F&F Flora & Fauna
Beesten in het nieuws, vragen over roerende en onroerende organismen, foto's en al het andere met betrekking op de levende have: hier kun je het kwijt...
Ook in het Noordpoolgebied komen haaien voor. Daar zwemt de Groenlandse haai. Deze haai zou meer dan 7 meter lang kunnen worden, al staat de maximale lengte die geverifieerd is op zo'n 5,5 meter. Maar hoe dan ook behoort deze soort net als de grote witte haai tot één van de grootste vleesetende haaien.
Afgezien van hun lengte lijken ze echter niks met elkaar gemeen te hebben. De grote witte haai is een snelle meedogenloze jager met een hoge metabolisme en heeft van alle haaiensoorten met stip de meest geregistreerde aanvallen op zijn naam staan. De Groenlandse haai heeft een gemiddelde zwemsnelheid van 1,5 km per uur en zijn topsnelheid is slechts 3 km per uur. Er kan niet geverifieerd worden dat deze haaiensoort ooit een mens heeft aangevallen. Andersom wordt deze haai (ondanks zijn giftige vlees) weleens door mensen gevangen en dan vertoont hij nauwelijks verzet. De Groenlandse haai werd beschouwd als een ongevaarlijke aaseter en bovendien is er tot heel recent altijd vanuit gegaan dat ze door de kreeft-achtige parasieten in hun ogen blind zijn.
Hoe bedrieglijk kan schijn zijn! De Groenlandse haai is net als de grote witte haai de apex predator van zijn habitat en jaagt actief op dezelfde soort dieren: zeehonden. Hij kan niet goed zien, maar blind is hij zeker niet. Tijdens de jacht kijkt hij naar boven en houdt hij de zeehonden die zich op het ijs bewegen in de gaten.
Zeehonden slapen namelijk niet op het land en niet op het ijs, want dan worden ze gegrepen door een hongerige ijsbeer. Voor hen is het veiliger om voor hun rust stil in het water te zweven vlakbij een gat in het ijs, maar zeker niet zonder risico. Juist omdat de Groenlandse haai zo langzaam zwemt, zijn de golven in het omringende water die hij daarmee maakt te zwak om opgemerkt te kunnen worden door een slapende zeehond. Als de haai dichtbij genoeg is, opent hij zijn bek met relatief kleine maar vlijmscherpe tanden (vroeger gebruikten de Inuit die tanden als scheermesjes) en de zeehond wordt vacuum in de bek van de haai gezogen.
In vergelijking tot andere soorten haaien is het gebied in de hersenen voor het verwerken van visuele informatie heel zwak ontwikkeld. Daarentegen is het gebied voor reuk juist sterker ontwikkeld in vergelijking tot de meeste andere haaiensoorten. In combinatie met andere zintuigen zoals elektro-receptoren is de Groenlandse haai zich bewust van een groot gebied van zijn omgeving. Hij is langzaam, maar net zo gevaarlijk en meedogenloos als zijn verre neef de grote witte haai. Ook al zijn zeehonden en zijn andere prooien veel sneller, de Groenlandse haai weet met zijn goed ontwikkelde zintuigen ook vanaf verre afstanden waar ze zijn en heeft het geduld om hen uiteindelijk in te halen en te grijpen.
Bekijk deze YouTube-video
Afgezien van hun lengte lijken ze echter niks met elkaar gemeen te hebben. De grote witte haai is een snelle meedogenloze jager met een hoge metabolisme en heeft van alle haaiensoorten met stip de meest geregistreerde aanvallen op zijn naam staan. De Groenlandse haai heeft een gemiddelde zwemsnelheid van 1,5 km per uur en zijn topsnelheid is slechts 3 km per uur. Er kan niet geverifieerd worden dat deze haaiensoort ooit een mens heeft aangevallen. Andersom wordt deze haai (ondanks zijn giftige vlees) weleens door mensen gevangen en dan vertoont hij nauwelijks verzet. De Groenlandse haai werd beschouwd als een ongevaarlijke aaseter en bovendien is er tot heel recent altijd vanuit gegaan dat ze door de kreeft-achtige parasieten in hun ogen blind zijn.
Hoe bedrieglijk kan schijn zijn! De Groenlandse haai is net als de grote witte haai de apex predator van zijn habitat en jaagt actief op dezelfde soort dieren: zeehonden. Hij kan niet goed zien, maar blind is hij zeker niet. Tijdens de jacht kijkt hij naar boven en houdt hij de zeehonden die zich op het ijs bewegen in de gaten.
Zeehonden slapen namelijk niet op het land en niet op het ijs, want dan worden ze gegrepen door een hongerige ijsbeer. Voor hen is het veiliger om voor hun rust stil in het water te zweven vlakbij een gat in het ijs, maar zeker niet zonder risico. Juist omdat de Groenlandse haai zo langzaam zwemt, zijn de golven in het omringende water die hij daarmee maakt te zwak om opgemerkt te kunnen worden door een slapende zeehond. Als de haai dichtbij genoeg is, opent hij zijn bek met relatief kleine maar vlijmscherpe tanden (vroeger gebruikten de Inuit die tanden als scheermesjes) en de zeehond wordt vacuum in de bek van de haai gezogen.
In vergelijking tot andere soorten haaien is het gebied in de hersenen voor het verwerken van visuele informatie heel zwak ontwikkeld. Daarentegen is het gebied voor reuk juist sterker ontwikkeld in vergelijking tot de meeste andere haaiensoorten. In combinatie met andere zintuigen zoals elektro-receptoren is de Groenlandse haai zich bewust van een groot gebied van zijn omgeving. Hij is langzaam, maar net zo gevaarlijk en meedogenloos als zijn verre neef de grote witte haai. Ook al zijn zeehonden en zijn andere prooien veel sneller, de Groenlandse haai weet met zijn goed ontwikkelde zintuigen ook vanaf verre afstanden waar ze zijn en heeft het geduld om hen uiteindelijk in te halen en te grijpen.
Bekijk deze YouTube-video
|
|
