SOP #20: De voorbereidingen voor de trouwerij!

quote:

Op dinsdag 8 maart 2005 21:51 schreef Nano het volgende:
Lizzie denkt na."Mijn moeder had problemen met Arthur Kolthof,ik weet niet of die naam je wat zegt?Maar dat gaat ook niet,want mijn moeder is dood.Daar is Arthur denk ik al blij genoeg mee."Lizzie haalt haar portemonnee uit haar zak.Ze kijkt naar de foto van Cody en Hailie die erin zit."Cody had ook geen problemen,alhoewel...............Misschien heeft het te maken met hetgeen dat hij zo snel weg is gegaan?"

''Al die namen zeggen mij niets eerlijk gezegd ''
''Maar waarom zou die arthur ons iets willen doen als je moeder dood is en waarom word ik er uberhaupt bij betrokken als ik niets met jullie te maken heb ? ''

quote:

Op dinsdag 8 maart 2005 21:32 schreef Perrow het volgende:
Arthur staat buiten bij de oude loods. "Waar blijft dat mens van het ministerie van buitenlandse zaken toch?" en Arthur loopt naar een auto, die net komt aangereden. "Daar bent u eindelijk, u heeft meer informatie over de dood van mijn dochter, Babette Kolthof?" en als de vrouw knikt lopen ze de loods binnen. "Gaat u zitten" gebaart Arthur en ze nemen plaats achter een oud bureau. "Waar is mijn dochter Babette gevonden?"

"Ik moet u helaas teleur stellen, meneer Kolthof" zegt de dame van het ministerie. "Wij hebben uw dochter nog niet kunnen vinden." De stem van de dame stokt even, en na een korte adempauze vervolgt ze: "Ik weet dat dit misschien onverwachts komt, maar u bent er al die tijd ten onrechte vanuit gegaan dat uw dochter is overleden. Ze leeft nog."

Lizzie kijkt hem aan."Nou,misschien duidt dit erop dat wij wel degelijk familie zijn?"Ze loopt naar hem toe."Misschien ben je mijn broertje wel!"grapt ze.

quote:

Op dinsdag 8 maart 2005 21:57 schreef Christine het volgende:

[..]

"Ik moet u helaas teleur stellen, meneer Kolthof" zegt de dame van het ministerie. "Wij hebben uw dochter nog niet kunnen vinden." De stem van de dame stokt even, en na een korte adempauze vervolgt ze: "Ik weet dat dit misschien onverwachts komt, maar u bent er al die tijd ten onrechte vanuit gegaan dat uw dochter is overleden. Ze leeft nog."

"Dat is niet waar, je liegt" en Arthur slaat op het bureau. "Jij werkt voor Esmee hé! Wat ben ik dom geweest om niet door te hebben dat die vuile rat hierachter zit" en Arthur gooit de dossiers van het bureau. "Hier kom jij niet mee weg, en je opdrachtgeefster al helemaal niet" en hij pakt een glas water. Dan wil de vrouw wat zeggen en reageert Arthur meteen. "Hou je mond, ik probeer na te denken" en dan weet het. "Esmee heeft me al wat offers geschonken, nu zal ik eens me eerste offer aan haar schenken.." en dan toetst het een nummer in een oude bekende.

Arthur ziet dat de vrouw in paniek raakt en houdt haar vast. "Hier kom je niet weg, schatje.." fluistert hij in haar oor. Even later komen er twee mannen met een bivakmuts binnen. "Neem haar mee, maak haar koud en dump haar op één of andere manier maar zorg dat ik geen last meer van haar heb, mijn dochter is dood en daar zal Esmee van Tellegen voor boeten, zowaar ik Arthur Kolthof heet"

quote:

Op dinsdag 8 maart 2005 21:58 schreef Nano het volgende:
Lizzie kijkt hem aan."Nou,misschien duidt dit erop dat wij wel degelijk familie zijn?"Ze loopt naar hem toe."Misschien ben je mijn broertje wel!"grapt ze.

''Lekker zusje ben jij dan om mij zo in de problemen te brengen '' grapt hij terug
''Het eerst wat we doen als we hier uit komen is het onderzoeken , je weet maar nooit ''

"Ik mis Cody en Hailie"Lizzie kijkt verdrietig naar de deur die muurvast zit."Was ik maar mee naar Australië gegaan!"Ze trapt tegen de deur aan."Wat doe ik verdomme hier!"

Yvette is de kleding voor Tara aan het ontwerpen op haar kamer.
Ze denkt aan Gwen, die op zoek is naar haar moeder in New York.

"Ik hoop dat ze haar op tijd vinden, anders is al deze moeite voor niks" zucht Yvette.

quote:

Op dinsdag 8 maart 2005 22:02 schreef Perrow het volgende:

[..]

"Dat is niet waar, je liegt" en Arthur slaat op het bureau. "Jij werkt voor Esmee hé! Wat ben ik dom geweest om niet door te hebben dat die vuile rat hierachter zit" en Arthur gooit de dossiers van het bureau. "Hier kom jij niet mee weg, en je opdrachtgeefster al helemaal niet" en hij pakt een glas water. Dan wil de vrouw wat zeggen en reageert Arthur meteen. "Hou je mond, ik probeer na te denken" en dan weet het. "Esmee heeft me al wat offers geschonken, nu zal ik eens me eerste offer aan haar schenken.." en dan toetst het een nummer in een oude bekende.

Arthur ziet dat de vrouw in paniek raakt en houdt haar vast. "Hier kom je niet weg, schatje.." fluistert hij in haar oor. Even later komen er twee mannen met een bivakmuts binnen. "Neem haar mee, maak haar koud en dump haar op één of andere manier maar zorg dat ik geen last meer van haar heb, mijn dochter is dood en daar zal Esmee van Tellegen voor boeten, zowaar ik Arthur Kolthof heet"

De vrouw probeert nog wat te zeggen, maar dan voelt ze hoe een hand over haar mond heen wordt gedrukt. "Hmmummhmmummuhumm". Veel meer dan wat gekreun komt er niet uit. De dame schopt en slaat hysterisch in de rondte, maar de man houdt haar steeds steviger in de greep.

Plots bijt ze heel hard in de hand van de gemaskerde man. In een vlaag van verwarring ontspant hij zijn hand, en hier maakt de vrouw dankbaar gebruik van. "Ik werk niet voor Esmee!" Gilt ze, en dan voelt ze de hand weer over haar mond. Nog steviger dit keer. De vrouw worstelt met haar laatse krachten, en plots valt er een badge uit haar jaszak. "Agnes van Maat, Ministerie van Buitenlandse zaken" valt duidelijk op het badge te lezen.

quote:

Op dinsdag 8 maart 2005 22:07 schreef Nano het volgende:
"Ik mis Cody en Hailie"Lizzie kijkt verdrietig naar de deur die muurvast zit."Was ik maar mee naar Australië gegaan!"Ze trapt tegen de deur aan."Wat doe ik verdomme hier!"

''Niet in paniek raken , ik denk dat alles goedkomt, ze moeten ons toch wel eten komen brengen hoop ik ''

Winston zit op zijn kamer naar een foto te kijken van Tara.

''Tara waar zit je...''

en hij pakt de telefoon weer en gaat rond bellen

quote:

Op dinsdag 8 maart 2005 22:14 schreef Christine het volgende:

[..]

De vrouw probeert nog wat te zeggen, maar dan voelt ze hoe een hand over haar mond heen wordt gedrukt. "Hmmummhmmummuhumm". Veel meer dan wat gekreun komt er niet uit. De dame schopt en slaat hysterisch in de rondte, maar de man houdt haar steeds steviger in de greep.

Plots bijt ze heel hard in de hand van de gemaskerde man. In een vlaag van verwarring ontspant hij zijn hand, en hier maakt de vrouw dankbaar gebruik van. "Ik werk niet voor Esmee!" Gilt ze, en dan voelt ze de hand weer over haar mond. Nog steviger dit keer. De vrouw worstelt met haar laatse krachten, en plots valt er een badge uit haar jaszak. "Agnes van Maat, Ministerie van Buitenlandse zaken" valt duidelijk op het badge te lezen.

Dan komt Arthur ineens binnen en klapt in zijn handen. "Laat haar gaan, jongens" en hij loopt naar haar toe. "Zoo, Agnes.. Jij werkt dus voor het ministerie van Buitenlandse zaken?" en Arthur ijsbeert voor haar neus heen en weer. "Dan kan jij mij nu ookwel de waarheid vertellen omtrent het vliegtuigongeluk van mijn dochter in Buenos Aires. Kom op, Agnes. Waar is mijn dochter aan haar einde gekomen?"

Yacinto
Het was weer een gewone avond zoals vele andere in The Jage. Er zaten in The Jage de hele avond al een paar ongure figuren waar Yacinto niet wist wat hij ervan moest denken. Tot ze de zoveelste ronde geven.
"Hé, dat biertje was van mij!"
"Niet tevreden?!" Als een van de mannen opstaat ziet yacinto dat het fout dreigt te gaan
"En nu nokken! Hier. Voor jou een en voor jou een"
"Ken ik jou niet ergens van" Zegt een van die ongure types
"Nee volgen mij niet" Ze hebben genoeg op dent Yacinto dus dat zal wel los lopen
"Oh ja, jij bent die ene neger"
"DIE ENE NEGER?!" zegt Yacinto plotseling vrij luid zodat iedereen het goed kan horen. Plotseling wordt het stil.
"Ja ehm, laat maar" En iedereen gaat weer mooi zijn eigen gangetje
"Nu wil ik het ook wete"
"Alles op zijn tijd"

quote:

Op dinsdag 8 maart 2005 22:17 schreef Perrow het volgende:
Dan komt Arthur ineens binnen en klapt in zijn handen. "Laat haar gaan, jongens" en hij loopt naar haar toe. "Zoo, Agnes.. Jij werkt dus voor het ministerie van Buitenlandse zaken?" en Arthur ijsbeert voor haar neus heen en weer. "Dan kan jij mij nu ookwel de waarheid vertellen omtrent het vliegtuigongeluk van mijn dochter in Buenos Aires. Kom op, Agnes. Waar is mijn dochter aan haar einde gekomen?"

Opgelucht dat ze weer adem kan halen, begint Agnes te vertellen. "Wilt u dit nooit meer doen? Ik schrok me een ongeluk!" En ze pakt snel de gevallen badge van de grond. "Het was niet mijn bedoeling u zo te overvallen met mijn mededeling over uw dochter. En kunt u misschien ophouden met ijsberen? U maakt me zenuwachtig!"

Een moment is het stil, en dan vervolgt Agnes haar verhaal. "Het spijt me dat ons ministerie u zo lang in onzekerheid heeft gelaten. Als u de waarheid wilt horen over het ongeluk van uw dochter, laten we dan even gaan zitten". Agnes gebaart Arthur te zitten, en slaakt een diepe zucht. "Ook wij waren ervan overtuigd dat er in eerste instantie geen overlevenden meer waren van het vliegtuigongeluk in Buenos Aires. Totdat we van een inwoner deze foto ontvingen." Agnes pakt een foto uit haar tasje. Op de foto is een duidelijk verward, schuchter meisje te zien. "Kijkt u zelf..." ze houdt de foto recht onder Arthurs ogen. "Kijk dan meneer Kolthof.. uw dochter leeft!"

Cliffhanger

quote:

Op dinsdag 8 maart 2005 22:33 schreef Christine het volgende:

[..]

Opgelucht dat ze weer adem kan halen, begint Agnes te vertellen. "Wilt u dit nooit meer doen? Ik schrok me een ongeluk!" En ze pakt snel de gevallen badge van de grond. "Het was niet mijn bedoeling u zo te overvallen met mijn mededeling over uw dochter. En kunt u misschien ophouden met ijsberen? U maakt me zenuwachtig!"

Een moment is het stil, en dan vervolgt Agnes haar verhaal. "Het spijt me dat ons ministerie u zo lang in onzekerheid heeft gelaten. Als u de waarheid wilt horen over het ongeluk van uw dochter, laten we dan even gaan zitten". Agnes gebaart Arthur te zitten, en slaakt een diepe zucht. "Ook wij waren ervan overtuigd dat er in eerste instantie geen overlevenden meer waren van het vliegtuigongeluk in Buenos Aires. Totdat we van een inwoner deze foto ontvingen." Agnes pakt een foto uit haar tasje. Op de foto is een duidelijk verward, schuchter meisje te zien. "Kijkt u zelf..." ze houdt de foto recht onder Arthurs ogen. "Kijk dan meneer Kolthof.. uw dochter leeft!"

Cliffhanger

Arthur bekijkt de foto en hij kijkt naar zijn dochter die totaal verward zich in Buenos Aires bevindt. "Mijn meisje, ze leeft.." en zijn adem stokt. Ineens valt er een traan op de grond. "Ik moet haar vinden.." en hij houdt de foto tegen zich aan gedrukt. "Weet jij waar ze zich bevindt?" "Alsjeblieft Agnes, je moet me helpen. Jij bent de enigste die meer weet over mijn dochter!"

Elisa loopt met haar tassen aan haar hand verslagen door het huis. Ellen en Sander zijn samen lunchen in de Jage en Elisa laat zich op haar bed vallen. Ze ziet de krantenkoppen weer voor haar, en loopt naar de badkamer. "Lelijk mormel.." en ze begint te huilen. Ze doet haar jurk uit en bekijkt zichzelf. "En jij bent model?" en de tranen rollen over haar wangen. "Kutwijf!" en ze slaat tegen haar spiegelbeeld. "Vies vuil varken!" en ze laat zich op het badkamerkleedje vallen.

quote:

Op woensdag 9 maart 2005 21:00 schreef Perrow het volgende:

[..]

Arthur bekijkt de foto en hij kijkt naar zijn dochter die totaal verward zich in Buenos Aires bevindt. "Mijn meisje, ze leeft.." en zijn adem stokt. Ineens valt er een traan op de grond. "Ik moet haar vinden.." en hij houdt de foto tegen zich aan gedrukt. "Weet jij waar ze zich bevindt?" "Alsjeblieft Agnes, je moet me helpen. Jij bent de enigste die meer weet over mijn dochter!"

Agnes legt haar hand op de schouder van Arthur. "Ik wou dat ik wist waar je haar kon vinden... deze foto is per toeval gevonden door één van onze medewerkers. De man die hem gemaakt heeft, weet ook niet wie er op de foto staat of waar uw dochter naartoe is gegaan."

Agnes neemt even adem en steekt een sigaret op. "Deze foto is gemaakt vlakbij een hotel aan het strand van Buenos Aires. Wij zijn zelf een zoekactie begonnen om uw dochter op te sporen, maar als u wilt kan ik u ook het telefoonnummer geven van het hotel? Dan kunt u misschien zelf wat navraag doen, dat gaat misschien sneller."

Lizzie zit stil in het hoekje van de loods.Ze trilt,want ze heeft honger en heeft het vreselijk koud.Ze drukt haar warme winterjas tegen haar aan,maar het is zo koud dat,dat zelfs niet helpt.Ze kijkt naar Bas die nog altijd naar een uitgang zoekt."Het heeft geen zin!"roept ze."Heb jij nog wat te eten in je zak ofzo.Ik heb zo'n honger!"

quote:

Op woensdag 9 maart 2005 21:07 schreef Christine het volgende:

[..]

Agnes legt haar hand op de schouder van Arthur. "Ik wou dat ik wist waar je haar kon vinden... deze foto is per toeval gevonden door één van onze medewerkers. De man die hem gemaakt heeft, weet ook niet wie er op de foto staat of waar uw dochter naartoe is gegaan."

Agnes neemt even adem en steekt een sigaret op. "Deze foto is gemaakt vlakbij een hotel aan het strand van Buenos Aires. Wij zijn zelf een zoekactie begonnen om uw dochter op te sporen, maar als u wilt kan ik u ook het telefoonnummer geven van het hotel? Dan kunt u misschien zelf wat navraag doen, dat gaat misschien sneller."

Arthur pakt haar sigaret af en maakt hem uit op de grond. "Luister eens goed naar me, Agnes! Jij gaat ervoor zorgen dat mijn dochter terugkomt, en hoe je daarvoor gaat zorgen intresseert me geen barst maar jij zorgt ervoor dat ze terugkomt, hoe dan ook. En anders... " en Arthur pakt zijn mes. "Weet ik je te vinden.."

quote:

Op woensdag 9 maart 2005 21:07 schreef Nano het volgende:
Lizzie zit stil in het hoekje van de loods.Ze trilt,want ze heeft honger en heeft het vreselijk koud.Ze drukt haar warme winterjas tegen haar aan,maar het is zo koud dat,dat zelfs niet helpt.Ze kijkt naar Bas die nog altijd naar een uitgang zoekt."Het heeft geen zin!"roept ze."Heb jij nog wat te eten in je zak ofzo.Ik heb zo'n honger!"

''Hier heb ik nog wat snoep , het is niet veel maar toch wat , ik heb zelf geen trek dus jij mag het hebben ''

Ralf loopt met een koffer de Jage binnen en ramt op de bel.
"Ik wil een kamer!"

Jemena zit op haar hotelkamer,ze verveelt zich..ze denkt aan Fokdam.
"Dat waren leuke tijden!Nu zit ik hier...en wat kan ik hier doen?Eigenlijk niks..ik mis Fokdam!" Jemena heeft heimwee..
"Zal ik teruggaan?" bedenkt ze zich dan.

"Dankjewel!"Lizzie propt een snoepje in haar mond."Bas,hou maar op!We komen er toch niet uit!"Ze pakt nog een snoepje."Wil je alsjeblieft tegen me aan komen zitten?Ik heb het zo koud!"

Yacinto
"Zo, laten we die lui eens terugbellen" zegt een vastberaden Yacinto die nu zeker wil weten waarom hij die ene neger was.
"Ja?"
"Goedenavond met Yacinto van The Jage"
"The wat?"
"The Jage, waar u me gister beledigde"
"Oh ja, sorry nog voor dat"
"Maakt niet uit maar zou een van jullie langs kunnen komen? Ik wil even praten"
"Is goed, ik kom eraan"

quote:

Op woensdag 9 maart 2005 21:07 schreef Beautygirl het volgende:
Elisa loopt met haar tassen aan haar hand verslagen door het huis. Ellen en Sander zijn samen lunchen in de Jage en Elisa laat zich op haar bed vallen. Ze ziet de krantenkoppen weer voor haar, en loopt naar de badkamer. "Lelijk mormel.." en ze begint te huilen. Ze doet haar jurk uit en bekijkt zichzelf. "En jij bent model?" en de tranen rollen over haar wangen. "Kutwijf!" en ze slaat tegen haar spiegelbeeld. "Vies vuil varken!" en ze laat zich op het badkamerkleedje vallen.

Ze hangt gebogen over de WC en steekt haar vinger opnieuw achter in haar keel. "Sorry papa.." en dan komt alles eruit.