Radiohead #4

quote:

Op zondag 10 juli 2005 12:08 schreef Man_in_a_Shed het volgende:
TMGLMOAT

Hij is erg obscuur, maar wel erg goed, vind ik...

quote:

Op zondag 10 juli 2005 12:15 schreef peaceman het volgende:

[..]

Hij is erg obscuur, maar wel erg goed, vind ik...

indeed
ik moet toch elke keer weer lachen om die interviews met Thom zijn vervormde stem.

bij waste bestellen is altijd prima gegaan bij mij, en als je niet tevreden bent kan je ze gewoon een mailtje sturen en proberen ze met je een oplossing te vinden. 1 punt: de shirtjes kunnen soms wel wat klein uitvallen, maar dat staat er meestal ook wel bij in de beschrijving.

Jaren fan van The Bends en OK Computer, zelf ook Amnesiac in bezit. Na tijden van twijfelen eindelijk Kid A aangeschaft, en sprakeloos...

quote:

Op woensdag 13 juli 2005 00:23 schreef NvM het volgende:
Jaren fan van The Bends en OK Computer, zelf ook Amnesiac in bezit. Na tijden van twijfelen eindelijk Kid A aangeschaft, en sprakeloos...

in de positieve of negatieve zin van het woord?

Haha moet ik dat nog zeggen?

quote:

Op woensdag 13 juli 2005 00:34 schreef NvM het volgende:
Haha moet ik dat nog zeggen?

Ik vind het zelf een superalbum, maar de meningen zijn erover verdeeld, vandaar....

Het album is met geen woorden te omschrijven zo mooi, het doet echt wat met je!

quote:

Op woensdag 13 juli 2005 00:37 schreef NvM het volgende:
Het album is met geen woorden te omschrijven zo mooi, het doet echt wat met je!

Mooiste album dat ik ken.

I suspect Radiohead to possess incomprehensible powers. The evidence is only compounded with Kid A-- the rubber match in the band's legacy-- an album which completely obliterates how albums, and Radiohead themselves, will be considered.

Even the heralded OK Computer has been nudged down one spot in Valhalla. Kid A makes rock and roll childish. Considerations on its merits as "rock" (i.e. its radio fodder potential, its guitar riffs, and its hooks) are pointless. Comparing this to other albums is like comparing an aquarium to blue construction paper. And not because it's jazz or fusion or ambient or electronic. Classifications don't come to mind once deep inside this expansive, hypnotic world. Ransom, the philologist hero of C.S. Lewis' Out of the Silent Planet who is kidnapped and taken to another planet, initially finds his scholarship useless in his new surroundings, and just tries to survive the beautiful new world.

This is an emotional, psychological experience. Kid A sounds like a clouded brain trying to recall an alien abduction. It's the sound of a band, and its leader, losing faith in themselves, destroying themselves, and subsequently rebuilding a perfect entity. In other words, Radiohead hated being Radiohead, but ended up with the most ideal, natural Radiohead record yet.

"Everything in Its Right Place" opens like Close Encounters spaceships communicating with pipe organs. As your ears decide whether the tones are coming or going, Thom Yorke's Cuisinarted voice struggles for its tongue. "Everything," Yorke belts in uplifting sighs. The first-person mantra of "There are two colors in my head" is repeated until the line between Yorke's mind and the listener's mind is erased.

Skittering toy boxes open the album's title song, which, like the track "Idioteque," shows a heavy Warp Records influence. The vocoder lullaby lulls you deceivingly before the riotous "National Anthem." Mean, fuzzy bass shapes the spine as unnerving theremin choirs limn. Brash brass bursts from above like Terry Gilliam's animated foot. The horns swarm as Yorke screams, begs, "Turn it off!" It's the album's shrill peak, but just one of the incessant goosebumps raisers.

After the rockets exhaust, Radiohead float in their lone orbit. "How to Disappear Completely" boils down "Let Down" and "Karma Police" to their spectral essence. The string-laden ballad comes closest to bridging Yorke's lyrical sentiment to the instrumental effect. "I float down the Liffey/ I'm not here/ This isn't happening," he sings in his trademark falsetto. The strings melt and weep as the album shifts into its underwater mode. "Treefingers," an ambient soundscape similar in sound and intent to Side B of Bowie and Eno's Low, calms after the record's emotionally strenuous first half.

The primal, brooding guitar attack of "Optimistic" stomps like mating Tyrannosaurs. The lyrics seemingly taunt, "Try the best you can/ Try the best you can," before revealing the more resigned sentiment, "The best you can is good enough." For an album reportedly "lacking" in traditional Radiohead moments, this is the best summation of their former strengths. The track erodes into a light jam before morphing into "In Limbo." "I'm lost at sea," Yorke cries over clean, uneasy arpeggios. The ending flares with tractor beams as Yorke is vacuumed into nothingness. The aforementioned "Idioteque" clicks and thuds like Aphex Twin and Bjork's Homogenic, revealing brilliant new frontiers for the "band." For all the noise to this point, it's uncertain entirely who or what has created the music. There are rarely traditional arrangements in the ambiguous origin. This is part of the unique thrill of experiencing Kid A.

Pulsing organs and a stuttering snare delicately propel "Morning Bell." Yorke's breath can be heard frosting over the rainy, gray jam. Words accumulate and stick in his mouth like eye crust. "Walking walking walking walking," he mumbles while Jonny Greenwood squirts whale-chant feedback from his guitar. The closing "Motion Picture Soundtrack" brings to mind The White Album, as it somehow combines the sentiment of Lennon's LP1 closer-- the ode to his dead mother, "Julia"-- with Ringo and Paul's maudlin, yet sincere LP2 finale, "Goodnight." Pump organ and harp flutter as Yorke condones with affection, "I think you're crazy." To further emphasize your feeling at that moment and the album's overall theme, Yorke bows out with "I will see you in the next life." If you're not already there with him.

The experience and emotions tied to listening to Kid A are like witnessing the stillborn birth of a child while simultaneously having the opportunity to see her play in the afterlife on Imax. It's an album of sparking paradox. It's cacophonous yet tranquil, experimental yet familiar, foreign yet womb-like, spacious yet visceral, textured yet vaporous, awakening yet dreamlike, infinite yet 48 minutes. It will cleanse your brain of those little crustaceans of worries and inferior albums clinging inside the fold of your gray matter. The harrowing sounds hit from unseen angles and emanate with inhuman genesis. When the headphones peel off, and it occurs that six men (Nigel Godrich included) created this, it's clear that Radiohead must be the greatest band alive, if not the best since you know who. Breathing people made this record! And you can't wait to dive back in and try to prove that wrong over and over.

quote:

Op woensdag 13 juli 2005 00:23 schreef NvM het volgende:
Jaren fan van The Bends en OK Computer, zelf ook Amnesiac in bezit. Na tijden van twijfelen eindelijk Kid A aangeschaft, en sprakeloos...

Merkwaardig dat je twijfelt over het aanschaffen van Kid A terwijl je Amnesiac al in je bezit hebt.

Zit de laatste tijd Amnesiac en Kid A weer eens te beluisteren, fantastische kwaliteitsmuziek.
Radiohead is mijn absolute nummer 1. Grappig, toen die 2 cd`s uitkwamen vielen ze me in eerste instantie wat tegen, heeft echt tijd nodig om het nog meer te gaan waarderen.

Laat ze alsjeblieft volgend jaar weer naar Nederland komen, heb ze nog maar 1 keer gezien, in 2003 in het Gelredome.

Ik fantaseer er wel eens over dat ze in Paradiso komen, om nieuwe nummers uit te proberen , zoiets deden ze een paar jaar geleden ook met een kleine tournee door Spanje en Portugal

quote:

Op woensdag 24 augustus 2005 16:50 schreef Peter6000 het volgende:

Ik fantaseer er wel eens over dat ze in Paradiso komen, om nieuwe nummers uit te proberen , zoiets deden ze een paar jaar geleden ook met een kleine tournee door Spanje en Portugal

Liever Tivoli daar is het geluid beter!

Ik heb ze ooit (in 1993) nog gezien op Beeckestijn Pop, een klein jaarlijks festival in Velsen. Kan me nog wel herinneren dat ik dacht' ah, dat Creep, is wel een leuk liedje'
Na het spelen liepen ze ook gewoon door het publiek, een beetje praatje maken met iedereen... Niet met mij, ik was toen 15...

quote:

Ik fantaseer er wel eens over dat ze in Paradiso komen, om nieuwe nummers uit te proberen , zoiets deden ze een paar jaar geleden ook met een kleine tournee door Spanje en Portugal

En dan een hele clubtoer door nederland en belgie er van maken.

Het nieuwe nummer I want none of this is voor 90 pence te downloaden. Link staat op ateaseweb en nee, ik heb het nog niet gehoord

es kijken waar ik hem gratis kan krijgen

Vind 'm tot nu toe niet zo heel erg bijzonder.

Ik luister em nu en ik vind hem heel erg mooi Het is enkel Yorke die zingt achter piano met vocalen die in en uit faden. Lijkt veel op Pyramid Song. Prachtig.

quote:

Op zaterdag 10 september 2005 21:23 schreef -Dries- het volgende:
es kijken waar ik hem gratis kan krijgen

Heb je m ergens gratis gevonden?

jup

quote:

Op zaterdag 10 september 2005 22:49 schreef -Dries- het volgende:
jup

where?

kazaa

[ Bericht 82% gewijzigd door -Dries- op 10-09-2005 23:02:30 ]

quote:

Op zaterdag 10 september 2005 22:54 schreef -Dries- het volgende:
kazaa

of voeg me toe: ......

doe ik morgenavond wel of je moet me ff mailen, zodat je hier je mail weg kan halen ivm de grapjassen hier op fok... (ben nu niet thuis)

[ Bericht 2% gewijzigd door peaceman op 11-09-2005 15:53:08 ]

Zojuist heb ik jou toegevoegd

quote:

Op zaterdag 10 september 2005 23:02 schreef -Dries- het volgende:
Zojuist heb ik jou toegevoegd

Oké! Tot morgen!

quote:

Op zaterdag 10 september 2005 22:58 schreef peaceman het volgende:

[..]

doe ik morgenavond wel of je moet me ff mailen, zodat je hier je mail weg kan halen ivm de grapjassen hier op fok... (ben nu niet thuis)

haha, niet vergeten zijn e-mail adres ook uit de quote te verwijderen .

Ik heb I want none of this ook, best een lekker nummer of het een echte Radiohead klassieker wordt betwijfel ik, maar lekker is hij wel.

Wel een nummer om in Paradiso ten gehore te brengen

quote:

Op zondag 11 september 2005 11:17 schreef Man_in_a_Shed het volgende:

[..]

haha, niet vergeten zijn e-mail adres ook uit de quote te verwijderen .

quote:

Hanson to release cover of Radiohead's 'Optimistic'

As reported earlier, Hanson have covered Radiohead's 'Optimistic' on their live shows. The track will be inlcuded on their forthcoming live album. 'Live and Electric', set to hit stores on October 11, 2005, is the second release from Hanson's independent label, 3CG Records

Bron



edit: Je kunt 'm hier luisteren en het klinkt nog best aardig (hoewel ze 'm eigenlijk letterlijk naspelen zo te horen). Het gegil van meisjes op de achtergrond maakt het wel een beetje surrealistisch

Hanson

ik heb ze goddomme nog nooit live gezien
ik heb ze een beetje te laat ontdekt
vorig jaar dus...
sindsdien is radiohead mijn nr 1 band, zelfs voor pink floyd

Ik moest echt goed luisteren wou ik verschillen horen tussen het origineel en die van hanson...

quote:

Op zondag 11 september 2005 14:13 schreef -Dries- het volgende:
Ik moest echt goed luisteren wou ik verschillen horen tussen het origineel en die van hanson...

haha, tot de laatste vijf seconden als ze beginnen te zingen haha

De cover van Street Spirit door The Darkness blijft het meest afschuwelijke ooit

quote:

Op zondag 11 september 2005 11:17 schreef Man_in_a_Shed het volgende:

[..]

haha, niet vergeten zijn e-mail adres ook uit de quote te verwijderen .

Done

Tori Amos heeft wel 2 erg mooie Radiohead covers gedaan (Karma Police en Street Spirit) tijdens haar tour.

quote:

Op zondag 11 september 2005 15:21 schreef Maquiladora het volgende:
De cover van Street Spirit door The Darkness blijft het meest afschuwelijke ooit

Die heb ik nooit gehoord, maar ik vraag me af of hij Creep van Moby overtreft. Niets ten nadele van Moby, maar dit was een ramp.

Radiohead covers vallen gewoon altijd tegen.. hoe zou dat nou komen..

quote:

Op zondag 11 september 2005 17:32 schreef -Dries- het volgende:
Radiohead covers vallen gewoon altijd tegen.. hoe zou dat nou komen..

Inderdaad. Toch hoor ik wel eens covers die op een mooie manier anders zijn, niet per se slechter of beter.

Ik kan er zo snel twee bedenken: Fake Plastic Trees door Venus in Flames (Belgische singer/songwriter, mocht je hem niet kennen, doe er wat aan ) en Karma Police door Tori Amos.

[ Bericht 100% gewijzigd door MrRobert op 14-09-2005 19:05:44 ]