Een leuke analogie: economie -> God. Ik zou het alleen anders verwoorden: In de economie is het consumeren het hogere goed en dus God. De economie zou ik vergelijken met religie (een manier om je geloof uit te dragen, kapitalistisch; socialistisch. Economen als Keynes en Porter als de nieuwe messias.)
Voor het bestaan van een religie is het belangrijk dat er wordt geloofd. Dit geloof wordt gevoed door een drang om een bepaalde kennis van de “zin van het leven” te hebben. Zonder God heeft het leven voor gelovigen geen zin. Voor veel mode-junkies, die elke 3 maanden een nieuwe mobiele telefoon moeten hebben, heeft het leven zonder consumeren geen zin… Althans dit GELOVEN ze.
Wat dat betreft zie ik veel overeenkomsten tussen religie en economie.
Blijkbaar hebben mensen het nodig ergens in te geloven om zich zodoende te ontwikkelen.
Religie heeft gezorgd dat wij ons hebben ontwikkeld tot wie wij nu zijn; hetzelfde geldt voor economie. Het probleem van elk geloof is echter dat het geen stand kan houden. Uitspraken van het geloof worden uiteindelijk getoetst aan verworven kennis en het geloof verliest daardoor zijn geloofwaardigheid.
Hierdoor wordt het geloof rigide en onderdrukkend, waardoor ze ontwikkeling tegenhouden:
- in de religie: het verbieden van kunst, het tegenhouden van vooruitgang in de geneeskunde en het opleggen van steeds strenger wordende morele waarden (in westerse religie vanaf de middeleeuwen).
- In de economie: consumentisme (leven om te kopen, kopen om te leven), producten worden eindeloos gekopieerd terwijl er niets nieuws bedacht wordt, hopen spullen op zolder die je niet nodig hebt. (In Nederland sinds de jaren 1960)
Kortom: Het wordt tijd om iets nieuws te bedenken zodat we ons verder kunnen ontwikkelen. Iemand ideeen?
Insanity in individuals is something rare -- but in groups, parties, nations, and epochs it is the rule.