"de mens heeft geen smaak, tenzij hij opgegeten wordt."
woensdag 26 mei 2010 12:26 schreef Kluts het volgende: Een vicieuze cirkel heeft idd geen invalshoeken.
Schoon met je blote bips in een schoon bed kruipen. (geluksmoment)
Of onverwachts moeten oppassen op een baby van 1 jaar en dan gevoelens krijgen waarvan je het bestaan niet wist. 
Het is een beetje dat onvoorwaardelijk houden van gevoel 
But the sun is eclipsed by the moon.
And Prince is still here!
Ik reed de finale rit om de gouden plak, ik had mij in de vorige ritten vooral geconcentreert op het baanrecord (wat al 7 jaar stond), elke keer haalde ik het niet en uiteindelijk had ik dat idee laten varen. Ik was nu dus volledig bezig de rit te winnen en dus Nederlands Kampioen te worden, en ik won (!!!!) maar dat was nog niet alles ik reed ook een nieuw baanrecord!!!! Volledig onverwachts!! Ik was zo blij dat ik meteen in tranen schoot en stond te janken van blijdschap....
Wat een rust...
(we zoenden al een tijdje steeds....maar hij wist nog niet wat hij nou precies wou)
Toen ik aan het oppassen was op een jongetje van een paar maanden die al de hele tijd aan het huilen was.....en een tijdje later lagen wij samen te slapen op de bank...nouja ik sliep niet, maar wel bijna.....maar dat gaf zo'n gelukkig gevoel....
De eerste x dat vrienden van mij langskwamen in mijn kamer in zutphen....ik zag ze al aankomen, dus riep hoi naar beneden en toen begonnen ze met zen allen te schreeuwen en te fluiten naar mij....
of gewoon de avonden dat we met een stel vrienden film kijken....of buiten in de tuin zitten met een vuurtje erbij gezellig kletsen, verhalen vertellen, spellen met het vuur.....
of samen met vriendjelief in bed liggen en plannen maken voor later.....
Mensen in het ziekenhuis die enorm dankbaar zijn voor de kleine dingen die ik voor ze doe, een praatje maken....of gewoon iets grappigs vertellen...of iemands hand vastpakken en bij ze op t bed gaan zitten als je merkt dat ze het even moeilijk hebben....dan zie je ze soms ineens enorm stralen....
ja.....dat zijn echt momenten dat ik enorm kan genieten
quote:Oh juist, das ook prachtig ja, gewoon een potje risken, en als een paar van mijn vriendengroep dan es een keer niet blowen is mijn avond vaak ook al prachtig!
Op woensdag 10 september 2003 21:57 schreef Wuder het volgende:
Beste is nog steeds mijn schooltijd (Dank god dat ik nu nog steeds op school zit) Je kent de mensen nu al heel wat jaartjes en met z'n allen soms gewoon even in iemands tuin zitten en gezellig de hele avond praten en bier drinken! Ik kan er gewoon niet genoeg van krijgen!
Het enige dat er voor nodig is is dat ik even rust heb. Gewoon even stil zitten en aan niks denken of over piekeren.
Op een rare manier kan ik stellen dat ik het ultieme geluk beleef in mijn eentje als ik een moment van rust heb.
quote:
Op donderdag 11 september 2003 03:49 schreef Dr.Daggla het volgende:
Als het publiek begint te "juichen" tijdens een break van een erg goed nummer wat je op dat moment draait...
Met mn beste vriendin naar Amsterdam, Koninginnendag..
Beslissende goal gescoord waardoor we kampioen werden van 1ste klas A.
Toen mn beste vriend me een tik op mn rug gaf en zei :"Hij kan je niet blijven ontkennen" (ik werd na de selectie gehaald maar ik was blijkbaar niet goed genoeg, de rest van 't seizoen basisplaats gehad)
Als ik naar huis ga en mn ma en de hond weer zie..
Ik hebbet goed
Een paar weken ervoor met leuke knul aan het zoenen geweest
Kan ook erg genieten van mensen om me heen. Hoe ze reageren tegen een ander. En vooral die gezichten die ze erbij trekken.
) dekbed ver over me heen. Zo heerlijk voelt dat 
En een paar weken terug, vlak voordat mijn beste vriendin voor zes maanden naar Amerika vertrok, hebben we 'een avond voor ons tweeën' georganiseerd. Eerst samen gekookt, toen de hele avond en een gedeelte van de nacht gepraat en uiteindelijk toen we in bed lagen na een slappe lach van een uur in slaap gevallen. Het besef dat ik zo'n goede vriendin heb, maakte me erg blij
quote:Heb ik ook wel eens ja..
Op donderdag 11 september 2003 21:06 schreef VrAnKiE het volgende:
Soms gewoon ineens als ik rondfiets en ik heb een fijne dag gehad dan krijg ik zo'n moment. Gebeurt niet heel vaak, maar het is prachtig als dat gebeurt.
Als je een opa en een oma lachend achter de kinderwagen van hun (eerste) kleinkind ziet lopen, als ik door de regen fiets, als het zonnetje schijnt en ik op strand aan het werk ben bij de brigade, als je iemand uit het water hebt gered en de mensen niet stoppen met 'dank je wel' (of Danke sehr) zeggen..
Dat zijn ook mooie momenten...
moesten nog 2 grote rondjes hardlopen.
ik begin eraan, en dat voelde gelijk goed.
dat moment was even zo rustig, en vredig... zou willen dat ik er terug naar kom..
het donker om je heen, een ijzige stilte, en alleen wat zacht ruizen op de achtergrond. het enige wat je duidelijk hoort, is je beheersde ademhaling, en het ploffen van de schoenen op het pad...
heerlijk...
foto-nerd
Op een keer liep ik in de Archipelbuurt, die vol staat met huizen uit de jaren 1930, toevallig een van mijn favoriete periodes qua architectuur. Ik kwam bij een huis dat ik al tientallen malen gezien had, maar pas dit keer zag ik wat voor een prachtige schoorsteen er eigenlijk op stond. Prachtige curven, inventief metselwerk, enfin, iemand die de bouwstijlen uit die tijd kent, kan zich wel voorstellen wat ik bedoel.
En ineens, bij het zien van dat bouwkundige hoogstandje, werd ik teruggeworpen in de tijd. Ik zag alle mensen die ooit in dat huis hadden gewoond. Ik zag alle mensen die ooit in die hele buurt hadden gewoond. Iedereen die ooit in Nijmegen woonde, in de hele wereld...
Ik voelde me plotseling, gedurende een kort moment, verbonden met iedereen die ooit geleefd had!
Het beangstigde me een beetje, maar ik werd er ook wel gelukkig van. Een raar moment was dat.
Mijn nichtje (inmiddels 7) was vroeger een echte huilbaby... Haar vader, moeder, opa, oma niemand kon haar aan het stoppen krijgen... úren moest je met haar wandelen. Op een dag was ik bij haar en ze begon te huilen in haar wiegje.. Ik pakte haar vast en alsof het een wonder was, ze hield op met huilen... Dat was gewoon zooo mooi
"I never did give anybody hell. I just told them the truth and they thought it was hell." - Harry Truman
Mijn mooiste moment tot nu toe is mn eerste zoen geweest. Ik was zo verliefd op 'm, maar we waren beiden best wel verlegen. Uiteindelijk heb ik gevraagd of hij me thuis wilde brengen, wat hij braaf deed en voor de deur hebben we gezoend. Ik ben echt nooit zo gelukkig geweest als die avond.
Verder wordt ik ook altijd erg gelukkig als mn kat in mn armen of op mn buik slaapt. Hij kan dan zo gelukkig kijken dat ik er automatisch ook gelukkig van word.
quote:pcies
Op maandag 15 september 2003 22:46 schreef koei het volgende:
dit topic verdient wel een schopje...
Ik was bij een vriendin en we hadden het dus over mijn relatie die over is. Toen ik een beetje begon te snotteren hield zij het ook niet meer. Dat gaf me een enorm warm gevoel, te weten dat zij zoveel om me geeft dat ze kan huilen om mijn verbroken relatie. Echte vriendschap. Fijn te weten dat het er is.
Bij m'n oma thuis, in de zomer, deuren open ... rest van de familie zat buiten.
Op de piano, rechterpedaal vasthouden. En dan alle zwarte toetsen langzaam spelen, zodat je een (random) Chinees wijsje krijgt.
Het was echt zo'n oude donkerbruine piano, met een volle warme (en oude) klank.
quote:Yep
Op donderdag 11 september 2003 12:27 schreef zwaaibaai het volgende:
Toen ik voor het eerst zoende met mijn ex
Ik had net een vriendin, m'n allereerste echte. Daarvoor wel wat van die middelbareschool verkerinkjes gehad, maar dit was het eerste meisje waar ik echt gek op was.
We zaten in de bisocoop, bij Jurassic park, op een gegeven moment pakt ze m'n hand, en begint op m'n wijsvinger te sabbelen. Zoiets had ik nog nooit meegemaakt, en ik had echt zoiets van "wow!". Op dat moment komt de film bij het stuk waar ze de eerste Brachiosaurus zien. Klinkt misschien heel stom, maar op dat moment was mijn geluk compleet...
|
|
