Wat is vloeken?
Voor velen is vloeken het verzamelbegrip voor allerlei vormen van grof taalgebruik. Eigenlijk is dat niet juist.
Definitie
Vloeken is het misbruiken van de naam van God of van Jezus Christus. De meest gebruikte vloeken zijn krachttermen om emoties te ontladen, of lege stopwoordjes.
Schuttingtaal en verwensingen vallen dus niet onder deze definitie. Strikt gezien behoren ze dan ook niet tot het werkgebied van de Bond. Aangezien de Bond deze vormen van verbaal geweld natuurlijk ook afkeurt, stellen we ze wel aan de orde in bijvoorbeeld het scholenwerk.
Geschiedenis
Enkele van onze meest bekende vloeken zijn afkomstig van oude eedformules. De Leidse lexicoloog prof. dr. P.G.J. van Sterkenburg deed een studie naar o.a. de herkomst van vloeken.
Verwensingen
Veel vloeken hebben de vorm van een (zelf-)verwensing. De meest zware is de gvd-vloek. Iemand zei eens: Dit is een oorlogsverklaring aan de Schepper.
Bastaardvloeken
Bastaardvloeken zijn vloekwoorden die bijgeschaafd zijn, zodat ze onschuldiger klinken. Soms is nog duidelijk herkenbaar van welke vloeken ze afgeleid zijn, in andere gevallen is dat moeilijker te zien.
Stopwoord
De namen van God en Jezus worden soms gebruikt als stopwoord. Ook komen ze voor als uitroepen van verbazing, verbijstering of verontwaardiging. Zulke woorden hebben eigenlijk geen enkele zelfstandige betekenis. We kunnen met recht spreken van een leeg (ijdel) gebruik van deze namen.
Godslastering
Als er sprake is van opzettelijk en doelbewust misbruik van Gods naam spreken we van godslastering of blasfemie. Ook zonder Gods naam te noemen (en zelfs in keurige bewoordingen soms) kan iemand God lasteren door wat hij over God zegt en het beeld dat hij van God schept.
Godverdomme
Je verwacht het niet!!