Ik heb zelf nooit hoeven getuigen, maar een aantal personen wel tegen mij.
Zij vonden het vooral zwaar omdat ze bang waren om te getuigen, of in mijn belang niet wilden getuigen. Ook omdat je je als getuige niet kunt beroepen op het zwijgrecht. (in tegenstelling tot een verdachte)
Verder werden de getuigen die niet 'meewerkten' ongenadig geforceerd.
In tegenstelling tot de anderen; ik heb zelfs wel 'ns iemand horen spreken van 'kei aardige agenten'
In ieder geval is het in jouw geval beter om niet steeds te gaan liegen, omdat ze niet achterlijk zijn (soms zit er ook een gedragsdeskundige bij), en je bovendien strafbaar bent wanneer je het wel doet. Als ik jou was, dan zou ik vooraf goed bekijken op welke punten 'm'n geheugen slecht zou gaan worden daar' (dingen vaag laten)....als je iets persé niet kwijt wilt. Wanneer zij vervolgens op een confronterende manier daarover zouden gaan doorvragen, dan zou ik met het antwoord geirriteerd reageren, omdat het dan -mits goed getimed- lastiger wordt signalen van de ogen te interpreteren.
Vroeger ging ik om met iemand die later in een zaak ook eens tegen mij moest getuigen.
Beetje een zwijgzaam iemand, die vaak ook gewoon wat apatisch voor zich uit zat te staren, en dan ook gewoon niet reageerde als je wat zei, terwijl 'ie alles absoluut wel hoorde.
Dat deed 'ie ook op dat politiebureau, en hij was de enige getuige die niets zinnigs had gezegd.
Sterker, hij zou aanvankelijk twee keer hebben moeten verschijnen, maar na die eerste keer had de politie hem duidelijk gemaakt dat de volgende afspraak niet door ging
![]()
Tja, ik weet niet hoor, misschien heb je er wat aan.