ONZ Onzin voor je leven!
Vrolijkheid troef in dit lieve forum vol humor.
Ich bin der Welt abhanden gekommen,
Mit der ich sonst viele Zeit verdorben,
Sie hat so lange nichts von mir vernommen,
Sie mag wohl glauben, ich sei gestorben!
Es ist mir auch gar nichts daran gelegen,
Ob sie mich für gestorben hält,
Ich kann auch gar nichts sagen dagegen,
Denn wirklich bin ich gestorben der Welt.
Ich bin gestorben dem Weltgetümmel,
Und ruh' in einem stillen Gebiet!
Ich leb' allein in meinem Himmel,
In meinem Lieben, in meinem Lied!
Friedrich Rückert (1788-1866)
Gustav Mahler
Mit der ich sonst viele Zeit verdorben,
Sie hat so lange nichts von mir vernommen,
Sie mag wohl glauben, ich sei gestorben!
Es ist mir auch gar nichts daran gelegen,
Ob sie mich für gestorben hält,
Ich kann auch gar nichts sagen dagegen,
Denn wirklich bin ich gestorben der Welt.
Ich bin gestorben dem Weltgetümmel,
Und ruh' in einem stillen Gebiet!
Ich leb' allein in meinem Himmel,
In meinem Lieben, in meinem Lied!
Friedrich Rückert (1788-1866)
Gustav Mahler
'Waarom liet ik haar gaan? Om haar te zoeken - dan wist ik wat ik zocht.'
Nog een geluk dat
Zoals met de gek uit het grapje
die zich voortdurend met een hamer
op het hoofd sloeg, en naar de reden gevraagd, zei:
"Omdat het zo prettig is, als ik ermee ophou"-
zo is het een beetje met mij. Ik ben ermee opgehouden
je te verliezen. Ik ben je kwijt.
Misschien is dat geluk: een geluk bij een ongeluk.
Misschien is geluk: Nog een geluk dat.
Dat ik aan jou kan terugdenken, bv.,
in plaats van aan een ander.
Herman de Coninck
Zoals met de gek uit het grapje
die zich voortdurend met een hamer
op het hoofd sloeg, en naar de reden gevraagd, zei:
"Omdat het zo prettig is, als ik ermee ophou"-
zo is het een beetje met mij. Ik ben ermee opgehouden
je te verliezen. Ik ben je kwijt.
Misschien is dat geluk: een geluk bij een ongeluk.
Misschien is geluk: Nog een geluk dat.
Dat ik aan jou kan terugdenken, bv.,
in plaats van aan een ander.
Herman de Coninck
"Het beste argument tegen democratie is een conversatie van vijf minuten met een gemiddelde stemgerechtigde"
- Winston Churchill
- Winston Churchill
Poëzie
Ik heb een uur lang zitten denken aan een vers
dat de pen niet schrijven wil.
En toch zit het hier binnen,
rusteloos, levend.
Het zit hier binnen
en wil er niet uit.
Maar de poëzie van dit moment
overstroomt mijn hele leven.
Poesia
Gastei uma hora pensando um verso
que a pena não quer escrever.
No entanto ele está cá dentro
inquieto, vivo.
Ele está cá dentro
e não quer sair.
Mas a poesia deste momento
inunda minha vida inteira.
Carlos Drummond de Andrade
Ik heb een uur lang zitten denken aan een vers
dat de pen niet schrijven wil.
En toch zit het hier binnen,
rusteloos, levend.
Het zit hier binnen
en wil er niet uit.
Maar de poëzie van dit moment
overstroomt mijn hele leven.
Poesia
Gastei uma hora pensando um verso
que a pena não quer escrever.
No entanto ele está cá dentro
inquieto, vivo.
Ele está cá dentro
e não quer sair.
Mas a poesia deste momento
inunda minha vida inteira.
Carlos Drummond de Andrade
Ingelogd als PingPong. Laatste bezoek: maandag 15 november 2004 @ 23:43
quote:Ithaka
(fragment)
Keep Ithaka always in your mind.
Arriving there is what you're destined for.
But don't hurry the journey at all.
Better if it lasts for years,
so you're old by the time you reach the island,
wealthy with all you've gained on the way,
not expecting Ithaka to make you rich.
Ithaka gave you the marvelous journey.
Without her you wouldn't have set out.
She has nothing left to give you now.
And if you find her poor, Ithaka won't have fooled you.
Wise as you will have become, so full of experience,
you'll have understood by then what these Ithakas mean.
Geluk ermee, armzalige resultaatboeren.
Kleine ballade
Ik loop maar in mijzelf
verzonken met mijzelf
de wegen zijn van glas
de hemel is van ijzer.
Ik weet niet wie ik ben
ik weet niet wie ik was
ik loop alleen maar men
wordt nooit van iets iets wijzer
Er hangt een mist van licht
ik loop met mijn gezicht
mijn kleren en mijn huid
het leven in en uit.
Hans Andreus
Robert Crumb – Kafka
Ik loop maar in mijzelf
verzonken met mijzelf
de wegen zijn van glas
de hemel is van ijzer.
Ik weet niet wie ik ben
ik weet niet wie ik was
ik loop alleen maar men
wordt nooit van iets iets wijzer
Er hangt een mist van licht
ik loop met mijn gezicht
mijn kleren en mijn huid
het leven in en uit.
Hans Andreus
Robert Crumb – Kafka
'Waarom liet ik haar gaan? Om haar te zoeken - dan wist ik wat ik zocht.'
Experience is what you get when you don't get what you wanted
Take my advice ... I don't use it anyway...
Een goede Fok! Search
Een goede Fok! Search
Take my advice ... I don't use it anyway...
Een goede Fok! Search
Een goede Fok! Search
Dialoog van de geliefden (Hagar Peeters).
Ik ben baby'tje. Nee, ik ben een cactusvrucht.
Ik ben baby'tje. Nee, ik ben 'n egel.
Niet weggaan, ik ben baby'tje,
ik ben een stekelvarkentje.
Stekelvarkentje halal, gewoon varkentje vies.
Kom maar hier egelachtig cactusvarkentje
met stekels om mij prikjes te geven
als het leven te lang tegenzit
zit ik tegen jou aan, heel dicht,
tot je mij lek... lek...
lekker.....
Niet wegvliegen dan
als een ballon door de lucht boven de daken.
Met antennes
Televisiemasten
Schoorstenen met sinterklazen
Kerktorens draaiende vaantjes
Waartegen moet ik te pletter slaan?
Tegen de matras die ik over je afgrond leg.
Ik lig daar al op jou te wachten.
Ik ben baby'tje. Nee, ik ben een cactusvrucht.
Ik ben baby'tje. Nee, ik ben 'n egel.
Niet weggaan, ik ben baby'tje,
ik ben een stekelvarkentje.
Stekelvarkentje halal, gewoon varkentje vies.
Kom maar hier egelachtig cactusvarkentje
met stekels om mij prikjes te geven
als het leven te lang tegenzit
zit ik tegen jou aan, heel dicht,
tot je mij lek... lek...
lekker.....
Niet wegvliegen dan
als een ballon door de lucht boven de daken.
Met antennes
Televisiemasten
Schoorstenen met sinterklazen
Kerktorens draaiende vaantjes
Waartegen moet ik te pletter slaan?
Tegen de matras die ik over je afgrond leg.
Ik lig daar al op jou te wachten.
Bewaakte overweg
De wit en rode zuurstangen van het verbodene
Kantelen, terwijl ze breder worden.
- Aldoor bellen die waanzinnig worden
Aangehitst door omgekochte seinen
Tot eerbetoon aan dolgeworden treinen.
Als ik op 't hek leun: plotseling bedaren.
Een overrompeld, in ontzetting, staren.
Palen houden eindeloze snaren
Omhoog in bundels die ertussen dalen.
Hun kandelabers kammen het geruis
Van hese en veeltonige elektronen.
Nergens een huis. Alleen de weg. Geen bomen.
Ik haat de snelheid die de mijne kruist
Tomeloos, als slaap de vaart der dromen.
De trein ijlt in een mantel van gefluit.
Zijn haar een witte, overzware stroom.
Zijn hart tikt haperend op de stalen sporen.
- Moeder! – Mijn woorden smoren in geluid.
Haar wuiven gaat verloren onder stoom.
W. F. Hermans
Lionel Walden – Cardiff Docks
De wit en rode zuurstangen van het verbodene
Kantelen, terwijl ze breder worden.
- Aldoor bellen die waanzinnig worden
Aangehitst door omgekochte seinen
Tot eerbetoon aan dolgeworden treinen.
Als ik op 't hek leun: plotseling bedaren.
Een overrompeld, in ontzetting, staren.
Palen houden eindeloze snaren
Omhoog in bundels die ertussen dalen.
Hun kandelabers kammen het geruis
Van hese en veeltonige elektronen.
Nergens een huis. Alleen de weg. Geen bomen.
Ik haat de snelheid die de mijne kruist
Tomeloos, als slaap de vaart der dromen.
De trein ijlt in een mantel van gefluit.
Zijn haar een witte, overzware stroom.
Zijn hart tikt haperend op de stalen sporen.
- Moeder! – Mijn woorden smoren in geluid.
Haar wuiven gaat verloren onder stoom.
W. F. Hermans
Lionel Walden – Cardiff Docks
'Waarom liet ik haar gaan? Om haar te zoeken - dan wist ik wat ik zocht.'
Ingelogd als PingPong. Laatste bezoek: zaterdag 12 februari 2005 @ 12:43
Voetbalpoëzie:
Voetbalpoëzie:
De beelden spreken voor zich.quote:Gol del Siglo (22/06/1986)
...la va a tocar para Diego, ahi la tiene Maradona, lo marcan dos, pisa la
pelota Maradona, arranca por la derecha el genio del futbol mundial, y
deja el tercero y va a tocar para Burruchaga...
Siempre Maradona! Genio! Genio! Genio! ta-ta-ta-ta-ta-ta-ta... y
Goooooool... Gooooool...
Quiero llorar! Dios santo! Viva el futbol! Golazo! Diego! Maradona!
Es para llorar perdonenme...
Maradona, en una corrida memorable, en la jugada de todos los tiempos...
barrilete cosmico... de que planeta viniste? Para dejar en el camino tanto
ingles, para que el pais sea un puno apretado, gritando por
Argentina.... Argentina 2 - Inglaterra 0...
Diegol, Diegol, Diego Armando Maradona...
Gracias dios, por el futbol, por Maradona, por estas lagrimas, por este
Argentina 2 - Inglaterra 0...
Victor Hugo Morales
Geluk ermee, armzalige resultaatboeren.
Van de Zee
De Zee, de Zee klotst voort in eindeloze deining,
De Zee, waarin mijn Ziel zichzelf weerspiegeld ziet;
De Zee is als mijn Ziel in wezen en verschijning,
Zij is een levend schoon en kent zichzelve niet.
Zij wist zichzelven af in eeuwige verreining,
En wendt zich altijd òm en keert weer waar zij vliedt,
Zij drukt zichzelve uit in duizenderlij lijning,
En zingt een eeuwig-blij en eeuwig-klagend lied.
O, Zee was Ik als Gij in àl uw onbewustheid,
Dàn zou ik eerst gehéél en gróót gelukkig zijn;
Dán had ik eerst geen lust naar menselijke belustheid
Op menselijke vreugd en menselijke pijn;
Dan wàs mijn Ziel een Zee, en hare zelfgerustheid
Zou, wijl Zij groter is dan Gij, nóg groter zijn.
Willem Kloos
..
..
De Zee, de Zee klotst voort in eindeloze deining,
De Zee, waarin mijn Ziel zichzelf weerspiegeld ziet;
De Zee is als mijn Ziel in wezen en verschijning,
Zij is een levend schoon en kent zichzelve niet.
Zij wist zichzelven af in eeuwige verreining,
En wendt zich altijd òm en keert weer waar zij vliedt,
Zij drukt zichzelve uit in duizenderlij lijning,
En zingt een eeuwig-blij en eeuwig-klagend lied.
O, Zee was Ik als Gij in àl uw onbewustheid,
Dàn zou ik eerst gehéél en gróót gelukkig zijn;
Dán had ik eerst geen lust naar menselijke belustheid
Op menselijke vreugd en menselijke pijn;
Dan wàs mijn Ziel een Zee, en hare zelfgerustheid
Zou, wijl Zij groter is dan Gij, nóg groter zijn.
Willem Kloos
..
....
..
Alles hat ein Ende, nur die Wurst hat zwei.
Vanwege de nostalgie en het sentiment:
Suzanne neemt je mee
Naar een bank aan het water
Duizend schepen gaan voorbij
En toch wordt het maar niet later
En je weet dat ze te gek is
Want daarom zit je naast haar
En ze geeft je perpermuntjes
Want ze geeft je graag iets tastbaars
En net als je haar moet zeggen
Ik kan jou geen liefde geven
Komt heel de stad tot leven
En hoor je meeuwen schreeuwen
Je hebt steeds van haar gehouden
Suzanne neemt je mee
Naar een bank aan het water
Je onthoudt waar ze naar kijkt
Als herinnering voor later
En het zonlicht lijkt wel honing
Waaraan kind'ren zich tegoed doen
En het grasveld ligt bezaaid
Met wat de mensen zoal weg doen
In de goot liggen de helden
Met een glimlach op de lippen
En de meeuwen in de lucht
Lijken net verdwaalde stippen
Als Suzanne je lachend aankijkt
En je wilt wel met haar meegaan
Samen naar de overkant
En je moet haar wel vertrouwen
Want ze houdt al jouw gedachten in haar hand.
Tekst: Leonard Cohen/Rob Chrispijn/Herman van Veen
Suzanne neemt je mee
Naar een bank aan het water
Duizend schepen gaan voorbij
En toch wordt het maar niet later
En je weet dat ze te gek is
Want daarom zit je naast haar
En ze geeft je perpermuntjes
Want ze geeft je graag iets tastbaars
En net als je haar moet zeggen
Ik kan jou geen liefde geven
Komt heel de stad tot leven
En hoor je meeuwen schreeuwen
Je hebt steeds van haar gehouden
Suzanne neemt je mee
Naar een bank aan het water
Je onthoudt waar ze naar kijkt
Als herinnering voor later
En het zonlicht lijkt wel honing
Waaraan kind'ren zich tegoed doen
En het grasveld ligt bezaaid
Met wat de mensen zoal weg doen
In de goot liggen de helden
Met een glimlach op de lippen
En de meeuwen in de lucht
Lijken net verdwaalde stippen
Als Suzanne je lachend aankijkt
En je wilt wel met haar meegaan
Samen naar de overkant
En je moet haar wel vertrouwen
Want ze houdt al jouw gedachten in haar hand.
Tekst: Leonard Cohen/Rob Chrispijn/Herman van Veen
god i want to get you out of here
you can ride in a pink mustang
you can ride in a pink mustang
I am sitting
In the morning
At the diner
On the corner
I am waiting
At the counter
For the man
To pour the coffee
And he fills it
Only halfway
And before
I even argue
He is looking
Out the window
At somebody
Coming in
"It is always
Nice to see you"
Says the man
Behind the counter
To the woman
Who has come in
She is shaking
Her umbrella
And I look
The other way
As they are kissing
Their hellos
I'm pretending
Not to see them
And Instead
I pour the milk
I open
Up the paper
There's a story
Of an actor
Who had died
While he was drinking
He was no one
I had heard of
And I'm turning
To the horoscope
And looking
For the funnies
When I'm feeling
Someone watching me
And so
I raise my head
There's a woman
On the outside
Looking inside
Does she see me?
No she does not
Really see me
Cause she sees
Her own reflection
And I'm trying
Not to notice
That she's hitching
Up her skirt
And while she's
Straightening her stockings
Her hair
Is getting wet
Oh, this rain
It will continue
Through the morning
As I'm listening
To the bells
Of the cathedral
I am thinking
Of your voice...
And of the midnight picnic
Once upon a time
Before the rain began...
I finish up my coffee
It's time to catch the train
Suzanne Vega
In the morning
At the diner
On the corner
I am waiting
At the counter
For the man
To pour the coffee
And he fills it
Only halfway
And before
I even argue
He is looking
Out the window
At somebody
Coming in
"It is always
Nice to see you"
Says the man
Behind the counter
To the woman
Who has come in
She is shaking
Her umbrella
And I look
The other way
As they are kissing
Their hellos
I'm pretending
Not to see them
And Instead
I pour the milk
I open
Up the paper
There's a story
Of an actor
Who had died
While he was drinking
He was no one
I had heard of
And I'm turning
To the horoscope
And looking
For the funnies
When I'm feeling
Someone watching me
And so
I raise my head
There's a woman
On the outside
Looking inside
Does she see me?
No she does not
Really see me
Cause she sees
Her own reflection
And I'm trying
Not to notice
That she's hitching
Up her skirt
And while she's
Straightening her stockings
Her hair
Is getting wet
Oh, this rain
It will continue
Through the morning
As I'm listening
To the bells
Of the cathedral
I am thinking
Of your voice...
And of the midnight picnic
Once upon a time
Before the rain began...
I finish up my coffee
It's time to catch the train
Suzanne Vega
god i want to get you out of here
you can ride in a pink mustang
you can ride in a pink mustang
Lief van je
Lief van je
je gaat alleen verder
mij in een plasje liefde
achterlatend.
Lief van je
ik zie je nog glanzen
glanzend loop je je eigen
onheilspellende verte tegemoet.
Lief van je
dat je me niet meeneemt.
Lief van je
dat je me hebt laten weten.
Lief van je
dat ik het vaandel verder mag dragen.
Lief van je
dat je me niet verteld hebt
waarnaartoe en hoe
Sylvia Hubers
Lief van je
je gaat alleen verder
mij in een plasje liefde
achterlatend.
Lief van je
ik zie je nog glanzen
glanzend loop je je eigen
onheilspellende verte tegemoet.
Lief van je
dat je me niet meeneemt.
Lief van je
dat je me hebt laten weten.
Lief van je
dat ik het vaandel verder mag dragen.
Lief van je
dat je me niet verteld hebt
waarnaartoe en hoe
Sylvia Hubers
'Waarom liet ik haar gaan? Om haar te zoeken - dan wist ik wat ik zocht.'
Die kind wat doodgeskiet is deur soldate by Nyanga
Die kind is nie dood nie
die kind lig sy vuiste teen sy moeder
wat Afrika skreeu skreeu die geur
van vryheid en heide
in die lokasies van die omsingelde hart
Die kind lig sy vuiste teen sy vader
in die optog van die generasies
wat Afrika skreeu skreeu die geur
van geregtigheid en bloed
in die strate van sy gewapende trots
Die kind is nie dood nie
nòg by Langa nòg by Nyanga
nòg by Orlando nòg by Sharpeville
nòg by die polisiestasie in Philippi
waar hy lê met 'n koeël deur sy kop
Die kind is die skaduwee van die soldate
op wag met gewere sarasene en knuppels
die kind is teenwoordig by alle vergaderings en wetgewings
die kind loer deur die vensters van huise en in die harte van moeders
die kind wat net wou speel in die son by Nyanga als orals
die kind wat 'n man geword het trek deur die ganse Afrika
die kind wat 'n reus geword het reis deur die hele wêreld
Sonder 'n pas
Ingrid Jonker
Die kind is nie dood nie
die kind lig sy vuiste teen sy moeder
wat Afrika skreeu skreeu die geur
van vryheid en heide
in die lokasies van die omsingelde hart
Die kind lig sy vuiste teen sy vader
in die optog van die generasies
wat Afrika skreeu skreeu die geur
van geregtigheid en bloed
in die strate van sy gewapende trots
Die kind is nie dood nie
nòg by Langa nòg by Nyanga
nòg by Orlando nòg by Sharpeville
nòg by die polisiestasie in Philippi
waar hy lê met 'n koeël deur sy kop
Die kind is die skaduwee van die soldate
op wag met gewere sarasene en knuppels
die kind is teenwoordig by alle vergaderings en wetgewings
die kind loer deur die vensters van huise en in die harte van moeders
die kind wat net wou speel in die son by Nyanga als orals
die kind wat 'n man geword het trek deur die ganse Afrika
die kind wat 'n reus geword het reis deur die hele wêreld
Sonder 'n pas
Ingrid Jonker
god i want to get you out of here
you can ride in a pink mustang
you can ride in a pink mustang
Gelegenheidssedevacantist extraordinaire. Een dozijn lama's en je grootvader. Tweede Exloërmond, ofwel het vagevuur. De schemerlamp van je nachtmerries. Vla, en veel ervan. Verlanglijst: vijf pedaalemmers en het einde der tijden.
Ik zag dus maandagavond een documentaire over Ingrid Jonker, waardoor ik nogal ontroerd werd. Dit gedicht werd door haar zelf voorgelezen, een oude opname.
Korreltjie sand
Korreltjie korreltjie sand
klippie gerol in my hand
klippie gesteek in my sak
word korreltjie klein en plat
Sonnetjie groot in die blou
ek maak net 'n ogie van jou
blink in my korreltjie klippie
dit is genoeg vir die rukkie
Kindjie wat skreeu uit die skoot
niks in die wêreld is groot
stilletjies lag nou en praat
stilte in Doodloopstraat
Wêreldjie rond en aardblou
korreltjie maak ek van jou
huisie met deur en twee skrefies
tuintjie met blou madeliefies
Pyltjie geveer in verskiet
liefde verklein in die niet
Timmerman bou aan 'n kis
Ek maak my gereed vir die Niks
Korreltjie klein is my woord
korreltjie niks is my dood
Korreltjie sand
Korreltjie korreltjie sand
klippie gerol in my hand
klippie gesteek in my sak
word korreltjie klein en plat
Sonnetjie groot in die blou
ek maak net 'n ogie van jou
blink in my korreltjie klippie
dit is genoeg vir die rukkie
Kindjie wat skreeu uit die skoot
niks in die wêreld is groot
stilletjies lag nou en praat
stilte in Doodloopstraat
Wêreldjie rond en aardblou
korreltjie maak ek van jou
huisie met deur en twee skrefies
tuintjie met blou madeliefies
Pyltjie geveer in verskiet
liefde verklein in die niet
Timmerman bou aan 'n kis
Ek maak my gereed vir die Niks
Korreltjie klein is my woord
korreltjie niks is my dood
god i want to get you out of here
you can ride in a pink mustang
you can ride in a pink mustang
.
Misschien heeft Ingrid Jonker zich wel laten inspireren door dit overdonderende gedicht van Wilhelmina Kuttje Sr...quote:
Zand erover
Grind, kolen, gras
razende stormen,
bindmeel, vlas.
Dat alles zal verzanden
in de vloedstroom, wereldbranden,
niets beklijft, herinneringen pulven:
al wat wij bedenken, doen, beramen
verpietert onder 't zog van 'amen'
Verstekt, verstikt, verstameld
verdraaid, verdrold, verbameld,
glanzend, glaaiend, gnoterend,
biddend, draaiend, boterend:
O, spattende speelsheid van het heden,
waarin wij bij voorbaat zijn vergleden,
bedolven onder voorjaarsstormen
Gide, grade, gover:
zand erover.
..
Alles hat ein Ende, nur die Wurst hat zwei.
Langpootmug
With the late July day,
there arrive the Daddy-Long-Legs
in church belfries
and deserted schoolroom,
on the broken blackboards
of which we read:
'remember to remember'
not to linger in these shadows.
James Purdy
With the late July day,
there arrive the Daddy-Long-Legs
in church belfries
and deserted schoolroom,
on the broken blackboards
of which we read:
'remember to remember'
not to linger in these shadows.
James Purdy
'Waarom liet ik haar gaan? Om haar te zoeken - dan wist ik wat ik zocht.'
van een oud-nar
binnen zijn zacht ovale veste van vreugde
bracht hij de nacht door de dag door
de nacht had hij vervangen
zagen naar zijn handen de vogels
als naar gevaarlijke broeders en zusters daar
zij dansten dansten over melaatse bloemen
zagen door smalle ramen zijn ogen
bloemenvroom de kiem hologig der aarde
en steeds de hemelse wanklank van de ontbinding
Lucebert
binnen zijn zacht ovale veste van vreugde
bracht hij de nacht door de dag door
de nacht had hij vervangen
zagen naar zijn handen de vogels
als naar gevaarlijke broeders en zusters daar
zij dansten dansten over melaatse bloemen
zagen door smalle ramen zijn ogen
bloemenvroom de kiem hologig der aarde
en steeds de hemelse wanklank van de ontbinding
Lucebert
god i want to get you out of here
you can ride in a pink mustang
you can ride in a pink mustang
Paulus de Groot, geboren met het Syndroom van Down, maakt prachtige schilderijen...
...dass wir fliegen.
She has eyes disability blue
A German dog and strict curfew
And if one man's cage is another man's stage
Then she's turned the script to another page
And she doesn't really give a damn
What you have to say
She makes a call on her friend's cell phone
The operator answers and says "You're not alone"
And if one man's ceiling is another's dance floor
Then she'll be the one running to the sea shore
Trying to tell the seagulls
This is home
And if one man's cage is another man's stage
Then she'll be the one wiser than her age
Trying to get the message to your ear
A German dog and strict curfew
And if one man's cage is another man's stage
Then she's turned the script to another page
And she doesn't really give a damn
What you have to say
She makes a call on her friend's cell phone
The operator answers and says "You're not alone"
And if one man's ceiling is another's dance floor
Then she'll be the one running to the sea shore
Trying to tell the seagulls
This is home
And if one man's cage is another man's stage
Then she'll be the one wiser than her age
Trying to get the message to your ear
Have you ever picked your feet in Poughkeepsie?
Herinnering aan een onvoorbij moment
Een tussenstation en toch het einde van de wereld,
pauze om het waaien in te ademen,
moment om de stilte te verzinnen,
horizon om het turen op te richten.
Mijn zandkasteel is nooit verzwolgen door de zee
in de eeuwigheid van juli
onder het gekras van meeuwen.
De garnalen die ik ving, spartelen rond in mijn emmer
en mijn moeder ligt nog altijd
zeer glimlachend
te zonnen.
Haar benen van olie
aan mijn vingers,
mayonaise
die ik aan deze bladzij afveeg.
De boot verheft zich als een ark van Noach
die toch iedereen toelaat.
We schepen in voor een zekere bestemming.
(Hagar Peeters)
Een tussenstation en toch het einde van de wereld,
pauze om het waaien in te ademen,
moment om de stilte te verzinnen,
horizon om het turen op te richten.
Mijn zandkasteel is nooit verzwolgen door de zee
in de eeuwigheid van juli
onder het gekras van meeuwen.
De garnalen die ik ving, spartelen rond in mijn emmer
en mijn moeder ligt nog altijd
zeer glimlachend
te zonnen.
Haar benen van olie
aan mijn vingers,
mayonaise
die ik aan deze bladzij afveeg.
De boot verheft zich als een ark van Noach
die toch iedereen toelaat.
We schepen in voor een zekere bestemming.
(Hagar Peeters)
god i want to get you out of here
you can ride in a pink mustang
you can ride in a pink mustang
spinvis - limonadeglazen wodka
oh als je hier kon zijn vandaag
mijn vreemde vriend
en dat je nuchter was
en je geschoren had
wat zou je lachen om mijn shirt
en m’n huis en m’n oude hoofd
ik zou je vragen hoe het is
en ik had je niet geloofd
’t was een mooie tijd
als ik me niet vergis
we hadden zo’n gelijk altijd
maar ja we zeiden niks
je had het eerder door dan ik
er is zo weinig tijd
je zag er heel goed uit
je deed als iemand van tv
zo kon ik toch nooit zijn
niet ik, niet met dat haar van mij
een cirkel op je arm, ik niet
want ik was veel te bang
ze had de juiste naam
ze had de juiste huid
ze had iets prachtigs aan
ook jij zag er fantastisch uit
ze woonde in Madrid
ze had een hele leuke baan
ik had een film gezien die nacht
ik dacht op 2
er was iets met een oorlogsheld
er werd niet veel gezegd
je zag ‘m eerst als kind
maar het kon ook alweer de reclame zijn
toen ging de telefoon
en dus ben ik toen maar gegaan
ik had zelfs een echte traan
want de as kwam in mijn oog
ze had een poncho aan die dag
als ik me niet vergis
wat zou je lachen om die vent
met z’n cake en die foute tune
maar ik zweer je
er komt een keer geheid een dag
dat ie het nog een keer mag doen
ze had de juiste naam
ze had de juiste huid
ze had iets prachtigs aan
ook jij zag er fantastisch uit
oh als je hier kon zijn vandaag
mijn vreemde vriend
en dat je nuchter was
en je geschoren had
wat zou je lachen om mijn shirt
en m’n huis en m’n oude hoofd
ik zou je vragen hoe het is
en ik had je niet geloofd
’t was een mooie tijd
als ik me niet vergis
we hadden zo’n gelijk altijd
maar ja we zeiden niks
je had het eerder door dan ik
er is zo weinig tijd
je zag er heel goed uit
je deed als iemand van tv
zo kon ik toch nooit zijn
niet ik, niet met dat haar van mij
een cirkel op je arm, ik niet
want ik was veel te bang
ze had de juiste naam
ze had de juiste huid
ze had iets prachtigs aan
ook jij zag er fantastisch uit
ze woonde in Madrid
ze had een hele leuke baan
ik had een film gezien die nacht
ik dacht op 2
er was iets met een oorlogsheld
er werd niet veel gezegd
je zag ‘m eerst als kind
maar het kon ook alweer de reclame zijn
toen ging de telefoon
en dus ben ik toen maar gegaan
ik had zelfs een echte traan
want de as kwam in mijn oog
ze had een poncho aan die dag
als ik me niet vergis
wat zou je lachen om die vent
met z’n cake en die foute tune
maar ik zweer je
er komt een keer geheid een dag
dat ie het nog een keer mag doen
ze had de juiste naam
ze had de juiste huid
ze had iets prachtigs aan
ook jij zag er fantastisch uit
Clowns to the left of me, jokers to the right, here I am, stuck in the middle with you.
What a day for a daydream.
What a day for a daydream.
Serveertip
zet de kachel af
en laat de ijsblokjes hagelen op mijn rug.
brandmerk me maar,
kerf met je vingerlange nagels littekens in mijn huid
of tatoeëer op mijn schouderblad
dat zinnetje van neruda in koningsblauwe inkt.
daar word ik vredig van,
al ril ik de ruggengraat uit mijn lijf,
al blijf ik schilferen tot ik alleen nog hoofdroos ben.
stil wil ik liggen,
mijn eigen lippen aan stukjes likken
en je zeggen in het spaans of portugees
dat ik nu wel aardbeien met champagne lust.
David Troch
zet de kachel af
en laat de ijsblokjes hagelen op mijn rug.
brandmerk me maar,
kerf met je vingerlange nagels littekens in mijn huid
of tatoeëer op mijn schouderblad
dat zinnetje van neruda in koningsblauwe inkt.
daar word ik vredig van,
al ril ik de ruggengraat uit mijn lijf,
al blijf ik schilferen tot ik alleen nog hoofdroos ben.
stil wil ik liggen,
mijn eigen lippen aan stukjes likken
en je zeggen in het spaans of portugees
dat ik nu wel aardbeien met champagne lust.
David Troch
god i want to get you out of here
you can ride in a pink mustang
you can ride in a pink mustang
MOEDER
Ik kom terug naar huis.
Ik loop traag de trappen op
en adem in...Ik wil opnieuw
het dunne wolkje ruiken
van de soep, bereid voor mij.
Ik wil aanbellen en horen
hoe jij naar de deur gelopen komt,
zien hoe die opengaat en voor mij
de ogen stralen van een heilige.
Ik wil je gouden tand zien blinken
wanneer je lachend uitroept :
- Kom binnen meisje!
Mijn lieve, mijn prachtige moeder!
Vandaag heeft de bruine aarde
jouw bruine ogen uitgewist.
En de spin van de grote leegte
heeft in jouw haar zijn web geweefd.
Ik word alleen verwelkomd
door een jaren oud verdriet.
Jij wacht op mij op de heuvel
je ogen zijn donkere viooltjes,
je armen - dun, groen, uitgestrekt
om mij te omhelzen...
Maja Panajotova
...dass wir fliegen.
You don't throw your life away
Going inside
You get to know who's watching you
And who besides you resides
In your body
Where you're slow
Where you go doesn't matter
Cuz there will come a time
When time goes out the window
And you'll learn to drive out of focus
I'm you
And if anything unfolds
It's supposed to
You don't throw your time away sitting still
I'm in a chain of memories
It's my will
And I had to consult some figures of my past
And I know someone after me
Will go right back
I'm not telling a view
I've got this night to unglue
I moved this fight away
By doing things there's no reason to do
John Frusciante
Going inside
You get to know who's watching you
And who besides you resides
In your body
Where you're slow
Where you go doesn't matter
Cuz there will come a time
When time goes out the window
And you'll learn to drive out of focus
I'm you
And if anything unfolds
It's supposed to
You don't throw your time away sitting still
I'm in a chain of memories
It's my will
And I had to consult some figures of my past
And I know someone after me
Will go right back
I'm not telling a view
I've got this night to unglue
I moved this fight away
By doing things there's no reason to do
John Frusciante
He's simple, he's dumb, he's the pilot.
Een echtpaar is zich aan het uitkleden in de slaapkamer.
De vrouw kijkt in de spiegel en zegt
"ik word oud, dik en lelijk, ik heb
dringend een complimentje nodig " .
Waarop de man zegt
"nou, je ogen zijn nog goed "
De vrouw kijkt in de spiegel en zegt
"ik word oud, dik en lelijk, ik heb
dringend een complimentje nodig " .
Waarop de man zegt
"nou, je ogen zijn nog goed "
Beter een baas onder je duim, dan tien bovenop
Trekt bij warm weer een poncho aan
Trekt bij warm weer een poncho aan
If you didn't care what happened to me,
And I didn't care for you
We would zig zag our way
through the boredom and pain
Occasionally glancing up through the rain
Wondering which of the buggers to blame
And watching for pigs on the wing
You know that I care what happens to you
And I know that you care for me too
So I don't feel alone
Of the weight of the stone
Now that I've found somewhere safe
To bury my bone
And any fool knows a dog needs a home
A shelter from pigs on the wing
Van pink floyd - Pigs on Wing (part 1 + 2)
Ik weet 't niet, ik vind die tekst echt zo mooi Vooral onder die muziek
And I didn't care for you
We would zig zag our way
through the boredom and pain
Occasionally glancing up through the rain
Wondering which of the buggers to blame
And watching for pigs on the wing
You know that I care what happens to you
And I know that you care for me too
So I don't feel alone
Of the weight of the stone
Now that I've found somewhere safe
To bury my bone
And any fool knows a dog needs a home
A shelter from pigs on the wing
Van pink floyd - Pigs on Wing (part 1 + 2)
Ik weet 't niet, ik vind die tekst echt zo mooi Vooral onder die muziek
Buy it, use it, break it, fix it,
Trash it, change it, mail - upgrade it,
Charge it, point it, zoom it, press it,
Snap it, work it, quick - erase it,
Trash it, change it, mail - upgrade it,
Charge it, point it, zoom it, press it,
Snap it, work it, quick - erase it,
Stormachtig vredig
lig ik
in lijfelijk geweld
dit ben ik
mijn bestaan biedt zich
zonder omhaal
schaamteloos aan
verschuilen heeft
geen zin
borsten nemen
nu eenmaal
ongeremd ruimte in
evenals dijen heupen neus kin
lig ik
in lijfelijk geweld
dit ben ik
mijn bestaan biedt zich
zonder omhaal
schaamteloos aan
verschuilen heeft
geen zin
borsten nemen
nu eenmaal
ongeremd ruimte in
evenals dijen heupen neus kin
god i want to get you out of here
you can ride in a pink mustang
you can ride in a pink mustang
Tsunami
Een dikke week
na de zeebeving in Azie
bracht ik een bezoek aan de zee
het scheveningse strand-
een 'beleefdheidsbezoekje'
niet zomaar een doordeweeks winterwandelingetje
nee, er stond me een doel voor ogen
ik kwam verhaal halen
de zee leek tot bedaren gekomen
golven kropen stilletjes aan land,
verlegen mte zichzelf,
en slopen kort daarop
(waar bleef dat ontvangstcomite toch?)
met de staart tussen de benen
terug de noordzee in
ja, alles goed en wel
maar daar trapte ik niet in
zo gemakkelijk kwamen ze er niet vanaf
waar zagen ze mij voor aan, de golven?
kleine golfjes likten slaafs aan mijn schoenen
en murmelden iets, weliswaar onverstaanbaar
maar op verzoenende toon
ging het hier om een uiterste poging mij gunstig te stemmem, soms?
dan waren ze aan het verkeerde adres
-jaja- zei ik - lekker is dat
elders honderduizenden levens claimen
en vervolgens bij mij mooi weer komen spelen
en mijn voeten knuffelen, schuldbewust?
maar zo zijn we niet getrouwd! -
toegegeven, het viel lastig uit te maken
wie 'de verantwoordelijken' waren
die dienden gestraft te worden
welke golf exact
laat staan welke druppels
hadden daadwerkelijk een hand gehad
in de ramp die zich had voltrokken
evenzogoed.... hoe gecompliceerd de zaken ook lagen
toch liet ik het er niet bij zitten
dan moesten de goeien voor een keer
maar onder de kwaaien leiden desnoods
ik haalde diep adem
en maakte me op
om de gehele zee toe te spreken
- wat denk jij wel niet?
dat jij je alles kunt permitteren?
wie ben jij dan helemaal?!
nou, krijg ik nog antwoord
en een beetje vlot graag
want we hebben niet heel de dag de tijd
-
aldus sprak ik de zee toe
en niet zonder resultaat:
de zee kreeg iets schichtigs over zich
en ik was nog maar net begonnen
daarop richtte ik me tot de individuele golven
- schamen jullie je niet
voor wat je hebt aangericht?
nee, laat dat sorry gerust achterwege
ik heb geen enkele behoefte
aan welke vorm van sorrydemocratie dan ook
bewaar die praatjes maar voor de publieke tribune
misschien dat ze er daar
van gediend zijn, wie-zal-het-zeggen
wacht eens even!
had ik gezegd dat ik uitgesproken was!
ik ben met jullie bij lange na nog niet klaar!
niks weglopen - vervolgde ik -
\weglopen, ja, dat is gemakkelijk
daar is vooral eb een expert in he?
in er stilletjes tussenuit knijpen
een pak op je donder kunnen jullie krijgen
ik zal jullie een lesje leren
dat je nog lang zal heugen
maak je borst maar nat -
Ik liep de vloedlijn langs
tot ik vond wat ik zocht:
een lang stuk hout, aangespoeld
en onbruikbaar voor verdere verwerking
in de houtindustrie
maar bij uitstek geschikt voor
mijn specifieke doel
ik pakte de plank met beide handen beet
en liep naar de plek waar het water
tot stilstand kwam, uitgeprocedeerd,
zette een paar passen in de zee
en daar had een golf de eerste
oplawaai al te pakken
en nog een, en nog een
(ik heb een hekel aan half werk)
ik trok mijn winterjack uit rolde mijn mouwen op
(iemand moest het vuile werk opknappen)
je kon niks beginnen tegen natuurgeweld:
vulkanen, tropische stormen, dat deed maar
desondanks, een oefening in nederigheid
konden sommige van die grote jongens
heel wel gebruiken)
en ik ging de zee
nu pas goed te lijf
tot op het bot gemotiveerd
mijn persoonlijke omstandigheden deerden me niet,
sloeg ik er flink op los
en raakte de zee
waar ik haar raken kon
en niet zonder succes
want na verloop van tijd
zetten de golven het in overgrote meerderheid op een lopen
o wat hadden ze opeens een haast!
op een holletje vluchtten ze terug de zee in,
zo vlug hun pootjes hen dragen konden de veilige watermassa in,
daar waar ik net niet meer met mijn plank bij hen kon
pas tegen de schemering stopte ik mijn wraakoefening,
uitgeput,
ik slingerde mijn stuk hout weg
dat al slijtageplekken vertoonde
en goedgemutst kleedde ik me aan
de zee beefde, het huilen stond haar nader
dan het lachen
ik sloeg het strandzand van me af schudde de korrels uit mijn haar
en liep terug naar scheveningen
goed, ik kon de doden weliswaar niet tot leven wekken
(er bleef altijd wat te wensen over)
en toegegeven, op Atjeh waren de problemen er niet minder om
maar de zee had wel degelijk een lesje geleerd
daar hadden we voorlopig geen kind meer aan
Bart Chabot
Een dikke week
na de zeebeving in Azie
bracht ik een bezoek aan de zee
het scheveningse strand-
een 'beleefdheidsbezoekje'
niet zomaar een doordeweeks winterwandelingetje
nee, er stond me een doel voor ogen
ik kwam verhaal halen
de zee leek tot bedaren gekomen
golven kropen stilletjes aan land,
verlegen mte zichzelf,
en slopen kort daarop
(waar bleef dat ontvangstcomite toch?)
met de staart tussen de benen
terug de noordzee in
ja, alles goed en wel
maar daar trapte ik niet in
zo gemakkelijk kwamen ze er niet vanaf
waar zagen ze mij voor aan, de golven?
kleine golfjes likten slaafs aan mijn schoenen
en murmelden iets, weliswaar onverstaanbaar
maar op verzoenende toon
ging het hier om een uiterste poging mij gunstig te stemmem, soms?
dan waren ze aan het verkeerde adres
-jaja- zei ik - lekker is dat
elders honderduizenden levens claimen
en vervolgens bij mij mooi weer komen spelen
en mijn voeten knuffelen, schuldbewust?
maar zo zijn we niet getrouwd! -
toegegeven, het viel lastig uit te maken
wie 'de verantwoordelijken' waren
die dienden gestraft te worden
welke golf exact
laat staan welke druppels
hadden daadwerkelijk een hand gehad
in de ramp die zich had voltrokken
evenzogoed.... hoe gecompliceerd de zaken ook lagen
toch liet ik het er niet bij zitten
dan moesten de goeien voor een keer
maar onder de kwaaien leiden desnoods
ik haalde diep adem
en maakte me op
om de gehele zee toe te spreken
- wat denk jij wel niet?
dat jij je alles kunt permitteren?
wie ben jij dan helemaal?!
nou, krijg ik nog antwoord
en een beetje vlot graag
want we hebben niet heel de dag de tijd
-
aldus sprak ik de zee toe
en niet zonder resultaat:
de zee kreeg iets schichtigs over zich
en ik was nog maar net begonnen
daarop richtte ik me tot de individuele golven
- schamen jullie je niet
voor wat je hebt aangericht?
nee, laat dat sorry gerust achterwege
ik heb geen enkele behoefte
aan welke vorm van sorrydemocratie dan ook
bewaar die praatjes maar voor de publieke tribune
misschien dat ze er daar
van gediend zijn, wie-zal-het-zeggen
wacht eens even!
had ik gezegd dat ik uitgesproken was!
ik ben met jullie bij lange na nog niet klaar!
niks weglopen - vervolgde ik -
\weglopen, ja, dat is gemakkelijk
daar is vooral eb een expert in he?
in er stilletjes tussenuit knijpen
een pak op je donder kunnen jullie krijgen
ik zal jullie een lesje leren
dat je nog lang zal heugen
maak je borst maar nat -
Ik liep de vloedlijn langs
tot ik vond wat ik zocht:
een lang stuk hout, aangespoeld
en onbruikbaar voor verdere verwerking
in de houtindustrie
maar bij uitstek geschikt voor
mijn specifieke doel
ik pakte de plank met beide handen beet
en liep naar de plek waar het water
tot stilstand kwam, uitgeprocedeerd,
zette een paar passen in de zee
en daar had een golf de eerste
oplawaai al te pakken
en nog een, en nog een
(ik heb een hekel aan half werk)
ik trok mijn winterjack uit rolde mijn mouwen op
(iemand moest het vuile werk opknappen)
je kon niks beginnen tegen natuurgeweld:
vulkanen, tropische stormen, dat deed maar
desondanks, een oefening in nederigheid
konden sommige van die grote jongens
heel wel gebruiken)
en ik ging de zee
nu pas goed te lijf
tot op het bot gemotiveerd
mijn persoonlijke omstandigheden deerden me niet,
sloeg ik er flink op los
en raakte de zee
waar ik haar raken kon
en niet zonder succes
want na verloop van tijd
zetten de golven het in overgrote meerderheid op een lopen
o wat hadden ze opeens een haast!
op een holletje vluchtten ze terug de zee in,
zo vlug hun pootjes hen dragen konden de veilige watermassa in,
daar waar ik net niet meer met mijn plank bij hen kon
pas tegen de schemering stopte ik mijn wraakoefening,
uitgeput,
ik slingerde mijn stuk hout weg
dat al slijtageplekken vertoonde
en goedgemutst kleedde ik me aan
de zee beefde, het huilen stond haar nader
dan het lachen
ik sloeg het strandzand van me af schudde de korrels uit mijn haar
en liep terug naar scheveningen
goed, ik kon de doden weliswaar niet tot leven wekken
(er bleef altijd wat te wensen over)
en toegegeven, op Atjeh waren de problemen er niet minder om
maar de zee had wel degelijk een lesje geleerd
daar hadden we voorlopig geen kind meer aan
Bart Chabot
Een befaamde Fransoos zei ooit: Qui ceci lit est un fou.
Koud
Winter nadert.
Ik voel het aan de lucht
En aan de woorden die ik schrijf.
Alles wordt klaarder: de straat
Is tot aan het eind te zien. De woorden
Hebben geen eind.
Ik ben dichter
Bij de waarheid in December
Dan in Juli. Ik ben dichter
Bij gratie van de kalender, lijkt het
Soms wel. Toch, de woorden niet, de steden
Nemen hun eind.
Als er ergens
Zomer en winter, maar een ster
Brandde die een fel wit licht gaf.
Ik zeg een ster, maar het
Mag alles zijn. Als het maar brandt en
Woorden warmte geeft.
Maar ik geloof
Niet, 's winters nog minder, aan
Zo'n ster. In woorden moet ik geloven.
Maar wie kan dat? Ik ben
Een stem, stervend en koud, vol
Winterse woorden.
Remco Campert
Winter nadert.
Ik voel het aan de lucht
En aan de woorden die ik schrijf.
Alles wordt klaarder: de straat
Is tot aan het eind te zien. De woorden
Hebben geen eind.
Ik ben dichter
Bij de waarheid in December
Dan in Juli. Ik ben dichter
Bij gratie van de kalender, lijkt het
Soms wel. Toch, de woorden niet, de steden
Nemen hun eind.
Als er ergens
Zomer en winter, maar een ster
Brandde die een fel wit licht gaf.
Ik zeg een ster, maar het
Mag alles zijn. Als het maar brandt en
Woorden warmte geeft.
Maar ik geloof
Niet, 's winters nog minder, aan
Zo'n ster. In woorden moet ik geloven.
Maar wie kan dat? Ik ben
Een stem, stervend en koud, vol
Winterse woorden.
Remco Campert
god i want to get you out of here
you can ride in a pink mustang
you can ride in a pink mustang
“To say ‘I love you’ one must know first how to say the ‘I.’ The kind of surrender I could have from you now would give me nothing but an empty hulk. If I demanded it, I’d destroy you. That’s why I won’t stop you. I’ll let you go to your husband. I don’t know how I’ll live through tonight, but I will. I want you whole, as I am, as you’ll remain in the battle you’ve chosen. A battle is never selfless.”
She heard, in the measured tension of his words, that it was harder for him to speak them than for her to listen. So she listened.
“You must learn not to be afraid of the world. Not to be held by it as you are now. Never to be hurt by it as you were in that courtroom. I must let you learn it. I can’t help you. You must find your own way. When you have, you’ll come back to me. They won’t destroy me, Dominique. And they won’t destroy you. You’ll win, because you’ve chosen the hardest way of fighting for freedom from the world. I’ll wait for you. I love you. I’m saying this now for all the years we’ll have to wait. I love you, Dominique.”
Then he kissed her and let her go.
She heard, in the measured tension of his words, that it was harder for him to speak them than for her to listen. So she listened.
“You must learn not to be afraid of the world. Not to be held by it as you are now. Never to be hurt by it as you were in that courtroom. I must let you learn it. I can’t help you. You must find your own way. When you have, you’ll come back to me. They won’t destroy me, Dominique. And they won’t destroy you. You’ll win, because you’ve chosen the hardest way of fighting for freedom from the world. I’ll wait for you. I love you. I’m saying this now for all the years we’ll have to wait. I love you, Dominique.”
Then he kissed her and let her go.
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.
Does it get easier?
No. Yes. It gets easier.
Oh, yeah? Look at you.
Thanks. [Chuckles] The more you know who you are, and what you want, the less you let... things upset you.
Yeah. I just don't know what I'm supposed to be. You know? I tried being a writer, but... I hate what I write. And I tried taking pictures, but they're so mediocre, you know. Every girl goes through
a photography phase. You know, like horses? You know? Take, uh, dumb pictures of your feet.
You'll figure that out. I'm not worried about you. Keep writing.
But I'm so mean.
Mean's okay.
Yeah? What about marriage? Does that get easier?
That's hard. We used to have a lot of fun. Lydia would come with me when I made the movies, and we would laugh about it all. Now she doesn't want to leave the kids, and... she doesn't... need me to be there. The kids miss me, but they're fine. It gets a whole lot more complicated when you have kids.
Yeah. It's scary.
It's the most terrifying day of your life the day the first one is born.
Yeah. Nobody ever tells you that.
Your life, as you know it, is gone. Never to return. But they learn how to walk, and they learn how to talk, and... and you want to be with them. And they turn out to be the most... delightful people... you will ever meet in your life.
Hmm, that's nice.
Where'd you grow up?
Um, I grew up in New York, and I moved to Los Angeles when John and I got married. But it's so different there.
Yeah, I know.
John thinks I'm so snotty. [Chuckles]
Hmm. You're not hopeless.
No. Yes. It gets easier.
Oh, yeah? Look at you.
Thanks. [Chuckles] The more you know who you are, and what you want, the less you let... things upset you.
Yeah. I just don't know what I'm supposed to be. You know? I tried being a writer, but... I hate what I write. And I tried taking pictures, but they're so mediocre, you know. Every girl goes through
a photography phase. You know, like horses? You know? Take, uh, dumb pictures of your feet.
You'll figure that out. I'm not worried about you. Keep writing.
But I'm so mean.
Mean's okay.
Yeah? What about marriage? Does that get easier?
That's hard. We used to have a lot of fun. Lydia would come with me when I made the movies, and we would laugh about it all. Now she doesn't want to leave the kids, and... she doesn't... need me to be there. The kids miss me, but they're fine. It gets a whole lot more complicated when you have kids.
Yeah. It's scary.
It's the most terrifying day of your life the day the first one is born.
Yeah. Nobody ever tells you that.
Your life, as you know it, is gone. Never to return. But they learn how to walk, and they learn how to talk, and... and you want to be with them. And they turn out to be the most... delightful people... you will ever meet in your life.
Hmm, that's nice.
Where'd you grow up?
Um, I grew up in New York, and I moved to Los Angeles when John and I got married. But it's so different there.
Yeah, I know.
John thinks I'm so snotty. [Chuckles]
Hmm. You're not hopeless.
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.
|
|
