quote:Oh, maar daar ben ik ook nooit bang voor geweest. Als je naar mijn reacties kijkt ben ik nooit van de fatalistische 'Ohmijngod,hoekomikhieroverheen,ikvindnooitmeereenanderhijisdeware'-kant geweest. Ik was het in het begin zelfs helemaal eens met mijn ex om de relatie te beeindigen. Maar onder invloed van hormonen, te weinig slaap en hem spreken/zien heb ik ook zo mijn zwakkere momenten gehad (en dat mag ook wel na 5 jaar). Op dit moment zie ik alles weer zonnig en positief tegemoet. Ik kom er wel.
Op vrijdag 24 oktober 2003 15:39 schreef Goos300 het volgende:
Volgens mij gaat het wel wat beter met je dan een paar weken geleden, brighteyes.En was dat niet een beetje voorspeld..?
Maarreh...thanks voor de belangstelling 
realiseerde me ineens dat dit wel een heel defensieve post geworden is.
Ik heb de wijsheid niet in pacht, maar volgens mij hoor ik de "juiste" toon. Go for it!
quote:Dat is heel mooi om te lezen. Als je zaken positief benadert, word je ook positief benaderd. Dat heb ik iig gemerkt.
Op vrijdag 24 oktober 2003 15:44 schreef Brighteyes het volgende:[..]
... Op dit moment zie ik alles weer zonnig en positief tegemoet. Ik kom er wel.
Met mij gaat het eigenlijk erg goed de laatste tijd. Misschien dat ik weer een zwakke periode krijg, maar daar maak ik me niet meer druk om. Ik leef in het moment en de laatste tijd zijn de momenten prettig.
Hihat, ook jou kan ik jammergenoeg alleen sterkte, wijsheid en geluk wensen.
quote:Nope, bij mij ook niet. Heb ook nu weer een gigantische terugval, terwijl het eerst redelijk ging. Ik kan gewoon niet begrijpen (nee, nog steeds niet) dat het over en uit is. Mijn ex weet niet wat hij voelt over bepaalde dingen (behalve dan dat hij zeker weet dat hij de relatie niet terug wil) of wat hij wil. Ik heb de afgelopen tijd heel fijn en goed met hem gesproken, ook via msn en we hebben elkaar ook gezien. Dat voelt gewoon zo goed (ook bij hem naar zijn eigen zeggen) en dan begrijp ik minder goed dat het zo moeilijk is voor hem.
Op vrijdag 24 oktober 2003 12:13 schreef Eisselstijn het volgende:[..]
Bedankt!
Trouwens, aan het aantal bijdragen te zien van de "vaste" posters in dit topic lijkt het erop dat het de goede kant op gaat met de meesten. Of zie ik dit verkeerd?
Veel mensen (ook hier op fok) denken dat er 'meerdere wares' zijn. Ik heb er lang over nagedacht. Ik denk van niet. Althans niet voor mij. Mijn ware is weg en ik zal er mee moeten leren leven. Of niet. Ik zou althans niet niet zo gauw andere opties weten.
Ga me eigen leven even op orde brengen 
Schatje ik hou nog heel veel van je 
quote:Leer eerst nu eens dát te accepteren zonder gelijk teveel te denken aan überhaupt een alternatieve ware. Neem het leven gewoon even zoals het komt en wees niet teveel bezig met de mannen in je leven, maar wat meer met jezelf nu. Zodra je jezelf de kans gunt om om déze ware te 'rouwen' (en stel jezelf daar geen deadline voor), zul je uiteindelijk ook meer open staan voor een andere grote liefde.
Op zaterdag 25 oktober 2003 10:19 schreef Blinky het volgende:[..]
Althans niet voor mij. Mijn ware is weg en ik zal er mee moeten leren leven. Of niet. Ik zou althans niet niet zo gauw andere opties weten.
En bedenk ook dat hij nooit je ware kan zijn. Anders was hij wel bij je gebleven. Dat is zo klaar als een klontje. Laat het los, en mocht hij toch om één of andere reden ooit weer bij je terugkomen... ja, dán kun je misschien toch spreken van de ware.
En de dalen zijn nu gewoon nog heel erg frequent en langdurig. Blijf er actief mee bezig om ze steeds meer te verkorten en minder vaak voor te laten komen.
quote:Hoe verklaar je mensen die na die Ene Liefde nooit meer een andere Liefde zijn tegengekomen? Omdat ze (zo denk ik dan) niet meer hoeven te zoeken. Als iemand de ware is hoeft men niet een leven lang bij elkaar te zijn....
Op zaterdag 25 oktober 2003 10:50 schreef Bombie het volgende:[..]
En bedenk ook dat hij nooit je ware kan zijn. Anders was hij wel bij je gebleven. Dat is zo klaar als een klontje. Laat het los, en mocht hij toch om één of andere reden ooit weer bij je terugkomen... ja, dán kun je misschien toch spreken van de ware.En de dalen zijn nu gewoon nog heel erg frequent en langdurig. Blijf er actief mee bezig om ze steeds meer te verkorten en minder vaak voor te laten komen.
Ik probeer wel degelijk met mezelf bezig te zijn. Maar het is alsof ik geen kracht meer heb. Klinkt misschien depressief, maar zo vooel ik het ook. En het is niet alleen het feit dat het uit is dat meetelt.
Ik denk veel na over wat ik als persoon bereikt heb in dit leven. Ik heb een hele goede studie gedaan maar helaas kan ik in dat gebied geen werk vinden op dit moment. Vandaar dat ik in een bedrijf werk waar ik onder mijn niveau werk.
Ik heb tot mijn 21e bij mijn ouders gewoond. Van waar zij wonen is het me niet gelukt een vriendschap vast te houden.
Ik heb drie jaar in een grote stad gestudeerd en er gewoond, ook van daaruit geen enkele vrienden overgehouden.
Nu woon ik bijna een jaar waar ik nu woon en hier heb ik ook geen vrienden. Ik heb wel aardige collega's maar die zie ik niet in het weekend. Ik had met 1 ervan wel een wat meer vriendschappelijke band, maar die is nu ook weg.
Ik weet dat ik me misschien te veel vastklamp aan mensen. Maar vroeger deed ik dat in veel mindere mate en aangeziuen ik van die situatie geleerd heb zou ik dat nu ook niet meer zo snel doen.
Nu weet ik dat er genoeg manieren zijn om mensen te leren kennen en daar een 'soort van' vriendschap op te bouwen. Maar ik weet dat ik er niemand van zal overhouden op het moment dat ik zou gaan verhuizen. Dus wat heb ik eraan? Een leuke tijd op dit moment, maar als ik over 2 jaar eraan terug denk en ik zit weer in een nieuwe stad en zonder vrienden, wil ik er niet naar terugverlangen...dat is hetzelfde als nu de relatie met mijn ex. Hij kan erop terugkijken als een hele leuke tijd. Ik niet want ik weet dat ik dat gevoel zo erg mis dat ik het terug zou willen. De tijd op zich was natuurlijk leuk, maar het gevoel dat dat niet meer terugkomt weegt momenteel veel zwaarder en maakt me ongelukkig.
quote:Onzin...zowiezo moet je niet zoeken naar een andere liefde (wordt mij altijd voorgehouden door iedereen), maar loopt er vanzelf iemand op je pad. Je kunt daar weinig aan veranderen. Je kan 10 mensen tegenkomen, maar je kan ook niemand tegenkomen.
Op zaterdag 25 oktober 2003 12:30 schreef Blinky het volgende:[..]
Hoe verklaar je mensen die na die Ene Liefde nooit meer een andere Liefde zijn tegengekomen? Omdat ze (zo denk ik dan) niet meer hoeven te zoeken. Als iemand de ware is hoeft men niet een leven lang bij elkaar te zijn....
En als iemand de ware zou zijn geweest voor je en jij ook voor hem, dan had hij eerst met je gepraat om dit soort dingen te voorkomen. Hij had dan ook niet zonder jou gekund. Hij geeft echter zelf aan dat hij de relatie niet terugwil. Dat zegt al genoeg denk ik.
Overigens denk ik dat je het jezelf wel extra moeilijk maakt door op de huidige wijze met hem om te gaan.
quote:Weet je wat ik denk? Dat jij je nu ff teveel te druk maakt om zaken. OK, je hebt een goede studie gedaan hebt, maar je doet daar nu niet veel mee doet. Kun je niet veel aan doen, want er is geen werk. Jammer dan....leg je er voorlopig bij neer. Er zijn belangrijkere dingen in je leven. Je bent pas 26. Ga leuke dingen doen. Trek die videotheek beneden leeg. Ga naar een sportschool. Ga lekker naar de bios. Ga leuke dingen doen. Pak de trein en ga gewoon ergens naar toe (Delft of zo....echt een hele leuke stad
[...]
Ik probeer wel degelijk met mezelf bezig te zijn. Maar het is alsof ik geen kracht meer heb. Klinkt misschien depressief, maar zo vooel ik het ook. En het is niet alleen het feit dat het uit is dat meetelt.
Ik denk veel na over wat ik als persoon bereikt heb in dit leven. Ik heb een hele goede studie gedaan maar helaas kan ik in dat gebied geen werk vinden op dit moment. Vandaar dat ik in een bedrijf werk waar ik onder mijn niveau werk.
). Kortom, ga leuke dingen doen en maak je ff niet druk.En als het werk onder je niveau is, probeer dan een andere uitdaging te vinden! Ga desnoods een andere opleiding erbij doen. Er zijn hartstikke leuke deeltijd-HBO-opleidingen te vinden die zeker een uitdaging geven.
Er zit zelfs een HBO-opleiding in Eindhoven die deeltijd-dingen verzorgt: SAXION scholengroep.
Motto van het verhaal: HOU JEZELF BEZIG! (en niet met deprimerende gedachten aan vroeger, aan je ex, aan het niet hebben van vrienden of aan andere dingen).
quote:Het is of ik mezelf hoor. De enige vrienden die ik op dit moment heb is iemand van de opleiding en de beste vriendin van mijn ex. Tot een paar jaar geleden had ik helemaal geen vrienden, alleen kennissen.
Ik heb tot mijn 21e bij mijn ouders gewoond. Van waar zij wonen is het me niet gelukt een vriendschap vast te houden.Ik heb drie jaar in een grote stad gestudeerd en er gewoond, ook van daaruit geen enkele vrienden overgehouden.
Nu woon ik bijna een jaar waar ik nu woon en hier heb ik ook geen vrienden. Ik heb wel aardige collega's maar die zie ik niet in het weekend. Ik had met 1 ervan wel een wat meer vriendschappelijke band, maar die is nu ook weg.
Ik weet dat ik me misschien te veel vastklamp aan mensen. Maar vroeger deed ik dat in veel mindere mate en aangeziuen ik van die situatie geleerd heb zou ik dat nu ook niet meer zo snel doen.
Ik heb verder ook geen kennissen hier en vrienden maak ik bijna nooit. Ik zou niet eens weten waar ik dat zou moeten doen. Ook hier geldt: die komen vanzelf aanwaaien of niet.
quote:Ik krijg continue van mensen rondom te horen dat ik naar voren moet kijken en niet altijd maar naar achteren. Het verleden is voorbij en komt niet meer terug. Dat is het eerste wat je moet accepteren. Geloof me, het heeft mij ook moeite gekost.
Nu weet ik dat er genoeg manieren zijn om mensen te leren kennen en daar een 'soort van' vriendschap op te bouwen. Maar ik weet dat ik er niemand van zal overhouden op het moment dat ik zou gaan verhuizen. Dus wat heb ik eraan? Een leuke tijd op dit moment, maar als ik over 2 jaar eraan terug denk en ik zit weer in een nieuwe stad en zonder vrienden, wil ik er niet naar terugverlangen...dat is hetzelfde als nu de relatie met mijn ex. Hij kan erop terugkijken als een hele leuke tijd. Ik niet want ik weet dat ik dat gevoel zo erg mis dat ik het terug zou willen. De tijd op zich was natuurlijk leuk, maar het gevoel dat dat niet meer terugkomt weegt momenteel veel zwaarder en maakt me ongelukkig.
De toekomst kan je zelf voor een gedeelte beinvloeden door keuzes te maken en actief dingen te ondernemen. Stel dat je gaat / moet verhuizen naar een andere stad? Wat dan? Ga je dan stil achter het raam zitten wegkwijnen? Of ga je op zoek naar wat gezelligheid (ik denk aan een kroeg of zo)?
Ik weet dat je het eigenlijk niet wilt geloven, maar ik denk dat een groot gedeelte van deze situatie wordt veroorzaakt door het feit dat jij geen KEUZES wilt maken. Juist die keuzes zijn nu heel belangrijk. Jij laat je leven leiden terwijl je juist zelf je leven moet leiden (en niet LIJDEN).
Je moet nu keuzes maken en daar aan vast houden. Je bent niet tevreden met je leven? Bedenk wat je wilt, zet dat op papier (en hang dat ergens op waar je er altijd mee geconfronteerd wordt, zodat je altijd je doelen voor ogen hebt), maak de keuze waar je eerst mee begint en ga daar aan werken!
* PdeHoog geeft Blinky een mega-schop onder haar kont
Gisternacht heel erg hevig staan zoenen met de ex, ook weer tegen elkaar gezegd dat we nog veel van elkaar houden. Allemaal niet echt helpvol om er overheen te komen
Ik begrijp ook echt niet meer wat we nog wel en niet met elkaar hebben, het is zo'n beetje de twilight-zone. Een gemeenschappelijke vriend zei bijvoorbeeld dat het vast wel weer goed komt tussen ons en dat ik me er niet zo druk over moet maken, maar als ik dan vraag waar hij dat eigenlijk op baseert, dan is het "tja, weet ik niet hoor, gewoon een gevoel als ik jullie samen zie." Fijnzzz
Probeer me daar maar voor af te sluiten want ik geloof het zelf niet. Doorstarts mislukken meestal toch weer. Stom gedoe, en het duurt al zo lang. Bah.
quote:Ja, 'fijn'he, dat soort opmerkingen. Mijn moeder zei dat ook toen we daar waren, om spullen weer terug naar mijn ouders te brengen. Mijn moeder was ervan overtuigd dat we wel weer bijelkaar zouden komen. Ze zei ook dat dat duidelijk te zien was aan de manier waarop we nog met elkaar omgingen. Op dat moment is het fijn om te horen, dat gevoel had ik immers zelf ook. Maar het is in feite jezelf voor de gek houden.
Op zaterdag 25 oktober 2003 23:54 schreef Tjingtjangtjong het volgende:
Nee, het gaat even niet zo goed met het loslaten...
Gisternacht heel erg hevig staan zoenen met de ex, ook weer tegen elkaar gezegd dat we nog veel van elkaar houden. Allemaal niet echt helpvol om er overheen te komen
Ik begrijp ook echt niet meer wat we nog wel en niet met elkaar hebben, het is zo'n beetje de twilight-zone. Een gemeenschappelijke vriend zei bijvoorbeeld dat het vast wel weer goed komt tussen ons en dat ik me er niet zo druk over moet maken, maar als ik dan vraag waar hij dat eigenlijk op baseert, dan is het "tja, weet ik niet hoor, gewoon een gevoel als ik jullie samen zie." Fijnzzz
Probeer me daar maar voor af te sluiten want ik geloof het zelf niet. Doorstarts mislukken meestal toch weer. Stom gedoe, en het duurt al zo lang. Bah.
Nog een leuke opmerking: goh...jij bent afgevallen, hoe krijg je dat voor elkaar? (Ik, beetje geirriteerd: tja, veel liefdesverdiet he?) Ander schrikt
van het directe antwoord maar zegt: nou ja, dan is het in elk geval 'ergens' goed voor geweest.
Dat zijn echt van die dingen die je gewoon niet wilt horen. Of: 'misschien is het wel beter zo...' Arrrrgh! Ik snap best dat mensen
'iets' willen zeggen, maar alles behalve dat. Zeker niet als ze niet weten hoe ik ermee omga.
quote:Stom idee, maar misschien moet je de contacten met je ex even helemaal verbreken. wat je hier verteld is een goeie methode van het jezelf extra moeilijk maken.
Op zaterdag 25 oktober 2003 23:54 schreef Tjingtjangtjong het volgende:
Nee, het gaat even niet zo goed met het loslaten...
Gisternacht heel erg hevig staan zoenen met de ex, ook weer tegen elkaar gezegd dat we nog veel van elkaar houden. Allemaal niet echt helpvol om er overheen te komen
Ik begrijp ook echt niet meer wat we nog wel en niet met elkaar hebben, het is zo'n beetje de twilight-zone.
quote:join the club zou ik zo zeggen. Ook jullie vrienden moeten wennen aan de situatie. Het is alleen vervelend dat ze je proberen te helpen, maar ondertussen niet door hebben dat het van de wal in de sloot is
Een gemeenschappelijke vriend zei bijvoorbeeld dat het vast wel weer goed komt tussen ons en dat ik me er niet zo druk over moet maken, maar als ik dan vraag waar hij dat eigenlijk op baseert, dan is het "tja, weet ik niet hoor, gewoon een gevoel als ik jullie samen zie." Fijnzzz
Probeer me daar maar voor af te sluiten want ik geloof het zelf niet. Doorstarts mislukken meestal toch weer. Stom gedoe, en het duurt al zo lang. Bah.
Het is jammer dat er geen vastgestelde termijn is, he? Lijkt me wel wat: standaard na 10 weken ellende is alles voorbij en kun je weer vrolijk doorgaan met leven.
Maar helaas......zo is het niet. Probeer iig je ex zo min mogelijk te zien. Dat scheelt al de helft, hoewel dat in het begin (zoals met alle beginnen) heel moeilijk is.
quote:Wordt wel heel moeilijk om geen contact te hebben, we zitten namelijk op het moment met werk in dezelfde produktie en gaan bijvoorbeeld a.s. zondag naar Wenen. Drie dagen/nachten hotel, hij zal wellicht gaan hengelen maar ik wil geen seks meer met hem.
Op maandag 27 oktober 2003 01:43 schreef PdeHoog het volgende:[..]
Stom idee, maar misschien moet je de contacten met je ex even helemaal verbreken. wat je hier verteld is een goeie methode van het jezelf extra moeilijk maken.
Ik wil niet dat dat dan zo'n sneue toestand wordt van een beetje halfdronken krikken en dan daarna je spullen bij elkaar zoeken en weer naar je eigen kamer, daarvoor is het te leuk en bijzonder geweest met hem.
Hij doet laatste tijd erg aanhankelijk en ik denk dat hij erop zit te wachten dat ik ga aandringen op seks (hoeft hij zijn eigen verantwoordelijkheid weer eens niet te nemen), en dat doe ik dus mooi niet
, terwijl ik soms niets liever zou willen, maar het mag echt niet van mezelf.En dat ik dat nu kan, dat is winst!!!
quote:
Op maandag 27 oktober 2003 13:06 schreef Tjingtjangtjong het volgende:[..]
En dat ik dat nu kan, dat is winst!!!
That's the spirit . En hou lekker voet bij stuk.
De berichten worden langer en langer en zo te zien hebben de meesten wel af en toe zwakke momenten. Het klinkt gek, maar ik ben blij te lezen dat ik niet de enige ben.
Momenteel heb ik momenten dat ik me zelfs best OK voel, wie had dat ooit gedacht. Soms weer wat minder, maar goed, dan komt Elton's "I'm still standing", "Play the Game" van Queen of gewoon wat raggend gitaarwerk weer even uit de kast en kan ik mijn gedachten weer op iets positiefs richten.
Wat me meevalt is dat ik redelijk veel aandacht van dames in het uitgaansleven krijg, iets dat ik nooit had gedacht (blijkbaar zijn er toch meerdere mensen die wat in mij zien
). Jammer genoeg zijn dit soort dames meestal iets te makkelijk en zullen zij dus ook iets te makkelijk weer weg gaan, reden waarom ik er niet al te veel op in ga. Mijn angst om eeuwig vrijgezel te worden, lijkt dus ongegrond, hoewel ik denk dat het vinden van "de ideale vrouw" nog wel even op zich laat wachten. Ik ben namelijk nog steeds van mening dat ik haar niet in een kroeg of disco zal aantreffen, maar dat ik haar eerst beter op vriendschappelijke basis zal hebben leren kennen. Misschien een gekke gedachte, ben ik de enige die zo denkt?Maar goed, het loslaten gaat langzaam, nog steeds zie of spreek ik haar minstens 3x per week (soms pijnlijk, soms fijn) en zijn we goede vrienden. Tenminste, dat hoop ik... Ik hoop dat ik deze vrienschap niet alleen in stand houd uit hoop dat zij dan dermate in mij geïnteresseerd raakt, dat ze me terug wil. Want hoewel ik denk dat ik open sta voor een ander (mocht deze mijn pad kruisen), sta ik ook nog steeds open voor een 2e poging met haar.
Ik probeer altijd maar aan de raad van een vriend te denken als ik haar tijdens mijn zwakkere momenten weer terug wil. Wanneer ik dan zeg dat zij de perfecte, ideale vrouw is, reageert hij als volgt:
"Nee dat is ze niet, want de ideale vrouw laat je niet zodanig lijden en doet je niet zoveel verdriet..." (Geldt natuurlijk ook voor de heren.)
Klinkt redelijk en ik probeer er verder niet te veel over na te denken en dit maar even voor juist aan te nemen.
Misschien dat jullie dat ook maar moeten doen wanneer je denkt dat zij/hij de enige ware is.
Het gaat beter, toch heb ik haar nog niet 100% losgelaten en ik denk dat dit pas echt zo is als ik echt verliefd wordt op een ander en haar bij me wil hebben als ik me alleen voel in plaats van mijn ex...
Kortom, de KUNST van het loslaten heb ik dus ook nog niet helemaal onder de knie...
Oh ja, laat het me even weten als je denkt dat ik onzin vertel of als mijn gedachtengang niet helemaal juist is, alle adviezen zijn welkom.
PS: hoe was de bijeenkomst???
quote:
Op maandag 27 oktober 2003 14:37 schreef Goldmember het volgende:
Ik ben namelijk nog steeds van mening dat ik haar niet in een kroeg of disco zal aantreffen, maar dat ik haar eerst beter op vriendschappelijke basis zal hebben leren kennen. Misschien een gekke gedachte, ben ik de enige die zo denkt?
Ben ik het zo langzamerhand mee eens! Eerst iemand een beetje leren kennen en dan pas de remmen los. Een uiterst zinnig principe.Ik ga dat zelf natuurlijk ook toepassen in de toekomst
[Dit bericht is gewijzigd door Tjingtjangtjong op 27-10-2003 17:12]
quote:Misschien gek, maar ik herken veel van de gevoelens en gedachten die jij hier beschrijft. Dus wat mij betreft schrijf je geen onzin
Op maandag 27 oktober 2003 14:37 schreef Goldmember het volgende:
Zo, het is een tijdje geleden dat ik hier ben geweest...
De berichten worden langer en langer en zo te zien hebben de meesten wel af en toe zwakke momenten. Het klinkt gek, maar ik ben blij te lezen dat ik niet de enige ben.
Momenteel heb ik momenten dat ik me zelfs best OK voel, wie had dat ooit gedacht. Soms weer wat minder, maar goed, dan komt Elton's "I'm still standing", "Play the Game" van Queen of gewoon wat raggend gitaarwerk weer even uit de kast en kan ik mijn gedachten weer op iets positiefs richten.
Wat me meevalt is dat ik redelijk veel aandacht van dames in het uitgaansleven krijg, iets dat ik nooit had gedacht (blijkbaar zijn er toch meerdere mensen die wat in mij zien
Maar goed, het loslaten gaat langzaam, nog steeds zie of spreek ik haar minstens 3x per week (soms pijnlijk, soms fijn) en zijn we goede vrienden. Tenminste, dat hoop ik... Ik hoop dat ik deze vrienschap niet alleen in stand houd uit hoop dat zij dan dermate in mij geïnteresseerd raakt, dat ze me terug wil. Want hoewel ik denk dat ik open sta voor een ander (mocht deze mijn pad kruisen), sta ik ook nog steeds open voor een 2e poging met haar.
Ik probeer altijd maar aan de raad van een vriend te denken als ik haar tijdens mijn zwakkere momenten weer terug wil. Wanneer ik dan zeg dat zij de perfecte, ideale vrouw is, reageert hij als volgt:
"Nee dat is ze niet, want de ideale vrouw laat je niet zodanig lijden en doet je niet zoveel verdriet..." (Geldt natuurlijk ook voor de heren.)
Klinkt redelijk en ik probeer er verder niet te veel over na te denken en dit maar even voor juist aan te nemen.
Misschien dat jullie dat ook maar moeten doen wanneer je denkt dat zij/hij de enige ware is.
Het gaat beter, toch heb ik haar nog niet 100% losgelaten en ik denk dat dit pas echt zo is als ik echt verliefd wordt op een ander en haar bij me wil hebben als ik me alleen voel in plaats van mijn ex...
Kortom, de KUNST van het loslaten heb ik dus ook nog niet helemaal onder de knie...Oh ja, laat het me even weten als je denkt dat ik onzin vertel of als mijn gedachtengang niet helemaal juist is, alle adviezen zijn welkom.
PS: hoe was de bijeenkomst???
Het enigste waar ik het niet over eens ben is dat je meent dat je "de ideale vrouw" niet in een discotheek of cafe kan vinden. Ik denk namelijk dat dat wel kan; dat je overal nieuwe, interessante mensen kunt ontmoeten. En met sommigen kan het zo goed klikken dat er een vriendschap of meer uit rolt. Natuurlijk kun je weinig diepgang vinden in een disco of cafe, maar de mensen die je er ontmoet kan je daarna wel beter leren kennen.
Trouwens leuk om dit soort positieve posts te lezen. Misschien kunnen diegenen met wie het minder gaat energie uit dit soort positieve posts halen. Het is een grote dooddoener, maar het komt uiteindelijk toch goed.
[Dit bericht is gewijzigd door Eisselstijn op 27-10-2003 17:59]
Zo, nu komt hij voorlopig weer mijn neus uit
Een overdosis ex helpt goed voor het loslaten, vooral als het dan toch niet echt gezellig en relaxt is omdat er allerlei onderhuidse zaken spelen waar je het allebei niet meer over wil hebben, maar die er nog wel zijn.
Werkt eigenlijk beter dan iemand helemaal niet meer zien en alle leuke dingen dan enorm uitvergroten en idealiseren in je eenzaamheid.
Een reality-check, ik kan het iedereen aanraden! Gespannen nast elkaar op de bank naar die oervervelende Jim Carrey kijken! Chezallie!
En nu weer lekker in mijn eentje een kopje thee.
quote:ok.. tis dus afgezegd door haar
Op maandag 27 oktober 2003 01:47 schreef addie84 het volgende:
dinsdag heb ik met mijn ex afgesproken om te praten, en (wat ik net hoorde) het misschien een nieuwe kans te geven..
hoe stom had ik kunnen zijn te denken dat het toch nog kon..
quote:Ey Goldmember, lang niet gezien
Op maandag 27 oktober 2003 14:37 schreef Goldmember het volgende:
Zo, het is een tijdje geleden dat ik hier ben geweest...
quote:Tuurlijk ben je niet de enige. Zwakke momenten horen er nou eenmaal bij. Doe je niets aan. De een zal er iets meer last van hebben dan de ander.
De berichten worden langer en langer en zo te zien hebben de meesten wel af en toe zwakke momenten. Het klinkt gek, maar ik ben blij te lezen dat ik niet de enige ben.
quote:Helemaal mee eens. Flink harde muziek doet altijd wonderen:
Momenteel heb ik momenten dat ik me zelfs best OK voel, wie had dat ooit gedacht. Soms weer wat minder, maar goed, dan komt Elton's "I'm still standing", "Play the Game" van Queen of gewoon wat raggend gitaarwerk weer even uit de kast en kan ik mijn gedachten weer op iets positiefs richten.
Rammstein, Metallica, Iron Maiden
Marco B.
En vasthouden dat OK-gevoel
quote:Nee hoor. Ik denk precies hetzelfde. Bij mij is het alleen wel dat ik weinig nieuwe mensen leer kennen. Ben niet zo uitgaanstype en zo. Denk wel dat mensen mij eerst wat meer / beter moeten leren kennen eer ze mij een aardige jongen vinden
Ik ben namelijk nog steeds van mening dat ik haar niet in een kroeg of disco zal aantreffen, maar dat ik haar eerst beter op vriendschappelijke basis zal hebben leren kennen. Misschien een gekke gedachte, ben ik de enige die zo denkt?
quote:Kan ik eigenlijk alleen maar onderschrijven. Heb pasgeleden ook iets dergelijks tegen Blinky gezegd toen ze het had over haar ware liefde. Als het echte de ware zou zijn, dan zou het aan twee kanten klikken. Dan zou er geen verbroken relatie zijn etc.
[...]
Ik probeer altijd maar aan de raad van een vriend te denken als ik haar tijdens mijn zwakkere momenten weer terug wil. Wanneer ik dan zeg dat zij de perfecte, ideale vrouw is, reageert hij als volgt:
"Nee dat is ze niet, want de ideale vrouw laat je niet zodanig lijden en doet je niet zoveel verdriet..." (Geldt natuurlijk ook voor de heren.)
quote:Geeft niet, komt vanzelf (* zegt hij die het ook nog niet helemaal onder de knie heeft
Kortom, de KUNST van het loslaten heb ik dus ook nog niet helemaal onder de knie...
)
quote:Maak je niet druk. Lekker laten gaan. Ik heb het ook regelmatig gehad met mijn ex. Er zijn belangrijkere dingen om je druk over te maken.
Op maandag 27 oktober 2003 23:03 schreef addie84 het volgende:[..]
ok.. tis dus afgezegd door haar
quote:kan me eigenlijk weinig belangrijkers voorstellen dan haar
Op maandag 27 oktober 2003 23:24 schreef PdeHoog het volgende:[..]
Maak je niet druk. Lekker laten gaan. Ik heb het ook regelmatig gehad met mijn ex. Er zijn belangrijkere dingen om je druk over te maken.
quote:Die fase hebben we allemaal gehad en die gaat vanzelf voorbij. Blijkbaar vind ze jou niet belangrijk...ze verbreekt de relatie en zegt afspraken af. Eigenlijk is zij jou dus eigenlijk helemaal niet waard.
Op maandag 27 oktober 2003 23:26 schreef addie84 het volgende:[..]
kan me eigenlijk weinig belangrijkers voorstellen dan haar
Probeer je te focussen op andere dingen (lastig, ik weet het, maar het is wel het beste).
quote:Volgens mij geldt dit (en vooral die laatste zin dus) in bijna alle gevallen
Vriendschap eindigt vaak in liefde, maar liefde eindigt nooit in vriendschap.
Colton, Charles Caleb (1780-1832)
. Ik heb nog nooit gehoord dat mensen echt als vrienden uit elkaar gaan en elkaar dan rustig, zonder jaloerse gevoelens, kunnen ontmoeten en uitgaan en zo.Op zich wel gek: vaak zijn mensen lang bij elkaar geweest, kennen elkaar van haver tot gort en als een relatie dan verbroken wordt, breekt de pleuris uit. Eigenlijk blijf ik het een vreemd verhaal vinden.
quote:Je moet jezelf niet stom vinden, echt niet. Zij doet lullig, ze had die afspraak helemaal niet met je moeten maken, maar dat kan jij niet helpen!
Op maandag 27 oktober 2003 23:03 schreef addie84 het volgende:[..]
ok.. tis dus afgezegd door haar
*aai over bol geeft
