quote:Waarom ga je niet een leuke job in de buurt van je ouderlijk huis zoeken?? Begin lekker weer opnieuw. Dit zal je goed doen. Noem mij eens 3 goeie redenen om daar te blijven? Ouders, familie en vrienden (ouwe en nieuwe) zijn nu echt heel belangerijk..geloof me
Op vrijdag 29 augustus 2003 12:30 schreef Blinky het volgende:
Ik weet alleen niet of ik hier in Eindhoven wil blijven.
Ajax kampioen 2003-2004
quote:Ik ben destijds weggegaanomdat waar ik vandaan kom een klein stdje is. Ik kon er niet goed tegen om roddels aan te horen. Ik vond iedereen zo'n bekrompen volkje daar. Ik werd er gek van. Ik kon goed mijn draai vinden in Amsterdam en ben daar gaan samenwonen. Maar na het zelf verbreken van die relatie ben ik tijdelijk terug naar mijn ouders gegaan en uiteindelijk van daar naar Eindhoven. Het probleem is dat ik me nergens thuis voel. Ik ken wel een paar mensen uit Amsterdam, maar er zijn er geen die eens een weekend overkomen. Vanuit mijn ouderlijke woonplaats ken ik niemand meer, ik kom er zelden, behalve bij mijn ouders, maar ga daar nooit meer uit. Ik pas daar ook niet meer tussen.
Op vrijdag 29 augustus 2003 14:31 schreef leonard_jaag het volgende:[..]
Waarom ga je niet een leuke job in de buurt van je ouderlijk huis zoeken?? Begin lekker weer opnieuw. Dit zal je goed doen. Noem mij eens 3 goeie redenen om daar te blijven? Ouders, familie en vrienden (ouwe en nieuwe) zijn nu echt heel belangerijk..geloof me
Als ik terugga naar mijn ouders begint de bekrompenheid weer van voor af aan, er is daar niets veranderd. En als ik denk aan de mensen hier in Eindhoven, ik heb 1 hele lieve collega waar ik goed mee kan opschieten. En mijn ex woont hier dan nog. Verder ken ik er niemand. Maar dat is ergens anders niet anders. Voel me soms net Rémy (alleen op de wereld). Op dit soort momenten zou ik zo graag een zus/broer willen hebben.
Wat betreft familie: de ene kant van mijn familie heb ik zo ongeveer 10 jaar niet meer gezien. De andere kant zie ik nog wel eens, die wonen hier in Brabant. Ondertussen zou ik ook niet zomaar langs gaan bij een oom/tante die ik eigenlijk alleen maar op verjaardagen zie.
Destijds ben ik uit mijn ouderlijke woonplaats weggegaan als 'vlucht', zo ook uit Amsterdam. Moet ik nu weer weggaan? Zo blijf ik bezig... ik weet het ook niet...
Tweestrijdig allemaal he?
Redenen genoeg?
quote:Jeetje!! redenen genoeg ja
Op vrijdag 29 augustus 2003 15:37 schreef Blinky het volgende:[..]
Redenen genoeg?
ben er ff stil van
Ajax kampioen 2003-2004
En een goed netwerk van mensen kun je overal opbouwen, ook al ga je naar een stad waar je nog geen mens kent. Er zal alleen wel eerst veel tijd overheen gaan. En een 'beginpunt' in de vorm van een paar mensen waar je al een redelijk contact mee hebt is wel fijn, natuurlijk.
quote:Vandaar dat ik toen had besloten hier in Eindhoven te blijven. Omdat ik daar in elk geval wat mensen ken. Ik begin nu pas te merken hoe belangrijk vrienden zijn. En die mis ik onwijs.
Op vrijdag 29 augustus 2003 16:09 schreef sheila_na_gig het volgende:
Blinky, ik denk dat die weinige close contacten met familie en/of vrienden er sterk aan bijdragen dat je moeite hebt om je ex los te laten. Waar je ook besluit te gaan wonen, probeer daar een goed netwerk op te bouwen. Dat heb je nu nog niet en dat is uiteraard klote, maar dat hoeft niet altijd zo te blijven
En een goed netwerk van mensen kun je overal opbouwen, ook al ga je naar een stad waar je nog geen mens kent. Er zal alleen wel eerst veel tijd overheen gaan. En een 'beginpunt' in de vorm van een paar mensen waar je al een redelijk contact mee hebt is wel fijn, natuurlijk.
quote:I'll be there for you!!
Op vrijdag 29 augustus 2003 16:34 schreef Blinky het volgende:[..]
Vandaar dat ik toen had besloten hier in Eindhoven te blijven. Omdat ik daar in elk geval wat mensen ken. Ik begin nu pas te merken hoe belangrijk vrienden zijn. En die mis ik onwijs.
Ajax kampioen 2003-2004
quote:Check! Goede vrienden zijn erg belangrijk, helaas leer je ze pas kennen als je ze nodig hebt, dat zuigt dan wel weer.
Op vrijdag 29 augustus 2003 16:34 schreef Blinky het volgende:[..]
Vandaar dat ik toen had besloten hier in Eindhoven te blijven. Omdat ik daar in elk geval wat mensen ken. Ik begin nu pas te merken hoe belangrijk vrienden zijn. En die mis ik onwijs.
Hoe dan ook, ik hoop dat je je plek een beetje zult vinden, houd de moed er in ieder geval in, als je een dip hebt ga daar dan gewoon doorheen maar blijf er niet in, zometeen ziet het er toch wel weer anders uit.
quote:Jij bent een lievie...
Op vrijdag 29 augustus 2003 20:20 schreef leonard_jaag het volgende:[..]
I'll be there for you!!
quote:
Op vrijdag 29 augustus 2003 20:20 schreef leonard_jaag het volgende:[..]
I'll WE will be there for you!!
quote:
Op zaterdag 30 augustus 2003 00:08 schreef PdeHoog het volgende:[..]
sorry..ik sprak in eerste persoon enkelvoud 
Ajax kampioen 2003-2004
quote:Het zij u vergeven
Op zaterdag 30 augustus 2003 11:31 schreef leonard_jaag het volgende:[..]
Ik heb zelf een jaar geleden een eind aan m'n relatie van ruim 4,5 jaar gemaakt (waarvan het grootste gedeelte samengewoond). Die beslissing had ik eigenlijk al een jaar daarvoor gemaakt, maar ik heb nooit de moed gehad het daadwerkelijk uit te maken... Toen ik eindelijk de knoop heb doorgehakt voelde het voor mij echt als een opluchting...
We zijn niet met ruzie uit elkaar, maar het gevoel de rest van m'n leven bij hem te zijn benauwde en dus moest ik voor mezelf kiezen (hoe moeilijk ik dat ook vond)...
Door omstandigehden hebben we nog wel een jaar samengewoond 
maar daar zal heel binnenkort ook een einde aan komen en ik weet dat dan het echte verwerken pas begint... Ik ben nu een tijdje alleen in huis en merk dat ik behoefte heb om dingen voor mezelf te doen, m'n eigen leven op te bouwen, op m'n eigen benen te staan... En dat doe ik dan ook!
Contact met mensen is denk ik erg belangrijk... ik persoonlijk heb heel veel online contacten... er is altijd wel iemand online en bereid om wat te kletsen... en bij de een is dat ook echt over m'n verdriet, maar zelfs koetjes en kalfjes doen me al goed...
Ieder natuurlijk z'n eigen manier, maar ik denk dat veel afleiding goed is, maar stop je verdriet niet weg! Je zult 't toch moeten verwerken en praten met mensen met dezelfde ervaringen helpt daarbij voor mij iig...
En dit is de tekst van een liedje dat ik aan 't verbreken van m'n relatie heb gekoppeld... zo af en toe mag je jezelf best ff zielig voelen en dan draai ik dit nummer... Dan kunnen de tranen over m'n wangen lopen, maar dat lucht dan ook wel weer op op een bepaalde manier...
my immortal
i'm so tired of being here
suppressed by all of my childish fears
and if you have to leave
i wish that you would just leave
because your presence still lingers here
and it won't leave me alone
these wounds won't seem to heal
this pain is just too real
there's just too much that time cannot erase
when you cried i'd wipe away all of your tears
when you'd scream i'd fight away all of your fears
and i've held your hand through all of these years
but you still have all of me
you used to captivate me
by your resonating light
but now i'm bound by the life you left behind
your face it haunts my once pleasant dreams
your voice it chased away all the sanity in me
these wounds won't seem to heal
this pain is just too real
there's just too much that time cannot erase
when you cried i'd wipe away all of your tears
when you'd scream i'd fight away all of your fears
and i've held your hand through all of these years
but you still have all of me
i've tried so hard to tell myself that you're gone
and though you're still with me
i've been alone all along
[Dit bericht is gewijzigd door MissMSX op 30-08-2003 12:21]
50.000 O+
(='.'=)
(")_(")
quote:Ik vind het wel een brutaliteit van de dame in kwestie om een jaar niet langs te komen en dan vervolgens om geld te komen bedelen.
Op zaterdag 30 augustus 2003 17:22 schreef BloodhoundFromHell het volgende:
Ik heb mijn ex net voor het laatst geld gegeven. Ik hoop dat het nu ook voor het laatst was! en haar nu kan loslaten.... heb haar een jaar niet gezien, maar t blijft lastig, als ze geld vraagt kan ik geen nee zeggen.
Het is natuurlijk volledig je eigen beslissing, maar ik zou heel snel leren nee zeggen tegen haar. Ik hoop voor jou dat het geen grote bedragen zijn en dat je daardoor niet in de moeilijkheden komt.
Succes iig
Het is toch opvalllend hoeveel beter dat werkt voor vrienden, dan voor jezelf als je er midden inzit.
Je herkent je fase's, de pijn, de woede, het verdriet.
Je weet dat het met der tijd zal slijten, maar dat is lastig zien als je je zo verrot voelt.
Dan gaat het weer goed en denk je dat alles meevalt, tot je je zomaar weer in een stortvloed van tranen bevind en je je afvraagt of dit rot gevoel ooit nog over gaat.
Terwijl je misschien zelf wel inziet dat die relatie niet werkte, dat er teveel fout ging en je jezelf af en toe een beetje haat, dat je de ander misschien nog terug zou nemen ook, na al dit uitgaan verdriet.
Zoals Semtex als schreef, uit elkaar gaan met ruzie kan een stuk prettiger zijn, uit elkaar gaan als je nog veel van elkaar/iemand houd, bah.
[Dit bericht is gewijzigd door yavanna op 30-08-2003 23:10]
quote:Been there, done that.
Op zaterdag 30 augustus 2003 23:07 schreef yavanna het volgende:
Zoals Semtex als schreef, uit elkaar gaan met ruzie kan een stuk prettiger zijn, uit elkaar gaan als je nog veel van elkaar/iemand houd, bah.
| who gives a fuck-truck | '|""";.., ___.
|_... _ ... _11:11__ = = = | = _|__|..., ]
"(@ )'(@ )" " " " * | (@ )(@ )* * * * * (@ )
quote:Me
Op zaterdag 30 augustus 2003 23:10 schreef Reza-impreza het volgende:[..]
Been there, done that.
En hoewel ook pijnlijk, laat je misschien toch wat sneller los.
- Mijn vrouw heeft een maand geleden opgebiecht dat ze me al anderhalf jaar voor de gek gehouden heeft. Een buitenechtelijke relatie dus.
- Wij zijn 10 jaar samengeweest en pas 1 jaar getrouwd.
- De ander is zo ongeveer mijn beste vriend. Tevens was hij de chauffeur van onze bruidsauto...... 
Complicerende factoren:
- Mijn vrouw is al 2 jaar lang psychisch behoorlijk labiel en daarvoor ook onder behandeling.
- Ze heeft nu spijt van wat ze gedaan heeft en wil het graag weer goedmaken. Een beetje (te) laat.
Kortom, ik zit behoorlijk in de shit. Zo gekwetst worden door twee personen die heel dicht bij je staan is ziekmakend. Ik zit nu dan ook lekker aan de Oxazepam (kalmeringsmiddel) om een beetje rustig te blijven en ga regelmatig bij een maatschappelijk werker op bezoek omdat ik dit echt niet op een rijtje krijg in mijn hoofd.
In de tussentijd wel op stap met vrienden, uithuilen bij vrienden (en vriendinnen), veel tegen vrienden aan kletsen, thuis zitten piekeren, ineens de stad in om kleren te kopen die ik mooi vindt, kook alleen dingen die ik echt lekker vindt. Belandt af en toe eens in een vreemd bed en hou daar nog een schuldgevoel aan over ook....
Ik dacht altijd: als iemand me zoiets flikt zal de liefde wel snel over zijn.
Niet dus......
Maar het blijft keihard en zeer moeilijk. En alleen de tijd heelt zulke dingen. Voor de rest laat ik alles maar gebeuren. Soms gaat het goed, soms gaat het slecht.
Maar het is wel 'prettig' om te lezen dat meer mensen in dezelfde emotionele fase zitten.
Ik woon trouwens ook al in Eindhoven, zou het daar aan liggen?
quote:Jeetje, wat een verhaal Hihat...
Op maandag 1 september 2003 00:53 schreef Hihat het volgende:
Ik woon trouwens ook al in Eindhoven, zou het daar aan liggen?
Wat ik veel merk is dat sommige mensen zolang bijelkaar zijn en dan alsnog uit elkaar gaan vanwege allerlei redenen. Er is dus geen enkele garantie dat het na zelfs die 10 jaar dan goed gaat!
Ik merk dat ik al mensen en stelletjes met argusogen aan het bekijken ben en denk 'dat van jullie houdt nooit stand' en als ik aan mezelf denk en een (andere) relatie merk ik dat ik nu al twijfels heb over het feit dat wat mijn volgende vriendje zegt, waar zal zijn. Wie kun je dan nog vertrouwen? Ik denk dat het heel lang zal duren voordat iig mijn vertrouwen weer helemaal hersteld is in mensen, ALS dat al gaat gebeuren.
Hihat, ik hoop dat het op den duur beter met je zal gaan. Aan de ene kant dacht ik 'daar kom ik aan met 1 jaar relatie, en anderen hebben er soms wel 5 jaar of meer opzitten en gaan ook uit elkaar. Ik denk op zich dat de duur er niet zoveel mee te maken hoeft te hebben, dan wel het gevoel dat je bij iemand hebt. Ik weet niet of ik ooit nog iemand tegen kom bij wie ik hetzelfde gevoel heb als bij mijn ex. Ik hoor om me heen goed bedoelde adviezen als 'er loopt heus nog wel iemand voor je rond' en misschien is dat ook wel zo, daar zal ik achter moeten zien te komen. Alleen op dit moment voel ik het nog niet zo.
Hetgeen me wel enorm heeft geholpen is om de verhalen hier op Fok! te lezen en om idd, zoals Leonard_Jaag het schreef, de frustraties van me af te schrijven. Iedereen heeft een ander idee erover en kan een ander ermee helpen. Veel praten helpt echt, als is het alleen maar om het vanuit een ander perspectief te bekijken.
Als volgende week mijn computer binnenkomt, zal de tijd ook sneller gaan. In de tussentijd veel praten en mezelf bezig houden zodat ik er niet zoveel aan hoef te denken, helpt heel veel.
Dus Hihat... schrijf je frustraties van je af... ik kijk regelmatig in deze post om te kijken wat anderen erbij hebben geschreven en met sommigen heb ik een heel goed contact.
Sterkte.
quote:Dank je...ik ook voor jou en voor de rest ook hoor.
Op vrijdag 29 augustus 2003 20:20 schreef leonard_jaag het volgende:[..]
I'll be there for you!!
Het is idd een hele grote 'kunst' om je ex los te laten. Hopenlijk zeggen we later dat er geen kunst aan is... hihi...
Het is overigens niet alleen kommer en kwel met me, hoor.
Ik heb er ook wel goede dagen tussen zitten, maar dat rare gevoel in mijn buik, daar ben ik voorlopig nog niet vanaf. Zaterdag gewoon op stap geweest met vrienden en dat was weer zeer ontspannend.
Ben niet van plan om mijn leven te laten verpesten door laffe acties van anderen. Bovendien weet ik van mezelf dat ik zeker wel de moeite waard ben en veel te bieden heb aan de juiste persoon. Maar eerst maar eens even wat zaken verwerken.....ik neem er de tijd voor. Ga niet vechten tegen je verdriet, woede en teleurstelling, dat kost veel te veel energie en je wint het toch niet van je emoties.
Ik laat het maar gewoon gebeuren. De ene dag superboos, de andere dag zwaar verdrietig, de volgende dag trots en opgewekt. En zo val ik van de ene bui in de andere. So what? Geeft toch niks.
Het is trouwens niet zo dat iemand die na 10 jaar gedumpt wordt meer pijn heeft dan iemand die na 2 jaar gedumpt wordt. Ik denk niet dat dat aan de duur van de relatie ligt, maar inderdaad aan het gevoel dat je voor iemand hebt.
Schrijven doe ik ook behoorlijk veel hoor, alleen lang niet altijd op Fok. Meer voor mezelf. Allerlei verhalen die waarschijnlijk nooit door iemand anders gelezen zullen worden dan door mijzelf. Boeit niet. Wat op papier staat ben je kwijt. In ieder geval tijdelijk...
Ook jij kan een gil geven als je me nodig hebt. Geldt voor iedereen hier trouwens die iets kwijt wil, of juist iets wil weten.
Maken we er een lotgenoten-zelfhulp-forum van....;)
Thumbs up Blinky (en de rest) .
quote:Heee..ik hoor mezelf praten
Op maandag 1 september 2003 17:08 schreef Hihat het volgende:
Het is overigens niet alleen kommer en kwel met me, hoor.
Ik heb er ook wel goede dagen tussen zitten, maar dat rare gevoel in mijn buik, daar ben ik voorlopig nog niet vanaf. Zaterdag gewoon op stap geweest met vrienden en dat was weer zeer ontspannend.
Ben niet van plan om mijn leven te laten verpesten door laffe acties van anderen. Bovendien weet ik van mezelf dat ik zeker wel de moeite waard ben en veel te bieden heb aan de juiste persoon. Maar eerst maar eens even wat zaken verwerken.....ik neem er de tijd voor. Ga niet vechten tegen je verdriet, woede en teleurstelling, dat kost veel te veel energie en je wint het toch niet van je emoties.
Nee hoor.. It sux Hihat..maar ik zie dat je nog geen kinderen hebt, dat had het nog wat ingewikkelder gemaakt. Wat een leed allemaal zeg!!
Ik vind dat je er positief over spreekt, ondanks tegenstrijdige gevoelens in je hoofd en lichaam.
Jij komt er wel!! Hoe moeilijk en bobbelig de weg nog zal lopen.
Ps.. pas je fotoboek ff aan!!
Ajax kampioen 2003-2004
quote:Dat was inderdaad een goede tip! Helemaal vergeten
Op maandag 1 september 2003 20:14 schreef leonard_jaag het volgende:[..]
Ps.. pas je fotoboek ff aan!!
En ook mijn ondertitel maar gewijzigd (er stond: all nights reserved)
En mijn burgerlijke status....en mijn gewicht....(8 kilo eraf in anderhalve maand).
Voor je het weet, moet je profiel worden geupdate....
Was weer een rare dag, vanmiddag in zak en as gezeten, tot mijn enkels in de tranen. Het parket begon er van te krullen.
Vanavond drumles gehad. Kom ik binnen, vraagt de drumleraar (zelfde leeftijd als ik) hoe mijn vakantie was. Ik zeg: "Volkomen kut" en leg het hele verhaal uit. Zijn oogbollen plopten bijna uit zijn oogkassen.
Blijkt hij een dag later als ik vrijwel hetzelfde meegemaakt te hebben als ik! 
Zijn vrouw is er vandoor met de toetsenist van de band waarin ze beiden speelden...onwerkelijk hoor. Zeker toen hij ook nog de voornaam noemde van de gast waarmee zijn vrouw een verhouding heeft. Dezelfde voornaam als in mijn geval! Is denk ik een apart soort mens...Homo Sapiens Matennaaierius ofzo.
Wicked hoor!
Na de drumles wel effe een goed gesprekje met hem gehad. Lucht toch weer op, verhaal uitwisselen met een lotgenoot. Dat zijn er dus al drie in Eindhoven.
ik doe / deed dus dingen die ik normaal niet deed. misschien met de gedachte "ook zonder jou kan het leuk zijn" maar zo ben ik van de ene kant niet helemaal. we zijn zonder ruzie etc uit elkaar gegaan dus zoveel redenen heb ik niet om haar uit te kotsen
het was leuk en het einde minder, maar life goes on (ob-la-di, ob-la-di life goes on! lalala life goes on!). in het begin is het moeilijk maar er komt een punt dat je denkt 'hey het is alweer zo en zo lang geleden en kheb er niet meer aan gedacht'. ga ook niks forceren of dingen wegstoppen
