er nooit bij stilgestaan "zo'n figuur" te hebben. En bedankt hè

quote:

Op dinsdag 26 april 2005 22:26 schreef Isabeau het volgende:
Mwoah, Nuek...je weet pas hoe de omgeving een zwaarlijvig iemand beoordeelt als je zelf dik bent.

Ik kreeg bijv. ooit het twijfelachtige compliment dat iemand het zo in mij bewonderde dat ik altijd best wel strakke truitjes aan had "met zo'n figuur". Ik had er nooit bij stilgestaan "zo'n figuur" te hebben. En bedankt hè

Was dat een man of een vrouw?

(als het een man was was het een homo )

quote:

Op dinsdag 26 april 2005 22:22 schreef Nuek het volgende:

[..]

Ik denk ook dat een buikje bij een man meer geaccepteerd wordt dan een dikke kont bij een vrouw... en toch ligt naar mijn idee het grootste probleem hiermee bij de vrouw zelf.

Mee eens. Ergens is het niet meer dan logisch dat vrouwen zich drukker maken om hun uiterlijk, aangezien het uiterlijk bij vrouwen een grotere rol speelt dan bij mannen.

quote:

Op dinsdag 26 april 2005 22:26 schreef Isabeau het volgende:
Mwoah, Nuek...je weet pas hoe de omgeving een zwaarlijvig iemand beoordeelt als je zelf dik bent.

Ik kreeg bijv. ooit het twijfelachtige compliment dat iemand het zo in mij bewonderde dat ik altijd best wel strakke truitjes aan had "met zo'n figuur". Ik had er nooit bij stilgestaan "zo'n figuur" te hebben. En bedankt hè

Ik denk dat je sowieso een probleem hebt als je je zoveel aantrekt van wat anderen denken. Er zijn genoeg dikke mensen die prima kunnen lachen om hun eigen gebrek/falen; dat kon ik ook toen ik 120 kg. woog. Dat wil niet zeggen dat je er blij mee bent, maar je moet eraan doen wat je kunt, als je dat zelf wilt, en de rest moet je accepteren.

Ik trek me nauwelijks iets aan van wat anderen vinden hoor en ik acepteer mezelf zoals ik ben. Ik zit niet zo erg met mijn dikke kont, alleen het is zo vreselijk rot kleding kopen (misschien moet ik eens zo'n tijdschrift kopen )

Andere mensen zijn alleen vaak heel erg onnadenkend wat opmerkingen betreft. Meisjes in de kritiekgevoelige leeftijd met een klein beetje een molliger figuur dan gemiddeld lopen daar wel gebukt onder en gaan idiote diëten volgen om zo dun mogelijk te worden. Helaas is het zo dat als je dergelijke crashdiëten volgt je op latere leeftijd steeds dikker wordt. Zo beland je in een cirkeltje met een steeds lager gevoel van eigenwaarde en als er dan een blad komt met een ongelukkig gekozen titel dan lees je op fok terug dat dik zijn idd te verafschuwen is èn dat dikke mensen moeten lijnen (want dat is heel simpel gewoon minder eten) en zichzelf niet mogen accepteren omdat dik zijn zo ongezond is (en natuurlijk visuele vervuiling voor je medemens). Maar ondertussen moet je alle kritiek gewoon van je afschudden hoor.

Ik heb een nichtje die door haar overgewicht gewoon helemaal psychisch in de kreukels ligt. Vooral door haar omgeving (een moeder die een mannequin als dochter had willen hebben en een zus die valse grapjes maakt op feestjes waar iedereen wel om moet lachen, klasgnoten die haar altijd gespest en gekleineerd hebben, afgewezeb voor een opleiding door haar gewicht etc.) Dik zijn is niet zo simpel. Afvallen al helemaal niet, het blijft namelijk altijd een strijd.

quote:

Op dinsdag 26 april 2005 22:26 schreef Isabeau het volgende:

Ik kreeg bijv. ooit het twijfelachtige compliment dat iemand het zo in mij bewonderde dat ik altijd best wel strakke truitjes aan had "met zo'n figuur". Ik had er nooit bij stilgestaan "zo'n figuur" te hebben. En bedankt hè

fijn dat iemand met zo'n opmerking je hele beeld van jezelf kan laten veranderen

quote:

Op zaterdag 23 april 2005 20:41 schreef PeRi het volgende:
Wat ik al in het andere topic zei, het blad is naar mijn mening beetje tegenstrijdig bezig. Het wijsmaken dat er helemaal niks mis is met teveel maatjes meer, het zelfvertrouwen opvijzelen dat de dames/heren die een maatje meer hebben met sexy foto's van dames met 'grote' maten (duidelijk tot maatje 40)? Ik zag maar 3 of 4 foto's van modellen die echt meer dan maatje 46 hadden op de foto's.

Natuurlijk is het fijn dat er een blad is voor deze doelgroep. Maar om nou gerechten aan te gaan bevelen die zoooo goed zijn voor de lijn (not)? Schreeuwende koppen 'XXXXXXL koop je hier', 'Deze lingerie gaat tot maat 60!!!' Interieur aanbevelen die past bij XXXL-mensen?

Ik zou me kapotschamen als ik bij deze doelgroep behoorde.

Misschien zou het fijner zijn om bij dit blad, mensen te wijzen op hun gezondheid. Hoe ze gezond kunnen blijven, al hebben ze een maatje meer. Hoe ze zich mooi kunnen kleden, zonder teveel te accentueren.

Eens.

quote:

Op woensdag 27 april 2005 07:43 schreef Isabeau het volgende:
Andere mensen zijn alleen vaak heel erg onnadenkend wat opmerkingen betreft. Meisjes in de kritiekgevoelige leeftijd met een klein beetje een molliger figuur dan gemiddeld lopen daar wel gebukt onder en gaan idiote diëten volgen om zo dun mogelijk te worden.

Niet in de laatste plaats omdat dat ook gestimuleerd wordt in allerhande vrouwentijdschriften. "Zo vliegen de zomerpondjes er weer af", "hoe dieet je het beste?" "Sterren en hun afvalmethodes". Je gaat haast denken dat je een dieet móet hebben, wil je hip zijn en er goed (lees: dun) uitzien.

Die dingen staan nog net niet in de Tina...

quote:

Op woensdag 27 april 2005 08:55 schreef ChrisJX het volgende:

[..]

Niet in de laatste plaats omdat dat ook gestimuleerd wordt in allerhande vrouwentijdschriften. "Zo vliegen de zomerpondjes er weer af", "hoe dieet je het beste?" "Sterren en hun afvalmethodes". Je gaat haast denken dat je een dieet móet hebben, wil je hip zijn en er goed (lees: dun) uitzien.

Die dingen staan nog net niet in de Tina...

Die staan WEL in de Tina,
ik las laatst een Tina en daar stonden allemaal onderwerpen in die in de Mari Clair oid thuis horen.

Ik weet niet of ik het met PeRi eens moet zijn... Ik weet wel dat ik heel verdrietig was toen ik erachter kwam dat ik als 13/14 jarige helemaal niet dik was en ik wel degelijk tot mijn 21e altijd heb gedacht dat ik dik was terwijl dat niet eens zo was! Ik kreeg goddomme gewoon vrouwelijke vormen en men noemde me dik. Niet ok voor je zelfbeeld... Dus in Isabeau's woorden kan ik me zeker vinden.

Als ik foto's van mezelf zie van toen ik 15 was denk ik nu: jeeeetje, en ik vond mezelf dik?!? Op foto's in badpak heb ik gewoon een heel erg mooi gestroomlijnd figuur met wat forsere benen. En toen begon het lijnen

Wat dacht je dan van films? Tijdens mijn laatste terugval in m'n eetstoornis was ik naar Love Actually geweest, ook geen aanrader. O.a. Keira Knightley speelt erin, nou die is al zo dun dat ze haar organen in een handtasje mee moet nemen, maar in interviews klaagt ze nog dat ze niet zo dun is als sommige andere actrices. En de enige actrice van normaal formaat, Martine McCutcheon, werd in de film constant voor dik uitgemaakt. =S