Echter, er is iets wat mij eigenlijk al mijn hele leven dwars zit. Als ik met mensen aan het praten ben, merk ik dat ik ze vaak niet aankijk. Een soort van verlegenheid, schaamte? Vooral als het een superdeluxe mooi meisje is heb ik dat probleem (heb sowieso redelijk laag zelfvertrouwen met meisjes), maar ook met gewone mensen. Ik merk dan dat mijn stem en lichaamshouding wel erg assertief en zelfverzekerd overkomen, maar dat mijn ogen maar niet willen meewerken! Ik probeer daar nu wat meer op te letten en mensen aan te kijken als ik met ze in gesprek ben.
Herkent iemand anders dit ook? 
Tenzij je natuurlijk op 10cm afstand staat natuurlijk.
Na een tijdje is het kijken in de ogen een stuk minder moeilijk. 
Aankijken kan juist positief werken Go for it and try
maar op 1 of andere manier heb ik het me aangeleerd....
ik denk; dat ik denk dat ik iets in de ogen kan zien ofzo..
foto-nerd
Er werkt bij mij op het werk zo'n meisje die zit echt hele tijd naar je voeten/buik etc te kijken terwijl je met haar praat, vreselijk vind ik dat.
The camera always points both ways. In expressing the subject, you also express yourself.
quote:Dat heb ik alleen als ik mijn Marillion Anoraknophobia T-shirt aanheb. Vrouwen gaan dan naar mijn borsten staren, best raar gevoel als man zijnde.
Er werkt bij mij op het werk zo'n meisje die zit echt hele tijd naar je voeten/buik etc te kijken terwijl je met haar praat, vreselijk vind ik dat.
Maar over die tip om naar de neus te kijken, da's inderdaad een goeie, dat doe ik soms ook wel. Ogen hebben gewoon iets. Het spreekt boekdelen. Het kan door je heen boren of je laten smelten. Neuzen niet, gek genoeg....
Het getuigt ook niet van romantiek door te zeggen... "Schat, je hebt de mooiste neus van de wereld...
quote:Dit doe ik dus al mijn hele leven. Kwam ik paar jaartjes geleden achter. Er zijn maar heel weinig mensen die ik echt in de ogen kijk. En als ik dat wel doe, is het niet lang.
Op zondag 6 juli 2003 16:57 schreef AlvaK het volgende:
Probeer eens niet in de ogen te kijken, maar naar de neus. Klinkt misschien raar, maar de mensen merken het echt niet.
Tenzij je natuurlijk op 10cm afstand staat natuurlijk.Na een tijdje is het kijken in de ogen een stuk minder moeilijk.
Erg verevelend als mensen het niet doen en mensen met een zonnebril op waar je mee praat vind ik er irritant
Als ik dan echt een gesprek heb vraag ik ze altijd hun zonnebril af te zetten.
Zoals bij mijn vader, die heeft em wel eens op als ik met hem praat.
Grtx
Ikzelf heb er vroeger ook wat problemen mee gehad, maar door er bewust mee bezig te zijn en er aan te werken kun je uiteindelijk jezelf wel zover krijgen dat je gemakkelijker in iemands ogen kijkt. Als ik het zo hoor ben ik er ook wel van overtuigd dat jou dat ook gaat lukken. De drive om het te kunnen heb je in ieder geval al en dat is de eerste stap.
Overigens: dit is wel een typische situatie van de westerse cultuur, in andere culturen wordt het juist wel gewaardeerd als je iemand niet aankijkt en getuigd het van respect. Maar goed, we leven in het westen. Veel succes met het in de ogen kijken de komende tijd en oefen anders maar wat met mijn avatar
quote:Daar heb je dus niet zo'n last van als je naar de neus van de mensen kijkt ipv hun ogen.
Op zondag 6 juli 2003 17:20 schreef Weakling het volgende:
Het blijft een balanceer act, mensen in de ogen kijken. Doe je het niet of nauwelijks, dan vinden mensen je te verlegen en introvert. Doe je het te lang, dan vinden mensen je te opdringerig en verdacht.
Dat trucje om naar de neus te kijken dat lijkt me behoorlijk klote.
Vanzelf kijk ik mensen dus in de ogen aan tijdens een gesprek.
Als ik merk dat de ander problemen heeft met oogcontact dan hou ik daar vanzelf rekening mee en zal ik ze niet meer aankijken. Om de ander het niet onnodig moeilijk te maken.
quote:Grappig dat heb ik ook. ik hoef mensen niet in de ogen te kijken om goed contact te hebben . Althans vanuit mijn oogpunt. Als jochie deed ik dat al niet. Ben niet heel verlegen ofzo, gemiddeld.
Op zondag 6 juli 2003 16:51 schreef Stereotomy het volgende:Als ik met mensen aan het praten ben, merk ik dat ik ze vaak niet aankijk. Een soort van verlegenheid, schaamte? Vooral als het een superdeluxe mooi meisje is heb ik dat probleem (heb sowieso redelijk laag zelfvertrouwen met meisjes), maar ook met gewone mensen.
Herkent iemand anders dit ook?
Als ik er op let en probeer vind ik het om de ene of andere reden heel onnatuurlijk
quote:jah, heb ik ook "last" van. Tegenwoordig let ik er wel meer op, als ik dan met iemand aan het praten ben, denk ik van ow, wel ff aankijken, dat is "netjes".
Op zondag 6 juli 2003 16:51 schreef Stereotomy het volgende:Herkent iemand anders dit ook?
Ik heb het overigens alleen bij sommige mensen.. bijvoorbeeld mensen waar ik tegen opkijk, of "mooie" meisjes etc...
Hm.. heeft misschien toch te maken met intimiteit - zoals al eerder gezegd, ogen zeggen zoveel meer..... denk dus ook niet dat het vreemd is dat je niet iedereen recht aankijkt.
Word je man van probeer het eerst bij je ouders, broer, zus ?
Ik vind dat iig heel erg irritant. Ik word echt zenuwachtig van staarders.
Tijdens een gesprek is het dus: aankijken, even wegkijken, dan weer aankijken.
quote:Met mensen zoals jij heb ik daarmee totaal geen moeite. Uit deze en andere threads op fok! kan ik wel zien dat je je heel wat voelt op internet. Reageer op een nettere manier of reageer niet. Dahaag.
Gewoon aankijken zeikbak!
Werd helemaal rood 
quote:Is dat een ongeschreven regel van omgangsvormen
Op zondag 6 juli 2003 19:00 schreef cinnamongirl het volgende:
De hele tijd je gesprekspartner aankijken is ook niet goed hoor!
Ik vind dat iig heel erg irritant. Ik word echt zenuwachtig van staarders.
Tijdens een gesprek is het dus: aankijken, even wegkijken, dan weer aankijken.
Wat is er mis met iemand blijven aankijken
Bij mensen die de ander niet durven aan te kijken heb ik vaker het idee dat ze wat te verbergen hebben.
Wanneer je oefent en er bewust van bent dat het nodig is om mensen in de ogen aan te kijken, zal je als het goed is merken dat het ook steeds makkelijker voor jezelf wordt.
quote:Het is denk ik wel zo, dat als je iemand te lang aan blijft kijken dat degene zich daar ook beetje onprettig bij gaat voelen. Maar is denk ik ook wel weer persoonsgebonden.
Op zondag 6 juli 2003 19:13 schreef Levensgenieter het volgende:
Is dat een ongeschreven regel van omgangsvormen
Wat is er mis met iemand blijven aankijken
Bij mensen die de ander niet durven aan te kijken heb ik vaker het idee dat ze wat te verbergen hebben.
Ik moet er zelf niet aan denken als iemand me de hele tijd echt recht in mn ogen aankijkt.
En als mensen je niet in je ogen aan durven te kijken, vind ik dat je eerst moet kijken naar de (gehele) persoonlijkheid, om bij voorbaat al te gaan zeggen dat je het idee hebt dat ze iets te verbergen hebben. En ik denk dat je aan de manier waarop degene tegen je praat, je ook wel op kan maken of het een persoon is die moeite heeft met oogcontact of niet.
|
|
