Het dagboek van Bluezz.Potje

Het was een zware dag vandaag. Ik heb veel moeten klimmen en eigenlijk ben ik nog nergens uitgekomen. Het is wel een beetje vreemd allemaal wat die mensen doen hoor. Ze stoppen wat plastic in een machine en dan krijgen ze een papiertje en dan lopen ze bus of de trein in. De auto, brommer en de fiets zijn blijkbaar gratis. Het geld komt uit dit soort machines, daar ben ik vandaag achter gekomen:

Het komt er dus op neer dat ik óf geld moet hebben om mijn weg naar Bluezz te vinden. Of ergens in een auto springen. Het nadeel van de auto is dat daar niet op staat waar die naartoe gaat en op de trein en bus wel. Het is dus veel veiliger om met de trein of bus te gaan. Anders kom ik misschien wel heel ergens anders uit en dan ben ik nog verder van Bluezz. Het wordt dus de bus of de trein. Die hebben duidelijke borden waar ze naartoe gaan. Ik heb al met een paar anderen gepraat over hoe ik snel geld kan verdienen. Die zeiden dat ik maar eens in de buitenwijken moest gaan kijken. Vandaag niet, ik was te moe.

Er is me de laatste dagen ook iets anders opgevallen. Het idee bekruipt me dat Bluezz helemaal niet in Eindhoven woont. Ik heb de laatste dagen de hele tijd goed naar alle mensen gekeken, maar geen van die mensen was Bluezz. Ik maak me zorgen ... deze plek is misschien wel te groot voor om iemand in te vinden. Ik heb geen voeten, geen armen, geen benen, geen hoofd... en dat schijnt toch nodig te zijn wil je je makkelijk kunnen bewegen hier.

Kijk hier wat ik vanmiddag heb geprobeerd:

Er is geen mogelijkheid waarop ik deze brommer in beweging kan krijgen. en oooo wat wil ik dat toch graag. Het heen-en-weer hoppen is erg vermoeiend en bovendien is de ondergrond van steen hier, dus echt veilig is het ook niet. Ik sta liever op hout of stof, dat is lekker veilig. Dadelijk breek ik mijn potje nog op die stomme stenen. Ik begin trouwens ook genoeg te krijgen van dat ik niet groot genoeg ben voor deze plek. Er zijn constant mensen die bijna op me gaan staan en dan toch net weer niet. Ze zien me gelukkig nog net op tijd, maar het is wel veel enger dan al die kinderen die me vast hebben gehad.

Dat doet me denken; Het is ook veel te lang geleden dat ik lekker koel ijs in me had zitten. hmmm.... dat was toch wel lekker op zijn tijd. Ik had nooit verwacht dat ik dat zou gaan missen. Maar ja, met dit weer is het best fijn om lekker afgekoeld te worden. hmmmmmm. * .... m-maar ik ben op weg naar Bluezz... ja. Ik hoef alleen maar te weten waar ze is en met wat geld en een bus of trein kom ik er! Zeker.

Welterusten lief dagboek,

Bluezz'Potje

Vandaag ben ik een heel eind gehopt om te kunnen zien hoe ik snel geld kon verdienen. Op zich was het idee dat ze me hadden verteld wel goed: Achter glas gaan zitten, verleidelijk doen als er iemand langskomt en die komt dan mee. Als hij weer weggaat dan heb je geld. Er waren in die straat al een paar mensen bezig en die deden goede zaken. Er kwamen constant andere mensen bij ze naar binnen en die kwamen met een glimlach weer naar buiten. Ze waren dus blijkbaar blij dat ze hun geld kwijt waren. Ik werd helemaal warm van binnen van blijdschap! Dat was inderdaad heel makkelijk!

Dat kon ik ook, alleen dan niet op zo'n stomme plaats helemaal buiten waar alle mensen rondlopen. Neeee, ik bedacht dat ik vast wel een goede plek waar heel veel mensen kwamen. Vol goede moed trok ik weer terug naar waar ik Café T voor het eerst tegenkwam. Daar waren tenslotte veel mensen. Veel mensen, veel geld, snel bij Bluezz. Nu alleen de plek nog waar ik me achter het glas kon begeven. Dat bleek toch moeilijker dan ik dacht. Ik kon moeilijk mijn slaapplaats verraden, want ik was bang dat ze die dan in zouden pikken met allemaal spullen die ze met zich meesleepten.

Toen wist ik het opeens! Er was een plaats waar ik volledig tot mijn recht zou komen. Perfect voor mijn grootte en perfect voor wat ik altijd al gedaan had; zorgen dat mensen konden eten... Althans, ik dacht dat het echt een goed idee was. Enthousiast toog ik naar de plaats waar veel mensen gingen eten en installeerde me achter een glazen wandje, dat mensen tegen betaling konden openen.

boehoehoe..

De hele dag heb ik daar achter het glas verleidelijk staan doen. De hele dag, echt waar. Niemand wilde me hebben, niemand. Ze gooiden wel geld in het apparaat, maar ze openden niet mijn raampje.. wel alle andere raampjes. Zelfs als ik van raampje verwisselde dan wilden ze me nog niet. En toen werd ik eruit getrapt omdat de tent dichtging. Ben ik dan zo oninteressant, zo onverleidelijk of zo afstotelijk? Boehoe... Ik voel me helemaal niet meer prettig er is geen manier waarop ik aan geld kan komen om naar mijn Bluezz te geraken. ... en nu ga ik me even in mijn verdriet laten verdrinken...

kus,

Een bezorgd Bluezz'Potje