Herken je dit niet meer, Mombi?
*Het deuntje begint zich te herhalen, en het begint te vervelen. Maar Khadgar speelt door...
Waarom denken die zielige wezentjes dat ze mij kennen!?
Is er iets mis?
Nog niet, maar ik voel me niet op mijn gemak. Alsof er iets fout is. Vertel mij, heb ik er goed aan gedaan om die Khadgar hierheen te halen? Of heb ik een fout begaan door mijn vijanden zo dicht hierheen te halen!?
*Vanuit de duisternis komt een ijzig gelach tevoorschijn, het vult de ronde kamer. De duisternis laat een beeld zien van een wereld die zou kunnen zijn. Het beeld verdwijnt en de duisternis van de Zwarte Spiegel is al wat er te zien is.
Ik stel voor dat je het meisje vind en hierheen brengt. Ze kan een gevaar zijn als je tegenstanders precies weten wie ze is en hoe ze haar tegen ons kunnen gebruiken.
Equilan vermoed iets, en ongetwijfeld heeft ze haar vermoedens al uitgesproken tegen haar partners. Zet iemand op deze zaak...
Nee, ik moet dit zelf doen. Equilan is sterk, wat als degene die we sturen ten prooi valt aan de Samenzweerders? We kunnen het risico niet nemen, er kleeft teveel gevaar aan.
Maar als je zelf slachtoffer wordt!? Wat als ze je ontdekken!?
Dan zullen ze nog niets bereiken. Ik ben niet geheel hulpeloos, het is slechts een kwestie van tactiek. Ik heb mijn keuze gemaakt. Ik vertrek morgen. Natuurlijk met de nodige voorzorgsmaatregelen...
Ik weet dat je iets voor me hebt meegenomen! Vertel me eens... wat precies?
De strijders van de tovenaar. Ik heb ze hier bij me. Wil je ze hebben!? Zullen zij dienen als voedsel voor jouw duisternis?!
[*Mombi houd het zakje met de zes knikkers in haar rechterhand en bekijkt de buitenkant met een vreemde interesse. Het gefluister is een antwoord op haar vraag, met een non-chalante worp beland het zakje in de spiegel. Gretig slokt de duisternis haar gift op.
[Dit bericht is gewijzigd door Ilyana op 06-04-2001 21:48]
Het komt Ilyana, vertrouw me. Mombi zal goed voor ons zorgen en ook PhalanX zal ons een kwaad doen.
Ik heb op dit moment gewacht, laat je leiden door je gevoel en wacht op nadere orders vn Mombi.
Wat is er, Mombi? Waarom ben je zo bang, terwijl je toch de overhand hebt. Waarom vrees je deze discussie als niets anders?
*Dagobert kijkt in zijn klerenkast. Wouw! Idd hele mooie kleren.
*Dagobert doet een mooi blauw gewaad aan.
Zullen we eens kijken waar Mombi is?
[Dit bericht is gewijzigd door Khadgar op 08-04-2001 18:14]
*spreekt phalanx op een ge-emotioneerde toon, hij is gekleed in een goudkleurig gewaad. Zijn maag is gevuld met het heerlijkste eten dat hij ooit geproefd heeft.
Duisternis! Onzin!
Jullie zijn hier als gast, alles staat in het teken van jullie gemak. Eet en drink zoveel je wilt. Geniet van het leven en de dingen die je worden aangeboden.
*Met een duistere telepatische boodschap haalt ze uit naar Khadgar
probeer maar niets, je bent volkomen hulpeloos daarboven! Je vrienden hebben nog niet geprobeerd om je te redden. Zie het onder ogen... je bent allen, je hebt verloren.
Ilyana, wil jij ook wat?
Shia glijdt lager en lager, haar vleugels wijd gespannen. Na een tijdje is de elfengodin verdwenen, en zet Shia koers naar het eiland.
Ze kijkt naar haar gevangene en besluit om met de snelheid van duisternis zich naar haar zwarte spiegel te begeven, het wapen dat verborgen ligt in babel.
Natuurlijk, aan de andere kant van het dak. Equilan trekt een zuur gezicht en begint te klimmen. Ze hangt boven diepe gaten en klautert over scherpe punten. Na een goede drie kwartier is ze eindelijk aan de andere kant van het dak. Ze veegt het zweet van haar voorhoofd en kijkt op. Geen raam. Ongelovig kijkt ze om zich heen, om tot de ontdekking te komen dat het openstaande raam zich (alweer, nog steeds??) aan het andere kant van het dak bevind.
Pissig besluit ze om toch maar magie te gebruiken. Equilan is zich er van bewust dat ze daar wel zuinig mee moet doen, want elke keer als zij magie gebruikt, is er een kans dat de spiegel het voelt en haar dus ontdekt. Ze maakt een onduidelijke beweging en zit op de vensterbank van het openstaande raam. Soepeltjes laat ze zich naar binnen glijden. De elfengodin neemt even de tijd om aan het donker te wennen en gaat dan verder de toren in...
Het zal de tovenaar wel zijn, hij zal proberen om uit zijn gevangenis te komen, de wanden dempen de magie. Ik ben hier gekomen omdat ik wil dat je iets doet!
Ik weet al lang wat dat is... en het zal gebeuren.
*Door babel vloeit duisternis en lekt uit naar de buitenwereld, in een straal van acht meter sterven de vogels. Hun koude cadavers vallen in de zee die nog steeds zo zwart als teer is gekleurd. De zwarte brij slokt de lijken op. Mombi lacht tevreden.
De elfengodin loopt verder, Mombi is duidelijk weer eens op de vernietigingstoer. Alles wat leeft en daar plezier in heeft wordt afgestraft.
Ze laat haar mentale tentakels voor haar uitgaan en loopt verder. Als ze het goed aanvoelt, moet ze in de buurt van Khadgar zijn nu... ze kan alleen nauwelijks contact met hem maken.
Zijn gastvrouwe zorgt uitstekend voor hem. Hij kan maar niet begrijpen waarom bepaalde personen die vriendelijkheid niet kunnen zien. Zoals die Khadgar... een onruststoker, een rebel, een gevaar.
Ik denk dat ik weet wat het is...
*Met die woorden verdwijnt Mombi in de schaduwen die de kamer zo rijk is. De jonge keizerin doet wat er moet worden gedaan.
De elfengodin strekt haar handen uit, haar armen worden langer en langer tot ze de bol van Khadgar raken. Met haar mentale tentakels spint ze draden die de bol aan haar verbinden. Als de bol goed vast zit draait ze zich om en neemt dezelfde weg terug. De bol zweeft ongezien boven haar met Equilan mee.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |