Geloven is een wanhoopsdaad

quote:

Op donderdag 21 april 2005 14:19 schreef Monolith het volgende:
Zeggen ze nou eerst dat van 99.9% van de kosmos nog niks bekend is om vervolgens te claimen dat de rest van de kosmos dood is?

Ja. Laat staan dat je natuurlijk kunt claimen hoeveel onbekende elementen er zijn. Leuke tegeltjeswijsheid, maar meer ook niet.

Onzin. Gelovigen zijn te vinden in alle lagen van de samenleving.

quote:

Op donderdag 21 april 2005 18:05 schreef Alicey het volgende:

[..]

En alweer iemand die niet de moeite heeft genomen om de OP te lezen.

Moet je je TT maar minder suggestief maken

quote:

Op donderdag 21 april 2005 18:05 schreef Alicey het volgende:

[..]

En alweer iemand die niet de moeite heeft genomen om de OP te lezen.

Heb wel wat beters te doen, heb namelijk ook een leven BUITEN Internet om

quote:

Op donderdag 21 april 2005 19:21 schreef Tante_Thea_Traal het volgende:

[..]

Heb wel wat beters te doen, heb namelijk ook een leven BUITEN Internet om

Als je dan echt zoveel betere dingen te doen hebt, waarom post je dan überhaupt nog? Reageer inhoudelijk of reageer niet.

quote:

Op donderdag 21 april 2005 14:19 schreef Monolith het volgende:

Zeggen ze nou eerst dat van 99.9% van de kosmos nog niks bekend is om vervolgens te claimen dat de rest van de kosmos dood is?

ongeveer he.. de exacte tekst weet ik ook niet meer.

Ik ben zelf van mening dat spiritualiteit te vinden is in je dagelijks leven. Wanneer je spiritualiteit nastreeft in je dagelijks leven, zul je verlichting nastreven. Deze verlichting zijn slechts kleine fracties van het Goddelijke Zelf waar veel over gesproken is. Gek genoeg hoor ik mensen die spirituatiteit willen uitdiepen nooit over het ene boek dat hier heel concreet in is: de bijbel. Is het nu zo moeilijk om te geloven?

Ik wil graag toevoegen dat je met rationele verklaringen de waarheden van alle levens op aarde niet kunt verklaren adhv jouw topic. Ik wil het niet afdoen met slecht, want dat is het absoluut niet. Ik wil de stelligheid verwijderen in de topic dat iemand gelijk heeft, want er is geen menselijke waarheid gelijk en geen motief hetzelfde. Dit kun je ook niet kaderen

Ik laat iedereen daar liever vrij in, hoewel mijn affectie toch echt uit gaat naar Jezus. Hij was hier echt op Aarde en wordt tot op de dag van vandaag nog geeerd door velen om zijn identiteit. Daarom zou je Hem ook nooit als leermeester kunnen zien, want zijn identiteit is datgene dat Hem roemt. Dit is mijn mening, maar mijn geloof wordt hierin wel geschiedkundig bewezen. Het neemt niet weg dat ik persoonlijk denk dat er aardig geknoeid is met de bijbel, maar aanvullend hierop denk ik dat sommige uitspraken in essentie de waarheid niet kunnen omdraaien. Denk aan het verhaal van de splinter en de balk en het betrekken van deze uitspraak op je eigen handelen.

Daarnaast denk ik dat je als mens een standpunt moet innemen, hoewel het ook tegenstellingen met zich meebrengt. Er zijn vele tegenstellingen vanuit de geschiedenis en in het heden door anderen dat jou noodzaakt om keuzes te moeten maken, geloof is hier niet anders om wanneer het gaat om zelfkritiek. Dat je vanuit je geloof mensen veroordeelt vind ik taboe, je kunt een ander niet veranderen en de bijbel is hier ook duidelijk over. Het verhaal van goed en kwaad staat nergens zo duidelijk omschreven als in de bijbel, de rest eromheen is rondom de bijbel geschreven (direct of indirect/dissonant)

Mijn 2e reactie gaat in op jouw reactie, ik heb een natuurlijke gave voor interactie moet je weten.

2e reactie staat boven de jouwe

Het standpuntverhaal betrek ik op verantwoordelijkheid. Verantwoordelijkheid kent, vanuit de ethiek, 2 dimensies: kennis en competentie. Vanuit deze 2 dimensies kun je iemand aansprakelijk stellen voor zijn of haar daden. Het betekent dat, wanneer je je bewust bent van iets dat niet mag en je doet het toch, je aansprakelijker bent te stellen dan wanneer je hier niet van bewust bent. Hetzelfde geldt voor competentie, wanneer je niet in staat bent om iets te begrijpen of doen en het gaat mis (denk aan een kindje die onhandig valt), dan ben je als kind minder aansprakelijk te stellen. Hierop wordt doorgaans aansprakelijkheid duidelijk toegeschreven.

Mijn 2e aandachtspunt is een stuk persoonlijker en heeft te maken met een passieve of actieve houding, want als je niets doet ben je wel aansprakelijk te stellen. Als jij een kind ziet verdrinken is het niet jouw verantwoordelijkheid, maar als je het niet probeert te redden ben je wel degelijk verantwoordelijk voor de verlopen situatie. Wel een heel extreem voorbeeld, dat wel. Dit vul ik aan met een nog extremer voorbeeld: oorlog.

Wanneer Nederland wordt binnengevallen en mensen om me heen worden neergeschoten (wat een reeel beeld was 60 jaar terug en nu onvoorstelbaar), dan kan het zijn dat ik gedwongen wordt om iemand neer te schieten omwille van mijn eigen leven. Ik doe het liever niet, maar ik sta er wel bij stil en bedenk me dan dat ik op zo'n moment een keuze moet maken omwille mijn eigen leven of dat van die ander en de onzekerheid ertussen.

Nu kom ik op mijn punt, waar ik niet op zou komen zonder mijn inleiding. Situatieschets (fictief): De moslimgemeenschap wil de Hijad uitvoeren, alle ongelovigen moeten dood. Zij doelen hierop op de groep Christenen, waar jij niet toebehoort. Jij krijgt de kans je te bekeren tot de Islam en tot de schone schijn lijkt het me verstandig om dit openlijk te doen (al is het maar uiterlijk vertoon, je leven staat op het spel). In deze situatie wordt je eigenlijk gedwongen tot een keuze door anderen, zonder dat je daarbij voor een standpunt wilt kiezen. Je moet een standpunt kiezen. In Nederland is het onvoorstelbaar, maar in veel landen is een mensenleven niet zo wonderenswaardig als in Nederland. In dit land mag je je ontwikkelen tot uitspraken over spiritualiteit, in anderen kost je dat je hoofd.