Eetstoornis en een psycholoog!

quote:

Op zondag 13 juni 2004 20:39 schreef Mea.Culpa het volgende:

[..]

Ik heb altijd moeite met zulke uitspraken. Kijk, ik begrijp dat mensen die er niet mee te maken hebben zoiets denken.
Maar als je echt drang hebt om te eten.. laat je, je echt niet weerhouden door een gebrek aan voedsel in huis. Ik stap dan vaak op de fiets, en voor ik het weet ben ik in een supermarkt.

Ik snap, nogmaals, best dat je dat denkt dat het allemaal zo makkelijk is, maar dat is het echt niet. Als het allemaal zo makkelijk was, waren er geen 200.000 mensen met een eetstoornis, of niet?

Meid je hebt helemaal gelijk ! Bij mij viel het allemaal wel mee maar ik kan best wel 'ns jaloers zijn op mijn man die zich gedachteloos met eten kan volproppen zonder er over na te hoeven denken, of er later spijt van te krijgen dat hij zich weer zo heeft laten gaan. Het is soms hardstikke moeilijk om niet aan 't proppen te slaan vind ik zelf, mensen die dat probleem niet hebben weten gewoon niet Hòe moeilijk dat kan zijn.
Ik vind mij zelf soms òòk op weg naar de supermarkt net of je in een roes verkeerd denk ik dan, 't is heel raar hoe je soms als een automaatje op lekkers aanvalt ! ( ik denk dan wel "wat doe je nou weer " maar ga gewoon door, stom hè )

Ik heb 't min of meer onder " contrôle " gekregen ik hoop dat het jou ook gaat lukken ! Gewoon elke dag weer met nieuwe moed beginnen hoor en probeer het je zelf niet te veel te verwijten als 't weer 'ns helemaal uit de hand loopt. Het ìs gewoon ERG moeilijk
Het je zelf kunnen "vergeven" als je weer eens gepropt hebt kan enorm helpen heb ik zelf ervaren.
Je bent tenslotte òòk maar een mens toch ? Geeft nix als 't 'ns niet zo wil lukken met de goede voornemens, vroeg of laat gaat 't vast wèl lukken
Ik heb er ook lang over gedaan ( jaren) en ben wel 'ns terug gevallen
Ik vond het 't moeilijkste om op te houden mezelf STOM te vinden, toen ik er eenmaal in geslaagd was om te accepteren dat het NIET proppen en snoepen voor mij veel moeilijker was dan voor een ander vond ik het ook veel gemakkelijker om 't " los " te laten en ik was zo bere trots op mezelf dat het lukte dat het toen als vanzelf steeds beter ging.
Ik wens je in ieder geval alle moed en sterkte om er door heen te komen.

Er zijn idd verschrikkelijk veel mensen met een eetsoornis, en ik vind het knap dat je er iets aan wilt doen. Ik heb zelf geen eetsoornis, maar ik ben een "mood" eter. dus als ik in de put zit, dan eet ik alles wat los en vast zit. Zoet of hartig het maakt niet uit.
Ik wens je veel succes vrijdag

doe es normaal

[ Bericht 91% gewijzigd door Frenkie op 13-06-2004 22:41:11 ]

Hoi, ik ben er ook sinds kort achter dat ik ongeveer hetzelfde heb, en hier ben ik achter gekomen BIJ de psycholoog, omdat ik ook wat andere klachten heb. Ik krijg nu buiten mijn therapie ook speciaal hulp bij deze eetstoornis. Gewoon even aan je huisarts vragen dus of ie je wil doorverwijzen voor een intake , doen hoor!

Ow en prinsrob...ga jij asjeblieft buitenspelen ofzow, je hebt geen idee waar je het over hebt.

Alsof het over gewoon even lijnen gaat, omdat je 2 kilo teveel weegt..

Luister niet naar m. Het is al moeilijk zat, dan moet je niet ook nog energie stoppen in onbenullige antwoorden.

prinsrob, als je het leuk vindt om mensen de grond in te trappen dan ga je maar naar de tmf chat ofzow.
Je gebruikt allemaal hele mooie en dure woorden om te verbergen dat je echt geen idee hebt wat een eetstoornis is.

Hij heeft waarschijnlijk nog nooit iets echt vervelends meegemaakt, anders dan wit ie in welk perspectief hij zo'n probleem moest zien. Jij moet je op jezelf concentreren. Jij wilt veranderen, laat je niet andere op het verkeerde spoor zetten.

Als jullie het commentaar van prinsrob vervelend vinden ( ik wèl ) gewoon negeren issut beste in zo'n geval. Dan gaat 'm de lol zo over!

quote:

Op zondag 13 juni 2004 22:34 schreef Bolletje... het volgende:
prinsrob, als je het leuk vindt om mensen de grond in te trappen dan ga je maar naar de tmf chat ofzow.

Dat is zeker niet waar hoor, ik zit hier niet te trollen. Het enige wat ik doe is aangeven hoe ik over eetstoornissen denk: het heeft m.i. geen zin de 'schuld' buiten jezelf te leggen.

quote:

Je gebruikt allemaal hele mooie en dure woorden om te verbergen dat je echt geen idee hebt wat een eetstoornis is.

, ik gebruik nergens moeilijke woorden dacht ik?

prinsrob hierbij het vriendelijke toch dringende verzoek om normaal te reageren, danwel op te hoepelen. Aan alle andere wil ik vragen ook niet meer op dat soort klieren te reageren.

quote:

Op zondag 13 juni 2004 22:41 schreef prinsrob het volgende:

[..]

Dat is zeker niet waar hoor, ik zit hier niet te trollen. Het enige wat ik doe is aangeven hoe ik over eetstoornissen denk: het heeft m.i. geen zin de 'schuld' buiten jezelf te leggen.
[..]

, ik gebruik nergens moeilijke woorden dacht ik?

Nu dan, is jouw mening hier helaas niet gewenst.

quote:

Op zondag 13 juni 2004 22:43 schreef Frenkie het volgende:
prinsrob hierbij het vriendelijke toch dringende verzoek om normaal te reageren, danwel op te hoepelen. Aan alle andere wil ik vragen ook niet meer op dat soort klieren te reageren.

Sowwy Frenkie , maar ik kreeg lichtelijke jeuk

quote:

Op zondag 13 juni 2004 22:44 schreef Bolletje... het volgende:
Nu dan, is jouw mening hier helaas niet gewenst.

en die mening deel ik.

Mea.Culpa je hebt het zelf al over de gevaarlijke effecten. Probeer je daar op te focussen, je bent nog zo jong. Je hebt vast nog een doel wat je heel graag wil bereiken. Heb je in ieder geval hulp van je ouders?

Nou daar ben ik blij om. want als je er alleen voor staat dan wordt het toch moeilijk. Dat laatste stukje ga je ook redden!! je bent genoeg gemotiveerd, en je weet hoe gevaarlijk zo'n eetstoornis is, want je hebt zelf voldoende info doorgenomen. ik ben zojuist ff op die site geweest. Zeer informatief! Doe je best!!

Mea.Culpa ik wens je heel heel sterkte en succes in je laatste fase van genezing, om het zo maar ns te zeggen. Laat nog ns wat van je horen wanneer je denkt dat je het overwonnen hebt. Of vraag om goede raad als dat nodig blijkt te zijn. (een vriendelijk woord kan ook al veel doen)

Ik wens je ook weer veel succes toe, maar het blijft altijd een onderdeel van je.
Laatst had ik door de stress ook weer een terugval (boulimia) en ik maar denken dat niemand het door had, totdat de onderbuurman aan mijn vriend vroeg of ik soms zwanger was, want hij hoorde me zo vaak overgeven
Dat betekent voor mij dus weer een stevige stok achter de deur. Trouwens, ik las hier over suikerverslaving, dat was bij mij ook een belangrijk onderdeel, en als ik een terugval heb... juist, suiker.Normaal gesproken eet ik suikervrij, en dan ook echt, dus ook geen verborgen suikers. Na een tijd weet je niet meer anders....

quote:

Op zondag 13 juni 2004 19:48 schreef deedeetee het volgende:
Moed houden hoor, nooit is een groot woord !

Ik heb er alle vertrouwen in dat ik het weer onder controle krijg, maar ik weet inmiddels dat
je er nooit helemaal vanaf komt. Het blijft latent aanwezig. De moeilijkheid zit hem er ook nog
eens in dat je altijd wel iets van suiker zult gebruiken bij een normaal voedingspatroon.

quote:

Heb je als eens geprobeerd om ALLE suiker te laten staan dus een streng suikervrij dieet te volgen voor minstens een paar maanden? En zo ja wat was het resultaat ?

Ja ik ben ooit 18 maanden lang compleet suikervrij geweest, maar dan ook echt compleet. Met als
resultaat dat de suikerverslaving weg was en ook weg bleef in de jaren daarna.
Ik gebruikte weer op een normale manier suiker(s) en was ervan overtuigd dat ik mijn verslaving
voor altijd volledig had overwonnen. Maar na een jaar of 5 à 6 (ongeveer) begon ik soms weer in
oude gewoontes terug te vallen en dan gaat het weer hard bergafwaarts en dan niet aleen met de
suiker, maar met het hele eetpatroon.

quote:

Bij mij worden de problemen mede door suiker veroorzaakt en zo'n dieet heeft me geholpen om de zaak onder contrôle te krijgen.

Dit klopt helemaal, hoe meer suiker je neemt hoe groter de behoefte wordt, totdat het totaal ontspoort.
Dit heeft alles te maken met de pieken en daaropvolgende dalen die je door snelle suikers krijgt in je bloedsuikerspiegel. Feitelijk doe je dit jezelf dus aan, maar ja dat geldt ook voor alle verslavingen

quote:

Ik moet wel eerlijkheidshalve toegeven dat bij mij 't met " problemen " ook allemaal wel mee viel

Wees blij

Nog even wat betreft prinsrob, ik kreeg niet het idee dat hij nou direct heel erg aan het klieren
was. Tis meer de onwetendheid en het onvermogen van sommige mensen om zich niet in te
kunnen leven dat dit soort dingen een daadwerkelijk megaprobleem zijn voor anderen.

Om je de waarheid te zeggen heb ik zelfs liever met mensen te maken die er echt niets van
snappen dan mensen die dat zogenaamd wel doen en zelfs beweren ook last ervan te hebben.

Voorbeeldje: zat ooit eens met iemand te praten die vertelde last van eetstoornissen te hebben,
want ze had "vreetbuien". Ze kwam toen met de tip om als je dan een zak snoep of chips hebt
deze in de keuken te laten liggen, zodat je elke keer als je wat wilde nemen de wandeling naar de
keuken moest maken en per keer niet meer dan een handje vol mee kon nemen.

Op zich een aardige tip en ik zat belangstellend te luisteren, want ik ben altijd geinteresserd in hoe
anderen zichzelf onder controle kunnen houden............... totdat de volgende zin volgde:
"Ja, want als ik de zak op tafel laat liggen dan eet ik zo de halve zak op!!"

Voor iedereen met een echte eetstoornis hoef ik denk niet uit te leggen hoe je voelt na zo'n tekst

Ik denk dat als je last hebt van een eetstoornis je nooit moet verwachten van iedereen begrip te
krijgen. Laat dit je dan ook nooit raken, dat is zonde van je energie en werkt zeer demotiverend.

quote:

Op dinsdag 15 juni 2004 08:51 schreef Faat het volgende:


Ik heb er alle vertrouwen in dat ik het weer onder controle krijg, maar ik weet inmiddels dat
je er nooit helemaal vanaf komt. Het blijft latent aanwezig. De moeilijkheid zit hem er ook nog
eens in dat je altijd wel iets van suiker zult gebruiken bij een normaal voedingspatroon.

Ik val alleen terug als ik ècht aan 't snoepen sla voor langere tijd, een toetje eten is b.v geen probleem maar repen chocolade eten weer wèl ( choc. verslaving )

quote:

Ja ik ben ooit 18 maanden lang compleet suikervrij geweest, maar dan ook echt compleet. Met als
resultaat dat de suikerverslaving weg was en ook weg bleef in de jaren daarna.
Ik gebruikte weer op een normale manier suiker(s) en was ervan overtuigd dat ik mijn verslaving
voor altijd volledig had overwonnen. Maar na een jaar of 5 à 6 (ongeveer) begon ik soms weer in
oude gewoontes terug te vallen en dan gaat het weer hard bergafwaarts en dan niet aleen met de
suiker, maar met het hele eetpatroon.

Da's mij òòk overkomen, gelukkig was ik er op tijd bij om de zaak weer op de rails te zetten. Maar dat viel me niet mee, balen.....

quote:

Dit klopt helemaal, hoe meer suiker je neemt hoe groter de behoefte wordt, totdat het totaal ontspoort.
Dit heeft alles te maken met de pieken en daaropvolgende dalen die je door snelle suikers krijgt in je bloedsuikerspiegel. Feitelijk doe je dit jezelf dus aan, maar ja dat geldt ook voor alle verslavingen

Ik heb last van hypoglykemie.

quote:

Wees blij

Ben ik ook !!

quote:

Nog even wat betreft prinsrob, ik kreeg niet het idee dat hij nou direct heel erg aan het klieren
was. Tis meer de onwetendheid en het onvermogen van sommige mensen om zich niet in te
kunnen leven dat dit soort dingen een daadwerkelijk megaprobleem zijn voor anderen.
Om je de waarheid te zeggen heb ik zelfs liever met mensen te maken die er echt niets van
snappen dan mensen die dat zogenaamd wel doen en zelfs beweren ook last ervan te hebben.

Volgens mij was 't zijn bedoeling om vervelend te zijn. Dat ie niet snapt dat dit er de verkeerde topic voor is vind ik geen excuus.

De aandacht naar zich toetrekken en jou en je verhaal onder de tafel vegen ofzo ? Bedoel je dàt soort mensen ? Zo ken ik er ook wel een paar.

quote:

Voorbeeldje: zat ooit eens met iemand te praten die vertelde last van eetstoornissen te hebben,
want ze had "vreetbuien". Ze kwam toen met de tip om als je dan een zak snoep of chips hebt
deze in de keuken te laten liggen, zodat je elke keer als je wat wilde nemen de wandeling naar de
keuken moest maken en per keer niet meer dan een handje vol mee kon nemen.

Op zich een aardige tip en ik zat belangstellend te luisteren, want ik ben altijd geinteresserd in hoe
anderen zichzelf onder controle kunnen houden............... totdat de volgende zin volgde:
"Ja, want als ik de zak op tafel laat liggen dan eet ik zo de halve zak op!!"

Voor iedereen met een echte eetstoornis hoef ik denk niet uit te leggen hoe je voelt na zo'n tekst

Neuh

quote:

Ik denk dat als je last hebt van een eetstoornis je nooit moet verwachten van iedereen begrip te
krijgen. Laat dit je dan ook nooit raken, dat is zonde van je energie en werkt zeer demotiverend.

Ja hoor !

quote:

Op donderdag 17 juni 2004 17:33 schreef Mea.Culpa het volgende:
oei oei.. morgen om 14.00 uur moet ik er zijn.. ik vind het best spannend! Denken jullie aan mij?
X

Dat zal ik zeker doen

Denk je er alleen wel aan dat zo'n eerste gesprek vaak over van alles en nog wat gaat om de
psycholoog een goed inzicht te geven hoe jij en hoe jouw situatie in elkaar steekt?

Vaak moet je over je jeugd vertellen, hoe het er vroeger bij jullie thuis met eten aan toe ging, hoe
zwaar je was toen nog kind was etc. al dat soort dingen.

Daarna gaat de psycholoog de boel samenvatten en er (als het geen zelfstandige is) met de rest
van het team over overleggen wat de beste aanpak is voor jouw probleem en krijg je dat bij de
volgende afspraak pas te horen.

Misschien weet je dit allemaal al hoor, maar denk zal het toch even zeggen, dat je niet vanmiddag
thuiskomt met het gevoel niets verder gekomen te zijn ofzo

Goed zo , dat klinkt als een prima begin !
Jij komt er vast wel.

hey hey!
nou als eerste ik vind het erg dapper datje de stap hebt gezet Mea.culpa!
om al in te zien dat je een eetprobleem hebt is al een grote stap eruit!
dan weet je namelijk waar je het voor doet, voor jezelf en om weer gezond te worden!
Elke eetstoornis ondanks benaming is een gemis aan iets of vastgewortelde onzekerheid.
geen roep om aandacht, tenminste niet bewust.
je voelt je dood en doodongelukkig en denkt dat het eten of niet eten het oplost, dat is niet zo.
en vooral de reacties van anderen doen zeer, vooral de kortzichtige opmerkingen die je ook hier ziet, bv : dan zorg jetoch dat je niets meer in huis hebt? of gewoon gaan eten als je weet dat je een eetstoornis hebt.
maar het nare van een eetstoornis is dat die manier voor JOU de goede manier van eten is, en een goed eetpatroon ver weg ligt.
een mens heeft zo snel een oordeel :S over iets, echter vaak zijn het juist door diegenen die er niets vanaf weten.

Zelf ben ik genezen van anorexia maar dan nog ben je er nog niet er zit nog heel veel achter, hoeft niet bij iedereen zo te zijn echter er komt veel los wat gevoel aan gaat want je lijf hersteld zich van het ondervoed of overvoed zijn, neem dus de tijd ervoor. en probeer alles te accepteren wat los komt en weet: je hoeft het niet alleen te doen!!!
als jehulp wilt kunje die krijgen!!!

heel veel succes met de therapie ik hoop dat het je helpt!!! toytoytoy!!!

Wat super goed van je dat je die stap gezet heb!!! congrats!!
Helaasch begint het werk daar pas, ik ben zelf in therapie voor borderline en realiseer me pas sinds kort echt dat ik ook BED (al is er geen diagnose gesteld nog, ga daar met mijn psieg over praten) heb. Ik heb altijd al moeite gehad met eten en dat is in mijn puberteit niet beter erop geworden. Nu tig jaar later (ben bijna 30) is het nog niet veel verbeterd omdat ik zelf zoiets heb van 'waarom kan ik het zelf niet fixen'! en daardoor blijf ik voort strompelen

Vind het super goed van je!!! en trots mag je absoluut zijn!!

Sterkte en suc6!

Hai Purplerose

Tis ook een beetje onderdeel hè van een Borderline stoornis om je te laten gaan met eten, drugs
of alcohol.
Als je toch al in therapie bent hiervoor moet je het zeker ter sprake brengen en samen kijken of je
hier wat aan kunt doen.

Laat je niet weerhouden door het idee waarom kan ik hetzelf niet fixen, want dat moet je ook!!

Het is een verkeerd idee om te denken dat je dat niet zelf moet doen als je er psychiatrische hulp
bijkrijgt. Zelfs met die hulp namelijk wordt het nog een zware dobber die je echt zelf moet aanpakken.

Wens jou ook alle succes en geluk van de wereld

Hallo
Alvast veel sterkte met je eetstoornis, zelf heb ik al bijna twee jaar anorexia. (ben nu herstellende)
Een halfjaar ofzo geleden ben ik ook bij een psych gegaan, maar die hielp me eigenlijk niet echt.
Ze luisterde wel naar mijn verhaal en probs enz, maar ze schreef constant...
Had het gevoel dat ze met niet echt kon verderhelpen. (ben ermee gestopt, wsa ook iets van een 50¤ per sessie dusseh...)
Nu gaat het alweer beter met mij, door gewoon veel steun van mn omgeving.
Hopelijk zal het jou ook helpen.
Groetjes
Vampia

Hoe gaat het nu eigk met de TS?
Ik heb zelf ook alweer bijna 2 jaar een eetstoornis (boulimia) en heb nu hulp van een diëtiste om gezond af te vallen en ga ook naar een psycholoog om andere problemen te kunnen verwerken.
Of het helpt kan ik nu nog niet zeggen aangezien ik pas 1 sessie achter de rug heb.
Ik merk wél dat de lichamelijke klachten minder zijn geworden doordat ik nu weer een beetje normaal eet wat ik eerst absoluut niet deed.. En ik denk ook wel dat het aan de persoon in kwestie ligt of een psych. helpt.
Veel succes iig.

quote:

Op maandag 6 oktober 2003 08:49 schreef teigan het volgende:
Heej Mea Culpa,

goed zeg, dat je hulp hebt gezocht en dergelijke.
Stomme is, ik zit me de laatste tijd ook wel eens af te vragen of ik misschien een lichte versie van BED heb. Ik voldoe aan een aantal van de kenmerken, maar ik wil dit eerst eens met mijn huisarts overleggen voordat ik hier verder mee bezig wil gaan.
Ik ben ook heel benieuwd hoe het je gaat bevallen, laat het eens weten.

Knuf teigan

dit schreef ik dus ruim een jaar geleden, en opeens zie ik dit topic weer omhoog komen..
Naast dat ik zeker benieuwd ben hoe het nu met de topicstarter is, wilde ik ook nog eens terugkomen op wat ik toen schreef..
Op dit moment zit ik in de deeltijdopname van de eetstoornissengroep. Diagnose: Eetstoornis NAO(Niet Anders Omschreven), waarschijnlijk Binge Eating Disorder...
het eten gaat nu al beter, al is het nu in de vakantieperiode wel lastiger...

quote:

Op zaterdag 1 januari 2005 13:27 schreef Mea.Culpa het volgende:
he!@
Ja het gaat goed hoor! Groepstherapie gehad.. wel wat aan gehad alleen ergerde ik me regelmatig aan de andere groepsgenoten! Ik ben geen typ voor groepstherapie! Ik ben inmiddels 20 kg afgevallen en moet er nog een aantal!! Toch gaat 't een heeeeel stuk beter

Mooi zeg!

quote:

Op zaterdag 1 januari 2005 13:27 schreef Mea.Culpa het volgende:
he!@
Ja het gaat goed hoor! Groepstherapie gehad.. wel wat aan gehad alleen ergerde ik me regelmatig aan de andere groepsgenoten! Ik ben geen typ voor groepstherapie! Ik ben inmiddels 20 kg afgevallen en moet er nog een aantal!! Toch gaat 't een heeeeel stuk beter

Hardstikke geweldig goed van je zeg !!!!

Fijn dat het nu zo prima met je gaat.