Nadat vijf jaar geleden de eerste gelijkvloerse 3D-geprinte woning in Eindhoven werd geplaatst, is het nu tijd voor de volgende stap. Er komen vier huizen bij en die gaan de hoogte in. Ze worden nu geprint. Rond de zomer krijgen de bewoners de sleutel.
De vier huizen gingen in 2025 in de verkoop. En hoewel de vraagprijs redelijk hoog was (635.000 voor twee bouwlagen en 700.000 euro voor drie lagen) en er nog geen praktijkervaring is met het printen en bouwen van meerlaagse huizen in Nederland, werden ze meteen verkocht.
De compleet nieuwe manier van bouwen en de vorm van de huizen, spreekt tot de verbeelding. Bij traditionele bouwprojecten wordt het beton op de bouwplaats gegoten om dan uit te harden. Bij Milestone, zoals het 3D-printproject heet, worden alle panelen in een Eindhovense loods geprint.
Betonmix
Begin 2027 moet het printen klaar zijn. Alle delen, zoals de binnenmuren en buitenpanelen, gaan dan op transport naar de bouwplaats. Bob van de Loo, woordvoerder van bouwbedrijf Van Wijnen, wijst naar enkele hoge grijze wanden in de loods, die ongeveer 2,5 meter hoog zijn. "Dat zijn de binnenmuren."
Achter hem klinkt onophoudelijk het gezoem van een 3D-printer. Laag voor laag wordt een paneel van 90 centimeter breed en een meter hoog opgebouwd. Maar terwijl een normale 3D-printer kunststof print, komt er nu betonmix uit in lagen van ongeveer één centimeter dikte.
1200 panelen
In totaal worden er 1200 van dit soort panelen geprint. Die bepalen het uiterlijk van de gevel. Ertussenin komt glaswol voor de isolatie, zegt Van de Loo. "De panelen worden als een schil om de binnenmuren heen geplaatst."
De panelen moeten allemaal op transport net als de binnenmuren. Bij projecten in andere landen, worden huizen soms op locatie geprint. Dan hoeven de panelen niet meer vervoerd te worden en gaat de bouw nog sneller. Dat is riskant, legt Cornelissen uit.
"Beton reageert heel heftig op schommelingen in temperatuur, wind en vochtigheid. In de hal kunnen we al die factoren constant houden, maar buiten kan dat niet."
De deuren van de loods gaan dus zo weinig mogelijk open. Wel waren de kopers welkom om een kijkje te nemen bij het printproces.
Eén van hen is Stephan van der Sman, die viel voor de innovatieve vorm van bouwen. "In 2021 hoorde ik al van die geprinte woning die er nu staat. Ik heb bouwkunde gestudeerd en was meteen geïnteresseerd, ook door de bijzondere vorm. Ik heb dus meteen mijn kans gegrepen toen de nieuwe woningen in de verkoop kwamen."
Bovendien bevalt het Van der Sman dat het om nieuwbouw gaat. "Ik heb ooit in Best in een klushuis gewoond, maar dat was toch niet mijn ding. Daarna ben ik in Eindhoven in Strijp-S gaan wonen, maar dat beviel ook niet. Deze geprinte woning staat middenin een bosrijke omgeving."
Geen standaard huis
Hij zit al in een appgroep met zijn toekomstige buren. Onder hen het stel Thomas en Fleur, die dolgelukkig zijn met hun nieuwe huis. "Bij onze woningzoektocht hinkten we op twee benen. Enerzijds vinden wij een nieuwbouwhuis heel erg fijn. Anderzijds zijn die huizen vaak heel standaard. Het maakt niet uit bij welke woning je binnenloopt, ze zien er allemaal hetzelfde uit", zegt Fleur.
Bovendien staan nieuwbouwwoningen vaak dicht op elkaar en is Milestone ruimer opgezet. "En je hebt wel een eigen terras, maar geen omheinde tuin. We vinden het niet fijn om tegen schuttingen aan te kijken. Je deelt een parkje met de buren. Dat spreekt ons ook aan", legt Fleur uit.
De 3D-geprinte woning heeft volgens haar het comfort van nieuwbouw, maar wel met een uniek uiterlijk. "En het bouwbedrijf heeft met het eerste huis al veel geleerd, dus we zijn niet bang voor kinderziektes."
Kinderziektes
Bij het eerste huis bestonden de gevels uit veel grotere panelen. Een hoekelement woog bijvoorbeeld 13 ton.
"Al die delen moesten we naar de bouwlocatie brengen en daar opbouwen. Dat lukte, maar het was qua vervoer niet ideaal. We hebben daarvan geleerd dat we beter met kleinere en dus handzamere elementen kunnen werken", zegt Peter Paul Cornelissen, manager van de bedrijfseenheid 3D Printing bij Saint-Gobain
Weber, dat de grondstoffen voor de printer heeft ontwikkeld.
Bovendien zorgden de enorme panelen voor vochtproblemen en kleine scheuren. "De problemen waren niet groot, maar eigenlijk wil je ze helemaal niet hebben", zegt Van der Loo.
Geprinte woning:
https://www.rtl.nl/nieuws(...)ingen-uit-de-printer