De thuisbevalling als hoogste goed?

Bah ik word doodziek van die Calvinistische inslag. Lijden loutert? Wat een bullshit. Niet janken maar lijden? Onzin. Of je nou een kind baart met een ruggenprik, of onder narcose met een keizersnede: het is en blijft een enorme prestatie.
En een betere band met je kind omdat je -onnodig- pijn en risico's hebt gelopen? Nou ik zie het verband echt niet.

Wat een vreselijk verhaal
80 uur bevallen, 5 uur persen en de placenta die pas na 35 uur kwam.
Hoe krijg ik bloedarmoede en een baarmoederontsteking, les 1

Er loopt trouwens op het forum van ouders.nl ook een discussie over dat stuk, misschien ook wel intressant om te lezen:
klik voor het forum


Ik vind het een triest iets, dat je om je eigen "trauma" te verwerken zo´n groot risico neemt....

[ Bericht 15% gewijzigd door Luckepuk op 13-04-2005 22:56:50 ]

Mijn nekharen staan recht overeind

Kan iemand voor mij die layout vern**kende link misschien aanpassen? Ik ben echt blont o pdat gebied volgens mij?

Godallemachtig, wat een eng, fanatiek mens!

Tja Leah, je had me natuurlijk al nieuwschierig gemaakt, maar wat ik vooral in het artikel eruit vond springen (voor mij persoonlijk)
""Ik heb 80 uur actief bevallen waarvan 5 uur persen. De placenta kwam er 35 uur later uit."
IK MOET ER NIET AAN DENKEN.
En hoezo zonder hulp: Internet rules, lijkt het hier te zijn.
Nou, dat lijkt toch ook op verloskundige hulp op afstand?
Maar goed, ieder zijn eigen keuze. zolang ik het maar niet hoef (of het niet op voorhand weet, je weet natuurlijk nooit)
Ik kan me niet voorstellen dat het zo'n fijne vredige bevalling was zoals zij het nu opschrijft. Want dan ga je bv ook niet op het internet op zoek naar alle gegevens.
Daar tegenover staat dan wel dat ook vroeger iedereen 'gewoon thuis enzo' beviel.
Ik lees in haar verhaal ook trouwens een enorm trouma van de eerste bevalling en een bijzonder slechte communucatie. Maar om nu meteen te zeggen dat de keizersnee onnodig was... tja, daarvoor ben ik er zelf niet bijgeweest.

Ten slotte (ik vind wel meer hoor, maar zo is 't ook wel genoeg) vind ik het jammer dat ze voor haar gevoel een beter band heeft met haar tweede kind. Dat doet af aan het feit dat dit ook haar tweede (!) kind was. Dat scheelt een heel stuk in het zien van signalen, denk ik zo.

Bevallen zoals in de natuur... In de natuur gaan het bevallende dier en/of het jong dood als het misgaat. De kudde gaat verder, niemand die erom maalt. Het is tenslotte survival of the fittest. Die vrouw en man zullen vast niet hun schouders opgehaald hebben als het mis was gegaan met de kleine. Dan hadden ze wel weer iets gevonden om de schuld te kunnen geven.

Hier gaan ook mijn haren van overeind staan. En of het nou de 1e of de 2e is kozakken er kunnen altijd dingen gebeuren dat je niet in de hand hebt. Kijk alleen maar eens naar de bevallingsverhalen hier op het forum. Ik krijg duidelijk het gevoel dat wat er ook gebeurde ze niet naar het ziekenhuis zou gaan, wat de gevolgen ook zouden zijn.

Precies, ze klopt zichzelf op de borst nu de bevalling toevallig goed is verlopen.
En ze verdraait alles zodat het mooi in haar straatje past.
Ze praat er trouwens over alsof ze klaar is gekomen tijdens die bevalling, ze noemde het ook een sexuele ervaring? Weird.

Uhm Anitra, ik denk dat je het anders hebt gelezen dan ik heb bedoeld. De 1e of 2e (mijn opmerking daarover) ging puur over haar gevoel een andere band met het kind te hebben.

Yep ik ben te snel.
Sorry

kan gebeuren in alle lawaai van woorden en zinnen

Als er geen mogelijke compicaties waren en ze dit wou had ik haar toegejeuicht, maar ik vind dit wel een risico...

Ik vind haar ook maar eng en fanatiek idd. Ik snap best dat een bevalling voor iemand iets persoonlijks is, wat je het liefst alleen of met je partner wilt doen. Een verloskundige kan zich dan ook wat op de achtergrond houden. Maar om het nu helemaal alleen te doen? Iemand met kennis van zaken mag niet helpen, maar een stelletje ervarings'deskundigen' op afstand zijn wel goed genoeg. Raar hoor. Het komt allemaal zo akelig op me over. En die placenta die nog even 35 uur blijft zitten lijkt me vreselijk. dat er dan nog geen belletje bij je gaat rinkelen...

Ik zou het nooit toejuichen, een bevalling zonder enige vorm van supervisie/begeleiding van een deskundige. Ook als er geen medische indicatie is, kan er van alles misgaan.

Je hebt het niet altijd in de hand een bevalling, het ene kindje is nu eenmaal wat sneller als de ander ter wereld, en die mensen moeten het op dat moment ook zonder verloskundige/arts/gyn doen, daarna gaan die meestal wel door naar ziekenhuis/dokter.

Deze vrouw die vanwege een traumatische keizersnede (waar we verdere details ook niet van weten) waarschijnlijk heel erg onzeker geworden is voor de 2de bevalling aangezien ze liever hadden dat ze terug in het ziekenhuis zou bevallen voor mogelijke complicaties.
Ze koos een weg die voor vele idd beetje angstaanvallend is, bevallen zonder enige hulp, alleen met je partner (de tijd die ze erover deed lijkt me niet echt prettig te noemen en ook niet echt gezond)

Maar er zijn vast landen waar men ook zo bevalt, waar dit doodnormaal is, en die mensen hebben naar alle waarschijnlijkheid ook niet eens internet, waar in dit geval wel alle info vandaan gehaald is, ze kon in preciepe terug vallen op de mensen van de mails/forums/contacten, al wil ik daarmee niet zeggen dat nou zo slim en verantwoordelijk is.

En wat die band betrefd ik kan me er iets bij voorstellen, bij de ene neem ik aan dat ze onder narcose ofzo geweest is en dan voel je idd de "pijn"niet zoals bij een normale bevalling.
Zij heeft tenslotte tijdens deze "sexueel geaarde"op haar geheel eigen wijse met info van het world wide web samen met haar Partner haar kind gebaard... Op een voor hun zo bijzondere mannier met voor hun gelukkig goede afloop.
Wat natuurlijk niet inhoud dat ze ineens niet meer van haar andere zoon houd die toevallig via een keizersnede geboren is.

Ik had het al gezien maar durfde toen niet te lezen, nu toch maar gedaan.

Het doet me denken aan een topic dat een tijdje geleden op een ander forum stond over een vrouw die een bepaalde geloofsovertuiging had en daarom niet bij een verloskundige liep. Ze wilde wel hulp bij de bevalling. Bepaalde zorginstanties waren het daar niet mee eens, voor hen was het alles of niets. De discussie ging over wat deze vrouw nou aangeboden moest worden.

Het is een onderwerp dat bij mij heel erg speelt. Tuurlijk wil ik later nog kinderen, heb ik altijd gewild en wil ik nu nog steeds. Toch durf ik door de vorige keer denk ik nooit meer te bevallen, in ieder geval niet met de gevoelens die ik er nu over heb. Dan wordt het sowieso drama, toch denk ik. het was een one time thing. Dit gebeurd me niet weer.

Ik vind het dan ook werkelijk waar krankzinnig (en dat is zacht uitgedrukt) dat iemand die juist zou moeten weten wat er kan gebeuren als het allemaal anders loopt, het heft in eigen hand neemt en thuis gaat bevallen, alleen. Koste wat kost, want dat is het in mijn ogen als je 80 uur actief bezig bent met bevallen, 35 uur wacht op je placenta. Ik vraag me af wat voor een gevolgen zoiets kan hebben (Loena-tik??? enig idee???) Dat iemand daar een ouder kind aan bloot stelt vind ik ook uiterst bedenkelijk. Zoiets kan van de ene minuut op de andere omslaan.

' Ik had de overtuiging dat het zonder medische begeleiding slecht zou zijn afgelopen met mij en mijn kind. Zij hadden mij van de dood gered, zij hadden mijn baby van mijn defecte lichaam gered. '

Wat zou ze gedaan hebben als er echt iets mis zou gaan? Zou d'r man een arts mogen hebben inschakelen? Had ze er dan dood aan willen gaan?

Ik vind het echt te erg om te moeten lezen dat iemand een tweede bevalling (lees de geboorte van een kind) om de eerste te verwerken. Dat iemand een tweede kind moet krijgen om in te zien dat er dingen zo mis zijn tussen haar en haar eerste kind.

"Bevallen is een seksuele, intieme, veilige belevenis. " Brrr

Er staan sowieso een paar dingen in dat artikel die mij driftig maken, maar das persoonlijk.

Ik probeer nog te begrijpen wat ze zegt: ze zegt bevallen is geen medische aangelegenheid. Snap ik zover ik het zwart-wit lees, zwanger zijn is per slot van rekening ook geen ziekte. Maar willens en wetens zo'n bevalling aangaan . En net alsof ze alleen aan haar zelf dacht, zo komt het over. Hoe ver was ze gegaan uiteindelijk? Dood? Dood kind?

Ja dat seksuele vind ik ook vreemd. Aan de ene kant zeggen dat je geen derden wilt bij je 'seksuele ervaring' maar wel je kleuter naar videos er van laten kijken.

En Leah zo wijs zou ik wel zijn, ik zou iig nooit in m'n eentje gaan zitten prutsen.

mag ik ff een heel lulige/gemeene opmerking maken

aan het eind van dat artikel stond het volgende

Ze is communicatie-trainer, gespecialiseerd in geweldloze communicatie.

Geweldloze communicatie, ze heeft geen idee wat ze allemaal aangewakkerd heeft zeker via haar bevalling.....

Ik had er ook al met open mond naar zitten staren bar!

Waarschijnlijk haar communicatieve vaardigheden ook goed gebruikt om haar man hier toe over te halen

en om het internet goed af te schuimen voor hulp daar!

Hier even wat cijfers over natuurlijk bevallen zonder deskundige hulp (van het forum van ouders.nl gehaald)

'Het sterftecijfer onder vrouwen tijdens zwangerschap of bevalling in ontwikkelingslanden is zorgwekkend hoog. Het VN-bevolkingsfonds (Unfpa) stelt in het jaarrapport 2004 dat op het gebied van de medische zorg voor zwangere vrouwen wereldwijd nauwelijks vooruitgang is geboekt. Elke minuut sterft ergens ter wereld een vrouw aan een complicatie van zwangerschap of bevalling. Elke minuut worden 95 vrouwen ernstig ziek of raken verminkt. Voor 99 procent gaat het om vrouwen in ontwikkelingslanden. Het gaat daarbij om complicaties die allemaal zijn te voorkomen of te verhelpen. Een aantal landen is er de afgelopen tien jaar wel in geslaagd om de sterfte tijdens zwangerschap en bevalling terug te dringen, waaronder China, Egypte, Indonesië, Mexico en Mongolië. Het slechtst af zijn vrouwen in West-Afrika. Vrouwen hebben daar een kans van 1 op 12 om te overlijden aan complicaties tijdens een zwangerschap. [Bron: de Volkskrant]

De site van de De Belgische Technische Coöperatie (BTC), het uitvoeringsagentschap van de Belgische directe bilaterale ontwikkelingssamenwerking, meldt o.a.:

'Ieder jaar sterven 500.000 vrouwen aan de directe gevolgen van een zwangerschap of een bevalling; 99%van hen woont in een ontwikkelingsland. Hoewel de meeste gezondheidsindicatoren in deze landen de afgelopen twee decennia zijn verbeterd,is er op het vlak van de moedersterfte nog niet zo veel veranderd.

Bloedingen,infecties,complicaties tijdens de zwangerschap en moeilijke bevallingen liggen aan de oorsprong van meer dan 60%van de moedersterfgevallen. Indirecte oorzaken zoals bloedarmoede,malaria of hartziekten zijn verantwoordelijk voor een

vijfde van deze overlijdens.

Maar de hoofdoorzaak van de hoge moedersterfte is het gebrek aan toegang tot de nodige verzorging,om zowel geografische als financiële redenen.Over de hele wereld

beschouwd,is bij slechts 56%van de bevallingen geschoold gezondheidspersoneel aanwezig;in sub-Saharaans Afrika geldt dit zelfs voor slechts 38% van de bevallingen.'

Ook ik vind dat deze vrouw onverantwoord is geweest, hoe kun je in godsnaam spelen met het leven van je ongeboren kind en dat van jezelf. Wat als ze was gestorven tijdens deze bevalling, dan was daar een man met 1 of misschien wel 2 moederloze kinderen achtergebleven. Nee deze mevrouw is in mijn ogen zeer egoïstisch geweest. Ik vermoed dat deze mevrouw ook een tegenstander is van pijnstillers bij een bevalling. We moeten lijden om het oergevoel te krijgen van een bevalling. (maar kiezen laten we met verdoving trekken)

Danielle

Danielle

quote:

Op woensdag 13 april 2005 23:45 schreef tbl1966 het volgende:
Hier even wat cijfers over natuurlijk bevallen zonder deskundige hulp (van het forum van ouders.nl gehaald)

'Het sterftecijfer onder vrouwen tijdens zwangerschap of bevalling in ontwikkelingslanden is zorgwekkend hoog. Het VN-bevolkingsfonds (Unfpa) stelt in het jaarrapport 2004 dat op het gebied van de medische zorg voor zwangere vrouwen wereldwijd nauwelijks vooruitgang is geboekt. Elke minuut sterft ergens ter wereld een vrouw aan een complicatie van zwangerschap of bevalling. Elke minuut worden 95 vrouwen ernstig ziek of raken verminkt. Voor 99 procent gaat het om vrouwen in ontwikkelingslanden. Het gaat daarbij om complicaties die allemaal zijn te voorkomen of te verhelpen. Een aantal landen is er de afgelopen tien jaar wel in geslaagd om de sterfte tijdens zwangerschap en bevalling terug te dringen, waaronder China, Egypte, Indonesië, Mexico en Mongolië. Het slechtst af zijn vrouwen in West-Afrika. Vrouwen hebben daar een kans van 1 op 12 om te overlijden aan complicaties tijdens een zwangerschap. [Bron: de Volkskrant]

De site van de De Belgische Technische Coöperatie (BTC), het uitvoeringsagentschap van de Belgische directe bilaterale ontwikkelingssamenwerking, meldt o.a.:

'Ieder jaar sterven 500.000 vrouwen aan de directe gevolgen van een zwangerschap of een bevalling; 99%van hen woont in een ontwikkelingsland. Hoewel de meeste gezondheidsindicatoren in deze landen de afgelopen twee decennia zijn verbeterd,is er op het vlak van de moedersterfte nog niet zo veel veranderd.

Bloedingen,infecties,complicaties tijdens de zwangerschap en moeilijke bevallingen liggen aan de oorsprong van meer dan 60%van de moedersterfgevallen. Indirecte oorzaken zoals bloedarmoede,malaria of hartziekten zijn verantwoordelijk voor een

vijfde van deze overlijdens.

Maar de hoofdoorzaak van de hoge moedersterfte is het gebrek aan toegang tot de nodige verzorging,om zowel geografische als financiële redenen.Over de hele wereld

beschouwd,is bij slechts 56%van de bevallingen geschoold gezondheidspersoneel aanwezig;in sub-Saharaans Afrika geldt dit zelfs voor slechts 38% van de bevallingen.'

Ook ik vind dat deze vrouw onverantwoord is geweest, hoe kun je in godsnaam spelen met het leven van je ongeboren kind en dat van jezelf. Wat als ze was gestorven tijdens deze bevalling, dan was daar een man met 1 of misschien wel 2 moederloze kinderen achtergebleven. Nee deze mevrouw is in mijn ogen zeer egoïstisch geweest. Ik vermoed dat deze mevrouw ook een tegenstander is van pijnstillers bij een bevalling. We moeten lijden om het oergevoel te krijgen van een bevalling. (maar kiezen laten we met verdoving trekken)

Danielle

sorry ging wat mis met editen, vandaar 2 keer dezelfde posting

Zij denkt ook zeker dat katten geen pijn hebben tijdens een bevalling, omdat ze spinnen...

Geen pijn vind ik ook zo sterk. Ik zat echt ín mijn bevalling, went with the flow en mijn pijn was draaglijk. Maar pijn had ik wel hoor Misschien moet ik het de volgende keer toch wat seksueler doen allemaal

Dat seksuele, dat zegt Beatrijs Smulders dacht ik ook. Misschien dat het voor sommige vrouwen wel opgaat.
Jammer dat haar ziekenhuisbevalling blijkbaar zo vervelend is verlopen, met mensen die vertelden wat ze wanneer moest doen. Bij mij was dat echt niet zo, ze hielden zich grotendeels afzijdig en gingen hooguit aanmoedigen en vertellen dat alles zo goed ging.
Of het risico van thuisbevallen zonder verloskundige (maar met hulp van -ervarings-deskundigen van over de gehele wereld) echt veel groter is dan met verloskundige weet ik niet. In de meeste landen wordt thuisbevallen sowieso al als erg risicovol gezien. Alleen bij spoedproblemen kun je beter wel een verloskundige hebben dan dat je nog reacties van internet moet afwachten.
Hoe schadelijk de lange tijdsduur van de bevalling is weet ik ook niet. Er wordt tegenwoordig wel gezegd dat een bevalling niet langer dan 12 uur moet duren, maar bij een langere bevalling heb je misschien weer wel zoveel tijd tussen de weeen dat je het redelijk ontspannen en pijnloos kunt doen, het geeft iig denk ik aan dat de weeen niet heel sterk zijn. Ik denk dat ze wel een punt heeft dat het geen kwaad kan als je een bevalling niet in een tijdschema perst, dat medisch ingrijpen bij een bevalling die daarvan afwijkt niet meteen noodzakelijk hoeft te zijn. (Voorbeeldje: bij mij duurde de persfase 1,5 uur terwijl daar in het schema 1 uur voor staat. De vk stond dat gewoon toe, andere vk/gyn's gaan dan wel direct ingrijpen met knip/verlostang/vacuumpomp ed. Dat beleid wisselt wel.)
Maar ja, je neemt wel een risico.. en hoe verantwoord je dat tegenover je kind als het wel fout gaat.. want als het onder medische begeleiding fout gaat is het in veel mindere mate je eigen verantwoordelijkheid.

Door het verloskundigentekort worden steeds meer vrouwen verplicht in het ziekenhuis te bevallen, tenzij ze zonder medische hulp willen bevallen. Zoals deze vrouw, o.a. Dit soort bevallingen komen dus ook in NL wel vaker voor...

[ Bericht 8% gewijzigd door poemojn op 14-04-2005 00:50:06 ]

Ik zou nooit zo'n risico nemen met het leven van mijn kind (en mijn eigen leven) Nu heeft ze het geluk dat het allemaal goed is gegaan.

En die onzin over een betere band omdat ze haar tweede kind beter aanvoelt... Natuurlijk voel je dat beter aan: het is je tweede kind en dus heb je al de nodige ervaring in babysignalen.

Wat ze gedaan heeft, dat snap ik echt niet. Laat dat voorop staan, dat keur ik niet goed. Maar dat stuk intimiteit, zelf je houdingen kunnen kiezen, je partner die je bijstaat.... dat spreekt mij wel aan. Dat is ook waar ik het meest tegenop zie, nu al: gewoon het afhankelijk zijn en overgeleverd zijn aan anderen, niet kunnen/ mogen vertrouwen op jezelf en je eigen lichaam, maar op een medicus. De man die er vaak nogal lullig bijstaat met een washandje.

Ik zou graag de veiligheid en medische expertise van het ziekenhuis om me heen willen hebben, maar zolang het goed gaat, zoveel mogelijk zelf willen bepalen en niemand aan mijn lijf hebben waar dat niet nodig is. Niemand die me staat toe te schreeuwen en aanmoedigen, want dat zou mij eerder bang maken dan gelukkig.

Dus in die zin; die aspecten uit haar verhaal, die snap ik wel. En die wil ik ook. Dus zodra ik zwanger ben, zetten wij al onze wensen goed op papier en gaan op zoek naar een verloskundige die daar in mee wil gaan, ze zijn vast te vinden, misschien hoef je niet eens heel ver te zoeken, omdat men er wel voor openstaat, als je zulke omlijnde ideeën hebt.

Maar het risico dat zij met zichzelf en haar kindje heeft genomen, daar zeg ik 100% 'nee' tegen. Zonder twijfel. En tuurlijk, het gaat vast vaak goed, maar het gaat ook weleens mis. Je hoeveelste bevalling, dat doet er naar mijn idee niet toe. Mijn oma is bij de (thuis)geboorte van nummer vijftien bijna overleden; enige ervaring in bevallen heb je dan al, lijkt me, dus dat doet er naar mijn idee helemaal niet toe, ook dan kan je pech hebben.

Nou.... ik had van Cas ook het liefste thuis, alleen bevallen na de toestanden met Mink. Ik had ook een oogje op ziekenhuizen, maar het is echt dat Peet mij in de auto propte, anders was ik achter de pc bevallen met fok op mijn scherm. Maar goed, ik had geen ks gehad... maar ergens "begrijp" ik de vrouw wel, als ik het gedeelte van de KS weg denk.

Ik snap niet dat er vrouwen zijn, die als ze een ks hebben ondergaan ze het gevoel hebben te hebben gefaald. Ik kan daar eerlijk gezegd ook slecht tegen. Je hebt zo'n baby 9 maanden met je meegedragen, je hebt het doen groeien. Daarna kun je verder helpen met groeien en ontwikkelen. Prachtig! Een bevalling is hier 'slechts' onderdeel van.
Zij is zo'n type die dat dus niet ziet.

Ik ga hier echt niet een ks zitten verheerlijken, maar feit is wel dat er tegenwoordig minder babies en moeders overlijden tijdens een bevalling dan vroeger toen men nog 'wild en rauw' beviel.
Trouwens het stuk van Danielle bevestigt ook mijn mening.

Gefeliciteerd, je hebt de moeilijkste weg gekozen. Bravo...
En wat goed van jezelf dat je nooit een band hebt gehad met je eerste kind, omdat die via een ks is geboren en dus niet lekker 'wild en rauw'.


[ Bericht 4% gewijzigd door dutchie op 14-04-2005 11:38:28 ]

ik zit me hier gewoon een beetje aangevallen te voelen daar dat mens. Alsof ik nu geen goede band met Amber zou hebben omdat ik een ks heb gehad _{en dan nog wel onder narcose, dus ik denk dat ik het wel kan vergeten om ooit een band met Amber te krijgen}
Nou ja, onzin natuurlijk, ik hoef me niet aangevallen te voelen, maar toch knaagt het ergens.

Ik beval trouwens nog 10 keer liever met een ks dan dat ik het op haar manier zou doen. Zij noemt het veilig, ik vind er niks veiligs aan

Ik denk dat het vooral de toon is van het artikel dat veel vrouwen wild om zich heen doet slaan. Inclusief mezelf en dan ben ik nog nooit bevallen.

Ik denk dat die vrouw een totaal verkeerd beeld heeft van vaginaal bevallen in een ziekenhuis, had ik ook.

quote:

Met kaarsjes
Ik ben van Tygo bevallen, thuis, met kaarsjes en met alleen mijn partner erbij. Ik heb gedanst, in bad gezeten, gegeten en gedronken, geknuffeld en intimiteit gevoeld. Ik heb gelachen, gezongen, rondgelopen, over de tafel gehangen, op handen en voeten in de douche gezeten. Ik heb gehuild en gemopperd en ik ben eindeloos tegen de angst aangelopen dat ik niet kon ontsluiten

Dat kan ook allemaal in het ziekenhuis

Tja, ik was graag thuis bevallen, maar het ventje dacht daar anders over, hij was het zat in die krappe buik, hij was een maandje te vroeg dus we moesten naar het ziekenhuis...

Als er ooit een 2de zou komen zou ik graag thuis bevallen, maar niet als er wat aan de hand is, dan moet het gewoon netjes gaan, met het leven mijn mijn kindje en mijn eigen gezondheid speel ik niet graag...

Ik heb het niet als onprettig ervaren in het ziekenhuis, ik kon en mocht gewoon mijn eigen ding doen, nu was er weinig tijd voor allerlei extra dingen omdat het allemaal erg snel ging bij me, maar ik had de gynacoloog die een geweldige vrouw was en iet van het type ohhh lieverdje toch wat een auw(moet je bij mij niet doen, hou ik niet zo van) en ze hield goed rekening met me.
Ook de zusters enzo waren hartstikke relaxed, we hebben net voordat de boel in sneltein vaart ging nog lekker zitten kleppen en grapjes zitten maken.

Het was niet thuis en de kleine man mocht niet gelijk mee naar huis(dat was het naarste eraan), maar het was zeer zeker geen slechte ervaring...

miss_d.. zoals jij beschrijft zoals je je bevalling zou willen... Dat is volgens mij hoe de meeste bevallingen gaan

Ik wilde ook graag thuis bevallen, maar in het geval van complicaties kunnen ze bij mij niet met een brancard boven komen. Dus ben ik in het ziekenhuis bevallen.
Kamer alleen, m'n eigen ding doen.. Verpleging kwam af en toe even kijken om het hoekje van de deur (of als ik ze belde).. Er heeft niemand aan lopen moedigen, de vk heeft alleen rustig wat aanwijzingen gegeven..
Ja, zo'n bevalling als ik had, zou natuurlijk makkelijk thuis kunnen.. (desnoods zonder deskundige hulp).. Maar als 't ook maar iets anders loopt zou ik toch maar al te blij zijn met deskundige back-up irl in de buurt

Ik zou nooit het risico aan durven gaan..