Echter, er is iets wat mij eigenlijk al mijn hele leven dwars zit. Als ik met mensen aan het praten ben, merk ik dat ik ze vaak niet aankijk. Een soort van verlegenheid, schaamte? Vooral als het een superdeluxe mooi meisje is heb ik dat probleem (heb sowieso redelijk laag zelfvertrouwen met meisjes), maar ook met gewone mensen. Ik merk dan dat mijn stem en lichaamshouding wel erg assertief en zelfverzekerd overkomen, maar dat mijn ogen maar niet willen meewerken! Ik probeer daar nu wat meer op te letten en mensen aan te kijken als ik met ze in gesprek ben.
Herkent iemand anders dit ook? 
Tenzij je natuurlijk op 10cm afstand staat natuurlijk.
Na een tijdje is het kijken in de ogen een stuk minder moeilijk. 
Aankijken kan juist positief werken Go for it and try
maar op 1 of andere manier heb ik het me aangeleerd....
ik denk; dat ik denk dat ik iets in de ogen kan zien ofzo..
foto-nerd
Er werkt bij mij op het werk zo'n meisje die zit echt hele tijd naar je voeten/buik etc te kijken terwijl je met haar praat, vreselijk vind ik dat.
The camera always points both ways. In expressing the subject, you also express yourself.
quote:Dat heb ik alleen als ik mijn Marillion Anoraknophobia T-shirt aanheb. Vrouwen gaan dan naar mijn borsten staren, best raar gevoel als man zijnde.
Er werkt bij mij op het werk zo'n meisje die zit echt hele tijd naar je voeten/buik etc te kijken terwijl je met haar praat, vreselijk vind ik dat.
Maar over die tip om naar de neus te kijken, da's inderdaad een goeie, dat doe ik soms ook wel. Ogen hebben gewoon iets. Het spreekt boekdelen. Het kan door je heen boren of je laten smelten. Neuzen niet, gek genoeg....
Het getuigt ook niet van romantiek door te zeggen... "Schat, je hebt de mooiste neus van de wereld...
quote:Dit doe ik dus al mijn hele leven. Kwam ik paar jaartjes geleden achter. Er zijn maar heel weinig mensen die ik echt in de ogen kijk. En als ik dat wel doe, is het niet lang.
Op zondag 6 juli 2003 16:57 schreef AlvaK het volgende:
Probeer eens niet in de ogen te kijken, maar naar de neus. Klinkt misschien raar, maar de mensen merken het echt niet.
Tenzij je natuurlijk op 10cm afstand staat natuurlijk.Na een tijdje is het kijken in de ogen een stuk minder moeilijk.
Erg verevelend als mensen het niet doen en mensen met een zonnebril op waar je mee praat vind ik er irritant
Als ik dan echt een gesprek heb vraag ik ze altijd hun zonnebril af te zetten.
Zoals bij mijn vader, die heeft em wel eens op als ik met hem praat.
Grtx
Ikzelf heb er vroeger ook wat problemen mee gehad, maar door er bewust mee bezig te zijn en er aan te werken kun je uiteindelijk jezelf wel zover krijgen dat je gemakkelijker in iemands ogen kijkt. Als ik het zo hoor ben ik er ook wel van overtuigd dat jou dat ook gaat lukken. De drive om het te kunnen heb je in ieder geval al en dat is de eerste stap.
Overigens: dit is wel een typische situatie van de westerse cultuur, in andere culturen wordt het juist wel gewaardeerd als je iemand niet aankijkt en getuigd het van respect. Maar goed, we leven in het westen. Veel succes met het in de ogen kijken de komende tijd en oefen anders maar wat met mijn avatar
quote:Daar heb je dus niet zo'n last van als je naar de neus van de mensen kijkt ipv hun ogen.
Op zondag 6 juli 2003 17:20 schreef Weakling het volgende:
Het blijft een balanceer act, mensen in de ogen kijken. Doe je het niet of nauwelijks, dan vinden mensen je te verlegen en introvert. Doe je het te lang, dan vinden mensen je te opdringerig en verdacht.
Dat trucje om naar de neus te kijken dat lijkt me behoorlijk klote.
Vanzelf kijk ik mensen dus in de ogen aan tijdens een gesprek.
Als ik merk dat de ander problemen heeft met oogcontact dan hou ik daar vanzelf rekening mee en zal ik ze niet meer aankijken. Om de ander het niet onnodig moeilijk te maken.
quote:Grappig dat heb ik ook. ik hoef mensen niet in de ogen te kijken om goed contact te hebben . Althans vanuit mijn oogpunt. Als jochie deed ik dat al niet. Ben niet heel verlegen ofzo, gemiddeld.
Op zondag 6 juli 2003 16:51 schreef Stereotomy het volgende:Als ik met mensen aan het praten ben, merk ik dat ik ze vaak niet aankijk. Een soort van verlegenheid, schaamte? Vooral als het een superdeluxe mooi meisje is heb ik dat probleem (heb sowieso redelijk laag zelfvertrouwen met meisjes), maar ook met gewone mensen.
Herkent iemand anders dit ook?
Als ik er op let en probeer vind ik het om de ene of andere reden heel onnatuurlijk
quote:jah, heb ik ook "last" van. Tegenwoordig let ik er wel meer op, als ik dan met iemand aan het praten ben, denk ik van ow, wel ff aankijken, dat is "netjes".
Op zondag 6 juli 2003 16:51 schreef Stereotomy het volgende:Herkent iemand anders dit ook?
Ik heb het overigens alleen bij sommige mensen.. bijvoorbeeld mensen waar ik tegen opkijk, of "mooie" meisjes etc...
Hm.. heeft misschien toch te maken met intimiteit - zoals al eerder gezegd, ogen zeggen zoveel meer..... denk dus ook niet dat het vreemd is dat je niet iedereen recht aankijkt.
Word je man van probeer het eerst bij je ouders, broer, zus ?
Ik vind dat iig heel erg irritant. Ik word echt zenuwachtig van staarders.
Tijdens een gesprek is het dus: aankijken, even wegkijken, dan weer aankijken.
quote:Met mensen zoals jij heb ik daarmee totaal geen moeite. Uit deze en andere threads op fok! kan ik wel zien dat je je heel wat voelt op internet. Reageer op een nettere manier of reageer niet. Dahaag.
Gewoon aankijken zeikbak!
Werd helemaal rood 
quote:Is dat een ongeschreven regel van omgangsvormen
Op zondag 6 juli 2003 19:00 schreef cinnamongirl het volgende:
De hele tijd je gesprekspartner aankijken is ook niet goed hoor!
Ik vind dat iig heel erg irritant. Ik word echt zenuwachtig van staarders.
Tijdens een gesprek is het dus: aankijken, even wegkijken, dan weer aankijken.
Wat is er mis met iemand blijven aankijken
Bij mensen die de ander niet durven aan te kijken heb ik vaker het idee dat ze wat te verbergen hebben.
Wanneer je oefent en er bewust van bent dat het nodig is om mensen in de ogen aan te kijken, zal je als het goed is merken dat het ook steeds makkelijker voor jezelf wordt.
quote:Het is denk ik wel zo, dat als je iemand te lang aan blijft kijken dat degene zich daar ook beetje onprettig bij gaat voelen. Maar is denk ik ook wel weer persoonsgebonden.
Op zondag 6 juli 2003 19:13 schreef Levensgenieter het volgende:
Is dat een ongeschreven regel van omgangsvormen
Wat is er mis met iemand blijven aankijken
Bij mensen die de ander niet durven aan te kijken heb ik vaker het idee dat ze wat te verbergen hebben.
Ik moet er zelf niet aan denken als iemand me de hele tijd echt recht in mn ogen aankijkt.
En als mensen je niet in je ogen aan durven te kijken, vind ik dat je eerst moet kijken naar de (gehele) persoonlijkheid, om bij voorbaat al te gaan zeggen dat je het idee hebt dat ze iets te verbergen hebben. En ik denk dat je aan de manier waarop degene tegen je praat, je ook wel op kan maken of het een persoon is die moeite heeft met oogcontact of niet.
quote:Het is niet mijn regel, maar ik kan er niet tegen als iemand mij de hele tijd strak aankijk. Ik word daar heeeel erg ongemakkelijk van. Het slaat me lam, zelfs bij bekenden! En toch ben ik geen verlegen type.
Op zondag 6 juli 2003 19:13 schreef Levensgenieter het volgende:[..]
Is dat een ongeschreven regel van omgangsvormen
Wat is er mis met iemand blijven aankijken
Bij mensen die de ander niet durven aan te kijken heb ik vaker het idee dat ze wat te verbergen hebben.
Waarschijnlijk toeval. Hoewel ik ken ook iemand van 7 juli die daar goed in is
En toen leerde ik een paar mensen kennen die dat ook hadden, 1 ervan was zo'n arrogante klootzak en dat vond ik zo erg dat ik het mezelf afgeleerd heb (bijna dan)
Wil trouwens niet zeggen dat ik er helemaal vanaf ben of dat iedereen dan een arrogante klootzak is die dat heeft
Mensen die je full-time recht in je ogen kijken bij een gesprek vind ik trouwens BLOED-irritant! Foute eigenschap i.m.h.o.
Vreemd genoeg heb ik er met 'oudere' mensen helemaal geen last van. Maar als ik met luitjes rond mijn leeftijd praat, dan heb ik er soms wel eens last van. Dan weet ik niet goed waar ik naar moet kijken soms. Ik bedoel, als ik aant praten ben met een vrouwtje van mijn leeftijd. Dan op een gegeven moment ga je haar lichaam ook aandachtiger bekijken. Maar als ze net op dat moment jou aankijkt, terwijl jij haar aant 'bestuderen'bent. Dat voelt een beetje lullig 
quote:Goh wat een ontdekking! Misschien beter gewoon een reactie geven op het topic zelf! Een idee?!
Op zondag 6 juli 2003 19:35 schreef ondersoeker het volgende:
Grappig dat van de zeven mensen die dit min of meer herkennen er vijf jarig zijn van 18 juni tot 5 juli.
Waarschijnlijk toeval. Hoewel ik ken ook iemand van 7 juli die daar goed in is
Met kinderen of bejaarden heb ik er inderdaad geen last van, maar juist met mensen die ik op de een of andere manier bewonder, innerlijk of uiterlijk, sla ik mijn ogen vaak neer bij het praten. Aan de andere kant, met mijn huisgenote, die niet superknap is, maar waarmee ik wel super kan opschieten, praat ik onder het eten ook vaak zonder haar echt vaak aan te kijken. Ik vind mijn eten interessanter. 
Best shallow eigenlijk, dat je je verlegen voelt als je met een bloedmooi meisje staat te praten, zo van I'm not worthy, I'm not worthy terwijl er nog zoveel meer achter zit dan het uiterlijk.
Maarja, dat zoveel meer haal je eruit met praten, niet met kijken. Met praten heb ik geen moeite, met kijken des te meer.
[Dit bericht is gewijzigd door Stereotomy op 06-07-2003 19:47]
quote:Pardon.
Op zondag 6 juli 2003 19:38 schreef hardsilence het volgende:[..]
Goh wat een ontdekking! Misschien beter gewoon een reactie geven op het topic zelf! Een idee?!
Dit is een reactie op het topic. Ik heb eerder al geantwoord dat ik het herken en zo. Waarom ben jij zo opgefokt om niets?
Maar goed. Mijn vraag is of aller mensen die er last van hebben ook normaal gesproken vrij INDIRECT zijn en GESLOTEN.
Ik verwacht een verband tussen indirect/gesloten en mensen niet aankijken
quote:Whoops, excuses!
Op zondag 6 juli 2003 19:47 schreef ondersoeker het volgende:
Pardon.Dit is een reactie op het topic. Ik heb eerder al geantwoord dat ik het herken en zo. Waarom ben jij zo opgefokt om niets?
Maar goed. Mijn vraag is of aller mensen die er last van hebben ook normaal gesproken vrij INDIRECT zijn en GESLOTEN.
Ik verwacht een verband tussen indirect/gesloten en mensen niet aankijken
Heb r overheen gelezen! Maar k denk dat r wel n verband s tussen dat indirecte/gesloten persoontje en t mensen niet -goed- aan durven te kijken.
-edit- kben oowk in Juli jarig, nog 8 daagiez
[Dit bericht is gewijzigd door hardsilence op 06-07-2003 20:05]
quote:Het is geen trucje, het gaat vanzelf. En JIJ ziet het verschil echt niet of ik je echt in je pupillen kijk of op je neus tussen je ogen hoor...
Op zondag 6 juli 2003 17:35 schreef Levensgenieter het volgende:
Dat trucje om naar de neus te kijken dat lijkt me behoorlijk klote.Vanzelf kijk ik mensen dus in de ogen aan tijdens een gesprek.
Als ik merk dat de ander problemen heeft met oogcontact dan hou ik daar vanzelf rekening mee en zal ik ze niet meer aankijken. Om de ander het niet onnodig moeilijk te maken.
quote:Nou, behalve dat de TS jarig is in de periode die jij aangaf
Maar goed. Mijn vraag is of aller mensen die er last van hebben ook normaal gesproken vrij INDIRECT zijn en GESLOTEN.
, kan ik rustig zeggen dat ik ontzettend DIRECT ben en juist EXTROVERT... vaak hoe kleiner de groep, hoe meer dat is. Het stomme is, mijn lompste en grappigste uitspraken doe ik vaak door een beetje in de verte te staren en het dan te zeggen. Kijk haast nooit direct iemand daarbij aan.... 
Aan de andere kant, ik ben extreem slecht in dingen zoals praatjes aanknopen met onbekenden in de kroeg of drukke disco. Met feestjes gaat dat alweer beter, maar is ook niet optimaal.
Als ik op mijn werk pauze heb, dan ga ik in de kantine zitten, waar misschien andere mensen ook pauze hebben. Ik spreek ze niet makkelijk aan dan een 'hoi'. Maargoed, niemand spreekt daar elkaar makkelijk aan dus of het aan mij ligt...
Ik voel me een mix van mijn verlegen verleden en mijn extroverte heden....
quote:Je bent extravert zeg je maar ben je ook openhartig.
Op zondag 6 juli 2003 19:54 schreef Stereotomy het volgende:[..]
Nou, behalve dat de TS jarig is in de periode die jij aangaf
Aan de andere kant, ik ben extreem slecht in dingen zoals praatjes aanknopen met onbekenden in de kroeg of drukke disco. Met feestjes gaat dat alweer beter, maar is ook niet optimaal.
Als ik op mijn werk pauze heb, dan ga ik in de kantine zitten, waar misschien andere mensen ook pauze hebben. Ik spreek ze niet makkelijk aan dan een 'hoi'. Maargoed, niemand spreekt daar elkaar makkelijk aan dus of het aan mij ligt...
Ik voel me een mix van mijn verlegen verleden en mijn extroverte heden....
Ik bedoel , ik ken hele drukke mensen die als het persoonlijk wordt juist heel intovert zijn. Die zijn dus extravert in oppervlakkige dingen
Je kunt ook iemand aankijken zonder dat je dat indringend doet.
quote:Had ik vroeger ook last van. Kwas namelijk extreem verlegen en vooral bij mooie meisjes. Ben toen een tijdje in een boekenwinkel gaan werken waar ik in m'n eentje honderden klanten per dag hielp bij het afrekenen.
Op zondag 6 juli 2003 16:51 schreef Stereotomy het volgende:
Hoewel ik vroeger best verlegen was, heb ik mezelf de laatste jaren toch wel erg goed ontwikkeld. Ik speel mee in een studententoneelvereniging, vind het geweldig om op het podium te staan voor al die mensen, heb er ook totaal geen moeite mee om voor een grote groep mensen een presentatie te houden op school.Echter, er is iets wat mij eigenlijk al mijn hele leven dwars zit. Als ik met mensen aan het praten ben, merk ik dat ik ze vaak niet aankijk. Een soort van verlegenheid, schaamte? Vooral als het een superdeluxe mooi meisje is heb ik dat probleem (heb sowieso redelijk laag zelfvertrouwen met meisjes), maar ook met gewone mensen. Ik merk dan dat mijn stem en lichaamshouding wel erg assertief en zelfverzekerd overkomen, maar dat mijn ogen maar niet willen meewerken! Ik probeer daar nu wat meer op te letten en mensen aan te kijken als ik met ze in gesprek ben.
Herkent iemand anders dit ook?
Gaanderweg begon ik eraan te wennen dat ik mensen moest aankijken en uiteindelijk ben ik er heel goed in geworden, en ook in flirten aan de kassa met mooie dames 
Maar er is wel een hele tijd overheen gegaan voordat het zover was.
Kzou zeggen, om van je oogcontact probleem af te komen: kies een leuk bijbaantje waarbij je veel in contact met mensen komt
quote:Ja, ik denk dat ik dat zeker ben. Ik vind het ook erg leuk om persoonlijke dingen met mensen die ik maar net ken te bespreken als het ons zo uitkomt en gezellig is... maar dan nog steeds durf ik onder het bespreken de ander niet goed aan te kijken...
Je bent extravert zeg je maar ben je ook openhartig.
Ik bedoel , ik ken hele drukke mensen die als het persoonlijk wordt juist heel intovert zijn. Die zijn dus extravert in oppervlakkige dingen
quote:Ik werk bij een callcenter....
Kzou zeggen, om van je oogcontact probleem af te komen: kies een leuk bijbaantje waarbij je veel in contact met mensen komt
[Dit bericht is gewijzigd door Stereotomy op 06-07-2003 20:48]
quote:Ik zou het misschien wel durven, maar ik vind het zo vreemd om mensen recht in de ogen aan te kijken. Tijdens een gesprek kijk ik af en toe in iemands ogen en dat vind ik genoeg. Mijn moeder zei dat ik dat al als jongetje had. Bij het handen schudden vooral.
Op zondag 6 juli 2003 20:37 schreef Stereotomy het volgende:[..]
Ja, ik denk dat ik dat zeker ben. Ik vind het ook erg leuk om persoonlijke dingen met mensen die ik maar net ken te bespreken als het ons zo uitkomt en gezellig is... maar dan nog steeds durf ik onder het bespreken de ander niet goed aan te kijken...
Ik denk dat het naast verlegenheid een teken van verstrooidheid kan zijn.
Nog even reageren wat je eerder geschreven had. Mensen aanspreken gaat me redelijk af. Zeker niet altijd hoor. Als het zakelijk is durf ik op iedereen af te stappen. wordt het persoonlijker dan wordt het een stuk moeilijker. Als ik het idee/gevoel heb dat mensen geen zin hebben, hoeft het niet meer,dan wordt ik stil en verlegen. Aanspreken bij het uitgaan vind ik daarnaast vaak lastig door de muziek en omdat ik vaak geen doel heb.
quote:Mischien dat t lullig voelt maar dat zegt nog niet dat zij dat lullig vind
Op zondag 6 juli 2003 19:38 schreef Silent het volgende:
Ik bedoel, als ik aant praten ben met een vrouwtje van mijn leeftijd. Dan op een gegeven moment ga je haar lichaam ook aandachtiger bekijken. Maar als ze net op dat moment jou aankijkt, terwijl jij haar aant 'bestuderen'bent. Dat voelt een beetje lullig
Maar het verschilt heel erg per gesprekspartner, als de persoon waarmee ik praat de hele tijd heel strak en ernstig kijkt dan raak ik helemaal de kluts kwijt, bij sommige mensen weer helemaal niet..
quote:ach het heeft ook wel weer zn charme als je ff de kluts kwijt bent
Op zondag 6 juli 2003 21:06 schreef nozem het volgende:Maar het verschilt heel erg per gesprekspartner, als de persoon waarmee ik praat de hele tijd heel strak en ernstig kijkt dan raak ik helemaal de kluts kwijt, bij sommige mensen weer helemaal niet..
quote:Jaaaa, inderdaad, betrap ik mezelf wel vaak op. Had op een gegeven moment door dat je bij het handenschudden geen slap handje moet geven, dus ik gaf altijd ferme handshakes zonder de ander in de ogen te kijken, ook maf.
Bij het handen schudden vooral.
Maar doe het tegenwoordig niet zo vaak meer: het makkelijke bij handshakes is dat het maar even tijdelijk is, en gekoppeld aan een andere handeling. Dan vergeet ik het tenminste niet en vind ik het ook niet al te moeilijk. 
quote:Dat is een hele goeie ja.
Op zondag 6 juli 2003 20:21 schreef slashdotter3 het volgende:[..]
Had ik vroeger ook last van. Kwas namelijk extreem verlegen en vooral bij mooie meisjes. Ben toen een tijdje in een boekenwinkel gaan werken waar ik in m'n eentje honderden klanten per dag hielp bij het afrekenen.
Gaanderweg begon ik eraan te wennen dat ik mensen moest aankijken en uiteindelijk ben ik er heel goed in geworden, en ook in flirten aan de kassa met mooie dames
Maar er is wel een hele tijd overheen gegaan voordat het zover was.
Kzou zeggen, om van je oogcontact probleem af te komen: kies een leuk bijbaantje waarbij je veel in contact met mensen komt
Door de juiste baantjes te kiezen, heb ik betere people skills gekregen.
Nogmaals, verlegen ben ik zeker niet maar wel introvert, van nature.
Door een baantje bij een tankstation leer je het 'aankijken' erg goed. Op een gegeven moment kon ik stoicijns mannen aankijken die een exemplaar kochten van de Candy; sterker nog: IK was het die HEN liet blozen!
vooral als ik erover denk, dat ik in de ogen moet kijken, dan gebeurd dat bijna helemaal niet meer
als ik er niet op let kijk ik automatisch in de ogen (denk ik)
maar ik voel me af en toe niet op mijn gemak en dan zoek ik andere afleiding, wat ook niet goed is...
met leuke meisjes is het minder een probleem gelukkig, oogcontact rules maar idd met 'gewone' gesprekken voel ik me er toch wel ongemakkelijk bij, maarja.. weet niet wat je eraan doet verder.
Ik ben zelf ook vrij gesloten, dus het zou daar nog wel eens mee te maken kunnen hebben.
|
|
